lerem linguoſis artibꝰ ad honorē hominuꝫ. ⁊ falſas diuitias famulantibꝰ. Inde in ſcolā datus ſum vt literas diſcerem. in quibꝰ quidvtilitatis eſſet ignorabā miſer. ſi tamen ſegnis eſſem in diſcēdo vapulabam. Laudabat̉ em̄ hoc a maioribꝰ. et multi ante nos vitamiſtam agentes p̄ſtruxerāt erūnoſas vias. per quas tranſire cogebamur multiplicato labore ⁊ dolore filijs adam. Peccabamꝰ autemminꝰ ſcribendo aut legendo aut cogitādo de literis qͣꝫ exigebatura nobis. Non em̄ deerat dn̄e memoria vel ingeniū. que nos habere voluiſti ꝓ illa etate ſatis ſed ludere delectabat. ⁊ in nos ab eis vidicabat̉. qui talia vtiqꝫ agebāt. Sed maioꝝ nuge negocia vocantur. pueroꝝ aūt cū ſint puniunt̉ a maioribꝰ. Et tamē bene mihi fiebat. ⁊ nō faciebā ego bene. Nō em̄ diſcerē niſi cogerer̄. Nemo aūtbenefacit inuitꝰ etiā ſi bonū eſt qḋ facit. nec qui me vrgebāt benefaciebāt. ſed bene mihi fiebat abs te deus meus. Illi em̄ nō intuebant̉ quo referrē. qd̓ me diſcere cogebant. preterqͣꝫ ad ſatiandasinſatiabiles cupiditates copioſe inopie. ⁊ ignomīoſe glorie. Tu vero cui numerati ſunt capilli noſtri. errore oīm qui mihi inſtabāt vtdiſcerē vtebaris ad vtilitatē meā. meo aūt qui diſcere nolebaꝫ vtebaris ad penam meā. quia plecti nō eram indignꝰ tantillꝰ puer tantus peccator. Ita de nō bn̄ faciētibꝰ bn̄faciebas mihi. ⁊ de peccātemeip̄o iuſte retribuebas mihi. Iuſſiſti enim ⁊ ſic eſt. vt pena ſit ſibiomnis animꝰ inordinatꝰ. Tenere cogebar enee neſcio cuiꝰ errores.oblitꝰ erroꝝ meoꝝ. ⁊ plorare didonē mortuā. qꝛ ſe occidit ob amorē cū interea meip̄m ī his a te moriētē deꝰ vita mea ſiccis ocul̓ ferrēmiſerrimꝰ. Quid eī miſeriꝰ miſero nō miſerante ſeip̄m. ⁊ flente didonis mortē que fiebat amando eneā. ⁊ nō flente mortē ſuam. quefiebat nō amando te. Deus lumē cordis mei. ⁊ panis oris mei. iunctus anime mee. ⁊ virtꝰ maritās mentē meā. ⁊ ſinū cogitatōis mentis mee. nō te amabā ⁊ fornicabar abs te. ⁊ fornicāti ſonabat vtiqꝫeuge euge. Amicicia em̄ huiꝰ mūdi fornicatio abs te. Ue tibi flumen moris hūani. quis reſiſtet tibi. Ꝙͣdiu non ſiccaberis quouſqꝫvolues filios eue in mare magnū ⁊ formidoloſuꝫ qd̓ vix tranſeuntqui lignū ꝯſcenderūt: nōne ego in te legi. ⁊ tonantē iouem ⁊ adultērantē. fingebat hec homerꝰ. homībꝰ flagicioſis diuina tribuendone flagicia flagicia putarent̉. ⁊ vt quicūqꝫ ea feciſſet nō homīes ꝑditos. ſed celeſtes deos putaret̉ imitatꝰ. Laudes tue dn̄e ſuſpenderunt palmitē cordis mei ad te vt nō raꝑet̉ ꝑ inania nugaꝝ. turpis preda volatilibꝰ. vultū tuū dn̄e requirā. nam longe a vultū tuoerā affectu tenebroſo. Uide dn̄e patienter. vt vides qͣꝫ diligenterobſeruēt homīes pacta lr̄aꝝ ⁊ ſillabaꝝ a prioribꝰ locutoribꝰ accepta. ⁊ a te pacta ꝑpetue ſalutis accepta negligant. vt ſi quis contragrāmaticā diſciplinā ſine aſpiratōne hoīem dixerit. magis diſpliceat homībꝰ. qͣꝫ ſi ꝯtra preceptū tuum hominē oderit cum ipſe ſithomo. Et certe nō eſt interior lr̄aꝝ ſcientia qͣꝫ ſcripta ꝯſcientia. idſe alij nō facere qd̓ nolit pati. Quā ſecretꝰ es habitās in excelſis inſilentio. deus magnꝰ ſolus. lege in fatigabili ſpargens penales cecitates. ſupra illicitas cupiditates. Dico hec ⁊ cōfiteor tibi deꝰ meus. in quibꝰ laudabar ab eis quibꝰ placere erat mihi tunc honeſteviuere. nō em̄ videbam voraginē turpitudinis. in quā ꝓiectus erāab oculis