tis conuerſione ſimul ⁊ miraculoꝝ ꝓdigijs. que ibidem fiebant. itabeatus gregorius in libris moralibꝰ ꝑhibet dicēs. Ecce lingua britannie que nihil aliud nouerat qͣꝫ barbaꝝ frendere. iam dudum indiuinis laudibꝰ hebrea cepit ꝟba ſonare. Ecce quondā tumidus.iam ſubſtratus ſanctoꝝ pedibꝰ ſeruit occeanus. Eius barbarꝰ motus quos terreni principes edomare ferro nequiuerāt. hos ꝓ diuina formidine ſacerdotū ora ſimplicibꝰ verbis ligant. Et qͥ cateruaspugnantiū infidelis nequaqͣꝫ metuerat. iam nunc fidelis humiliumlinguas timet. Quia enī ꝑceptis celeſtibꝰ ꝟbis. clareſcētibꝰ quoqꝫmiraculis. virtus ei diuine cogitatiōis infundit̉. eiuſdē deitatis terrore frenat̉. vt praue agere metuat ac totis deſiderijs ad eternitatꝭgratiam venire ꝯcupiſcat. Qd̓ totū vt fieret. ita eadem beato gregorio dei gratia ꝯceſſit. vt merito ab angeloꝝ populis debeat apl̓sappellari. ¶ Hugo libro. vj. Quā gentē p̄fatoꝝ labore viroꝝ deolucrifaciens. londonie ⁊ elboraci metropolitanos conſecrauit ep̄os¶ Sigibertus. Anno mauricij. xv. ſanctꝰ columbanus abbas ⁊ p̄ſbiter doctor ſcotoꝝ ⁊ pictoꝝ obijt. qui poſteris ſuis multa ſanctitatis monimenta reliquit. p̄terqͣꝫ ꝙ ruſtica ſimplicitate paſcha dominico die celebrari debe̓ neqꝫ didicit neqꝫ docuit. Marculſus abbas baiocacenſis ſanctitate claruit in gallia.De ꝯuerſiōe cantuarioꝝ et regibꝰ nordanimbroꝝ..xij.no ſequenti edilbertusrex anglorū qͥ cantuarij vocant̉ p̄dicante auguſtino cugēte ſua baptizat̉. Porro gens angloꝝ qͥ mercij dicūt̉⁊ gens nordanimboꝝ qui ꝙ ad aquilonarē partē humbri fluminishabitēt ita vocant̉ ſub regibꝰ echelfrido ⁊ elle nondū audierat verbum vite. ¶ Guilderinus malmeſbirienẜ. Annis. xcix. fuere nordanimbri duces cōi habitu ꝯtēti. ſub imꝑio cantuaritaꝝ. Quibꝰ nordanimbris primi p̄fuerūt frater hengeſtij ocha eiuſdē filiꝰ hebuſa.Sed anno ab incarnatōne domini. dxlvij. poſt mortem hengeſtij.lx. ducatus in regnū eſt mutatus. regnauitqꝫ ibi primus yda vir nōbilis etate ⁊ viribus integer. poodenio quippe fuerūt tres filij. ppeldegius a quo reges cantuaritarum ppithlegius a quo reges merciorum. beldegiꝰ a qͦ reges ꝑoeſt ſaxonū ⁊ nordanimbroꝝ p̄ter duos. Yda igit̉ a beldegio. nonus. xij. annis regnauit. poſt huc alla annis. xxx. Huius temꝑe venales ex anglia pueri romā deducti. ſaluti omniū compatriotaꝝ ſuoꝝ occaſionē dedere. ꝑ beatū gregoriuꝫtūc archid yaconū. Quos ille ꝯſpicatꝰ. queſiuit ab aſtātibꝰ qͥ genꝰvn̄ domo rn̄ſum eſt genere eē anglos. ꝓuincia deiros. eſt eniꝫ deiraꝓuīcia