Liber.XXI.

ue creauit expedita mente poſſiambitio. deuꝫ qui poſſidet oīazhabere ſancte deſiderat. Et qꝛ nedeat. ⁊ in eo habebidet̉ a deo. ſit ipſe pͥmitus deo poſmo poſſidet deum niſiyrtio.id aūt vltra q̄rit cuiſeſſio ⁊ efficit̉ ei deus poſuus ꝯditor oīa fit. aut quid ei ſufficit cui ille nō ſufficit. Igit̉ quivult deum poſſidere renūciet mūdo. vt ſit illi deus beata poſſeſſioQuid eſt ambulare ſicut deus ambulauit. niſi ꝯtēnere oīa ꝓſꝑaque ille ꝯtempſit. nō timere aduerſa q̄ ꝑtulit. libent̓ facere q̄ fecit.docere q̄ docuit. ſequi quo ipſe ꝓceſſit. Nihil ꝯtra abſtinentiamfaciūt qͥ vinū nō ꝓ ebrietate ſꝫ ꝓ corꝑis ſete ꝑcipiūt. Si qͦlibetadueniente ieiunio intermiſſo reficior. non ſoluo ieiuniū ſꝫ impleocaritatis officiū. Ipſa cōtinuatio ieiunioꝝ niſi fuerit qn̄ res exigitꝯ̄termiſſa. ⁊ me inflat ⁊ fratrē cui caritas iubet ſeruire ꝯtriſtat. cuꝫſine abſtinētia quēlibet hoīem catholicū ſola caritas ꝑficiat ⁊ oīsitia ſine adiūctōne caritatis aut ꝑdat aut pereat.riſi ⁊ inidia ⁊ pudicicia quoqꝫ ⁊ ſuꝑbia. .lxixIcut virtus animaꝫ ſibiveraciter inherētē ſi fuerit vera iuſtificat. ita ſimulataſpūaliter viuat. ⁊ appetat ſimilitudinē boni ſub qua male viuat etꝯdēnat. dupliciterqꝫ rea eſt aīa ſi ⁊ bonū nō faciat vn̄lateat. Suꝑbꝰ vult ſe ꝯſtantem credi. ꝓdigus liberalē. auarꝰ indigentē. temerariꝰ fortē. in humanꝰ parcū. guloſus hūanū. ignauꝰquietūlus cautū. Impudentia ſibi fiducie nomē aſcribit. ꝓcacitas liis. appellatōꝫ obtendit. Eloquentiā ꝟboſitas fingit. ⁊ cualis ſtudij colore deliteſcit. InuidalieTantos inuidus habioſſiiuſtaiātoaudatores. Inuidioſumem̄ facit excellētia meriti. inuidū pena peccati. Quoſdā pudicos⁊ facit. aut timor ſupplicij tꝑalis ab impudicicieactōccaſio negata deſtituit. Sꝫ lꝫ neceſſitate puolūtate. tn̄ ⁊ pͥmi ſi de bn̄ficio nature ſue deo gratiasdici ſinnt. ⁊ ſecūdi ⁊ tercij ſi pudice viuere ꝯſueſcunt. in ꝟtute de neiciūt. ⁊ paulatim ipſiꝰ pudicicie delectatione creſcenteceſſitatici veraciteria tam aꝑte regnat. vt necabitus ⁊ inceſſusceruix erecta .ſribilis. nudā ſuꝑbiammātprurulenta corruꝑit.j. ſꝫ ijcant. de ſuis neczentijsurāt. De loco ſuꝑiorir̄ aut mferrient̓ affeciāt. ſinitatēlxſenterter iactāt. obſeata faſtiſerūt. Hn̄t intentōe ꝑtinaciā. in corde duri. in ſernōne iactantiā. In hūilitatefallaces. In ioenaces. Ad opꝰ bonūpigri. ad coīonē ſeriū diAd exequendū qd̓̇ neſciūti. ad fraterna obſeqͥa inīani.erarij in audiēdo. claſi in docendo.ter ī cachinno.rati bflati obſeqͥijsiidia ⁊ vana gloria..lxx.Quidi ſancte viuentiummerita ſua. faciūt inuidendo peccata. et ꝗͥcqͥd bōi fierivel dici a ſanctis audierint. aut oīno nō credūt aut inmalum male interp̄tando ꝯuertūt. ⁊ oē malū qd̓ de illis mēdax fama iactauerit ſtatim tanqͣꝫ ſi ipſi viderint credūt. ac feraliter eis qͥilud nō verū eſſe ꝓbauerintradicūt oēs ſuos emulos finguntquoꝝ ꝓfectu d̓it. Inimicicijs gratuitis ardent. deprehendipeciā timent ſꝑ amari. nūqͣꝫ certi. amici dyaboli. iniudēdinxij. ad plangēda leti. vtrobiqꝫemināt. opinionē bonoꝝ mēdaies prauis ſuſpitionibus dehoſtes in animo. continentes inobſecro qualiter inuidos puniturapuniūt aliena. vbi poterunt fiei. aualis bn̄ vſuri ſunt ꝗ mali boeritienire qͥ ſe ſibi exhibꝫ incemnflata quedā circa delectaaffectio. potiēdi honoris auida ſil̓⁊ neſeita. caua morbida. turbulēta.anda. repugnantibꝰ fumesiicta. Hec vanos hoīes afflatus ſiꝯſcij nō ſunt turpit̉iactant. ⁊tationibꝰ occurrētiūatibꝰ parent. geſtiūt dot. delectabililia grauibusibitiōe mendaces. in ꝟbograues. vl̓leti ad ꝓſꝑa. friles ad aduerſa. inflati ad

obſequia. anxij ad obprobria. īmoderati ad gaudia. difficiles adhoneſta.De timore ſupplicij ⁊ amore dei..lxx.Ulla res ſic nos ab omnipeccato ſeruat īmunes ſicut timor ſupplicij ⁊ amor dei¶ Ad penaꝫ que peccanti debetur mens anteqͣꝫ peccetaſpiciat. ⁊ nulla eam ad peccandū delectatio corporalis inclinat.Logitate quale malum ſit ab illo gaudio diuine ꝯtemplatōis excludi. beatiſſima ſanctorū oīm ſocietate priuari. mori vite eterne.⁊ morti viuere ſempiterne. ꝓfundo gehenne fluctuanti immergi.edaciſſimis vermibꝰ inet̓nū dilaniari nec finiri. exundantis incēditerribilis crepitꝰ pati. baratri fumantis amara caligīe oculos obcecari. nō ſentire in illo igne qḋ illuminat. ſentire qd̓ cruciat. Hec⁊ multa ſimilia cogitare. nihil aliud eſt qͣꝫ vicijs omnibꝰ repudiumdare. ⁊ oīa carnalia blandimenta refrenare. Caritas eſt recta voluntas ab oībꝰ terrenis ꝓrſus aduerſa. ⁊ deo inſeꝑabiliter vnitaigne quodaꝫ ſpūſſancti a quo eſt ⁊ ad quem refert̉ incenſa. inqͥnamenti oīs extranea. ſupͣ oīa que carnaliter dirigunt̉ excelſa. affectōnū oīm potentiſſima. ſumma bonaꝝ actōnū. ſalus moꝝ. morscriminū. vita virtutū. virtus pugnantiū. palma victoꝝ. aīa ſct̄aꝝmentiū. cauſa meritoꝝ. p̄miū ꝑfectoꝝ. quam fides ꝯcipit. ad quāſpes currit. cui ꝓfectus oīm ſeruit. Quidam honeſta p̄dicare nōceſſant. nō vt auditores eoꝝ predicatōe ꝓficiant. ſꝫ vt ip̄i videāt̉curare que predicant. ⁊ hoc mō turpitudinē ſue ꝯuerſatōnis obnubilent. Quid eſt diligere deum niſi occupare illi aīm cōciperefruende viſionis eius affectū. peccati odium. mundi faſtidiū. diligere etiam ꝓximū quem ipſe cēſuit diligendū. in ipſo amore ſeruare modū ⁊ ordineꝫ legitimū. Proximos aūt ſicut nos diligimꝰſi nō ꝓpter aliquas vtilitates vi affinitates vel ꝯſanguinitates. ſꝫꝓpter hoc tm̄ ꝙ nature noſtre participes ſunt diligamꝰ. Nam