tuis. Eram tamē etiam tūc viuebā ⁊ ſentiebā. meāqꝫ incolumitatē veſtigium ſecretiſſime vnitatis exquirebā. Hoc auteꝫpeccabā. quod nō in ipſo ſed in creaturis eius. me atqꝫ ceteras voluptates. ſublimitates. veritates querebā. atqꝫ ita in dolores. confuſiones. errores irruebam.De confeſſione peccati adoleſcentie..lix.dem in ſecundo libroEcordari volo trāſactasfeditates meas nō ꝙ eas amē. ſed vt amē te deus meꝰ.Amore amoris hoc facio. recolēs vias meas neqͥſſimasin amaritudine cogitatōnis mee. vt tu dulceſcas mihi. dulcēdo nōfallax. Felix ⁊ ſecura. colligens me a diſꝑſione mea. in qua fruſtratim diſciſſus ſum. dū ab vno te auerſus in multa euanui. exarſi em̄in adoleſcētia. ⁊ ſilueſcere auſus ſum vmbroſis amoribꝰ. ⁊ ꝯputruicorā oculis tuis. mihi placēs ⁊ placere cupiēs oculis hoīm. Et qͥderat qd̓ me delectabat niſi amare ⁊ amari. Sed nō tenebat̉ modꝰab animo vſqꝫ ad animū. qua tenꝰ eſt lumīoſus limes amicicie. ſedexaltabant̉ nebule de limoſa. ꝯcupīa carnis. ⁊ ſcatebra pubertatis⁊ obnubilabāt cor meū. vt nō diſcerneret̉ ſerenitas dilectōnis a caligine libidinis. ſed vtrūqꝫ in cōfuſo eſtuabat. Inualuerat ſuꝑ meira tua ⁊ neſciebam. iamqꝫ longiꝰ a te ⁊ ſinebas iactabar ⁊ effundebar ac diffluebā. O tardū gaudiū meū. tacebas tunc ⁊ ego ibā longe a te. Porro ibā in plura ⁊ plura ſterilia ſemīa doloꝝ ſuꝑba deiectione ⁊ inqͥeta laſſitudine. quis mihi modularet̉ erūnam meam etnouiſſimaꝝ rerū fugaces pulcritudines in vſuꝫ verteret. ⁊ vſqꝫ adcōialelitus exeſtuarēt fluctus carnis mee. feliciꝰ abſciſus ꝓpterregnuꝫ celoꝝ. expectarē amplexꝰ tuos. ſed efferbui miſer ſequensū fluxus mei relicto te. ⁊ exceſſi omnia legittima mea. nec euaſi flella tua.uis em̄ hoc mortaliū naͣm tu ſemꝑ aderas miſeri

corditer ſeuiens. ⁊ amariſſimis aſꝑgens offenſionibꝰ omnes illicitas iocūditates meas. vt ita quererē ſine offenſione iocūdari ⁊ vbihoc poſſem nō inuenirē quicqͣꝫ preter te dn̄e qui fingis laborē inp̄cepto. ꝑcutis vt ſanes. occidis nos ne moriamur abs te. Monuitaūt me mater mea cum ingenti ſollicitudine ne fornicarer. qui mibꝰmonitus muliebres videbant̉. quibꝰ obtemꝑare erubeſcerem Iaūt tui erant ⁊ neſciebā. ⁊ in illa contēnebaris a me filio eius. Sedpreceps ibam tanta cecitate. vt inter coetaneos meos puderet. meminoris dedecoris. quādo audiebā eos iactātes flagicia ⁊ tātorgis gloriātes. quātomagis turpes eēt ⁊ libebat facere nō ſolū libidinem facti. ſed etiā laudis. Quid dignū eſt vituꝑatōne niſi viciūego ne vitu parer vitioſior fiebā. Et vbi non ſuberat quo admiſſequarer ꝑditis. fingebā me feciſſe quod nō fecerā. ne eo viderer abiectior. quo erā innocētior. Ecce cum quibꝰ comitibꝰ iter agebā platearum babilonie. ⁊ volūtabar in ceno eius. tanqͣꝫ in cinanvnguētis p̄cioſis. ⁊ in vmbilico eiꝰ quo tenaciꝰ inhererem. calcabatme inimicꝰ inuiſibilis. ⁊ ſeducebat me. quia ego ſeductilis eraꝫ. Relaxabant̉ etiā mihi ad ludendū habene. vltra temꝑamētum ſeueritatis in diſſolutionē affectionū variaꝝ. ⁊ in omnibꝰ erat caligo intercludens mihi deꝰ meus ſerenitatē veritatis tue ⁊ ꝓdibat quaſiex adipe iniquitas mea.De furto eius in piris cōmiſſo.Urtum punit lex tua domine. ⁊ lex ſcripta in corde homīs quā nec ip̄a delet inihuitas. quis em̄ fur equo animo furē patit̉. Et ego futum feci nulla ꝯpulſus egeſtate nec