ei caput ⁊ faciē tutudit. totūqꝫ illiꝰ vultū tumentē ⁊ liuidū reddiditQui vehemēter ceſꝰ ad ſtratū ꝓpriū tacitꝰ receſſit. Expletis hymnis matutinalibꝰ ad lectū abbatis venit orationē ſibi hūiliter petijt.Cūqꝫ ille ꝓ vtilitate monaſterij ad cōſtitutiōꝫ cauſe egreſſus fuiſſet. multi viri noti ac nobiles qui eū valde ſemꝑ honorabāt. admirati requirebāt. qͥd hoc eſſet qd̓ tātumentē ⁊ liuidā faciē haberet.Quibus ille dicebat. Heſterno ſero peccatis meis facientibus inſcabello ſuppedeno impegi. atqꝫ hec ꝑtuli. Sicqꝫ vir ſanctꝰ ſeruāsin pectore honorē veritatis ⁊ magiſtri. nec patris ꝓdebat viciumnec falſitatis crimē incurrebat.De ortolano eiuſdem monaſterij ⁊ fure dep̄henſo..lx.Neodeꝫ monaſterio quidam magne vite monachꝰ erat ortolanꝰ. Fur ꝟo venire ꝯſueuerat ꝑ ſepē aſcendere. et occulte olera auferre.Cūqꝫ ille multa plātaret q̄ minꝰ inueniret. ⁊ alia pedibꝰ cōculcata.alia direpta ꝯſpiceret. totū ortū circūiens. īuenit iter vn̄ fur venireꝯſueuerat. Qui in eundē ortū deambulās repperit etiā ſerpentemCui p̄cipiens dixit. Sequere me. Atqꝫ ad aditū furis ꝑueniēs. imꝑauit ſerpēti dicēs. In nomine hieſu chriſti p̄cipio tibi. vt aditumiſtum cuſtodias. ac furem huc ingredi nō ꝑmittas. Protinus ſerpens totū ſe in itinere in trāſuerſum tetendit. ad cellaꝫ monachusredijt. Cūqꝫ meridiano temꝑe cūcti fratres quieſcerēt. more ſolitofur aduenit. aſcēdit ſepem. ⁊ dū in ortū pedem poneret. vidit ſubito quia tenſus ſerpens clauſiſſet viā. Extremefactꝰ poſt ſemetip̄mcōcidit eiuſqꝫ pes ꝑ calciamētū in ſude ſepis inheſit. Uenit ortolanus. pēdente in ſepe furē repperit. Serpeti aūt dixit. Gratias agodeo impleſti qḋ iuſſi. Recede mō. Qui ilico abſceſſit. ad furē ꝟo ꝑueniens ait. Quid eſt frat̓. tradidit te mihi deus. Quare in laboremonachoꝝ furtū totiēs facere p̄ſumpſiſti. Qui hec dicēs. pedemeius a ſepe in qua inheſerat ſoluit. eūqꝫ ſine leſione depoſuit. Cuidixit. Sequere me. Quē ſequentē duxit ad aditū orti. ⁊ olera quefurto appetebat auferre. ei cū magna dulcedine p̄buit dicēs. Uad̓⁊ poſt hec furtū nō facias. ſed cū neceſſe habes. hūc ad me ingredē⁊ qͥ tu cū peccato laboras tollere. ego tibi deuotꝰ dabo.De virtutibꝰ ſancti abbatis equicij..lxj.Ir ſanctiſſimꝰ equiciꝰ noſine in val̓ie ꝑtibꝰ. ꝓ vite ſue merito apud omnes illicmagne admirationi habebat̉. Hūc cū in iuuētute ſuaacri certamīē carnis incētiua fatigarent. ⁊ hac in re a deo remediumcōtinuis p̄cibꝰ quere̓t. nocte quadā aſſiſtēte angelo eunuchizari ſevidit. eiuſqꝫ viſiōi apparuit ꝙ omnē motū ex genitalibꝰ eius membris abſcideret. Atqꝫ ex eo tꝑe ita aliēnus extitit a temptatiōe. ac ſiſexū nō haberet in corꝑe. Qua virtute fretus ex dei auxilio vt virꝭante p̄erat. ita excepit poſtmodū etiā feminis p̄eſſe. Quadam ꝟodie. vna dei famula ex monaſterio virginuꝫ ortū eſt ingreſſa. Quelactucā ꝯſpiciēs cōcupiuit. eāqꝫ ſigno crucis benedicere oblita. auide momordit. Sed arrepta a dyabolo ꝓtinus cecidit. Cūqꝫ vexaret̉ eidē patri equicio ſub celeritate nūciatū eſt vt veniret citius. etvt orādo. ſuccurreret. Voxqꝫ vt portā monaſterij idē pater eſt ingreſſus. cepit ex eius ore quaſi ſatiſfaciens ip̄e qui hanc arripueratdyabolus clamare dicens. Ego quid feci. Ego qͥd feci. Se