Liber
.XXII.
officij cauſa. Adueniente ergo ſeptinoctu baſilicam. malia reſtrinxerūt focūmana felicis pueri. alijii inſtioc a mgr̄o ꝟba ꝑpeiētes eiqͦ accēſa lucerna ire debees aofficinā vbi ficera fiebat.ti. Tūc puer qͥd ageretpetens a cōfectore ſibi ignē p̄beri.ēte īmo pigritāte luſiti ſunt carbones inmen accēdere. tandē ab anxiann̄ eſt veleius. reuerſuſqꝫ adillius. a quibꝰ nil leſuminatā. Itaqꝫmagiſtrū. repperit candelā iā ab angeloomni vita ſua ꝟgo in ſeculū ꝑmanes. monaſticū habitū induit. etvitā duxit. Tandē remotiorē locū ſibi quere deſiderās. quāceliomīe imā cū magiſtro ſuo ⁊ ſocijs nauigio adiuā occeantliſi d̓ciarū ſil̓itudinē habere dicebat̉. Paratare dbꝰ neceſſarijs. xcv. circiter fratres hac ⁊ illac nauiando.es cū inſulā īuenire nequirēt. ad patriā redierūt. ⁊ mulnctū machutēmiraculis choruſcātē regestis ānis es ꝓuincie ad ep̄tus apicē vnanimiter elegerūt.us nauationegante quem reſuſcitauit et ba.xcvijUi ſolēniter ordinatꝰ ſatrū officiū aliquādui feliciter admīſtrās. naualibꝰ iterūipꝑatibꝰ inſtructis ad p̄fatā inſulā in qua etiā celi ciuess habitare ferebat̉. cum ſacro quondā mgro ſuo brēdano.ſanctis aggreſſus eſt nauigare. In qͣ nauigatiōe pl̓ibꝰanniātes ī anno. vij. ſepulcrū mire magnitudinis in quadaminſularūt. mirātibꝰ oībꝰ ſi hūana ſtatura tātū ſpaciū videret̉occupatu. Tūc beatū machutē cui nihil apud deū impoſſibile forecredebāt ſanctꝰ brēdanꝰ cū omībꝰ fratribꝰ depoſcebat. vt corpusqꝫ tumulatū or̄one ſua ſuſcitaret̉. Qd̓ ip̄e primū expauit.ē iudicās ad hoc impetrādū. Sed multis p̄cibꝰ mgr̄icoaciediēs ei videret̉. lacrimabilit̓ ſe in or̄one ꝓſtrauit.Quā cū audientibꝰ omībꝰ cōcluſiſſet. ecce toto tremefacto tumulocere ⁊ īabilis ſtature homo ꝓdijt. Interrogatꝰ qͥs ⁊ cuiꝰ cōgantē ſe nomine milduinū ⁊ ydolatrā fuiſſe rn̄dit.ēta etiā que cum alijs ꝑditis in inferno ſuſtinuerat narrauit etqꝛ meritis beati machutis inde ereptus ſit. Confitebat̉ quoqꝫ chriſtum verū deū ⁊ filiū dei eſſe. iudeoſqꝫ eiꝰ crucifixores cēties eternoincēdio plus alijs incredulis cruciari ſe vidiſſe. Tūc quoqꝫ deitatisoꝑe ſe ſuſcitatū intezēs. vitā querebat eternā. aqua .ſ. ⁊ ſpū renaſci cernueus eū in fideꝰ inſtruxit.⁊ ſic eū bapis ꝑactis ſciſcitati ſunt ab eo. vtꝝ inſulā quāqueremmiā. ip̄e maris incola noſceret. Quibꝰ ille rn̄dit. ſeimā in cū ꝑ mare ambularet vidiſſe. omībꝰ inſulis nitore ⁊p̄ſtant.ntroitus aūt inqͥt in ea nullꝰ mihi apparuit. Credē me indignū. vtpote gentilē. talia intrare nō meruiſſe mdecorē mirabant̉ celi palatia. Tūc ſancto ep̄o petēte ab eo. vt p̄uius ductor nauim eoꝝ in eā ꝑtem dirigeret. ille rudēua nauis anchora retinebat̉ manu cepit. ⁊ quaſi cedrina ꝓceritate ſublimis ꝓfundū. pelagi pedetentim gradiēdo ſulcans poſtin trobat. ſi forte eos ad locū illū ducere poſſet. Sed repetēte fs feruētibꝰ. inſētibuſqꝫ ventis. oborta tempeſtate cōtraria. calerētredi reuerſiſunt ad iuſulā vbi gigantēip̄m beatꝰ machutes ſuſcitauerat. Ubi cū deo deuote ẜuiēdo