ibi memoria longe priuſqͣꝫ apud nos ab ep̄o enodio cōſtituta eſt.Cum em̄ nuꝑ illic eſſemꝰ petroniā clariſſimā feminā que ibi mirabiliter ex magno atqꝫ diuturno (in quo medicoꝝ adiutoria cūctadefecerāt) languore ſanata eſt. hortati ſumꝰ volente ſupͣdicti lociep̄o vt libellū daret qui recitaret̉ in ppl̓o ⁊ obedientiſſime paruit.in quo poſuit etiā qd̓ hic reticere nō poſſum. qͣꝫuis ad ea que hocopus vrgēt feſtinare cōpellar. A qͦdā iudeo dixit ſibi fuiſſe ꝑſua.ſum. vt anulū capillatio vincl̓o īſereret. qͦ ſub omni veſtē ad nudacorꝑis cingeret̉. qͥ anulꝰ haberet ſub gēma lapidē ī renibꝰ inuētūbouis. hec alligata qͣi remedio ad ſancti martiris limina veniebatſꝫ ꝓfecta a carthagine cū in ꝯfinio flumīs bagrade in ſua poſſeſſion manſiſſet. ſurgēs vt iter ꝑageret an̄ pedes ſuos illuꝫ iacentemanulū vidit ⁊ capillatiā zonaꝫ qua fuerat alligatꝰ mirata tēptauitquā cū oīno ſuis nodis firmiſſimis ſicut erat cōperiſſet aſtrictam.crepuiſſe atqꝫ exiluiſſe anulū ſuſpicata eſt. qͥ etiā ipſe cū integerrimus fuiſſet inuentus. future ſalutis qͦdāmō pignus de tanto miraculo ſe accepiſſe p̄ſumpſit. atqꝫ illud vinculū ſoluens ſimul cuꝫeodem anulo ꝓiecit in flumen.Iterum de eodem.Num ē apud nos factuꝫnon maius qua in illa que dixi. ſꝫ tamclaꝝ atqꝫ illuſtremiraculū. vt nullū arbitrer eſſe ipponenſiū. qͥ hoc nonviderit vel didicerit. nulluꝫ qͥ obliuiſci nulla rōne potuerit. Decēquidē fratres quoꝝ. vij. ſunt mares. tres femine. de ceſarea capadocie ſuoꝝ ciuium nō ignobiles. maledictio matris retenti patriseoꝝ obitu deſtituti que iniuriaꝫ ſibi ab eis factā acerbiſſime tulit.tali pena ſunt diuinitus coerciti. vt horribilit̓ quaterent̉ oēs tremore membroꝝ. In qͣ fediſſima ſpecie oculos ſuoꝝ ciuiū nō ferētes. quaqꝫ verſum cuiqꝫ ire viſum eſt. toto pene orbe vagabāt̉ rōmano. ex his etiā ad nos venerūt duo. frat̓ ⁊ ſoror. paulꝰ ⁊ palladia. multis alijs locis miſeria diffamāte iaꝫ cogniti. Uenerūt aūtan̄ paſcha ferme dies qͥndecim. ⁊ eccleſiā qͦtidie ingrediētes. ī eamemoriā glorioſiſſimi martiris ſtephani frequētabant orātes vtſibi iam placaret̉ deꝰ ⁊ ſalutē priſtinā redderet. ⁊ illic ⁊ quocūqꝫibant ꝯuertebāt in ſe ciuitatis aſpectū. Nōnulli qͥ eos alibi viderāt. cāmqꝫ tremoris eoꝝ nouerāt alijs vtcūqꝫ poterāt indicabāt.Uenit ⁊ paſcha atqꝫ ipſo die dn̄ico mane cū iam ppl̓s frequenspreſens eſſet ⁊ loci ſancti cācellos vbi martiriū erat idem