Pſe quoqꝫ hieronimꝰ etauguſtinus d̓ quibuſdā ſcripture capitulis int̓ ſe epl̓asmutuas vſqꝫ ſimultatē diſceptauerūt. de ꝗbꝰ hic pauca inſerere volui.ronimus auguſtino. Fortiſſimꝰ quoqꝫ milites ſubita bella ꝯturbat. et an̄ cogunt̉ fugere. qͣꝫ poſſint arma corripere. Peto vt quieſcentē ſenē militare nō cogas. ⁊ rurſum de vita periclitari. Tu qͥ iuuenis es. et in pōtificali culmine ꝯſtitutꝰ doceto popl̓os. et nouis affrice frugibꝰ romana tecta locupleta. mihiſufficit cum auditore pauperculo in angulo monaſterij ſuſurrare.dem ad eundē. Non ego tibi. ſed cauſa cauſe rn̄dit. et ſi culparn̄diſſe. multo maior eſt ꝓuocaſſe. Sed faceſſant huiuſmodi querimonia. Sit inter nos pura germanitas. et deinceps non queſtionūſed charitatis ad nos ſcripta mittamꝰ. atqꝫ in campoſi placet ſcripturaꝝ ſine noſtro inuicē dolore ludamꝰ. Ego quondā miles nūcveteranus. et tuas et alioꝝ debeo laudare hiſtorias. nō rurſus effeto corꝑe dimicare. ¶ Anguſtinus hieronimo. In expoſitiōe tuaepiſtole ad galathas inuenimus aliꝗͥd qd̓ multum nos mouet. Sienī paulus vbi dicit. petꝝ et barnabā ad veritatē euangelij nō ambulaſſe mentitus ē officioſe. vbi gͦ veꝝ dixit. an ibi veꝝ dixiſſe videbit̉ vbi hoc dixerit qd̓ lector ſapit. Cum vero ꝯtra ſenſum lectorisaliquid occurrerit officioſo mēdacio deputabit̉. Nequaqͣꝫ aūt mihi arrogauerim vt ingeniū tuū diuino dono aureū obolis meis ditare ꝯtendam. nec te quiſqͣꝫ magis ydoneus ē qui opus illud emendet. ¶ Idem ad eundē. Mihi quoqꝫ exitioſiſſime credi videt̉. homines illos ꝑ quos ſcriptura ſancta ē mīſtrata aliquid ī ipſis librisfuiſſe mentitos. admiſſo enī ſemel ibi officioſo mendatio. nulla ꝑticula remanebit. que non vt cuiqꝫ videbitur vel ad mores difficilisvel ad finem incredibilis. ad mentientis actoris conſilium officium.qꝫ referri poſſit. Uideo quidem et ego interduꝫ vicia mea. ſed hocaudire malo a melioribꝰ. ne cū me recte fortaſſe reprehendero. rurſum mihi blandiar. vt menticuloſam mihi potius videar in me qͣꝫiuſtā ꝓtuliſſe ſententiā. Quapropter et ſi hos vt tibi viderꝭ laſſusſenectute forte corꝑis nō animi vigore. tn̄ in area domini fructuoſa labore deſudas. Ecce ſum. Si qͥd ꝑperam dixi. fortius fige pedem. Non mihi debet moleſtū eſſe pondus etatis tue. dummodocōterat̉ palea culpe mee. Rogo te ſi fieri poteſt. vt inter nos queramus ⁊ diſſeramꝰ aliquid quo ſine amaritudinē diſcordie cordanoſtra paſcamur. Si ꝟo nō poſſum dicere qͥd mihi videat̉ emendandū in ſcriptis tuis. nec tu in meis niſi cū ſuſpitiōe auaricie. quieſcamus ab his ⁊ noſtre ſaluti parcamus. Minus certe aſſequat̉ ilflat. dum non offendat̉ illa que edificat.I cie claudiano poeta et floſculis eius.Actō¶ Empore theodoſii claudianus gētilis poeta rome claruit. In duobꝰ libris metricis claudiani maiori. ſcꝫ ⁊ minori multa ſunt ꝓuerbianotabilia. de quibꝰ hic pauca ſubieci. ¶ Claudianꝰ in maiori. Lenero tractari pectore neſcit publica maieſtas. Truncent̉ ⁊ artꝰ. vtliceat reliquis ſecure viuere mēbris. Heu qͣꝫ cecꝰ ineſt. vicijs amorMultis delicta fuere nexus amicicie. Quid iuuat errores merſa iāpuppi fateri. Si metuis. ſi plura cupis. ſi duceris ira. ſeruitij patiere iugum. tolerabilis