Liber

.XXIII.

manibꝰ ꝑcipiar. ita ꝙ inudinē ailie duas pennas aureashabentis. animā mea yſadebit ⁊ animā attroclij. parit̓. in aqͥles plūbeas habentis grauit̓ volitare etquidē tipū ſed duas pepoſt. xl. dies frater yſanus ⁊ ip̄eualit̓ cū eo exitu feliciter ꝑuenietad chriſtū. Tu quidē frater attrocliiſti ea que mūdi ſunt. ſedmūdus es ꝓpter antiquā ſanctitatē tuā. afantia hucuſqꝫ reſeruatā. Grauidꝰ aūt in pēnis tuis. ꝓpter plūbeuꝫ auaricie pondꝰ. qͣspennas omīpotēs deus a te dignet̉ euellere. Hec ⁊ huiuſmodi dicens. media fere nocte de carne cum hymnis ⁊ choris feliciter exijt.animāqꝫ ſuā ꝑ imaginariā ſpeciē ſicut ip̄e dicebat beatꝰ yſanꝰ vidit. ⁊ alteriꝰ fratris aīaꝫ ſil̓r vt ille dixerat cernit. vixqꝫ ꝑ eius ſuggeſtionē. ⁊ ſanctoꝝ oratiōes. ⁊ miſſas multas cātatas redēpta fuitita ꝙ ⁊ ip̄e ſolus eam vidit in melius reꝑataꝫ. ac de peſſimis peccatoꝝ ſuoꝝ vinculis ſolutā. ⁊ ille nihilominꝰ die condicto. ⁊ ſil̓i exitunē ſenis feliciter ꝑuenit ad chriſtū.na indole eiuſdem ſanſonis..cvj.Ic itaqꝫ ſanctꝰ eltutꝰ eletu dei puerū ſanſonē de manu ſue matris excipiēs cumeum amanter deoſculaſſet. reſpiciēs in celū ⁊ benedicēsen ait. Gratias agimꝰ deo qui hoc luminare nobis indignis de gente noſtra dignatꝰ eſt accēdere. En omniū noſtrū caput auguſtumEn oīm britannoꝝ ſacerdos egregiꝰ multiſqꝫ citra ⁊ vltrā mare ꝓqꝫ litteris apud eū puer eruditꝰ cū eſſet annoꝝ circit̓. xv.ijs plus omībꝰ fratribꝰ ſe exercebat. ita ꝙ ſepe biduieiurana ieiunia facere cōtendebat. Quadā etiā die ip̄e ⁊ magiſter eiꝰinciderūt in quadā alta queſtiōe cuiꝰ explanationē nullatenꝰ potuerūt reꝑire. Tūc deſtinauit ſanſon intͣ ſe ieiunijs ac vigilijs incūbere donec eā deus illi dignaret̉ oſtēdere. Dū aūt tercia nocte oraretaſſiſtere ſibi vidit lucē celitꝰ emiſſam. ac vocē audiuit de luce ſuanter ſibi dicentē. Ne fatigeris ampliꝰ electe dei. ecce etem̄ nō ſolumhāc queſtionē ꝓ qua laboras ꝯſequeris. ſꝫ etiā quecūqꝫ petieris adeo ꝑ or̄onē ⁊ ieiuniū exigentibꝰ tuis bonis meritꝭ īpetrabis. Quadā die in eſtiuo tꝑe dū irent fratres ad purgāda mala gramina demeſſe. hilider quidā de rubo exiliēs quēdā fratrē momordit ī inguine ⁊ ad terrā cadens ſemiuiuꝰ remāſit. fratres aūt circa eum flentesorabāt. nec aliud qͣꝫ moriturū ſꝑabāt. Quo audito ſanſon qui cuꝫmagiſtro erat cucurrit etiā inueniēs fratrē extremū pene halitū iaꝫtrahentē