iuuenisorans teneret. repēte ꝓſtratꝰ eſt. ⁊ dormiēti ſimilimꝰ iacuit. nō tn̄tremēs ſicut etiā ꝑ ſomnū ſolebat. Stupētibꝰ qͥ aderāt atqꝫ alijspauētibꝰ. alijs dolentibꝰ. cū eū qͥdā vellēt erigere. nōnulli ꝓhibuerunt ſꝫ potiꝰ exitū expectandū eſſe dixerūt. Et ecce ſurrexit ⁊ nontremebat. qm̄ ſanatꝰ erat ⁊ ſtabat incolumis intuēs intuētes. Cūaūt veniſſet ad me ꝓduxi eū ad ppl̓m. ⁊ re eis oſtēſa. ſequēti die libellū de narratōe illiꝰ eis recitandū ꝓmiſi. Qd̓ dū fieret videbatppl̓s frēm ſanatū. ⁊ ſororē eius iuxta eū mēbris oībꝰ ꝯtrementeꝫ.Poſt hec recitata vita de ꝯſpectu ppl̓i eos abire precepi. Et cuꝫde hac diſputarē. illa ſoror cancellū intrauit. ⁊ ſtatim velut obdormiēs ſubito ſanata ſtetit. Un̄ ea ꝓducta in mediū. de vtriuſqꝫ ſanitate apud oēs exultatio magna fuit.De bonefacio papa ⁊ de qͥbuſdā alijs. Sigibertꝰ. .xj.Qno honorii. ix. ſamione⁊ marcomiro francorū ducibꝰ defunctis. franci in cōedeliberāt. vt ⁊ ipſi ſicut alie gētes regnū habeāt. ⁊ filiūmarcomiri ducis pharamūdū ſibi regē ordināt ꝗ regͣuit ānis. xjAnno eiuſdē imꝑatoris. x. bonefaciꝰ romane eccleſie. xl. preſidet.Cōtra hūc ordinato eulalio. ⁊ ꝓ hoc diſſidente eccīa ambo iuſſuhonorij auguſti vrbem egrediuntur. ⁊ ſic reprobato eulalio iuſſuauguſti bonefaciꝰ quia pͥor ordinatꝰ fuerat ſedi apoſtolice reſtituit̉. Hic decreuit vt nulla mulier aut mōcha pallam ſacratā altaris cōtingeret aut lauaret. aut incēſum poneret. ⁊ vt ſeruus velobnoxiꝰ curie aut cuiuſlibꝫ rei nō fiat clericꝰ. Anno ſequēti hieronymꝰ ꝑ. lvj. annos libris ſuis ꝯfectis. ita corꝑe p̄ laboribꝰ defectovt lecto ſurgere neqͥret. niſi apprehenſo manibꝰ fune. qͥ ad hoc detrabe pendebat. obijt apud bethleē anno etatis ſue. xcviij. Annoſeq̄nti frāci vti ceperūt legibꝰ. ⁊ legē ſalitā dictauerūt ꝑ quatuorgentis ſue ꝓceres. electos de pl̓ibꝰ his appellatos noībꝰ vſogaſtboſogaſt lalagaſt. ppeidigaſt. in villis germanie. ſalechaī hodo aīmoīdoa ī. Hi quatuor ꝓceres ꝑ trimulas cāꝝ origines ꝯueniētesſollicite tractātes d̓ ſingulis diſcutiēdo ſicut lex ſalita declarat iudicare decreuerūt. Uuādali alani ſueui regiōes hiſpaniarum adhabitandū inter ſe trifariā cōꝑtiti. ⁊ in tribꝰ regnis diuiſi. collidūtinter ſe in teſtino bello. Anno ſeq̄nti honoriꝰ ꝯſtantiū viꝝ ſororis ſue placidie in imꝑiū aſciuit qͥ octauo imꝑij menſe obijt. Eſtimo hūc eſſe ꝯſtantiū quē beda dicit in gallia ab honorio miſſum¶go vbi ſupͣ. His diebꝰ agecius ordinat̉ patriciꝰ romanoꝝ. vir inclitus ⁊ bello ſtrēnuus ſiqͥdē burgūdiones ꝯtra roma-

