Liber

.XXIII.

ſionarij. qui corpus eiuſdē martirꝭ viderūt. omnes intra decē diesus vite ſuꝑeſſe potuiſſet. qui ſanctū ⁊ iuſtūdefuncti ſunt. ita vt n̄corpus illius viderat. Cioſcat aūt trāquilliſſima domina. qꝛ romanis cōſuetudo non eſt. qn̄ ſanctoquias dant. vt quicqͣꝫ tāgere p̄ſumāt de corꝑe. ſꝫ tāixide prādiuꝫ mittit̉ atqꝫ adſacratiſſima corꝑa ſanctoꝝ ponit̉. Unde cōtigit ꝙ beate recordatiōis leonis pape tꝑe ſicut a maioribꝰ tradit̉. dū quidā greci de talibꝰ reliquijs dubitarēt. p̄dictꝰ pōtifex incidit. ⁊ ex ip̄a inciſiōe ſanmis effluxit. In romanis nāqꝫ vel totiꝰ occidētis ꝑtibꝰ oīno intolerabile eſt atqꝫ ſacrilegū. ſi ſanctoꝝ corꝑa tangere quiſqͣꝫ fortaſſe voluerit. Ꝙ ſi p̄ſumpſerit. certū eſt. qꝛ hec temeritas īpunita nll̓o mōemanebit. Pro qͣ re de grecoꝝ ꝯſuetudine qui oſſa leuare ſanctorū ſe aſſerūt. vehemēter miramur ⁊ vix credimꝰ..lv.ic de corꝑoribꝰ eoꝝ ⁊ cathena ſancti pauli.E corporibꝰ vero beatoꝝapl̓oꝝ quid ego dicturus ſum dū ꝯſtet qꝛ eo tꝑe quopaſſi ſunt ex oriēte fideles venerūt. qui eorū corꝑa ſicutciuiū ſuoꝝ repeterēt. Que ducta vſqꝫ ad ſecūdū vrbis miliariū. inloco qui dicit̉ catacūbis collata ſunt. Sed dū ea exinde leuare oīseoꝝ multitudo cōueniēs niteret̉. ita eos vis tonitrui atqꝫ fulgurisnimio metu terruit ac diſꝑſit. vt talia denuo nullatenꝰ tēptare p̄ſumerēt. Tūc aūt exeūtes romani. eoꝝ corꝑa qui hoc ex pietate dn̄imeruerūt leuauerūt. ⁊ in locis quibꝰ nūc ſunt cōdita poſuerūt. Sudariū ꝟo qd̓ ſil̓r trāſmitti iuſſiſtis. cū corꝑe eius eſt. qd̓ ita tangi nōpoteſt. ſicut nec ad illiꝰ corpus accedi. Sed qꝛ ſereniſſime dn̄e tamreligioſum deſideriū nō debet eſſe vacuū. de cathenis quas ip̄e ſanctus paulus apl̓us in collo ⁊ ī manibꝰ geſtauit. ⁊ quibꝰ multa mirao demōſtrant̉. ꝑtem vobis aliquā trāſmittere feſtinaboſi tn̄ hācllere limādo p̄ualuero. Quia dū frequēter ex catheniseiſdem multi veniētes benedictionē petūt. vt parū qͥd ex limaturaꝑcipiant. aſſiſtit ſacerdos cū lima ⁊ aliquibꝰ petētibꝰ ita cōcite aliquid de cathenis ip̄is excutit̉. vt mora nulla ſit. quibuſdā ꝟo petētibꝰ diu ꝑ cathenas ip̄as lima ducit̉ ⁊ tamē vt aliquid exīde exeatnon obtinetur.De claue aurea ſancti petri..lvj.dem in libro ſexto theocliſte ⁊ andree.Ancti petri apoſtoli clauēa ſacratiſſimo eius corꝑe trāſmiſſam de qua videlicꝫ claue hoc eſt geſtū qḋ narro miraculū. Dū eam quidā longobardꝰ ciuitatē ingreſſus in trāſpadanis ꝑtibꝰ inueniſſet. qꝛ ſancti petri clauis eſſet deſpiciēs. ſed ꝓ eo ꝙ eam auream vidit. facereſibi ex illa aliquid aliud volēs. eduxit cultellū vt illā incideret. Quimox cultellū cum quo eā ꝑ partes minuere voluit. arreptus ꝑ ſpm̄ſibi in gutture defixit. eadēqꝫ hora extinctus cecidit. Et dum illicrex lōgobardoꝝ autharith. atqꝫ alij ml̓ti eiꝰ homīes adeſſēt. ⁊ ip̄equi ſe ꝑcuſſerat ſeorſum mortuus. clauis ꝟo ſeorſum iaceret in t̓rafactus eſt omībꝰ vehemētiſſimꝰ timor. vt eandē clauem de terra leuare nullꝰ p̄ſumeret. Tūc quidā longobardus catholicꝰ. ꝗ ſciebat̉oratiōi ⁊ elemoſynis deditꝰ minulf nomīe vocatꝰ eſt. atqꝫ ip̄e hancleuauit de terra. Autharith ꝟo ꝓ eodeꝫ miraculo aliā clauē aureāfecit. atꝫ cū ea parit̓ ad ſancte memorie deceſſorē