iniquas interiꝰ leges. tunc oīa iure tenebis. cūpoteris rex eſſe tui. Procliuior vſus in peiora dat̉. ſuadetqꝫ licentia luxū. Iam nō ad culmina reꝝ iniuſtos creuiſſe queror. tollūt̉ inaltum. vt lapſu grauiore ruant. Tu ꝯſule cūctis non tibi. nec tua temoueant. ſed publica vota. Ne cunctos paucorū crimīe damnescomponit̉. orbis regꝭ ad exemplū. Nec ſic inflectere ſenſus humanos edicta valēt vt vita regentis. Luxuries p̄dulce malū que dedita ſemꝑ. Corporis arbitrijs hebetat caligine ſenſus Mobile mutat̉ ſemꝑ cum prīcipe vulgus. Inquinat egregios adiūcta ſuꝑbiamores. Nō tibi qḋ liceat. ſed qḋ feciſſe decebit. Occurrat. mentemdomitet reſpectus honeſti. Dijs ꝓximus ille ē quē ratio nō ita mouet: que facta rependēs ꝯſilio punire pōt. Quas male collegit fallacis dextera parētis: has peiꝰ nati dextera refundit opēs. Plus ēſeruaſſe queſitū qͣꝫ queſiſſe nouū. Carmē amat quiſqͥs carmine dignagerit. Munere carior omni aſtringit ſua quēqꝫ ſalus. Gaudiaꝑ̄miſſicumulant inopia dolores. Eſt malus interpres rerū metus.Clauſa putat ſibi cūcta pauor. ¶ Idem in mīori. Oīa mors equattu damnatura nocētes. tu requiem datura pijs. Diſſuaſor honeſti luxus. et humanas oblimat copia mentis.De floſculis prudentij.Rudētii quoqꝫ qui eodētemꝑe floruiſſe ſuꝑius dictus eſt. paucos flores metricos d̓ ꝯflictu vicioꝝ et ꝟtutū h̓ placuit inſere̓. ¶ Prudentius. Prima petit campuꝫ dubia ſb̓ ſorte duelli. Pugnaturafides agreſti turbida vultū. Prouocat inſani frangēdi ꝑicula bel-

li. Ecce modeſta graui ſtabat patiētia vultū. Per medias immota acies varioſqꝫ tumultus. Spectabat defixa oculos. ⁊ leta manebat. Ira tumens ſpumāti feruida rictu. ſanguineo intorquet ſuffuſo lumina felle. Impatiēſqꝫ morē. Inde quieta manet patiētia fortis ad oēs. Celoꝝ nymbos humilitas intēdit greſſum mediocriteroraqꝫ parce erigit: ⁊ comi moderat̉ gaudia vultu. Deline grand.loqui. frangit deus om̄e ſuperbū. Magna cadūt. inflata crepāt. tumefacta p̄munt̉. Diſce ſuperciliū deponere. diſce cauere. Scādūtcelſa humiles trudunt̉ ad yma feroces. Fert̉ auaricia gremio precincta capaci. Quicqͥd luxus edax p̄cioſum liquerat vnca corripuiſſe māu. Nec ſufficit amplos impleuiſſe ſinus. Iuuat infertire crumenis turpe lucꝝ. Omne hominū rapit illa genus. nō eſt violentiꝰvllū terraꝝ viciū. Summa. qui es nil velle ſupra qͣꝫ poſtulat vſusdebitꝰ. vt ſimplex alimonia. veſtis vt vna. infirmos tegat ac recreet mediocriter artus. expletūqꝫ modū nature nō trahat vltra. pallor in ore cōſcius audacis facti dat ſigna reatus. Et dep̄henſa tremit languēs manus. et color albet. Cedāt metus. et labor. et vis etſcelus. et placide fidei fraus inficiatrix. Qd̓ ſapimus ꝯiūgat amoꝙ viuimus vno ꝯſpiret ſtudio nil diſſotiabile firmū eſt. Pax belliexacti p̄ciumqꝫ ꝑicli. Nil placitū ſine pace deo. nec munus ad arā.Meritoꝝ clauſula pax eſt. Nō inflata tumet. nō inuidet emula facti. Aia perpetit̉ patiens. atqꝫ oīa credit. Nunqͣꝫ leſa tumet. cūctaoffenſacula donat. Occaſum lucis venia p̄currere geſtit. Pax plenum virtutis opus pax ſumma laboꝝ. Idem latitat lupꝰ ore cruento lacteolam mentitus ouē ſub vellere molli. O quotiens.icioꝝ peſte repulſa ſenſimus incaluiſſe deo ꝝ¶ De iohanne damaſceno.ciij.