nos rebellātes ꝑdomuit. Que gens ab yt alia quondā exiēs ſuꝑripaꝫ reni fluminis reſederat. ⁊ crebra habitacula que vulgo hugi vocant̉ ꝯdens nomē ex oꝑe aſſumpſerat. hac p̄terea tēpeſtatathila rex hunoꝝ gallias depopulaturꝰ aduenit. Iāqꝫ methenſi.vrbe exuſta. aurelianēſem minabat̉ euertere ciuitatē.De ſancto aniano aurelianenſi.Rat tūc ſanctus anianꝰeiſdē vrbis ep̄s. cuiꝰ precibꝰ inuitatꝰ p̄fatus ageciꝰ roīmanoꝝ patriciꝰ ab arelato aurelionis ꝓperauit. ⁊ vnacum theudone ⁊ torſmodo theudōis regis gothoꝝ filio athilaminuaſit. ⁊ vrbem ab īminenti ꝑiculo quā iam tenebat obſeſſam liberauit. ¶ Ex geſtis eius. Hic ſanctꝰ anianꝰ virtutū inſignijs d̓claratꝰ. beato enurcio vel euercio ī aurelianēſi cathedra ſucceſſit.Cū igit̉ ciuitatis illiꝰ menia ſolēnit̓ ingreſſurꝰ eēt. petijt ex agrippino qͥ in litibꝰ p̄erat. vt oēs quos ꝓ varijs crimībꝰ ī carcere tenebat incluſos. ob introitꝰ ſui gratiaꝫ redderet abſolutos. Et quoscū ille oīno reſiſtēdo negaret. lapis magni pōderis ab alto ceciditeiqꝫ in verticē illiſit. Qua ꝑcuſſiōe ꝓſtratꝰ ⁊ famuloꝝ manibꝰ addomū ꝓpriā deportatꝰ. quātociꝰ agnouit ꝙ idcirco letalis plagaſuꝑ eū deſcēderit qꝛ preſtare noluit qd̓ vir dei poſtulauerat. Sedcū ſanguis ex eius capite fluere nō ceſſaret. ⁊ p̄dictꝰ pōtifex eū caritatis gratio viſitaſſet. mox vt eiꝰ vulneri manu ꝓpria vexillū crucis oppoſuit riuū ſanguīs ſtringēs eū ab interitu liberauit. Et dūvnū correctū oratōe ſaluauit. ꝓ reliqͥs quos an̄ petierat impetrauit. Uiſum ē aūt vt eccīaꝫ quā eiꝰ ꝓceſſor fundauerat altiori culmine ꝓueheret. Tūc meliꝰ qͥ artiſicibꝰ p̄erat de tecto corruēs incurrit mortis ꝑiculuꝫ ita vt oī quaſſato corpuſculo. vix vltīo ſpūpalpitaret. Ad quē ſanctꝰ accurrēs ſignū chriſti porrexit apprehenſaqꝫ dextera ſaluti pͥſtine in momēto eū reſtituit. atqꝫ ad ꝑficiendū opꝰ qd̓ ceꝑat ire mandauit.Qualiter vrbem ſuam liberauit ab hunis.Ntereaᵇ gens hunorumꝑfida. cū rege ſuo athila. vagina ſue hītatiōis egreſſatiſcrudelit̓ in pl̓imaꝝ gentiū fredebat ꝑicula. Cūqꝫ gothis obuiā ꝓperās ad amnē ligerī ꝑueniſſet. ⁊ aurelianēſiū meniavallās. oē malicie ſue argumētū in eiuſdē vrbis interitū ꝯuertiſſꝫ.ep̄s in dn̄o ꝯfidens ꝑ ambulatoriū muri ſanctoꝝ pignora geſtāsſuaui voce cantabat. Tum miſer qͥdē ſacerdos a barbaris captꝰhis