ſerpētino morſui ſignū crucis impoſuit. ⁊ ꝑ. iij. horas orationē ꝓtelans. aquāqꝫ oleo mixtā benedices. fratrē pene mortuuꝫdeo oꝑante reddidit incolumē ⁊ ſanum.De ordinatiōe ipſius in diaconē cū miraculo.cvEnies aūt papa dubruciꝰid domū eltuti. ſanſonē diaconū ordinauit. In qͦ factogrāde miraculū interfuit. Tres fratres ibidē ordinati ſt̓īſbiterij. ⁊ ille terciꝰ in diaconatꝰ officio. Sed cū ad genuauxta morē fratres inuitarent̉. vidit papa ſanctꝰ vna cumgr̄o eltuto. colūbam celitꝰ emiſſam ꝑ feneſtrā ſui ſū aꝑtā deſcendere. ac ſuꝑ ſanctū ſanſonē nō vt eſt moris aufugitare vel volitareſed ſemꝑ ſine vllo pēnicule motu īmobiliter ſtare. qͥn etiā ep̄o manū ad ꝯfirmādū eū diaconē ſuꝑ eū leuāte. illa qd̓ eſt mirabiliꝰ ī ſcapula eius dextre deſcēdit ibiqꝫ ꝯſtant̓ māſit tādiu donec officiū abep̄o cōſummaret̉ totū. Nec lonē poſt ab eodē ep̄o ordinē p̄ſbiterij dignꝰ accepit. ⁊ qͣle ſignū celitꝰ viſum ē qn̄ diaconꝰ factꝰ eſt. taleetiā viſum ē qn̄ p̄ſbiteratus ordinē ſuſcepit. Quāto aūt in maioradu inheſerat. tanto ⁊ in artioris abſtinētie tramite ſe inſerebatQui etiā libidinoſa incentiua adoleſcētie ſue flore vincēs. volūtariā carnis mūdiciā ꝓ natura habebat. Nec vnqͣꝫ aliquid alicuiuslis in ſua tota vita guſtabat..cviijneno ſibi ꝓpinato.T duo fratres dyabolicisrepleti venenis ⁊ maxime quidā malꝰ p̄ſb̓r ei inuidebātſed nullā in eo cauſam reatꝰ inueniebāt. vn̄ quaſi ebrijſētes huc ⁊ illuc vertebant̉. Frater aūt eiuſdē p̄ſb̓ri piſtor effeis eſtaſterij. qͥ accepto mali fratris ꝯſilio. venenū ſancti ſanliſcuit poculo. Tillū qd̓dam fricās ei ꝓpinauit. ⁊ vt fieret ꝓbabiletiferu parum de eo pͥus aīali dedit. qd̓ .ſ. animal vt bibit.cipite dedit. ⁊ ſtatim mortuū eſt. Sancto ꝟo ſanſoni orantiſpūs dn̄i mōſtrauit ſibi malū nuꝑ p̄ꝑatū. At ille de dei ꝓmiſſioneens. vbi ait. ⁊ ſi mortiferū qͥd biberīt nō eos nocebit letꝰ refectoriū eſt ingreſſus eo ꝙ ip̄e monaſterij eſſet yconomꝰ. pocula fratribꝰens. ⁊ ſancte crucis ſignaculū imponēs abſqꝫ heſitatōetotū bibit. nec vllū paruiſſimū dolorē cordis vnqͣꝫ ſenſit ex eo. Tūcplitor mali ꝯmiſſi penituit. ⁊ fratrē de liuoris malicia increpauit. ſꝫint obſtinatiōe ꝑdurās. nullū aſſenſum bono ꝯſilio p̄buit. ſꝫ vīdictadei velox affuit. Nā dn̄ica die ꝓxīa de manu ſanſonis ſancti cōmucans. cū l̓os eiꝰ intraſſet. eadē hora a demonio eſt arreptꝰ

