Liber.XXIIII.

ibi inuenta eſt pecunia. qͣnta pre foribꝰ ſtabat caterna pauperumDie quodā paſche cū ipſe ad mēſam in ſolario cū multꝭ alijs reſideret tres int̓ eos aderāt qͥ a carnibꝰ abſtinebāt. qͦs cū alij deriderent. ſanctꝰ p̄iectus eos admonuit. vt quos venerari debebant irridendo nō increparēt. Sed cum illi nō ſe corrigerēt ſubito pauimentū ſolarij cū irriſoribꝰ cecidit. tantūqꝫ p̄iectꝰ cuꝫ abſtinentibꝰreſidens ad mēſam remāſit. Cū igit̉ felix ep̄us ciuitatis obijſſet. ⁊clerꝰ ⁊ ppl̓us p̄iectū eligeret. q̇dā archidyaconꝰ vrbis ep̄atū vſurpauit ꝑ p̄miū. ſꝫ nō vixit vltra terminū. xl. dieꝝ. Cum gͦ aliū viruꝫinclitū eligere voluiſſent. ille electōni ꝓ poſſe renitēs. ꝯſiliū dedit.⁊ monuit vt p̄iectū in cathedra ſublimarēt. Electus gͦ p̄iectus. etſanctitate ⁊ gr̄a pollebat in oībꝰ. Quodā itaqꝫ tꝑe cū regē frācieadire vellꝫ. trāſiuit ꝑ qͣndā abbatiā vbi ſanctꝰ marinꝰ abbas gͣuit̉egrotabat quē mox oratōe ſanauit. deiude regē adiens qd̓ voluiimpetrauit. Cū gͦ rediret marinꝰ abbas ſecutꝰ eſt eū. vt ſicut īuicēdiligebāt ita ſimul martiriū ꝯſūmarēt. Dū gͦ in quodā loco ſimuorarēt. repente ſuꝑ eos ꝓceres vrbis ꝑſequētes irruerūt ⁊ ſanctūmarinū decolātes. cum ſcm̄ p̄iectū ſe occidiſſe putarent. ad ſociosredire ceperūt. quos ſanctꝰ p̄iectꝰ de loco in qͦ orabat vocauit dicens. Ecce ego quē q̄ritis. facite qd̓ optatis. Tūc vnꝰ euꝫ gladioꝑcuſſit in pectore. qͥ cū adhuc viueret. ⁊ ꝓ occiſore ſuo dn̄m exoraret. ille gladio caput eiꝰ ꝑcuſſit cerebrūqꝫ eiecit. Quidaꝫ ꝟo exhis qͥ morti eiꝰ ꝯſenſerāt. de ꝓpe ſtantes. viderūt tres ſtellas ſb̓itoillāēdentes. in qͣ ſancti illi cū vno ſatellitū ociſi iacebant.debertꝰ āt qͥ ſanctū p̄iectū occidit. nō multo poſt viuusa vermibꝰ expirauit. Aliꝰ ꝟo dū die qͣdā venaret̉ de e qͦꝯſumpcorruens fracto dextro brachio. ceteroꝝ mēbroꝝ debilitatē incurrit. Qui cū nulla poſſet medicina curari. ad ſe reuerſus ad ſanctūp̄iectū ſe cū vxore ꝯtulit ⁊ veniā poſtulās de oleo lāpadis frequētius ſe ꝑunxit. Sicqꝫ cito curatꝰ qͦddā vas argenteū. x. marchaꝝſancto martiri p̄ſentauit Qd̓ cū ceteri cogͣuerūt ſil̓iter penitētesmultā auri ⁊ argenti copiā obtulerūt. ¶ Sigibertus. Eodē tꝑe īterritorio cameracēſi. virgo dei maxelēdis ꝓ voto ꝟginitatis hardumū amatorē ſuū fugiēs. ab eo martiriſat̉. qͥ mox excecatꝰ. poſttrienniū ab ea illuīat̉. Hoc qͦꝫ tꝑe qͥdā in britānia a morte reſurs. ml̓ta q̄ vidit de locꝭ penaꝝ ⁊ purgatorij ignis loco enarrauitꝯrtuo in anglia ſuſcitato ⁊ eius viſionē. Beda. .cxx.Rat