debaꝫniſi ſuꝑ lactucā. Uenit illa ⁊ momordit me. Cui graui indignatōevt abſcederet p̄cepit vir dei. ⁊ locū in dei famula nō hr̄et. Qui protinus abſceſſit. nec eā cōtingere vltra pͥualuit. Quidā ꝟo felix nomine. mirſie ꝓuincie nobilis. cū eūdem venerabilē virū ſacrū ordinē nō habere ꝯſpiceret. ⁊ ꝑ ſingula loca diſcurrere. atqꝫ ſtudioſe p̄dicare. eum quadā die familiaritatis auſu adijt dicēs. Qui ſacruꝫordinē nō habes. atqꝫ a romano pōtifice ſub qͦ degis p̄dicatiōis licentiā nō accepiſti. p̄dicare quō p̄ſumis. Qua eius inquiſitiōe cōpulſus vir ſanctꝰ. indicauit p̄dicatiōis licentiā qualit̓ accepit dicēsEx que mihi loqueris. ego quoqꝫ mecū ip̄e ꝑtracto. Sed nocte qͣdam ſpecioſus mihi ꝑ viſionē iuuenis aſtitit. atqꝫ ī lingua mea medicinale ferramētum .i. fleothomū poſuit dicēs. Ecce poſui verbamea in ore tuo. egredere ad p̄dicandū. Atqꝫ ex illo die etiā cū voluero. de deo tacere nō poſſum. Tantꝰ quippe illum ad colligēdasanimas deo feruor accēderat. vt ſic monaſterijs p̄eſſet. quatinꝰ pereccleſias ꝑ caſtra ꝑ vicos. ꝑ ſinguloꝝ quoqꝫ fidelium domos circūquaqꝫ diſcurreret. ⁊ corda audientiū ad amorē patrie celeſtis excitaret. Erat ꝟo valde vilis in veſtibꝰ. atqꝫ ita deſpectꝰ. vt ſi qͥs illifortaſſe neſciret. ſalutatꝰ etiā ſalutare deſpice̓t. Et quotiēs ad aliatendebat loca. iumētū ſedere cōſueuerat. qd̓ eſſe deſpicabiliꝰ iumtis omībꝰ in cella potuiſſet. reꝑiri. in quo etiā capiſtro ꝓ freno ⁊ veruecū pellibꝰ ꝓ ſella vtebat̉..lxij.De virtutibꝰ ſanctoꝝ conſtancij ⁊ marcellini.

Ir ſanctus cōſtanciꝰ. eccleſie beati ſtephani māſionarius. dum in eadē eccleſiaoleum deeſſet. ⁊ vnde lāpades accēderet oīmodo nō haberet. oēseccleſie lampades aqua impleuit. atqꝫ in medio ex more papirū poſuit. quā allato igne ſuccēdit. Sicqꝫ aqua arſit ī lāpadibꝰ. ac ſi olep̄fuiſſet. Perpēde igit̉ cuiꝰ meriti vir iſte fuerit. qui neceſſitate ꝯpulſus elemēti naturā mutauit. Quia ꝟo valde opinio ſanctitatꝭ eiꝰexcreuerat. multi hunc ex diuerſis ꝓuincijs anxie videre ſitiebant.Quadā igit̉ die ex longīquo loco ad videndū eū quidaꝫ ruſticusvenit. Eadem ꝟo hora caſu cōtigerat. vt vir ſanctꝰ ſtans in ligneisgradibꝰ reficiēdis lāpadibꝰ deſeruiret. Erat aūt puſillꝰ valde. exiliforma atqꝫ deſpecta. Cūqꝫ is ad videndū eum venerat. quiſnā eētinquireret. hi qui illū nouerāt mōſtrauerūt quis eſſet. Sed ſic̄ ſtulte mētis homīes meritū ex qualitate corꝑis metiunt̉. eū paruulumatqꝫ deſpectū vidēs. nō credidit ꝙ ip̄e eēt. Cui ip̄m eſſe dū a plurihus fuiſſet aſtructum deſpexit ⁊ irriſit dicēs. Ego grandē hominēcredidi. iſte aūt de homine nihil habet. Qd̓ vt vir dei conſtantiusaudiuit. lampades qͣs reficiebat ꝓtinus letus relinquēs. cōcitus deſcēdit ⁊ ī eius ruſtici amplexū ruit dicēs. Tu ſolus es qui ī me oculos aꝑtos habuiſti. Ex qua re penſandū eſt. cuiꝰ apud ſe hūilitatꝭfuit. qui deſpicientem ſe ruſticū ampliꝰ amauit. Qualis em̄ quiſqꝫapud ſe lateat. cōtumelia illata ꝓbat. Eiuſdē quoqꝫ anchonitaneantiſtes eccleſie venerabilis virtute carcellus fuit. cuiꝰ greſſum dolore nimio pōdogra ꝯtraxerat. eūqꝫ familiares ſui vbi neceſſe eſſein manibꝰ ferebāt. Quadā ꝟo die. ꝑ culpā incurie eadem ciuitatꝭſuccenſa eſt. Cūqꝫ vehementer arderet. cōcurrerūt omnes vt