meū trāſmiſit. indicās quale ꝑ eam miraculū contigiſſet.dam miraculis ſancti andree apl̓i..lvij.em in libro octauo ad ruſticanam patriciā.Eęlemoſyna quam beatiandree apl̓i monaſterio feciſtis. quid neceſſe eſt me aliquid dicere. cū ſcriptum ſit. abſconde elemoſynā in ſinuuꝑis. ⁊ hec ꝓ te orabit. Si ergo apud ſecretas aures dn̄i habetip̄a bona oꝑatio vocē ſuā. ſiue nos clamemꝰ ſiue taceamꝰ. hocip̄mqd̓ bene egiſtis clamat. Indico tn̄ qꝛ tanta miracula. tāta cura. tanta cuſtodia monachoꝝ. in eodē monaſterio eiuſdē apl̓i eſt. ac ſi ſpecaliter abbas monaſterij ip̄e ſit. Nā vt pauca de multis loquar. q̄abbate ac p̄poſito monaſterij narrātibꝰ cognoui quadam die duoexinde fratres trāſmiſſi ſunt qui aliquid emere ꝓ monaſterij humilitate debuiſſent vnꝰ iunior qͥ prudētior videbat̉. alter ſenior qͥ curis eſſet. Perrexerūt vterqꝫ. ⁊ de p̄cio qd̓ acceperūt. ipſeis miſſus fuerat. neſciēte altero de eodē p̄cio furtuꝫfecit. Qui mox vt in monaſteriū ſunt reuerſi. atqꝫ ante oratorij lime venerūt arreptus a demonio is qui furtū fecerat cecidit ⁊ vexafi cepit. Dimiſſus aūt a demonio ꝯcurrētibꝰ monachis requiſitꝰ ēne forſitan de eo qḋ acceperat furtū feciſſet. Negauit atqꝫ iteꝝ vetatus eſt. Octo itaqꝫ vicibꝰ negauit. octo vicibꝰ vexatꝰ ē. poſt octaua ꝟo negationē cōfeſſus eſt. quātos nūmos furto abſtulerat. Etages penitētiā ꝓſtratus ſe peccaſſe teſtatꝰ eſt. ꝑceptaqꝫ penitētiavlteriꝰ ad eū demoniū nō acceſſlo quoqꝫ tꝑe dū in die nataliē apl̓i iam meridnis horis fratres quieſcerēt. ſubito qui-

da frater aꝑtis oculis cecatꝰ cepit treme̓. voces ingētes emitte̓ qͥbꝰvocibꝰ teſtat̉ ferre ſe non poſſe qd̓ petiebat̉. Concurrerūt fratres.vider̄t cecū ocul̓ aꝑtꝭ tremētē ⁊ clamātē. ⁊ a pn̄tibꝰ alienū. nihilqꝫqd̓ foris agi poterat ſentientē. eumqꝫ ī manibꝰ leuauerūt atqꝫ antealtare ſancti andree apl̓i ꝓiecerūt. ip̄i quoqꝫ ꝓ eo in or̄one ꝓſtratiſunt. Qui ſtatim ad ſe reuerſus. qͥd paſſus fuerat confeſſus eſt. qꝛſenex quidā ei apparuit. ⁊ canē nigrū ad eum dilaniādū dimiſit dicens. Quare de monaſterio iſto fugere voluiſti. Cūqꝫ euadere decanis morſibꝰ nullo mō potuiſſem. venerūt quidā monachi. ⁊ eundem ſenē ꝓ me rogauerūt. Qui ſtatim iuſſit canem abſcedere ⁊ ip̄ee ꝯfeſſus eſt poſtea dicens. qꝛ eoad me reuerſus ſum. Qui etiādie quo iſta ꝑtuli. ꝯſiliū habuerā de eodē monaſterio fugere.lvAdhuc de eodem.Lius quoqꝫ monachꝰ diſcedere ex eodē monaſterio latēter voluit. Cūqꝫ hͦ mēte tractaſſet. voluit oratoriū ingredi. ⁊ ſtatim demoniotraditus. vehemētiſſime vexatꝰ eſt. Relinq̄bat̉ ꝟo a demonio ⁊ ſiextra oratoriū ſtētiſſet. nihil patiebat̉ aduerſi. ſi ꝟo conatus fuiſſetingredi. ſtatim maligno ſpūi traditꝰ vexabat̉. Cūqꝫ hoc ſepiꝰ fieretculpā ſuā ꝯfeſſus eſt. qꝛ de monaſterio egredi cogitabat. Tūc proillo fratres collecti ſeſe ꝑ triduū in p̄cibꝰ aſtrinxerūt. atqꝫ ita curatꝰeſt. vt ad eū poſtmodū nunqͣꝫ malignꝰ ſpūs accederet. Dicebat at̄eūdem ſe beatū apoſtolū dū vexaret̉ vidiſſe. ſeqꝫ ab eo increpatuꝫeſſe cur voluiſſet abſcedere. Alij quoqꝫ duo fratres de eodē monaſterio fugerūt. atqꝫ aliqua pͥus colloquēdo fratibꝰ ſigna dederunt.qd̓ ꝑ apiā deſcēdentes hieroſolimā tenderēt. Qui