hic pater familias īregione nordāhin q̄ vocat̉ incūmemnaum. qͥ pͥmo noctis tꝑe defunctꝰ diluculo reuixit. ⁊ obẜuātes ſe ī fugāꝯuertit. vtor eiꝰ qͣꝫuis nimis pauida remāſit. Cui ille. Noli time̓.Surrexi a morte qͥ tenebar. ⁊ ꝑmiſſum eſt mͥ iterū apud hominesviuere. Sꝫ multū alit̓ viuendū eſt mͥ āmodo qͣꝫ pͥus. Statīqꝫ ſuiens abijt ad oratoriū ville. ⁊ ad diē vſqꝫ orauit. Et tunc diuiſitſub̓aꝫ ſuā in tres ꝑtes. e qͥbꝰ vnā ꝯiugi. alterā filijs tradidit. terciāꝟo ſtatī pauꝑibꝰ erogauit. Nō multo poſt ad mōaſteriū malcosꝑuenit qḋ tuido flumīe circūcingit̉ ⁊ accepta tōſura ſecretā manſionē ab abbate ſuſcepit. ⁊ ibi vſqꝫ ad mortē ī mirabili ꝯuerſatōearrauit aūt hoc. Quidā lucidꝰ aſpectu. ⁊ clarus veſteIncedamꝰ taciti ꝯtra ſolis ortū ſolſtitialē. deuenimaūt ad vallē latiſſimā lōgiſſimā. ꝓfundiſſimā. q̄ erat a leua noſtra⁊ habebat vuū latus flamis feruentibꝰ nimiū terribile. aliud autēferuenti grandine ⁊ frigore nimis horrendū vtrūqꝫ plenū aīabusq̄ viīcīde iactabant̉ cū impetu. Nam cū vnū ſufferre nōſent in aliud trāſiliebant. ⁊ cogitabā intra me ꝙ infernus eſſetDuctor aūt meus cogitatiōi mee rn̄dens. nō inquit vt putas hiceſt infernꝰ. Et cū ꝓgredirem vidi loca tenebris ita denſis repletavt nihil oīno viderē p̄ter ſpeciē ⁊ veſtē ductoris mei. Et ecce creamālobi aſcedentes de puteo ⁊ rurſus decidētes in eūdē.im ductor meꝰ diſꝑuit. ⁊ me ſolum reliqͥt. Erāt āt faſtigiaflamaꝝ plena ſpiritibꝰ hoīm inſtar fauillaꝝ cuꝫ fumo aſcendētiū⁊ relabentiū ⁊ fetor incōꝑabilis cū illis ebulliebat. Interea turbademonū cachinnās ⁊ inſultās. qͥnqꝫ aīas hoīm educebat in tenebras. Eqͥbꝰ vnus erat attōſus vt clericꝰ qͥdā laicus. q̄dā femina.⁊ deſcenderūt cū eis in mediū baratri ardētis. Quidā aūt ſpūs d̓abyſſo illo aſcendētes afflātes ignem putridū oculis ⁊ naribus etore. forcipibꝰ igneis quos portabāt minitabant̉ cōp̄hendere me.⁊ tn̄ tangere me nō potuerūt. ⁊ ecce qͣſi fulgur ſtelle micātis intertencbras poſt me apparuit. hic erat ductor meus qͥ mox eos fugauit. qͥſerſus ad dextrā cepit me ducere ad ortū ſolis brumalem⁊ mox in lucē ſerenā eductꝰ. vidi muꝝ ꝑmaximū. cuiꝰ lōgitudinis⁊ altitudīs qͣſi nullus terminꝰ videbat̉. in quo etiā nulla ianua vl̓aſcenſus vel feneſtra videbat̉. ⁊ ſtatim neſcio qͦ ordine fuimus inſummo. ⁊ erat ibi ſubtꝰ cāpus latiſſimꝰ ⁊ letiſſimꝰ. floſculis vernātibꝰ ⁊ odore ſu auiſſimolenꝰ ⁊ luce clariore ſole meridiano ī quoagmina albatoꝝ pl̓ima ⁊ ſedes multe letantiū. Et cū me int̓ illosducet. cogitabā hoc eſſe regnū celoꝝ. Et rn̄dit ille. Nō ē hͦ regnūceloꝝ vt putas. Et ꝓcedens inde aſpicio multo maiorē luīs gr̄aꝫ

