Uincianus ruthenenſisep̄us. ⁊ maxencius pictauenſis abbas. hoc tempore ingallia claruerūt. ¶ Ex geſtis eiuſdē maxēcij. Hic maxencius inter cetera virtutum miracula mortuū ſuſcitare ꝓmeruit.multotiēs aues fere relictis nemoꝝ ramis. in manu eius modo tritici grana modo panis fragmēta ſumebāt. Sepius etiā viſitabaturab angelis. adeo vt ſplendor cellule in qua pſallēs iugiter habitabat. veluti micātiuꝫ globis aſtroꝝ videntibꝰ mīſtris vel monachisreluceret. Refectio eius erat panis ordeaceꝰ ⁊ aqua. frequenter tamen diuinis dapibꝰ paſcebat̉ ab angelis. Sic aūt oratōnibꝰ incūbebat. vt ſe incuruādo adinſtar cameloꝝ. in eius mēbris velut gibꝰbi apparerēt. Quodā tempore eſtiuo. dū monachi inter oꝑa eſtuantes ſiti grauarent̉. idē vir dei oratōne expleta. baculū quē tenebat in aruo fixit. ⁊ in ꝯſpectu aſtantiū fons viuus deorſum effluxitvnde ⁊ monachi deo gratias agētes ſitim extinxerūt ⁊ multi ſāguētes poſtea ſanati ſunt. Quodā tempore frāci cū gothis conflictubellico adueniētes. p̄cedente eos rege lodoneo. cuꝫ monaſterio cuimaxencius p̄erat appropīquaſſent. cogitare ceperūt vt illud debellarent. ⁊ ſanctū virū occiderent. Cūqꝫ ſuadente dyabolo. vnus exbarbaris manū extenderet. vt eum decollaret. ſuſpenſo in aere gladio ⁊ manꝰ gladiatoris inaniter remāſit extenta. ⁊ ceruix ſancti viriꝑmāſit illeſa. poſt paululū aūt cepit ſeip̄m dentibꝰ laniare. ⁊ ꝓpriuꝫcorpus crebris vulneribꝰ lacerare. ⁊ tandē accenſus inſania ꝓpriusinfelix extitit homicida. Reliqui vero repente luminibꝰ ſunt cecatimente turbati vt vix alter alterum recognoſceret. Qd̓ cum ad aures lodonei ꝑueniſſet. ad ſanctū virū ocius accurrit. ſeqꝫ ꝓſternēshumiliter adorauit. ⁊ veniā ſibi ſuiſqꝫ poſtulauit. Uir aūt deo plenus motus p̄cibꝰ regis. ſigno crucis ſuꝑ eos expreſſo. ⁊ eulogiaruꝫex panis fragmine benedictōne largita. ſanitatem intulit. ⁊ eos incolumes ad caſtra redire ꝑmiſit. Poſt hoc quidaꝫ ſegetis cultorcum ad euellenduꝫ ſilicem die dominico ꝓperaſſet in meſſem manꝰeius circūſtricta ꝑ bienniū ꝑmāſit. ita vt nullus medicoꝝ adhiberepoſſet medicinā. Tandē ad virum dei ꝑrexit. qui oratōne fuſa ſanitatem integrā manui eius reddidit. Simili modo mulier cū cupiditate ſtimulāte die dominico fila torqueret manꝰ eius inutiles facte ſunt. Que ad virū dei prefatū venit. ⁊ ille mox ꝑ ſignuꝫ ſanctecrucis eam ſanā reddidit Obitum quoqꝫ ſuū longe ante preſciuit⁊ monachis ſuis. vj. kl̓. iunij hora nona diei ſe de mūdo trāſituruꝫindicauit. Quod ⁊ ita accidit. vt vir ſanctus p̄dixit..xxiij.ꝯcilio aurelianenſi qd̓ primū fuit in francia.Rima ſynodus a francishoc tempore iuſſu lodonei regis aurelianis habita eſt.xxxij. epiſcopoꝝ ꝯgregauit ſanctus melanius. qui regi lodoneo fain qua multa decernūtur eccleſie vtilia. Hāc ſynodummiliaris erat. fuitqꝫ actor canonum ibi ꝓmulgatorū ſicut in prefatione eiuſdē ſynodi legit̉. Ex cuiꝰ decretis ſunt iſta. Populꝰ a miſſa nō diſcedat. anteqͣꝫ miſſe ſolēnitas impleat̉. ⁊ niſi epiſcopꝰ fuerit benedictōeꝫ accipiat ſacerdotis. Rogatōnes ante aſcenſionemdomini ab omnibꝰ eccleſijs placuit celebrari. ita vt triduanū ieinnium p̄mittat̉. ꝑ quod triduū ſerui ⁊ ancille ab omni opere relaxent̉quo