.XIX.

Ueniet tempꝰ poſt obitū tuū quādo ꝓut libuerit debachabor inūc ſanctꝰ. Et quis ſcit ſi meter eos. qͦs nūc or̄onibꝰ tuis munis.liores tūc erūt qͥ iſtos corroborēt. Nā tu p̄ſcire nihil oīno p̄ualesqd̓ eſt ſolius dei. At illalura tamē futura ex p̄cedentibꝰ cognoſco. Cui ſanctꝰ. ⁊ quomō. tūc iſta. Omnis rei pͥncipiū tendit ad aumentū priꝰ. deinde ad detrimētuꝫ vergit. Sic ⁊ in hac veſtra ꝓfeſſione vt conicio fiet. Nā inter initia ſua ſignis ⁊ virtutibꝰ roborata ſuccreuit. cū autē ſeneſcere ceꝑit. aut tēporis diuturnitate labeſcēs. aut negligētia tēporis deficiēs. ab incremētis ꝓprijs minuetur. Poſt hͦ pachomiꝰ inſtāter orabat. vt ſibi dn̄s reuelaret. qͥ ſtatus monachoꝝ poſt ſe futurꝰ eſſet. Qui ꝑ viſionem a ſe factā edoctus eſt. ꝙ monaſteria quideꝫ multiplicit̓ dilatarent̉. ⁊ nōnulli pie⁊ ꝯtiniuerēt. plurimi vero negligēter ſuāqꝫ ſalutem ꝑderēt.maxime vero ꝑ negligētiā p̄poſitoꝝ. qͥbꝰ primatū tenētibꝰ ambitōſalite quis eoꝝ preſit ꝯtenderēt. ⁊ reprobabūt̉ boni p̄poſiti. ⁊ maulis ſubnixa ſunt. humanisli eniꝰ exclamās ad dn̄m ait. heu meꝑuerſi erūt prepoſiti qͥ futuri ſūt. eoiales erūt. tūc apparuit ei mirai fulgore quedā imaſpineā coronā portās. inter cetera dicēs ei. Confortare pachooſteritas vſqꝫ in finē nō deficiet ⁊ quiſqͥs inter eos q̇ futurije ⁊ ꝯtinēter vixerit. amen dico tibi requiē ſortiet̉.a paula ⁊ eiꝰ ꝑegrinatōe. Sigibertꝰ..xlviiOdem āno paula bethlenobijt. cuiꝰ vitā hieronimꝰ ſcripſit. Hieronimus.Si cūcta corporis mei membra verterent̉ in linguas. ⁊mnes arrꝰana voce reſonarēt nihil dignū ſancte paule ꝟtutibꝰ dicerē. Fbilis genere. ſed̓ nobilior ſanctitate. potens quōdādiuitijs. ſed nūc xp̄i pauꝑtate inſignior. Omniū rome matronarūcaſtitatis exemplū fuit que ita ſe geſſit vt nunqͣꝫ de illa etiā malediauderet famā ꝯfingere. Nō appetebat potētes. nec tn̄lā querētes faſtidio deſpiciebat pauꝑes ſuſtentabn̄facdū inuitabat. fugiendo gloriā. merebaturra ſequit̉. et appetitores ſui deſerēsetit ꝯterjtores. taliſtirpe generata iucta eſt viro toxocioaltiſſimū ſanguine trahit. ⁊ hec dicimus. non quont. ſed quo ꝯtēnentibꝰ mirabilia. homīes ſecuiuilegijs ſuſcipiūt. nos laudamꝰ eos. qui proxp̄o ea deſpiciūt. Etro mō quos habētes paruipēdimꝰ. ſi habere noluerint predicamꝰuinqꝫ liberos edidit. bleſillaꝫ ſcꝫ ſupercuiꝰ rrte eam rome ꝯſolſum ⁊ paulinā que ſanctu viruꝫ paſiti ⁊ rerūt heredē. ad quē etiā ſuꝑ obimacꝭ̓que nunc in ſanctis locicioſum eſt. ⁊ rufinā. que īmaturo fuauit. ⁊ toxociū poſt que parere deſijt.veſtibꝰ obuolutꝰ eſt. quis clinicorumſos curioſme tota vrbe ꝑquiebilis aut eſuriēs cibo ſuſtentareturnter obiurgātes ꝓpinquos. maiorem ſe eislitatem xp̄i miſcd̓iaꝫ loquebat̉ dimittere. Nec diut exceneris ⁊ nobiliſſime falilie viſitatōnis ⁊ frequentiamiere. Etpri ep̄m que nūc ꝯſtantia dicitur.