daret eis heredē. exaudiuit eos et dedit eis filiū. Quo nimis letantes. deo gratias egerūt. ⁊ inceps a thoro cōiugij abſtine̓ ſtatuerūtPuer aut magiſtris traditus ⁊ edoctus. ac ſacramētis eccleſiaſticꝭmbutus. cū adoleuiſſet. ⁊ eum nuptialibꝰ infulis aptū iudicaſſent.elegerūt ei puellā ex gene̓ imꝑiali. ⁊ ornauerūt eis thalamū. ⁊ impoſite ſunt eis ſingule corone in templo ſancti bonifacij martiris permanꝰ ſacerdotū. ⁊ ſic cū gaudio ⁊ leticia letuꝫ duxerūt diē. Ueſꝑeaūt facto dixit eūfemianus filio ſuo. Intra fili in cubiculuꝫ ⁊ viſitaſponſam tuā. Vt aūt intrauit cepit eam inſtruere. ⁊ plura ei ſacramēta diſſerere. deinde tradidit ei anulum ſuū aureū ⁊ rendā (id eſtcaput balthei quo cingebat̉) inuolutā ī purpureo ſudario. dixitqꝫei. Suſcipe ⁊ conſerua vſqꝫ duꝫ domino placuerit. ⁊ dominus ſitinter nos. Poſtea accepit de ſubſtātia ſua. ⁊ diſceſſit ad mare. aſcēdenſqꝫ nauim dn̄o ꝓſperante. ꝑuenit laodiciam. Et iter arripiēsadijt ad ediſſam ſirie ciuitatē. vbi ſine humano oꝑe imago domini noſtri hieſu chriſti in ſindone hēbat̉. Quo ꝑueniēs omīa queſecū tulerat pauꝑibꝰ erogauit. Et īduens ſe veſtimēta viliſſima. cepit ſedere cum ceteris pauꝑibꝰ ad atriū ſancte dei genitricis marieSancta quoqꝫ dei myſteria ſingulis diebꝰ dn̄icis accipiebat. ⁊ deelemoſynis que ei dabant̉ quātū ei ſufficeret reſeruabat. cetera ꝟopauperibus erogabat.Qualiter a ſeruis ſuis elemoſynā accepit ⁊ in domū patris tanſꝫ extraneus hoſpitatus eſt.Oſt eius vero diſceſſionēfacta eſt inquiſitio magna rome. ⁊ nō inueniēs eū. miſitpater ipſius ſeruos ſuos. vt ꝑ vniuerſas mūdi ꝑtes inquirerēt eum. Quoꝝ aliqui dū venirēt ediſſam. viderūt eum interpauꝑes ſedentē. ⁊ dantes ei elemoſynā diſceſſerūt. qꝛ eum nō cōgnouerūt. Ip̄e aūt eos cognoſcēs ait. Gratias ago tibi dn̄e qui feciſti vt ꝓpter nomē tuū acciperē a ſeruis meis elemoſynā. Reuerſiaūt ſerui nūciauerūt ſe nō inueniſſe eū. Mater aūt a die qͦ diſceſſitſternens ſaccū in pauimēto. ſedenſqꝫ ſuper illud eiulans dicebat.Uiuit dn̄s. qꝛ ita manebo. donec cognoſcā quid actum ſit de filiomeo. Sponſa ꝟo eius dixit ad ſocrū ſuā. Non egrediar de domotua. ſed ſimulabo me turturi. qui oīno alteri nō cōpulabit̉. dū eiusſocius captus fuerit. Six ⁊ ego faciā. quouſqꝫ ſciam quid factū ſitde dulciſſimo cōiuge meo. Ip̄e aūt homo deinde eodē de quo dictū eſt atrio ꝑmanſit in ſancta ꝯuerſatiōe ⁊ vite auſteritate ꝑ. xvij.annos incognitꝰ. Poſtea ꝟo volēte deo reuelare cauſam ip̄iꝰ imago ſancte marie dei genitricis ꝑamonario eccleſie dixit. Fac introire hoīem dei. cuiꝰ oro ſicut incenſum in cōſpectu dei aſcendit. Quiexiens queſiuit eū ⁊ nō cognouit. Et r̄uerſus intro rogabat dei clementiā. vt eū iſti on̄deret. Cui iterū imago ait. Iſte qui ſedet foris īoſtio. ip̄e eſt. Tunc egreſſus cognouit. ⁊ ꝓcidens ad pedes eius rōgauit euꝫ vt ī eccleſiā intraret. Quod factū dum cūctis innoteſce̓t⁊ idem homo dei ab homībꝰ venerari cepiſſet. humanā fugiēs gloriā occultē exijt de ciuitate ediſſa ⁊ venit laodicā. ibiqꝫ naue aſcendens volebat ire in tharſum cilicie. vt in templo ſancti pauli quodibidē erat maneret incognitꝰ. Deo itaqꝫ diſpēſante rapta ē nauisvalidiſſimo vento. ⁊ ad romanū portū applicuit. Vt autē ſe homodei illuc ꝓſpexit