ita vt pallēs. tremēs ac diſcerpēs. ſeqꝫ imprudēter denudās. labraſua dentibꝰ morderet. ⁊ alios fratres abſqꝫ verecundia degarriret.Sed ſancto ſanſone ei ꝯdolente. ⁊ ꝓ eo cū lacrimis orāte. ſanitatērcepit. maliqꝫ ꝯmiſſi penitudinē ages corā omībꝰ fratribꝰ agnouitItaqꝫ vir ſanctꝰ totā diē oꝑbꝰ manuū ⁊ or̄onibꝰ. totā ꝟo noctemlectiōe ſcripturarū ⁊ meditatiōe ducebat. Et ſi qn̄ vt hō quieſcereopus haberet. ſeip̄mꝑieti aūt alicuiꝰ rei dure firmamēto inclinansnunqͣꝫ in lecto dormitabat.¶ De itinere ipſius ad patrem ſuuꝫ infirmū ⁊ diacono ꝓpter theī ſtupefacto.c1ſUadā hyeme pater eiusegrotās ad mortē. affirmabat ſe nūqͣꝫ vel mortē guſtaturū. vel ſanitatē recepturū. vel ſacrificiū oratiōis ꝑceptuꝝ. niſi ſanſonē pͥmogenitū ſuū videret. ꝑ quē parit̓ corꝑis ⁊ aīeſanitatē ſe ꝑcepturū dicebat. Qd̓ beatus ſanſon vt a nūcijs a ſe directis audiuit. apud ſe ingemuit ⁊ ait. Iam niſi fallor egiptū reliquinō eſt opus me in ip̄am redire. potēs eſt aūt deꝰ egrotantē ſanare.Sanctꝰ ꝟo piro miſericordia motꝰ dixit ei. Quare ſic dicis electedei. Curā te oportet hr̄e de aīarū ꝓfectu. tuaqꝫ merces grādis eritcū deo. dū vbi carnalia creuerīt ſpūalia ſeminent̉. Qui rn̄dit. Utinā volūtas dei fiat. Nā ꝓpter deū ⁊ ꝓpter aīaꝝ lucra. omībꝰ ꝑatusſum. Itaqꝫ faciēs nūcios ꝓgredi ſubſecutꝰ eſt ip̄e cū quodā iuuene diacono ſibi ab abbate aſſociato. Et dū irēt orātes ꝑ vaſtiſſimāſiluā. diriſſimā audier̄t vocē. a quadā ꝑſona horribili valde. ad dexterā ꝑtē iuxta illos terribiliter ſtrepitātē. In cuiꝰ auditu diaconꝰ expaueſcēs ⁊ pallēs. equū quē manu tenuerat cito dimittēs. ⁊ palliūſuū iactās. in velocē fugā ſe dedit. Clamāte poſt tergū beato ſanſone cōfide frat̓ cōfide. ne timeas. ſed eo nō intēdentē. ac ſemꝑ fugitāte. eminꝰ lacrimabilibꝰ oculis inſpiciēs. ſcutū fidei firmit̓ tenens.ſeqꝫ ſemꝑ crucis ſignaculo circūuallās vidit theomatā hirſutā. canutāqꝫ iam vetulā criſulatā venalē in manu ſua tenētē ſiluaſqꝫ vaſtas veloci curſu volucritantē. ⁊ fugientē recta linea inſequēte. Atſanctus ī fide ſtabilis māſit. ⁊ intrepidꝰ palliūqꝫ fugiētis in equumimponēs ac fugientē ⁊ ꝑſequētē fiducialit̓ ſecutꝰ. fratrē ſemineceꝫrepꝑit. ip̄mqꝫ paululū intuēs. theomatā anū currētē alonge vidit.⁊ cernēs eā in vallē iā deſcēdentē exclamauit; Quid fugis mulier.Et ego homo ſum. vt ille quē ꝓſtraſti. Si in poteſtate tua datꝰ ſūecce aſſuꝫ. At illa nō attendēte ſꝫ ſemꝑ fugere nitēte. iteꝝ clamauitImꝑo tibi in nomīe ih̓u xp̄i. ab eo loco in quo modo ſtas vltra donec veniā ad te pedem non moueas.