ſnuꝫ anthiochie ep̄m in aliado hmanitate poſſedit. Quoꝝ accenſaa patriā deſerereqzitauit. quid plura deſcendit adtū fratre conatis affinibꝰ ⁊ liberis ꝓſequētibꝰ. ⁊ matrēpietatecere cupientibꝰ. paruulꝰ toxocius ſupplices manus tendebat in litore. rufina iam n̄lis vt ſuas expectaret nuptias. tacens fletiecrabat. Et tamē illa ſiccos oculos tendebat in celum. pietatē in filios ſuꝑans pietate in deum. Neſciebat ſe matreꝫvt xp̄i ꝓbaret ancillaꝫ. ſic nauigio mare ſulcans. multas regionesloca ſancta terre ꝓmiſſionis ⁊ egipti monachos viſitauitn bethleē manſura ꝑpetuo. ꝑ trienniū anguſto māſitnec cellas ⁊ monaſteria⁊grinoꝝ manſiones extrueret. iuxta viā in qua maria ⁊ ioſeph hoſpitiū nō inuenerant.pia ipſiꝰ ⁊ virtutibꝰ eirUnc virtutes eius latideſcribamus. Gleſillā habuit matrem. rogatū patremlorum altera ſcipionum grecorūqꝫ ꝓgenies eſt altervero ꝑs grecias vſqꝫ hodie diuitijs ⁊ nobilitate fertur agaguinē trahere qui decennali troiaꝫ obſidione deleuitCanta humilitate que prima eſt virtus xp̄ianoꝝ ſe deiecit. vt quprius eam vidiſſet iam ip̄am eē nō crederet. ſed vltimā ancillaruꝫ.Et cū frequētiꝰ virginuscingeret̉ ⁊ veſte ⁊ voce ⁊ habitu ⁊inceſſiia erpoſt viri mortem cum aliquo viroqͣꝫuisiret comeoleas niſi ꝑiclitans nō adijt.indilia lectuli ſtrata etiā in grauiſſima febre nō habebat. ſed ſuper

humū duriſſimā ſtratis ciliciolis qͥeſcebat. ſi tamē quies dicēda ſitque iugibꝰ pene or̄onibꝰ dies nocteſqꝫ iungebat. Ita leuia plangebat. vt eam grauiſſimoꝝ criminū ream crederes. Cūqꝫ a nobis crebrius moneret̉ vt oculis ꝑceret. eoſqꝫ euāgelice lectōi ſeruaret dicebat. Curpāda eſt faciēs. quā ꝯtra dei preceptū purpuriſſo ⁊ ceruſa ⁊ ſtibio ſepe depinxi. affligendū eſt corpꝰ qd̓ multis vacabatdelicijs. longus riſus ꝑpeti fletu ꝯpēſandꝰ eſt. mollia lintheamīa. ⁊ſerica p̄cioſiſſima aſꝑitate cilicij ꝯmutāda. liberalitas ſola excedebat modum ⁊ vſuras tribuens. vſurā quoqꝫ ſepe faciebat. vt nulliſtipē rogantiū denegarer. Fateor errorē meū. Cur in largiendo eētꝓfuſior arguebā. illud ꝓferens de apoſtolo nō vt alijs refrigeriuꝫvobis aūt tribulatio ⁊cͣ. Et p̄cauendū eſſe ne qḋ libēter face̓t. ſemper facere nō poſſet. multaqꝫ hmōi. Que illa mira verecūdia ⁊ ſermone parciſſimo diſſoluebat. dicens hoc ſe habere voti vt mēdicans ip̄a moreret̉. ⁊ nec vnum nūmū filie dimitteret. etiā in funere.ſuo aliena ſindone inuolueret̉. Ad extremū inferebat. ego ſi petiero. multos inueniā qui mihi tribuant. mendicās ſi a me nō acceperit que poſſum ei etiā de alieno tribuere. ⁊ ſi mortuꝰ fuerit a quo eiꝰanima requiret̉. Hebreā linguam quā ego ab adoleſcentia multolabore ⁊ ſudore didici diſcere voluit. etiam ꝯſecuta eſt. ita vt pſalmos hebraice caneret ⁊ ſermonē abſqꝫ vlla latine lingue ꝓprietate reſonaret. Quod vſqꝫ hodie in ſancta filia eius euſtochio cernimus. que ita matri ſemꝑ adheſit. eiuſqꝫ imperijs obediuit. vt nūqͣꝫ abſqꝫ ea cubaret vel ꝓcederet. vel cibum caꝑet ⁊ nec vnum numum ſue poteſtatis haberet. ſed ⁊ paternā ⁊ maternā ſubſtantiolam a matre diſtribui pauperibꝰ gaudens. pietatē in parente hereditatem maximā ⁊ diuitias crede̓t. Nec p̄terire debeo quāto gaudio