magis plebs vniuerſa ꝯueniat. Quo triduo omnes abſtineant. vt quadrageſimalibꝰ cibis vtant̉. Clerici vero qui ad hoc opꝰſanctū adeſſe ꝯtempſerint ſcd̓m arbitrium epiſcopi eccleſie ſuſcipiant diſciplinam. Si clericus monachus ſcolaris. diuinationes velauguria crediderit. vel ſortes qͣs mentiunt̉ eſſe ſanctorū ꝗbuſlibetputauerint intimādas. cum his qui eis credūt ab eccleſie ꝯmuniōepellant̉. Ep̄o ſi infirmitate nō fuerit impeditꝰ eccleſie. cui ꝓximusfuerit die dominico deeſſe nō liceat. Hec ⁊ alia plura ibidem eccl̓ievtilia. vt dictū eſt. autore ſancto melanio redonēſi decreta ſunt.De ſancto melanio redonenſi. Ex geſtis eiꝰ. .xxiiij.Uit aūt ſanctꝰ melaniusde venetenſi ꝑrochia. de villa placio nobilis genere. forima p̄cipuus. corꝑe caſtus cuius conſilio rex lodoneuspauꝑes alebat. ⁊ ſanctos honorabat. Hic habuit aliquādo dyabolum obuiū in ſpecie thauri cornutū. Quem interrogās ſanctusquo iret. reſpōdit ille. Ad fratres vado. potionē eis dare. Et moxiuit ſanctus ad oratoriū ſuum. Dyabolus aūt vnum de ſenioribꝰhaurientem aquā ingreſſus eſt. Quem cū vexaret. ſanctus vexatoalapam dedit. ⁊ demonem excuſſit tanteqꝫ virtutis erat. vt demones ante illū celare ſe nō auderēt. Quadā die ꝯuenerūt apud andegauis ſanctꝰ melanius ⁊ ſanctꝰ albinus. ⁊ ſanctꝰ victor. ſanctusmarſus. atqꝫ lautonus. Quibꝰ cuꝫ eulogiā dediſſet ſanctꝰ melanius ⁊ omnes accepiſſent. ſanctus marſus tenuit eulogiā. ⁊ in ſinumſuū cadere ꝑmiſit. que verſa eſt in cingulū ſerpētis. Quod ille ſentiens. cucurrit ad pedes ſancti melanij. Quem ille miſit ad ſanctūalbinuꝫ. vt confiteretur quod fecerat. Sanctus aūt albinus miſit

ipſum ad ſanctū victorem cenomānis. qui remiſit er in ad ſanctuꝫmelanium redonis. Qui orans fudit ſuꝑ cum benedictionē. ⁊ verſus eſt ſerpens in priſtinā eulogiam. Et ita ꝯmunicatꝰ eſt beatusmarſus a beato melanio. Idem ſanctꝰ melanius oratoriū ſuum qd̓dicitur placio manibꝰ ꝓprijs fabricauit. Sanctus albinus ⁊ victor⁊ lautoniꝰ ⁊ marſus. admoniti ſūt ꝑ āgelicā viſionē ire ad corpꝰ eꝰmortui cuſtodiendū. Quod dū deſerrent nauigando. ꝑ vicennqꝫad vrbem redonē. xij. vincti qui tenebant̉ in carcere. in turre iuxtaaquam clamauerūt. Sancte melani miſerere nobis. Et ſtatim diuiſa eſt turris in duas ꝑtes. a ſūmo vſqꝫ deorſuꝫ. ⁊ ſic liberati ſuntIn venetenſi pago puerū mortuū ſuſcitauit. qui a demonio verabatur. quem demon ſeducens ⁊ ſciens ſe eijciendum. in ſecreto cubiculo laqueo trāſgulauerat.De vita ſancti arnulfi martiris. Sigibertus. .xxvOc tempore ſanctus arInulſus. ſancti remigij in baptiſmo filius in gallia claruitqui poſt multos in p̄dicando xp̄m agonēs. in ſilua pariſiorum aquilana martirizatus eſt. ¶ Ex geſtis eius. Huiꝰ arnulfipater primo gentilis quiriacus dictꝰ eſt. mater primo gentilis ſimiliter quinciana. Poſtea baptizati a ſancto remigio. ille rogͣacianꝰiſta eufroſina dicta eſt. Qui omnia que habebant in villa reiteſteſancto remigio tradiderūt. Sanctus aūt remigius cū lodoneū baptizaſſet cum omni francoꝝ exercitu. ꝯmendauit ei ſanctum arnulfum. Qui lodoneus ſcaribergam nepteꝫ ſuam dedit in vxorem. ⁊eos ambos ſancto remigio tradidit. Quibus ille ꝑſuaſit. vt virnes ꝑmanerēt. In quo