morarent̉ ꝯtigit denuo ibizantē ex vitā migrare. Cuiꝰ inopinū obipus ⁊ ſocij eius admirates. animā eius deo fideliter cōmēdauepus terre cōmiſerūtniſſa quā ſuꝑ cetum in mari celebrauit..xcviijIffiſi vero a ſpe īueniēdiuā q̄rebant in patriā redire diiudicāt. Deniqꝫcarinā a ſtatiōe ſūmouentes illuceſcēte ſacratiſſima diepaſche circūſpiciētes.nodicā inſulā viderūt. ad quā ⁊ applicuzgerētibꝰ fratribꝰ. miſſaꝝ ſolēnia celebraitres pſallēdo miſſam canerēt. ꝑuētū eſt miſione dn̄icaꝫ tū ſubito tota illa que videbat̉eſt. Erat aūt belua ex his q̄ cēte dicūtur abiſſitꝭ ⁊ magnitudinis. vt crederet̉ pauloante aba eſſe vel terre ſpaciū aliqd̓. Aduerterūt igit̉u animal eſſe. ⁊ exterritis omībꝰ. ſeqꝫ iam mergēdos.los clartibꝰ. vir dei fidens in dn̄o interritꝰ ꝑſtitit. doſſa fratrū cateruā ꝯfortare cepit. ꝓponēs eis ionamphetā triduo in ventre cēti inīmē ſeruatū. diuinaqꝫ adeſſe ſufzia. vbi prorſusna. Tūc diffugiētibꝰ cūctis ad nauīſanctꝰ vir in or̄one ſen̄ ꝓſtrauit inuocas deū. vt cetū illū cuiſuꝑſtabailem faceret. donec illa cōgregatio fratrū illeſa trāſeundleret.ua or̄one cōpleta. belua virtute diuina quaſirupes vel mōs facta eſt īmedonec ſanctꝰ machutes libero pꝰꝫ de natreſſu deſcēderet. Sicqꝫ laudātes deū. ꝓſpero curſa ad patriam īrūt in-
De quibuſdam eius miraculis..xcix.Um autē ſanctꝰ machutes ī vigilia paſche miſſā celebraret. trāſibāt ante foreseccl̓ie viri cadauer mortui portātes qͦs ille vſqꝫ ad ꝯſumationē miſſe ſubſiſtere mādauit. eaqꝫ expleta or̄oneꝫ omībꝰ circūſtantibꝰ indixit. ꝓ ſuſcitatōe mortui. Cūqꝫ illo ſimul orāte mortuꝰſurrexiſſet. fatebat̉ ſe ſitim feruidā tolerare. hauſtūqꝫ vini ſibi ꝓpinari cepit obſecrare. Sed qꝛ vinū nuſqͣꝫ ꝓpe habebat̉. cōſpiciensep̄us vaſculū marmoreū. iuſſit ſibi afferri. Suꝑ qḋ ep̄ali benedictione edita. mutauit illud in vas vitreū. aquā ꝟo introfuſam vertitin vinū. Sicqꝫ vno die tria tāmirifica patrauit miracula. Mortuūreddidit viuū. marmor fecit vitrū. limphā falernū. Cū aūt tranſiretꝑ britanniā euāgelij ſemina ſerens. inuenit quēdā ſubulcū merentem nō modice. ꝓ quadā porca quā iactu lapidis īteremerat. eo ꝙmeſſes importuna voratrix ſepiſſime irrūpebat. Cui incūbebant.vij. ſuilli fetus nec lac nec quicqͣꝫ a māmillis ſolito hauſtu elicere geſtientes. Cūqꝫ ſciret p̄ſul angorem ſubulci iram dn̄i ſui ꝓ int̓fectaſue formidātis viſcerali pietate cōpaſſus. poſuit cuſpidē baculi ſuiin aure ſcrofe. ⁊ ſtatim rediuiua effecta. p̄buit vber fomentū lactisfetibꝰ ſuis. Que res apud dn̄m ſubulci adeo cōualuit ꝙ ꝑ ſeip̄mpontificē adiēs. ſeqꝫ illi hūilians ⁊ opē ſue gratie efflagitas eandeꝫvillā ei iure dominij poſſidēdā donauit. Die aūt quadā idē ſanctꝰep̄us. cū aliquot monachis ſuis in agrū caliſa putādi vineā iuit. etvt poſſet leuiꝰ ac ꝓmptius oꝑari. capā in quodā loco vinee depoſuit. ꝑactoqꝫ labore cū vellet capam reinduere. inuentū eſt in ea cuiuſdam auicule ouū. Quo cōpto vir dei cōdeſcenſiōis illius nō expers. ſine cuiꝰ ꝓ videntia nec