¶Ex geſtis eius.O quoqꝫ tempore floruit iohānes p̄ſbiter damaſcenus. Hic ab infantia grecꝭliteris eruditus infra. xij. annos oīm liberalium artitſcientiā apprehendit. in amore dei ac gl̓ioſe matris eius ſe exercensmonachalē habitū aſſumpſit. virgoqꝫ ꝑmanens. regine virginunhoras quotidie ſtudioſiſſime decātabat. factuſqꝫ p̄ſbiter in eiꝰ honore miſſas deuotiſſime ac frequētiſſime celebrabat. Inſuꝑ etiāoratiōes. antiphonas. rn̄ſoria. ꝓſaſqꝫ facere ꝯſueuerat. qͣs in eiꝰ ſolennitatibꝰ ad ipſiꝰ laudē dulciſſime decantabat. Tradebant ei n̄biles viri ꝓprios filios erudiendos. qͦs ille nō ſolū litteris ſtime inſtruebat. ſed etiā ad timorē et amorē. in omni moꝝ honeſtatediligent̓ informabat. Quadā die cū egreſſus ciuitatꝭ muros cumſcolaribꝰ ſuis pauliſper ſpaciaret̉. ſaraceni ſubito irruētes more ſolito. cum hominū et animaliū multitudine ipſum quoqꝫ rapuerūtac ſecum in perſidā detulerūt. Et cū inter p̄dones p̄de diuiſio fieret. ꝯtigit vt cuidā inter eos ditiſſimo iohannes in partē veniret. qͥceteris ad ſeruitutis oꝑa deputatis. nutu diuino meritis beate virginis erga ipſum mitius ageret. Captiuus nāqꝫ ſeruitutis pēſumſolitum reddere non negligebat. ſed et ieiunijs ac vigilijs inſiſtenorationes ad beatā ꝟgine deuotiſſimas qͦtidie dirigebat Qd̓ illgentilis aīaduertens. eius bona ꝯuerſatiōe tanqͣꝫ ſpiritali p̄dication ꝯuictus. ipſuꝫ ire ac redire libeꝝ quo vellet infra palatij ſpaciaꝑmittebat. et die quadā ſic ē eū allocutꝰ. Mi iohānes cariſſime miratus ſum prudentiā tuā. dictandi curialitatē. ſcribēdi vtilitatem.cantandi et organizandi ſuauitatē. ſanctū quoqꝫ ꝓpoſitū ⁊ ꝯuerſationem. Habeo filiolū nō minus meipſo mihi carum. quē p̄cor vtin artibꝰ liberalibꝰ erudias. et in dictādo. ſcribēdo. legēdo. cantādoſic eū tibi ꝯformare ſtudeas. vt ſi forte aliqn̄ liber a nobis receſſerisin ipſo tn̄ apud nos quodāmodo totꝰ remaneas. Qui puerū obedienter humiliterqꝫ ſuſcipiēs. et a primis elemētis erudire incipiēsintra paucos in oībꝰ artibꝰ liberalibꝰ inſtructū adeo reddidit. vt ſimagiſtri ac diſcipuli rhetoricū dictādi genꝰ attēderes. ſi litere formam aſpiceres. ſi vocis melodiā audires. nullā eſſe differentiā int̓vtranqꝫ clamores. Porro cū imꝑatori theodoſio ꝓ vite meritoet moꝝ honeſtate. necnō et ꝓ eloquētie nitore in qͥbuſdā cauſis neceſſarius videret̉. miſſa legatiōe ſub pena capitis dn̄o mādat vt eiquantotius mitteret̉. Qui p̄cepto imꝑiali ꝯtradicere nō aulus iohannem ꝯſtātinopolim ad ipſum honorifice deduci fecit. imꝑatoreū cum honore ſuſcepit. et eī monaſteriū in qͦ cū fratribꝰ deo quietiſeruiret in vrbe dedit. vbi et ipſemet ſepius veniebat. ac de ſtatu regni et ſalute aīe ſue familiarit̓ cū eo tractabat.De falſo crimīe in eo punito.T autem bonus iohānesad meritoꝝ augmentū ꝓbaret̉. adhuc in camino tribulationis. iuuenis ille que in perſide docuerat ſuū genusdictandi. et ꝓpriā manū ſcribēdi. nequitie ſpū exagitatus epiſtoſaꝓprio ſenſu ingenioqꝫ dictauit. ſcriptamqꝫ ꝯſtantinopolim furtiue direxit. et in palatij loco vbi citius a miniſtris imꝑialibꝰ inueniripoſſet iactari p̄cepit. Eratqꝫ talis. Dilectis amicis qͥ ſunt in ꝑſida.