ꝓpoſito cū beatus arnullus vitā decreuſet finire. facta eſt ad eum vox de celo in ſomnis dicens. Si qͥs nonrenūciat omnibꝰ. que poſſidet nō poteſt eſſe meus diſcipulus. Etitem. Si vis ꝑfectus eſſe. vade ⁊ vende oīa que habes ⁊ da pauperibus. ⁊ veni. ⁊ ſequere me. ⁊ habebis theſaurū in celo. Qui ſtatimexꝑgefactus cū ſūma feſtinatōne abijt remis ad ſanctū remigiuꝫ ⁊eius fidei ſpōſam ſuā credens. ⁊ teſtamento ſuo omnia relinquensviaticū petijt ⁊ accepit. In ꝑegrinatōe ſua xxvij. ānos in laicali habitu ꝓfecit. Apud rauennā die dominica poſt matutinas ſolus remanſerat in eccleſia ad orandū. vbi cuiuſdā peccatoris anima quādyabolus ad infernum trahebat exutam a corpore cepit clamare.Sancte arnulſe dei electe ſuccurre. ⁊ hos impetus inimicoꝝ ꝯprime. Tūc ille his fletibꝰ ꝯmotus. flens largiſſime orauit. ⁊ anima adcorpꝰ redijt. ⁊ homo reuixit. ⁊ cuius meritis ſaluatꝰ fuerit indicauit⁊ ꝙ ip̄e eſſet arnulſus ꝑegrinꝰ clara voce p̄ſentibꝰ patefecit. Statīſanctꝰ ꝓpter inanē gloriā fugiēdā fugit ad ſāctū remigiū. Ueniēsautem ſuꝑ ſecanam fluuiū ad locum cui cella nomen eſt obuiū habuit quendam mortuuꝫ in feretro. Grauit ſanctus ⁊ ille reſurrexitquem ſecum adduxit ad ſanctū remigium. Sanctus aūt remigitſuam vxorem ei reddidit. Beatus aūt arnulſus fugiens populuꝫremenſem. iterū ꝑegrinatōnem arripuit. venitqꝫ cauſa orandi tholoſam ad ſanctū ſaturniū. ⁊ pictauis ad ſanctū hilarium. et deindethuronis ad ſanctū martinū. Ibi angelo reuelante factus eſt ep̄s.Ubi dum quadā nocte inciꝑet ad vigilias. domine labia mea aperies ⁊ clerici obdormirent. ⁊ nemo eſſet qui reſpōderet. angelꝰ ſubiunxit. ⁊ os meū anūciabit laudem tuam.De martirio ſancti ſigiſmundi regis..xxvj.Sigibertus.O tempore ſigiſmundusmortuo patre ſuo gondobando regnauit in burgūdiaLodoneus autem regno francorum per omnes gallias dilatato. ⁊ legitime ⁊ pacifice confirmato. mortuus eſt. ⁊ pariſius in baſilica ſancti petri apoſtoli quam ipſe ⁊ regina lotildis edificauerunt ſepultus eſt. ¶ Gregorius thuronenſis in hiſtoria frācorum. Igitur poſt mortē lodonei regis. iiij. filij eiꝰ videlicet theodoricus. lodomiris. hildebertus. et lotharius regnum eius interſediuiſerunt equaliter. Habebat quoqꝫ tunc theodoricus filiū nomine theobertum ſtrennuum ⁊ vtilem. Eleuatiqꝫ ſunt in potentia magna. Amalaricus quoqꝫ filius alarici gothorum regis.rorem ad coniugium ſibi petijt a ſupradictis fratribus. et obtinit. In diebus illis lotildis regina pariſius veniens. rogauit filios ſuos. vt iniuriam eius indignantes. patris ⁊ matris ſue mortem vindicarent. Qui in ira magna commoti. cum exercitu magno burgundiam petierunt. contra ſigiſmundum ⁊ godomarum reges filios gondobandi. Tunc temporis. edificauit ſigiſmundus rex mōnaſterium ſanctorum martirum agaunenſium in burgundia ſancti mauricij cum ſocijs. ſex milium. de vj. martirum. Cōmoto igit̉exercitu burgūdionum contra lodomirem regem ⁊ hildebertumlotharium fratres. filios lodonei illiſqꝫ inter ſe pugnantibus buſgūdones ſūt ceſi cū godomaro. Sigiſmūdus vero dū ad ſanctosagaunenſes fugeret. inſecutus eſt eum lodomiris. ⁊ ꝯprehēdit eūet vxorem eius ⁊ filios. captoſqꝫ in pagum aurelianenſem eos ad