vnꝰ paſſer ꝑit ſuꝑ terrā. ꝓhibuit indumentū de loco āmoueri. donec ſuos auicula fetos pullos excluderet. Interim tn̄ nulla aeris intēꝑies vel pluuia ipſuꝫ ſacri p̄ſulisveſtimentū inficere vel attaminare vi d̓ina inhibitampſit vl̓temerauit.Adhuc de eodem.Oſt mortē haliloth ducisbritānie qui beatū maclouiū qͣꝫdiu vixit honorauit. ſurrexit impia generatio hominū illiꝰ ꝓuincie cōtra ſanctūdei inuidia ⁊ malignitate feruēs. Accidit autē vt eius paſtorē malefuſtibꝰ ⁊ flagellis cōtuſum ſuꝑ litꝰ maris ſternerēt. arcuatiſqꝫ viminibꝰ ne ſe illinc tollere poſſet vndiqꝫ artarēt. vt ab acceſſu etiā maris ſtatim enecaret̉ ⁊ ꝑiret. Hoc audito. ep̄us or̄onibꝰ obtinuit. vtmare exiens ⁊ inundās more ſolito. circa virū illū ſpaciū circūquaqꝫmiliarij relinq̄ret inacceſſum. ne eſtus ſui feruore famulū eiꝰ abſumeret vel necaret. Deinde vt citius potuit locū vbi ille artatus etirretitus iacebat adijt. eumqꝫ ſanctitatis ſue p̄ſentia effectū incolumē ſecum vegetū ⁊ ſanū reduxit. Deniqꝫ emulos ſuos exemplo domini declinās. ſanctonice vrbis pagū ꝓuincie aquitanie cū cenobitis expetijt. Cui aliquādiu illic manēti. cōtulerūt ſibi pagēſes de rebus ſuis multa donaria. Inter quos quidā ruſticus ꝯtulit ei aſellūligna de ſilua vſibꝰ neceſſarijs allaturū. Hūc aſellū pſul mancipiocōmendauit. qui cū vna dierū ligna aſello imponēda decideret. lupus rapaci auiditate eū inuadēs occidit ⁊ abſumpſit. Qd̓ egreferens famulus. lignoꝝ ꝑtem humeris impoſuit. ⁊ p̄ſuli deportauinarrās q̄ d̓ aſino acciderāt. Qui dixit ei. Digito me p̄uiꝰ in ſiluāuit pſto ſibi adeſſe lupūQuā ingreſſus ep̄us. p̄cibꝰ facillime obquē iuſſit ſterni more iumēti ſtruēqꝫ lignoꝝ ei ſuꝑponi. ⁊ onuſtamdomū minari. Qui lupꝰ poſtea extitit quaſi canis domeſticꝰ. ꝑgēsſemꝑ cū famulis. ⁊ reru cuſtodibꝰ. cuſtodiā ꝑuigilem ⁊ inſtante ſagaciſſimo rependens aſtu. Obijt aūt. xvij. kl̓. decemb̓.De mortē iuſtiniani ⁊ imꝑio iuſtini iunioris..cj.Hugo quinto libro.Nterea iuſtinianꝰ auguſtus dū a diuinis mādatis aurē cordis auertit. iuſto deiiudicio amētiā incurrit. Un̄ accerſito iuſtino viro chriſtianiſſimo. curopalatē eū ꝯſtituit ⁊ ei totiꝰ curam imꝑij delegauit.Qd̓ cū feciſſet deceſſit imꝑij ſui anno. xxxviij. ⁊ mēſe. vij. Iuſtinusitaqꝫ iunior genere trax. ex curopalate factꝰ imꝑator. habuit vxorē noīe ſophiā. quā ⁊ coronanit auguſtā. Huiꝰ tꝑibꝰ narſes romanoꝝ patriciꝰ cuiꝰ ſupͣ memīmꝰ. cū ab incurſu diuerſoꝝ hoſtiū totāquietā reddidiſſet ytaliā. ꝓ magnis bn̄ficijs magnā inuidiā ꝑtulita romanis. ita vt ī vrbe regia iuſtino mādarēt dicētes. qꝛ meliꝰ eratromanis gothis feruere qͣꝫ grecis. vbi narſes eunuchꝰ imꝑat. ⁊ ꝓſua libidine dn̄at̉. Quibꝰ ſermonibꝰ ꝯmotꝰ imꝑator. longinū p̄fectū ſeruū narſetis loco ſubſtituit. Sed ⁊ auguſta ſophia hāc narſeti mādauit ꝯtumeliā. vt ꝯſtāt inopolim remearet. ⁊ cū puellis ſuisin geneteo feminaꝝ lanaꝝ penſa diuideret. Ad que ꝟba narſes dicit̉ rn̄diſſe. talē ſe eī telā orditurū. qͣꝫdiu viueret nunqͣꝫ deponeret.