exultauit. ꝙ paulam neptē ſuam ex leta ⁊ toxocio genitam audierat. in cuiꝰ ⁊ crepitabulis alleluia cantare. auieqꝫ ⁊ amite nomina dimidiatis verbis frangere. in hoc ſolo patrie deſideriū habuitvt filium nurū. virum neptem renunciaſſe ſeculo ⁊ xp̄o ſeruire cōgnoſceret. Quod ⁊ impetrauit exꝑte. Nam neptis xp̄i flameo reſeruat̉. nurus eterne ſe tradens pudicicie. ſocroꝝ oꝑe fide ⁊ elemoſinis ſequit̉. ⁊ rome conat̉ exprimere. quod hieres iſta compleuit.De obitu ⁊ exequijs eiuſdem.Um in validiſſimā egritudinē decidiſſet euſtochij filie ſemꝑ in matre probatapietas tunc magis ei in omnibꝰ ſedule aſſiſtendo ꝯprobata eſt. Quibꝰ precibꝰ. quibꝰ lamētis ⁊ gemitu inter iacentē matrem ⁊ ſpecū domini diſcurrebat. ne tanto cōtubernio priuaret̉. neilla abſente viueret. ſꝫ eodem feretro portaret̉. Quid plura. Sentiebat prudentiſſima feminaꝝ adeſſe mortem ⁊ quaſi ad ſuos ꝑgeret. alienoſqꝫ deſereret. iſtos verſiculos ſuſurrabat. Domīe dilexidecorem domꝰ tue ⁊cͣ. ⁊ Quā dilecta tabernacula tua domine ⁊cͣ.Cunqꝫ interrogaret̉ a me. cur taceret. cur reſpondere nollet inclamanti an̄ aliquid doleret. greco ſermone rn̄dit. nil ſe habere moleſtie. ſed omnia trāquilla ⁊ quieta reſpicere. Poſt hoc obmutuit etclauſis oculis quaſi iam humana deſpiceret. vſqꝫ ad expiratōnemanime eoſdem verſiculos repetebat. digitūqꝫ ad os tenēs. ſignumcrucis in labijs pingebat. animāqꝫ erumꝑe geſciens. ip̄m ſudoremquo mortaliū vita finit̉ in laudes domini ꝯuertebat. Aderant hieroſolimoꝝ ⁊ aliaꝝ ciuitatū epiſcopi. ac ſacerdotū ⁊ leuitaꝝ monachorūqꝫ. ⁊ virginuꝫ innumerabilis multitudo. nec vllulatꝰ nec plāctus vt inter homīes ſeculi fieri ſolet. ſed pſalmoꝝ diuerſis līguisexamīa ꝯcreꝑabant. Tranſlataqꝫ epiſcopoꝝ manibꝰ ⁊ ceruicemferetro ſubijcientibꝰ cum alij pontifices lampades cereoſqꝫ preferrent. alij choros pſallentiuꝫ ducerent. in medio eccleſie in ſpeluncaſaluatoris eſt poſita. Nihil pallor mutarat ī facie. ſed ita dignitasquedam ⁊ grauitas ora cōpleuerat vt eam putares non mortuamſed viuentem. ¶ Sigibertus. Eo tempore iohannes criſoſtomꝰeudoxiam vxorem archadij imꝑatoris. ſacerdotūqꝫ multos infeſtos habens. epiſcopatu pellitur ⁊ exiliatur ſed populo ꝓ hoc tumultuāte reuocat̉. Secūdo exiliat̉. ſed terremotū regiā vrbē grauiter ꝯcuciente a ciuibꝰ reuocat̉.De trino exilio iohannis criſoſtomi ⁊ mortē eiuſdē.Um reuerſurus eſſꝫ epiphanius ad cyprum ferunt quidam hoc eum mādaſſe iohanni. Spero quia non morieris ep̄us. At iſte remandauit ei. Spero te ad tuam patriam non redire vtrūqꝫ ſic cōtigit. Nam epiphanius in naue defunctus eſt. ⁊ iohānes poſt paululum depoſitus eſt. Facto aūt cōcilio apud calcedonem. inſtigantibus maxime theophilo ⁊ ſeueriano ⁊ quirino calcedonēſi qui iohanni detrahebant vocantes eum impiuꝫ ⁊ ſuperbum maruthasepiſcopꝰ meſopothamie nolens tunc calcauit quirini pedē. ex quodolore frequenter crus eius abſciſum eſt. ꝓpter putredinē que ꝑtotum corpus eius ſerpebat. ⁊ poſt paululum eſt defunctus. ꝯue-