veniſſe exiens venit ⁊ obuiauit patri ſuo incognitus ab eo. redeunti a palatio. obſequētiū multitudine circūdato etclamauit dicens. Serue dei reſpice in me. ⁊ fac mecū miſericordiaꝫqꝛ pauꝑ ſum ⁊ ꝑegrinꝰ. ⁊ iube me recipi in domū tuā. vt paſcar demicis mēſe tue. vt deus bn̄dicat annos tuos. ⁊ ei quē habes in pegrinatiōe miſereat̉. Tūc pater filij recordatꝰ ⁊ cōpunctꝰ euꝫ iuſſitvenire ad ſe. ⁊ deputato ei mīſtro iuſſit ei fieri grabatū in atrio domus ſue. vt intrās ⁊ exiens videret eū. p̄cipiens vt de mēſa eius paſceret̉. ⁊ ne in aliquo cōtriſtaret̉. Suſceptꝰ aūt ꝑſeuerabat ī auſteritate vite ſue. or̄onibꝰ ꝯtinuis vigilijs ⁊ ieiunijs indefeſſus. Pueriquoqꝫ ceperūt deridere eum ⁊ aquam qua diſcos lauabāt ſuꝑ caput eiꝰ fundebāt. ⁊ multas ei iniurias inferebāt. Que omīa homodei ꝓpter amorē dn̄i libēter ſuſtinebat. Sciebat em̄ qꝛ antiquꝰ humani generis inimicꝰ. has ei ꝑabat inſidias. Sicqꝫ fecit ī domo patris ſui incognitꝰ annos alios. xvij.ranſitū eius ⁊ cartha in manu eius reꝑta..xlv.Um aūt ꝯpletū ſibi temus vite cognouiſſet ſcripſit ꝑ ordinē omnē vitā ſuanqualiter nuptias deſpexerit. ⁊ qualit̓ in ꝑegrinatiōe cōuerſus fuerit. qualiter etiā cōtra voluntate ſuaꝫ romā redierit et indomo patris ſui obprobria multa ſuſtinuerit. Quo ꝑacto volentedeo manifeſtare certamē eius. dn̄ica die poſt miſſam vox celitus īſonuit in ſanctuario dicens. Uenite ad me omnes qui laboratis eto. e. ⁊ e. r. v. Qua voce territi. ceciderūt omnes in faciēs ſuas clamātes. kyrieleyſon. Itē ſecūdo facta eſt vox dicēs. querite hoīem deivt oret pro roma. illuceſcēte em̄ die paſceue. deo ſpm̄ reddet. Tūcegreſſi queſierūt eū ⁊ nō inuenerūt. Cōgregati aūt die ꝑaſceue ad
eccleſiā cum gemitibꝰ implorabāt dei clementiā. vt hoīem ſuuꝫ eiaoſtēderet Et facta eſt vox ad eos dicens. In domo eufemianite. Eufemianꝰ requiſitꝰ. cur talē gratiā ī domo ſua habitā nō oſtēdiſſet. neſcire ſe reſpōdit. Tūc imꝑatores archadius ⁊ honoriusvna cū papa innocētio iuſſerūt ire in domū eūfemiani. diligenter.exquire̓ de homīe dei. Eufemianꝰ aūt pͥmo iuit cū pueris ſuis vt ſedes ordinaret. ⁊ cū lampadibꝰ incenſo quoqꝫ ⁊ thuribulis obuiamimꝑatoribꝰ ⁊ pontifici exiret. Et cum illuc ꝑueniſſent. factū eſt ſilētiū magnū. Miniſter aūt homīs dei acceſſit ad dominū ſuū. dixitqꝫei. Uide dn̄e ne forte ſit ille quē mihi aſſignaſti. qꝛ magna ⁊ laudabilia vidi eū oꝑantē. ꝑ omnē em̄ diē dn̄icam ſancta dei munera accipiebat. ieiunijs vigilijſqꝫ ſemetip̄m cruciabat ⁊ iniurias multasatqꝫ moleſtias a ſeruis tuis illatas libenter ſuſtinebat. Enfenaūt hec audiēs. feſtinꝰ cucurrit ad eum. ⁊ inuenit euꝫ iam defunctūEt accedēs diſcooꝑuit faciē eius ⁊ vidit vultū ipſiꝰ velut lampadem lucentē. vel ſicut vultū angeli dei. habebatqꝫ in manu carthābreuem ſcriptā. voluitqꝫ ab eo eam acciꝑe. nec valuit. qui ſtupefactus cito reuerſus ad imꝑatores dixit. quem querebamꝰ īuenimꝰEt narrauit eis que ei recitata fuerāt de eo a mīſtro. ⁊ qualiter euꝫdefunctū inueniſſꝫ. thomūqꝫ in manu haberet quē nequiſſet ab eoaccipere.De planctū ⁊ exequijs eiuſdem.xlvUnc imperatores ⁊ potifex cum eūfemiano ꝑrexerūt ad locū vbi iacebat. ⁊ accedēs pontifex accepit carthā de manu eiꝰ. ⁊ tradit cartulario ſancte romane eccleſie