exeūtes diuerterūt de itinere. ⁊ vt a ſequētibꝰ īueniri minime potuiſſent. retruſascriptas iuxta flameā portā inueniētes in eis ſe occultauerūt. Cumꝟo veſꝑtinis horis requiſiti mimime in cōgregatiōe inuēti eſſent.aſcenſis caballis eos quidā fratres ſecuti ſunt ꝑ metroni portā exeūtes. vt eos in latinā portā vl̓ apiā viā ſeq̄rent̉. Subito ꝯſilio eisortū eſt. vt eos in ſalariā viam requirerēt extra ciuitatē. Igit̉ ꝑgētes deflexerūt in ſalariā. eos ꝟo minime inueniētes ꝑ portā flameādecreuerūt reuerti. Cūqꝫ reuerterēt̉. mox vt equi eoꝝ ante criptasillas venerūt in quibꝰ ſe abſcōderāt. fixerūt gradū. Pulſati ⁊ ꝯpulſi. paſſum mouere noluerūt. Cōſiderauerūt monachi. rem talē ſinemyſterio eſſe nō poſſe. Attēderūt ad criptas viderunt earū aditusmiſſa maceria dānatos. Sed caballis ſuis nuſqͣꝫ euētibꝰ. deſcēdenteſqꝫ depoſuerūt lapides qui in introitu criptaꝝ poſiti fuerāt. Ingreſſi ſunt. eoſqꝫ in eiſdem tenebroſis latibulis ꝯſternatos terre inuenerūt. Qui ad monaſteriū reducti. ex eodē miraculo ita meliorati ſunt. vt eis multū ꝓfuerit. ad paꝝ tꝑis de monaſterio defuiſſe.De ſct̄a ſimplicitate ⁊ patiētia libertini fundēſis p̄poſiti. lix.Idem in dyalogo libro pͥmo.Ir r̄uerēdiſſimꝰ libertinꝰregis totile temꝑe. fundēſis monaſterij p̄poſitꝰ fuit. dūꝫ darida gothoꝝ comes cuꝫ exercitu in eūdem locumveniſſet. dei ſeruus ex caballo quo ſedebat ab homībꝰ eius eſt ꝓiectus. Qui iumēti damnū libēter ferens. etiā ſlagellū quod tenebatdiripientibus obtulit dicens. Tollite. vt habeatis qualiter hoc iumentum minare poſſitis. Quibus dictis. protinus ſe in orationededit. Curſu autem rapido predicti ducis exercitus ꝑuenit ad fluuium nomine vulturnō. vbi equos ſuos ceperūt ſinguli haſtis tūdere calcaribꝰ cruētare. ſed tn̄ equi verberibꝰ ceſi. calcaribꝰ cruētati. fatigari poterāt moueri n̄ poterāt. ſicqꝫ aquā fluminis tangere.qͣſi mortale p̄cipitiuꝫ pertimeſcebant. Cunqꝫ diu ſedendo ſeſſoresſinguli fatigarent̉. vnus eorum intulit. quia ex culpa quā ſeruo deiin via facerent. illa ſui itineris diſpendia tolerabant. Qui ſtatim reuerſi poſt ſe. libertinum reꝑiunt in oratione ꝓſtratum. Cui cum dicerent ſurge tolle caballum tuum. Ille reſpondit. Itē cum bonoego opus caballo non habeo. Deſcendentes ꝟo inuitum eum incaballo de quo depoſuerant leuauerunt. ⁊ protinus abſceſſerunt.Quorum equi tanto curſu fluuium tranſierūt. ac ſi alueus aquamminime haberet. Sicqꝫ factum eſt. vt dum ſeruo dei vnus ſuꝰ caballus redditur. omnes a ſingulis reciꝑentur. Eodem tempore incampanie partibus buccellinus cum frencis venit. De monaſterioꝟo prefati dei famuli rumor exierat ꝙ multas pecunias haberet.Ingreſſi oratorium franci ceperunt ſeuientes libertinum querere.libertinum clamare. Ubi ille in oratione proſtratus iacebat. miravalde res. querentes ſeuienteſqꝫ franci in eum impingebant̉. ⁊ ip̄mvidere non poterant. Sicqꝫ ſua cecitate fruſtrati. a monaſterio vacui ſunt regreſſi. Quadam die is qui poſt honorati exitum monaſterij regimen tenebat. contra eundem libertinum in graui iracundia exarſit. ita vt eum manibus cederet. Et quia virgam qua eumferire poſſet minime inuenit. comprehenſo ſcabello ſuppedaneo