nordanimbrie. alle rege ſubditos. paganiſmo deditos. Qd̓extremū dolentibꝰ ſuſpirijs ꝓſecutus. reliquis elegant̓ alluſit. vt angli angelis ſimiles d̓ ira dei eruerēt̉. ⁊ alleluia cantare docerēt̉. Allatn̄ rex neſcio qͦ infortunio de chriſtianitate nihil audire meruit. Aad filiū eius manauit electio. Poſt allā regnauit eldericus yde filiꝰannis. v. poſt quē filius eiꝰ echelfridus. Hic fugauit regem ſcotoꝝedam. in qͦ bello mortuꝰ eſt frat̓ echilfridi thetbaldus. ciuitatē ligonum que nūc caſtra dicit̉ expugnauit. priꝰ in monachos debachatus qͥ ꝓ ſalute populi ſupplicaturi frequētes ꝯuenerāt. Quoꝝ maximus ꝯuentus erat in loco qͥ dicit̉ bancor. Eduuinū alle filium regno ⁊ ꝓuincia eliminauit. Qui fugiēs. venit ad redualdū regē orientaliū angliorū. qui ꝯtra eū pugnauit. ⁊ eundē occidit. amiſſo priꝰfilio remero. Regnauit autē eldefridus annis. xxiiij. Hic habuit exacca filia alle ſorore euduuini filios duos oſpōaldum duodennē. etoſppinū quadrimuꝫ. Qui ociſo patre in ſcōtiam ſunt delati. Poſtechelfridū regnauit euduuinus.De ſct̄o gōare ⁊ falſa eiꝰ accuſatōe apd̓ archiep̄m ſuum. .xiij.Sigibertus.Nno mauricii. xvii. ſctūszoar veniēs ex aquitania. claret ī gallia. Ex geſtis eiꝰHic in ſb̓urbano treuerico iuxͣ fluuiū vuocara ecc̄iolaꝫfecit. ml̓torūqꝫ ibidē reliquias ſanctoꝝ collocauit. Ibi die noctūqꝫdeo ſeruiebat in ieiunijs. vigilijs p̄dicatiōe. ⁊ oratiōe. multoſqꝫ paganos verbo ꝯuertit ⁊ egrotos multos oratiōe ſanauit. Un̄ dyabolus virtutibꝰ eius inuidēs. multas ei tribulatiōes ingeſſit. Itaqꝫꝯtigit vt legati ep̄i treuerici noīe ruſtici. ſcꝫ alboinus ⁊ almānus adcellam viri dei qͣſi ſpeculatores aduenirēt. vt ibi aliquā rem nouamvel inanē inuenire poſſent. Uider̄t gͦ ꝙ more ſolito mane poſt pſalmodiā ⁊ miſſam. cū ꝑegrinis ⁊ pauꝑibꝰ in charitatē cibuꝫ ſumeret.Qd̓ ipſi nō charitate ſed guloſitate fieri eſtimātes. accuſauerūt eūapud archiepiſcopū. dicētes ſe eū vidiſſe ſine temꝑamēto mane comedere. vel potū ſumere. Qd̓ audiēs archiep̄us ſtatim iuſſit ip̄oslegatos illic redire ⁊ ſanctū dei goarem ſibi pn̄tari dicēs. ꝙ inquiſitionem de ipſo facere vellet. vt poſſet ſcire quo ingenio vel arte tl̓iaꝯſupſiſſet plebi ſibi cōmiſſe exempla mōſtrare. Qui veniētes adſanctu goarem. locuti ſunt ei doloſe. putātes ꝙ accuſationē illam ꝑquā eum infamauerūt poſſent blandicijs verboꝝ obtegere. Archiep̄us inquiūt noſter ruſticus ſalutē tibi mādat. iubetqꝫ vt ad collo