verbis eū allocutꝰ eſt. Qd̓ tu mō agis vnuſqͥſqꝫ noſtꝝ in ciuitate ſua ſtudioſe ꝑegit. ſꝫ nulli ꝓfuit. Hec locutꝰ dina vltōe ſtatīcecidit mortuꝰ ꝑpetua pena ꝯdēnatꝰ. Interim hoſtilis exercitustela iactabat. etiā arietibꝰ muꝝ quatiebat. Tūc fugiēte ad eccīaꝫppl̓o. ep̄s hortabat̉ eū ſꝑare in dn̄o. Ipſe ꝟo muꝝ aſcēdit. ⁊ tacitus celū aſpiciēs orauit. Cūqꝫ ſibi dn̄i auxiliuꝫ adeſſe ſenſiſſet repente ꝯtra barbaros exꝑuit. tantaqꝫ ſubito pluuie moles deſcendit. ⁊ impioꝝ impetū qͣdriduana inundatione cōpreſſit vt neqͣqͣꝫſe vllꝰ pugnaturus ex hoſtibꝰ trāſferre ī locū alteꝝ poſſet. ſꝫ mirdei potētia cateruā hoſtilē ſiſtebat. Ceſſante igit̉ nimbo ſanctusep̄s ad athilā ꝓ ppl̓o ſibi cōmiſſo rogaturꝰ acceſſit. ſꝫ a ꝑfido ſpretus rn̄ſo ꝯtrario ciuitatis clauſtro ſe retulit. Poſtera die apercisportaꝝ repagulis athale ꝓceres vrbē ingreſſi ſunt. ſorteqꝫ ad diuidendū ppl̓m miſſa. plauſtra onerabāt innumera de ppl̓i ſubſtantia. Cūqꝫ ſanctꝰ ppl̓m admoneret vt nec ſic quoqꝫ de dn̄o deſperarēt. repente more ꝓphetico trāſlatus eſt a dn̄o ad locū vbi agecius patriciꝰ. qͥ rempublicā in gallijs gubernabat. cū exercitu ſuoſecum parit̓ thorſemō rege gothoꝝ degebat. Itaqꝫ militi auoſtenſus ait. Uade dic filio meo agēcio. ꝙ ſi hodie adeſſe ad ciuitatem diſtulerit veniēdo. iaꝫ craſtino nihil ꝓderit. his dictis ſtatim receſſit. Cūqꝫ miles agēcio nūciū retuliſſet. ille letꝰ de victoriaiam ſecurꝰ dīna reuelatōe cōmonitꝰ. vna cum thorſemō ⁊ ſuo atꝫgothoꝝ exercitu concitus aurelianis ꝑgit. hoſtes imparatos repperit. magnāqꝫ ſtragē ſuꝑ eos exercuit. Itaqꝫ hunoꝝ alij ſuccubuerunt gladijs alij timore coacti tradebant ſe gurgiti ligerꝭ ſorbturi finem mortis. Sanctus ꝟo anianus bona ꝓ malis reddensplures ꝑ precem ſuam eripuit. quos coraꝫ ſe cruciandos aſpexit.letabat autem in chriſto. ꝙ nullus ex eiꝰ ouibus defuiſſet e nueroniſi qui ꝯtra eiꝰ p̄ceptū deſperaſſet de dn̄o ⁊ ſe populo tradidibarbarico. Proſtrata igitur acerba barbarie. tanta vbertas fr̄gum in aurelis. tellure ſurrexit. vt dupliciter populus exuſtaret indomino. ⁊ de ereptōne impie ferocitatis. ⁊ de diuine gratia largitatis. Obijt autem ſanctus anianus. xv. kl̓. decembris. ¶ Actot.Hec iuxta hugonem in preſenti loco inſerere volui. Ceteꝝ luxtaSigibertum athila regnum hunoꝝ pluribus annis poſt imꝑiuꝫhonorij legitur ſuſcepiſſe.xiiijDe morte honorij ⁊ collationibus caſſiani.Hugo vbi ſupra.