penuria. ſed faſtidio iuſticie etſagina iniquitatis. Nam id furatus ſuꝫ. qd̓ mihi abūdabat. ⁊ muto meliꝰ. Amaui defectū meum. nō illud ad qd̓ deficiebā. Turpisanima deſiliēs a firmamēto tuo in exterminiū. nō de decore aliquioſed dedecꝰ appetēs. Iſta em̄ poma que furatꝰ ſum decerpta ꝓiecepulatꝰ inde ſolam iniquitatē. Nam ⁊ ſi quid eoꝝ in os meū intrauit ꝯdimentū mihi facinꝰ fuit erat em̄ mihi melioꝝ copia. illa autēdecerpſi vt furarer. Nunc igit̉ domīe deus quero. quid me ī furtoiſto delectauerit. ⁊ ecce ſpēs nulla eſt. nō ſaltē vt eſt quedā defectiua ſpēs. ⁊ vmbratica vicijs fallentibꝰ. nam ⁊ ſuꝑbia celſitudinē imtatur. cū tu ſis ſuꝑ omnia deꝰ excelſus. ⁊ blandicie amari volūt. cuꝫnihil ſit tua caritatē blandiꝰ. Ignauia quieteꝫ appetit. ⁊ que quiescerta p̄ter dominū. Luxuria ſatietatē. ⁊ tu es plenitudo ⁊ indefiens copia incorruptibilis ſuauitatis. Auaricia multa poſſidet. ⁊tpoſſides omnia. Inuidia de excellētia litigat. te aūt quid excelletius. Ira vindicta querit. te aūt iuſtiꝰ quis vindicat. Triſticia rebamiſſis ꝯtabeſcit. quia ita nollet ſibi. ſicut tibi nihil poteſt auferriIta fornicat̉ anima cū auertit̉ abs te. ⁊ querit extra te ea que pura⁊ liquida nō inuenit. niſi cū redierit ad te. Peruerſe te imitāt̉ omnes. qui longe ſe faciunt a te. ⁊ extollunt ſe aduerſuꝫ te. ſed etiaꝫ ſicte imitādo iudicant te creatorē eſſe omnis nature. ⁊ ideo non eſſe qͦoīno recedat̉ a te. Quid ergo in illo furto dilexi. ⁊ in quo deum meum ꝑuerſe imitatus ſum. An libuit facere ꝯtra legem ſaltem fallacia. quia potentatu nō poterā. vt increatā libertatē captiuꝰ imitarer faciendo impune quod nō liceret tenebroſa omnipotētie ſimiltudine. Ecce eſt iſte ſeruus fugiens dominū ſuum. ⁊ ꝯſecutus vmbram: O putrēdo. O monſtruꝫ vite ⁊ mortis ꝓfunditas.ne libere quod nō licebat. nō ob aliud niſi quia nō licebat. Gratietue domine ⁊ miſcd̓ie tue deputo. quia peccata mea tanqͣꝫ glacietſoluiſti. gratie tue deputo etiam quecūqꝫ malo non feci. Quid erfacere non potui. Non ergo me derideat quis ab illo medico egruſanari. a quo ſibi preſtitum eſt vt nō egrotaret vel potius vt minꝰegrotaret. Quis eſt autem qui doceat me. niſi qui illumīat cor meum. ⁊ diſcernit vmbras eius. quia in illis pomis mihi voluptas nōerat. erat in ipſo facinore. quā faciebat conſortium ſimul peccantium. Nam confricatio conſortiorum animorum accendebat pruritum cupiditatis mee. Et quid erat ille affectus animi. riſus eratquaſi titillato corde. ꝙ eos fallebamus. qui hec a nobis fieri nō pitabant. ⁊ vehementer nolebant. Nemo autem ſolus facile ridet. niſi cum aliquid nimis ridiculuꝫ ſenſibus occurrit animo. ego igituſolus id omnino non facerem. O nimis inimica amicicia. ſeductiomentis inueſtigabilis ex ludo ⁊ ioco nocendi auiditas. nulla lucri.nulla vlciſcendi libidine. ſed cum dicitur eamus ⁊ faciamus pudenon eſſe impudentem. Quis aperiet hanc tortuoſiſſimam ⁊ implicatiſſimam nodoſitatem que feda eſt. nolo eam videre. te volo inſticia pulcra ⁊ decora honeſtis lumībꝰ ⁊ inſatiabili ſatietate. Quies eſt apud te valde ⁊ vita īperturbabilis. Qui intrat in te. intratin gaudium domini ſui. ⁊ non timebit. ⁊ habebit ſe optime ina. ⁊ factꝰ ſuimo. Defluxi ego a te. ⁊ erraui deuius a ſtabilitamihi regio egeſtatis..lxjDe amoribus eius illicitis.Idem in libro tercio.