ignextinguerent. Sed illis aquā certatim ꝓijcientibꝰ cū obſiſtere nullus valeret. deductꝰ manibꝰ venit ep̄us. ⁊ tāta ꝑiculi neceſſitate cōpulſus familiaribꝰ ſuis ſe portātibꝰ p̄cepit dicēs. Cōtra ignem meponite. Cepit autē miro mō in ſemetip̄m incendiū retorqueri. ac ſireflectiōe ſui impetus exclamaret ſe tranſire nō poſſe. Sicqꝫ factūeſt vt flama frigeſceret. ⁊ cōtingere vlterius quicqͣꝫ edificij nō auderet. Perpendis petre cuiꝰ ſanctitatis fuerit. egrū hominē ſedere. ⁊ flamas exorando p̄mere.De virtutibꝰ ſancti bonefacij epiſcopi..lxiij.Uit vir vite venerabilisbonefaciꝰ nomīe qui in ea ciuitate q̄ ferentis dicit̉ epi¶ ſcōpatū officio tenuit. moribꝰ impleuit. Hic ꝑactꝭ miſſarū ſolēnijs. cū ad nobilis viri fortunati mēſam inuitatus veniſpͥuſqͣꝫ deo hymnū diceret ſicut quidā ludendi arte ſolent victūerere. repente ante ianuā vir cū ſimia aſtitit. ⁊ cimbala ꝑcuſſit. Queſanctus vir ſonitū dedignatꝰ dixit. Heu heu mortuus ē miſeriſtemortuꝰ eſt miſer iſte. Ego ad menſaꝫ refectiōis veni. os adhuc aclaudē dei n̄ aꝑui. ⁊ ille cū ſimīa veniēs cimbala ꝑcuſſit. Subiūxit tn̄⁊ ait. Ite ⁊ ꝓ charitate ei cibum potūqꝫ tribuite. ſcitote tn̄ ꝙ mortuus eſt. Qui infelix vir. dum panem ⁊ vinum ex eadem domo ꝑcepiſſet. egredi ianuam voluit ſed ſaxum ingens ſubito de tecto cecidit. eiqꝫ in verticē venit. die ꝟo altero ẜm viri dei ſententiā funotus finiuit vitam. Qua in re aperte penſandū eſt. quatinus ſit ſanctis viris timor exhibendꝰ. templa etem̄ dei ſunt. Et ad iracundiāſanctus vir trahit̉. quis alius ad iraſcendum niſi eiuſdē templi inhabitator excitatur. Tanto ergo metuenda eſt ira iuſtorum quāto ⁊ conſtat. quia in eorum cordibus ille p̄ſens eſt qui ad inferendovltionem quā voluerit inualidus non eſt. Alio tempore conſtantip̄ſbiter nepos eius equū ſuum .xij. aureis vendidit. quos in ꝓpriaꝫarcham ponens ad exercendum aliquod opus diſceſſit. Cum ſb̓ito ad epiſcopū pauperes venerunt. qui importune precabant̉. vteis aliquid largiret̉. Sed vir dei quia quod tribueret nō habebat.eſtuare cepit in cogitatiōe. ne ab eo pauꝑes vacui exirent. Cui repente ad memoriā redijt. quia cōſtantius equum vendidiſſet. ⁊ precium in archa ſua haberet. Abſente igitur eo acceſſit ad archam ⁊pie violentus clauſtra arche cōminuit ⁊ .xij. aureos tulit. eoſqꝫ indigentibꝰ diuiſit. Iſaqꝫ cōſtantius reuerſus archam fractā repꝑit⁊ caballi ſui p̄cium quod illic poſuerat nō inuenit cepit magna voce ꝑſtrepere. ⁊ cum furore clamare. Cunqꝫ eū vir dei locutiōe blanda temꝑare voluiſſet. cepit ille cū iurgio reſpōdere dicens. Omnestecum viuūt. ego ſolus hic ante te viuere non poſſum. Redde mihi ſolidos meos. Quibus vocibus cōmotus epiſcopus. beate marie ſemper virginis eccleſiam eſt ingreſſus. Et eleuatis manibusſtando cepit orare. Repente in ſinu ſuo. xij. aureos inuenit. quos īſinum furentis p̄ſbiteri proiecit dicens. Ecce habes ſolidos quosqueſiſti. Sed hoc notum tibi ſit. quia poſt mortem meam tu huiceccleſie epiſcopus noueris. ꝓpter auariciam tuā. Ex qua ſententieveritate colligit̉. quia eoſdem ſolidos p̄ſbiter ꝓ adipiſcēdo epiſcopatu preꝑabat. Quadā die ingreſſus ortum. magna hūc erucarūmultitudine īuenit eſſe cooꝑtū. Qui omne olus deꝑire ꝯſpidies ad