⁊ vocem cantantiū ſuauiſſimā audio ⁊ odorē ſentio ꝑmagnificūDe expoſitōne ipſius viſionis ⁊ ꝓpalatōne..cxxT cum me intratuꝝ ſpearem. mox ductor meꝰ greſſum retorſit via q̄ veneranobis reuertentibꝰ ait. vallis quē aſpexiſti locꝰ eſt inquo examinant̉ ⁊ caſtigant̉ aīe differentiū ꝯfiteri ⁊ emēdare ſcelera ſua vſqꝫ ad mortē qͥ ⁊ tūc penitētes ⁊ ꝯfitētes de corꝑe exeūtqui tn̄ oēs ꝑ penitentiā dei in die iudicij ad regnū celoꝝ ꝑueniēt.Multos aūt an diē iudicij liberant elemoſyne. ieiunia. ⁊ oratōnesviuentiū. ⁊ p̄cipue celebratio miſſaꝝ. Puteus aūt quē vidiſti eſtos gehēne in quē qͥ ſel̓ inciderit nūqͣꝫ liberabit̉. Locꝰ aūt floris ēipſe in quo recipiunt̉ aīe exeuntiū a corꝑe cum bonis oꝑbꝰ. nō tn̄tāte ꝑfectōis vt ſtatim mereant̉ in celoꝝ regnū intrare. Qui oēsin die iudicij illud intrabūt Quicūqꝫ aūt in verbo. cogitatione etoꝑe ꝑfecti ſunt. mox vt exeūt de corꝑe ad regnū illd̓ ꝑueniūt. Adcuiꝰ vicinia patꝫ ille locꝰ in quo ſonū cātilene dulcis ⁊ odorē ſuauiſſimū hauſiſti. Ego aūt ad tp̄s a te abſceſſi. vt qͥd de te fieri deberet agͦſcerē. Et cū deteſtarer iteꝝ viuere in corꝑe. ſubito me viuere int̓ vos neſcio quo ordīe vidi. Hec narrabat ille nō paſſimomnibꝰ ſꝫ illis tm̄ qui vel eterna tormenta timent. vel gaudia et̓naꝯcupiſcunt. In vicinia celle illius habitabat quidam monachꝰ etpſb̓r ſanctus nomīe englis qui nunc vſqꝫ in hibernie inſula eſt ſolitarius. vltimā etatē pane cibario ⁊ aqua ſuſtentans ꝑ quem cognita facta ſunt que ille viderat. Rex etiā adiulfridus vir vn̄cūqꝫdoctiſſimus. illum ſtudioſe audiebat. Qui ⁊ ipſe tandē in monaſterio ſupͣdicto monachus factus eſt. cuiꝰ monaſterij tꝑe illo abbas erat vir ſanctus ⁊ p̄ſb̓r hedinaldus qͥ nunc ep̄us eſt lindifarnenſis. dicebat̉ aūt frater ille qͥ hoc viderat drictelinꝰ qͥ ſepiſſimein flumine ꝓximo ſe īmergebat ad reſtringendū calorem corꝑis.ita vt etiā cruſte glacieꝝ circa eum de veſte ſua defluerent. Namveſtimenta humida ⁊ algida de flumīe nūqͣꝫ deponebat donec d̓ſuo corpore calefierent ⁊ ſiccarent̉. Cui cum diceret̉ quare tantāaſꝑitatem frigoris pateret̉ rn̄dit. Frigidiora vidi ego. Et cum diceretur ei. quare tantam auſteritatem ꝯtinentie teneret. reſpondebat auſteriora ego vidi.De trāſlatiōe corpoꝝ ſct̄i bn̄dicti ⁊ ſcolaſtice ſororis eiꝰ. cxxijHugo vbi ſupͣ.Er ide tēpus minimolusabbas floriacenſis diuina reuelatōne p̄monitus. miſitvnū de mōachis