ſiꝓpinquos noſtros qͣꝫuis turpes ⁊ incompoſitos pluſqͣꝫ quoſlibꝫſanctos a ſanguine noſtro extraneos diligimꝰ. grauiter in eorumtali dilectatōne peccamus. Hec eſt autem ꝓximi tota dilectō. vtbonum qd̓ tibi conferri vis ꝯferas ⁊ ꝓximo.De temperantia ⁊ iuſticia..lxxijEmperantia eſt virtus q̄libidines frenat deſideria ſancta multiplicat. oīa intranos ꝯfuſa ordinat. ordinata corroborat. mentē placida tranquiſlitate cōponit. ⁊ ab omni vicioꝝ tempeſtate defendit.Temperantie eſt ꝙ loquenti ſeniori p̄ſtamus ſilentium. qd̓ ipſiꝰad loquendū preſtolamur imꝑiū. ꝙ nō attollimꝰ īmoderatum incollocuibꝰ ſonū. ꝙ viſu ꝓrupere non audemus in cachinnuꝫꝙ nulli detrahimus. nec detrahentibꝰ acqͥeſcimus. ſꝫ nec detrahētes equanimiter ſuſtinemus. qͥ ad hoc alios viles videri volūt vtſe cōmendēt eoꝝ cōꝑatōe quos carpūt. ⁊ videant̉ ea in ſe vicia n̄habere q̄ malicioſe in alijs rep̄hendūt. Ex iuſticia manat eqͥtas.q̄ facit vt nos oīm neceſſitates hoīm nr̄as eſſe dicamꝰ. nec nobistm̄ ſꝫ etiā generi hūano nos natos vtiles eſſe credāꝰ. vt qͥcꝗd cuilibet hoī nocere pōt tāqͣꝫ ſi nobis noceat euitemꝰ. Qui em̄ hoīesſumꝰ nihil hūani a nobis alienū putare debemꝰ. Siꝗdeꝫ beluaꝝeſt ſibi viuere. nec ſuas vtilitates in cōe ꝯferre. Duo aūt ſunt iniuſticie genera. vnū qd̓ iniurias irrogamꝰ. alteꝝ qd̓ ab alijs irrogatas cum poſſimꝰ ꝓpulſare negligimꝰ. Neqꝫ em̄ mihi aliqͥd ꝓdeſtꝙ nō circūuenio aliquē vel decipio. ſi eū decipi vel circūueniri permitto. Et in oībꝰ peccantibꝰ pecco. qn̄ quos peccare vel peccaſſeſcio. quadā crudelis animi malignitate nō increpo. Qui amicumꝓpt̓ cōmodū qd̓libꝫ amat. nō amicū ꝯuincit̉ amare. ſꝫ cōmodumqd̓ cū eſſe deſierit amare ceſſabit. Qui aūt ꝓpt̓ deū diligit. ſic̄ deꝰeternꝰ eſt ita ineternū ipſa amici dilectio ꝑmanebit. Dn̄et̉ vicijsratō.jciat̉ corpꝰ aīo. ⁊ animꝰ deo. ⁊ impleta eſt hoīs ꝑfectio.Qui eꝗtati ſeruiūt oēs oīm bono viuūt. ac velut ſibinuice nati ſalutē mutuā tuent̉ ⁊ diligūt. ac ꝑ hoc ꝯtra iuſticiā faciūt. hi qͥ merito ſue ꝯuerſatōis vel eruditōnis electi. ocioſum ſtudiū fructuoſevtilitati regēde ml̓titudīs an̄ponūt. Sꝫ qꝛ ſunt multi qͥ ſe imꝑestante ſarcine norūt. tales iuſte ſe etiā queſiti nō offerūt. ne videān̄ eccl̓iaſticos labores velle ſuſciꝑe ſꝫ honores ābire. cū dignitaseccleſiaſtica nec ambienda ſit nec vitanda..lxxiij.Ie imꝑio zenonis ⁊ aſtutia eius.Sigibertus in cronicis.Ortuo leone imperatoreāno dn̄i. cccclxxiij. mūdi ſcilicꝫ qͣrti milleſimo.ccccxxvjſucceſſit zenō. ⁊ īꝑauit ānis. xix. Hic theodoricū regēoſthrogothoꝝ ꝯſulē ordinariū fecit. q̄ pꝰ imꝑialē dignitatē pͥmaeſt dignitas. ⁊ equeſtrē ſtatuā auream ante regiam illi collocauit.Hugo florianon iſte ſcripturaꝫ ꝯͣ fidem