quiū ipſius treueris feſtināter accedas. Hec audiēs homo dei ſanctus goar. cū gaudio dixit. Iaciat mihi deꝰ faciat vt poſſim ei obedire. qꝛ obedientia ſine mora eſt faciēda. Nocte illa fecit illis cenamẜm vires ſuas. ⁊ ipſe in dei laudibꝰ vt ſolebat fuit ꝑſeuerās. Maneaūt facto. poſtqͣꝫ curſuꝫ ſuū finiuit. miſſaꝝ ſolennia celebrauit. cūqꝫcompleſſet diuinū officiuꝫ die illo. dixit miniſtro ſuo. Fili fac nobisletum diē de abundātia noſtra. vt iſti legati archiep̄i ſimul nobiſcūfaciant charitatē. qꝛ in itinere ſunt. ⁊ forſitan deꝰ aliquē peregrinuꝫvel pauperē adducet. vt pariter epulemur. Qd̓ audientes illi nonpotuerūt malignitatē cordis abſcondere. nec ei voluerunt ꝯſentireAc ſanctus introducto quodā ꝑegrino. ꝑ charitatem comedit cuꝫillo. Qd̓ vidētes ligati. cū leticia ſtrauer̄t equos dicētes. Nūc manifeſte vidimꝰ. qd̓ dn̄o noſtro archiep̄o nunciemꝰ.Qualit̓ aduerſarioꝝ ſuoꝝ famē et ſitim ſedauit.Ccepto itaqꝫ a viro dei cieoceperūt. fame ⁊ ſiti vehemēter vrgeri. Miſerūtqꝫ mabo ⁊ potū in vaſculis ad viaticū itineris ambulātes cuꝫnus ad ſiſtarciā ⁊ ad vtrem. ⁊ nihil inuenerūt cū vtiqꝫ de domo ſancti goaris. ſufficientē in eiſdē deportaſſent alimoniā. Et ait albuinꝰad almannū. Talē ego famem ⁊ ſitim nunqͣꝫ habui. Et hec dicēs.cecidit de equo ſuo. qͣſi mortuꝰ. Almannꝰ ꝟo ꝯuerſus. ait ad famūlum dei odarē. Succurre nobis pie ſacerdos chriſti. qꝛ fame et ſitimorimur. Sanctus goar cū hoc audiſſet. cū gaudio dixit. Hodiefilij quādo me indignū vidiſtis charitatē facere. nō debuiſſetis recuſare. Iſta ꝟo que nūc patimini. ad corripiendū vos deus meus ꝑmittit fieri. Dū hec illis diceret. quos vehemēter cruciabat famesvenerūt tres cerue mire magnitudinis. quaſi ſanctā trinitatē p̄figrantes. ſteterūtqꝫ alonge. ipſos qui loquebāt̉ aſpiciētes. Quas cūvidiſſet vir dn̄i ⁊ inuocaſſet ſanctam trinitatē. iuſſit eas ſtare. Quecū ſtetiſſent. apprehēdit vaſculū ſuū. ⁊ mulſit eas. Qd̓ cum factumfuiſſet. p̄cepit eas abire ⁊ ex ipſo lacte liniuit mēbra p̄dictoꝝ virorū⁊ ſtatim nullū dolorē laſſitudinis qͥ in eis de inedia acciderat ſenſer̄tHoc remedio ꝯfortati. mox vt miſerūt manus ad ſacculos. inuenerunt. que apta erāt ad manducandū ⁊ bibendū vſqꝫ ad abundantiam. ⁊ ceperūt epulari. Cūqꝫ mirarent̉ de his que viderāt. ⁊ ſtupētes timeret ceperūt incitatꝭ equis velociter itinerare. donec venirētreueris ciuitatē. Seruꝰ aūt dei goar. ꝑ oratoria et eccl̓ias ſanctorūſicut ſolitus erat facere. ꝑgebat. Et ſepe dicti legati feſtināter venientes ad ep̄m metropolitanū. inuenerūt eū in ſynodo ſedentē in ſolio