¶ De reſponſo eiuſdem vetule dyabolice ⁊ ſanatiōe diaconi ⁊ parernſonis cōuerſione.Unc illa ſtante ⁊ tremētē ⁊ venalē in terra laxāte. vir ſanctꝰ aduenit ⁊ ait. Queles mala forma. vel qͣlis. Que cū ingenti tremore rn̄dit.Theomata ſum. cuiꝰ gētes vſqꝫ huc vobis p̄uaricatrices extiterūt⁊ nūc nll̓a de meo gene̓ remāſit in hac ſilua niſi ego ſola. habeo em̄viij. ſorores ⁊ matrē. q̄ nō hic ſunt. ſed in vlteriori ſilua degūt. Egoaūt marito in hac heremo tradita ſum. eoqꝫ iam mortuo ſecede̓ dehac ſilua nō poſſū. Cui ſanctꝰ ait. Nūqͥd potes fratrē quē ꝑcuſſiſtrediuiuū reddere. vel certe ſollicitari de ꝓfectu aīe tue. Illa rn̄dit.Nolo. Nec in meliꝰ reꝑari poſſum. nullū em̄ bonū facere poſſumſꝫ ſemꝑ ab infantia mea hucuſqꝫ ad mala exercitata ſum. Cūc ſanctus ait. Deū omīpotētē imploro. ne ampliꝰ iniuriā facias. Sꝫ cūſis irremediabilis. hac hora moriaris. Tūc illa ſaltū p̄cipitē in latꝰſiniſtrū dās ad terrā corruit. ⁊ mortua eſt. Tūc vir ſanctꝰ ad fratrēiacentē venit. ⁊ diligēter ꝑſcrutās in pectore tm̄ vitalē flatū manērepperit. ⁊ more hiliſei os ori mēbraqꝫ cetera ſingulis ꝯponēs. flēs⁊ orās eū ſanitati reſtituit. Iter igit̉ ceptū ꝑiter ꝑegerūt. ⁊ amonēpatrē ſancti ſanſonis egrotantē in lecto inuenerūt. Qui in aduētueoꝝ gauiſus. capitale crimē ad mortē qḋ in ſe celauerat in mediuipublicauit. deoqꝫ ſe ſeruituꝝ vſqꝫ ad finē ſuū deuouit. ⁊ caput ſuūeadem hora tonderi fecit. vxore ſua maxīe ei ſuggerēte. atqꝫ dicēteNō ſolū ego ⁊ tu vt decet ⁊ ꝯuenit ſeruiamꝰ deo ſꝫ ⁊ totā ꝓlē noſtrā in dei ſeruitute iūgamꝰ. ⁊ oīa nr̄a dei tota fiāt. Quo aſcendētep̄ſentatis. v. fratribꝰ ſuis ſancto ſanſone vna cū ſorore valde paruula. paululū ſilens rn̄dit. Fratres quidē mei boni ſunt. ⁊ deo donati. ſed hec puſilla ad mūdanas volūptates data eſt. tamē nutrite eam quia homo eſt.De reditu eiꝰ ad monaſteriū ⁊ electiōe ip̄iꝰ ī abbatē. .cxj.Onfirmatis itaqꝫ ſuis inpbonis oꝑbꝰ ⁊ ad monaſteria fundāda ſuggeſtis. ſct̄usſanſon vna cū pr̄e ſuo ⁊ auūculo ⁊ diacono ī pace prexit. Et dū iter agerēt. p̄cedēs illos amō vidit ſemitam. ⁊ quaſi igneexuſta rura circa eā ac veſtigiū qḋdā qͣſi trabes ꝑ exuſtas herbastraheret̉. Et pͥmo qͥdē intremuit. fratriqꝫ ſuo ſequēti ſe mōſtrauit