ſuis aygulſum noīe ad mentē caſſinūvt inde ſibi deferret ſanctiſſimi corpus bn̄dicti. nam cenobiuꝫ qd̓ibidem quondā ſanctus ꝯſtruxerat bn̄dictus. a ꝑfidis longobardis erat deuaſtatū ⁊ ī ſolitudinē redactum. ibi tn̄ ipſiꝰ ſct̄i bn̄bicticorpꝰ cū corꝑe ſororis ſue ſcolaſtice vno ſepultū tenebat̉ ī loculoCōtigit etiā vt ex cenomanica vrbe qͥdā eo tꝑe ad mēoratū locūꝓficiſcerent̉ ꝓ deferēdo ſct̄e ſcolaſtice corpuſculo. qui poſtqͣꝫ adfloriacū deuener̄t cenobiū btō ſꝑ adheſerūt aygulfo. donec ad hͦſancti ꝑuener̄t limīa petri. Quo dū ꝑueniſſent. mox beatꝰ aygulfus eoꝝ ꝯſortiū deſeruit. montēqꝫ caſſinū ſolus erpetijt vbi etiaꝫꝑnoctare decreuit. Et ecce in tēpeſtate noctis ſilētio ip̄m ſct̄i pr̄isbn̄dicti ſepulcꝝ ita celitus vidit illuſtrari. ac ſi denſis lāpabibꝰ circūfunderet̉. nocte ꝟo trāſacta ſplēdor ille diſꝑuit. Tūc ſepefatꝰaygulſus eo reuerent̉ acceſſit. ⁊ effracto a latere ſepulcro illud exinaniuit. ⁊ qͥcqͥd ibi repꝑit in vniꝰ ſportule ſinu recōdidit quā adhoc p̄ꝑauerat. Quibꝰ patratis. dū ad ꝓpria remearet aygulſusſocios ſuos offendit ī itinere. ⁊ cū eis ad floriacū remeauit monaſterium. Sed anteqͣꝫ illud ꝑtingeret. deuenit in locum queꝫ nouūvicum appellauit. qui miliario vno a ſepedicto diſtat monaſterio.Ibiqꝫ p̄dictus abbas minimolus eum frequenti ppl̓i turba eis reuerenter occurrit. cum digna reuerentia aſſumēs ſportulā. extraxitqꝫ ex eaipſa ſacratiſſima oſſa que ibi iacebāt cōfuſe concluſa ſecernens minora a maioribꝰ. Qd̓ cū factū fuiſſet. ecce duoꝝ cadauera defunctoꝝ efferebant̉ ad ſepeliendū. quoꝝ vnū maſculini. ⁊alterū erat ſexus feminini. Placuit ergo hec applicari. Mira res.Nam cum ſuꝑ maſculini corpꝰ maiora fuiſſent oſſa ſuperpoſita.continuo ꝑ benedicti meritum eſt mortuo reddita vita. Tūc etiāplacuit minora poni ſuꝑ cadauer mortue puelle. Qd̓ cum fuiſſetfactū. reuixit puella ꝯtinuo. Claruit gͦ germanos eſſe meritis qͥ ſil̓allati fuerāt. aderat huic ſpectaculo nō mīma populi multitudo.Aſtabāt qͦꝫ ciues cenomānici. Qui corpꝰ ſancte ꝟgīs iō dei diſpenſatōe meruerūt īpetrare ne duo magna lumīaria vno clauderent̉ in loculo. cū ſingul̓ ſingula poſſent ſufficere loca. Igit̉ viri cenomānicā remeātes ad vrbē. corpꝰ beate ſcolaſtice ſecū ꝑtulerūt.fabricata eſt etiā iuxta menia eiuſdē ciuitatis in eius nomīe eccl̓ianoua. vbi reuerenter eſt illatum atqꝫ tumulatum. deinde creſcētequotidie miraculoꝝ copia. plures eo ſct̄e deuotōis femīe ſunt aggregate ſub regulari diſcina. Int̓ea ꝟo venerabil̓ pr̄ mīmolꝰ