ſuo vna cum clero. Narrauerūtqꝫ ei oīa que acciderāt eis. vel q̄facta viderāt ab ipſo ſancto goar. Que cū audiſſet. cū iracūdia cepit dicere. Inquantū intelligētia cordis ꝯſiderare valeo ꝯſuetuiſtius ꝑtinacis viri. qui ſic mane comedit. ⁊ beſtias mulget. ſine dubio potius deputāda ē guloſitati qͣꝫ charitati. Inquirendꝰ ē tn̄ qͣꝫobrem vel qͦ humane laudis deſiderio hͨ faciat. ⁊ vtꝝ ex ꝑte dei ſit.an̄ ex deceptiōe aduerſarij.Qualit̓ voce pueri peccatū ep̄i coactꝰ publicari fecit. .xv.Ix verba compleuerat. ⁊ecce vir dei gōar intrauit in domū in qͣ ipſe archiep̄s reſidebat. Ingreſſus domū. itaqꝫ cepit quaqͣuerſum aſpicere. ſi forte eēt locꝰ vbi poſſet ſtare diſcipulꝰ eiꝰ. ⁊ capam ſuā pendere vel abſcondere. Diu gͦ circūſpiciēs. vidit in angulo domus qͥſil̓itudinē fuſtis. qͥ certe nō erat fuſtis ſꝫ radiꝰ ſolis. qͥ ꝑ feneſtrā penetrabat interiora manſiōis. Cūqꝫ appropiaſſet ad radiū ſolis. ſpciem groſſioris ꝑtice p̄tendētis. appēdit capam ſuā ſuꝑ ipſuꝫ. ibiqꝫſtare p̄cepit miniſtꝝ ſuū. Qd̓ cū vidiſſet ruſticꝰ archiepus. vna cuꝰclero ſuo dixit. Uidetis qͥd nūc fecit. Uere ſi hͨ cauſa ex deo fuiſſettā mane non comediſſet vel bibiſſet. qꝛ anteriores ſancti ꝑ elemoſinas ⁊ ieiunia intrauerūt in regnū dei. hͦ aūt mirabile factū qd̓ videoqͥd ſit oīmodis neſcio. ſꝫ inde nō mediocrit̓ ſtupeo. Mane comedit⁊ bibit. beſtias mulget. capam etiā ſuā ī radio ſolis ſuſpēdit. Quidplura. Accedat ꝓpius. vt reddat rationē circūſedētibꝰ. Tunc venitqͥdā portās in brachio ſuo infantē tres noctes hn̄tem. qͥ fuerat ꝓiectus in conchā marmoreā. vbi pauꝑcule femīe ſolēt infātes ſuosiactare. Quē vidēs archiep̄ns inqͥt ad ſanctū gōarē. Nūc oportetvt on̄das nobis miniſteriū tuū. ſi veꝝ ſit an falſum. Si verū eſt. perverā obedientiā p̄cipio tibi. vt facias iſtū infantē nobis innoteſceregenitorē ſuū. ⁊ genitricē ſuā. Si hoc facere potes. credemꝰ tibi ⁊ ꝟtutibꝰ tuis. Sin aūt nihil tibi credere debemꝰ. Tūc vir dei ſuſpirauit grauiter. ⁊ lacrimas fudit. vehemēter admirās. qͣꝫobrem pontifex ſuoꝝ vituperator opeꝝ talem ſibi inanem atqꝫ ineptam obedientiam facere p̄cepiſſet. ⁊ fundēs orationem ait. Trinitas ſancta teinuoco. atqꝫ te infans in noīe eiuſdem trinitatis cōiuro. vt genitoretuū per nomen denomines. ⁊ genitricē tuam ſimiliter. Rn̄dens infans dixit. Iſte ruſticus ep̄us eſt pater meus ⁊ mater mea afflagianūcupat̉. Quo audito. ep̄us cecidit velociter ad pedes ſancti goaris. dicens. Nunc ſcio vere. ⁊ crede dei te ſanctū fore ſeruū. cui ſceīe