nomīe echio vt legeret eā. Et facto ſilētio magno lecta eſt coram omībꝰ. Eufemianꝰ autē pater eiꝰ vt audiuit ꝟba carthe. factꝰ exanimis cecidit in terram. Et ſurgens ſcidit veſtimenta ſua. cepitqꝫ canos capitis ſui euellere. barbam trahere. atqꝫ ſe meip̄m diſcerꝑe. Et corruēs ſuꝑ ip̄m corpꝰ clamabatHeu me dn̄e meus. quare mihi feciſti ſic. ⁊ quare cōtriſtaſti aīammeā. ⁊ ꝑ tot annos ſuſpiria ⁊ gemitꝰ incuſſiſti mihi. Ego em̄ ſperebam aliqn̄ audire voce tuā. ⁊ de te agnitum habere vbicūqꝫ eſſeEt nūc video te cuſtodē ſenectutis mee in grabato iacentē et mihinō loquētem. heu me qualem ꝯſolationē in corde meo ponā. Mater ꝟo eius hec audiēs quaſi leena rumpens rethe. ita ſciſſis veſtibus coma diſſoluta ad celum oculos leuabat. ⁊ cū prenimia multitudine ſanctū corpus adire nō poſſꝫ clamabat. Date mihi viri deiaditū vt videā filiū meū. ꝯſolatione aīe mee. qui ſuxit vbera mea.At cum ꝑueniret ad corpus incūbens ſuꝑ illud clamabat. heu mifili lumē oculoꝝ meoꝝ. quare ſic nobis feciſti. quare tam crudeliternobiſcū egiſti. videbas patrē tuū ⁊ me miſerabiliter lacramātes. etnō oſtēdebas teip̄m nobis. Serui tui te iniuriabant ⁊ ſuſtinebas.Et iteꝝ atqꝫ iterum ꝓſternebat ſe ſuꝑ corpꝰ. ⁊ nūc brachia ſuperillud expādebat. nūc manibꝰ vultū angelicū ꝯtractabat. oſculāſqꝫclamabat. Plorate mecū omnes qui adeſtis. qꝛ. xvij. annos eumdomo mea habui. ⁊ nō cognoui ꝙ vnicꝰ filius meus eſſet. Sed ẜuieius euꝫ iniuriabāt. alapis ꝑcutiebant. ſputa in faciē eius iactabātPopulꝰ aūt flebat. omneſqꝫ currebant obuiam corꝑi ſancto. cuꝫduceret̉ in ciuitatē. Ubi ſiqͥs infirmꝰ illud tangebat. ꝓtinꝰ curabat̉. ceci illumīabant̉. demonia eijciebant̉. Imꝑatores autē tantamirabilia vidētes ceperūt ꝑ ſe cū pontifice lectū portare. quatenus⁊ ip̄i ſanctificarent̉ ab eodē corꝑe ſancto. Tūc imꝑatores iuſſerūtcopiā auri ⁊ argēti in plateis ſꝑargi. vt turbe occuparēt̉ amore pecuniarū. ⁊ finerent ꝑduci grabatū ad eccleſiam. Sed plebs amorpecunie ſepoſito. magis ac magis ad tactū ſantiſſimi corꝑis irruebant. ⁊ ſic cum magno labore ad templuꝫ ſancti bonifacij martirisillud tandē ꝑduxerūt. ⁊ illic ꝑ. vij. dies ī dei laudibꝰ ꝑſiſtētes. oꝑati ſunt monumētū de auro ⁊ gēmis p̄cioſis. in quo ſacratiſſimū illcū magna veneratiōe corpꝰ collocauerūt. die. xvij. menſis iultip̄o quoqꝫ monumēto ita ſuauiſſimꝰ odor fragrauit. velut omnibꝰeſſet aromatibus plenum.De ſancto abbate pachomio. Sigibertus. .xlvij.Nno archadii et honorii.ix. pachomiꝰ abbas. cx. annū agens ī virtutibꝰ ꝯſumat¶Ex geſtis eius. ¶ Hic pachomiꝰ docuit monachosregulā viuēdi. qua angelo dictate didicerat. hic precepit piſtevt cū ſacras oblatiōes coq̄rent. ſalutaria meditarent̉. nihil vq̄rent̉. Qd̓ p̄cepū cū in mōaſterio thabēnēſi quadā vice violareſtatī diuinitꝰ pachomio reuelatū eſt. Qui ꝓtinꝰ theodoꝝ mittenegligētiā hāc emēdari fecit. tanqͣꝫ diuini p̄cepti tiuāteidē pachomio apparuit dyabolꝰ ī ſpē mulierꝭcernes ⁊ ſciēs fantaſiā eē orabat multū vt euaneſce̓t. Cui illaaſtās ait. Quid ſuꝑflue laboras pt̄atē accepi a dn̄o tēptare quovolo. ad quā ſanctꝰ. Quid vis eſſe. Et illa. Ego ſuꝫ virtꝰ dyaboliſꝫ tuis vl̓ tibi ꝓpt̓⁊ caligine voluptatis mortifere mortales īid ita ſemꝑ erit.xp̄m ꝗ̇ hūanatꝰ ē appropinqͣre nō