erubeſcerent. Tantā quoqꝫ diuini dogmatis fert̉ habuiſſe noticiāvt etiā inter fratrū cōuiuia ſubito obſtupeſceret mente mutata ſenſibuſqꝫ ſpūaliter occupatis. Noui etiā eum dum cibū ſumeret lacrimas fudiſſe. meqꝫ admirāte cur fleret. erubeſco inquit irrationabilem cibum ſumens. qui rationabilis factus a domino deberem inparadiſi voluptate verſari. ciboqꝫ diuino ſatiari. ꝓpter eam quamxp̄s nobis tribuit poteſtatē. Retulit aūt mihi p̄fatus yſidorus devirgine quadam ancilla. quā dn̄s ſuus frequēter varijs ꝓmiſſionibus temptans. ſtuprare non potuit. ⁊ ob hoc eam alexandrie prefecto xp̄ianoꝝ ꝑſecutori tradidit. Qui inter diuerſa ſupplicia vasetiā ereū pice repletū incendens ait. Aut vade obtemꝑa dn̄o tuo.aut ſcias te hic eſſe mittendā. Que reſpondit. Nunqꝫ ſit alter cōgnitor talis qui adijci iubeat libidini caſtitatē. Per caput inqͥt imꝑatoris tui qd̓ vereris obteſtor. vt ſi me his tormētis necare ſtatuiſti. non ſimul totā. ſꝫ paulatim iubeas īmitti. vt videas quātā mihipatiētiā dederit ignotus tibi xp̄s. Que ꝑ vniꝰ hore ſpaciū in eneūcandens demiſſa defecit. vbi pͥmolixebulliēs ad eius colla ꝑuenitDe ſancto dorotheo thebanolxvj.Scū ad eum iuuenis veniſſem. ⁊ peterem vt me inſtrueret ad vitā. moreſqꝫ monachoꝝ. cui nō tantū neceſſaria eſſet doctrina verborūquātū iugis labor ⁊ fatigatio corporis. Quaſi bonꝰ equoꝝ domitor ꝓductū me ad ſolitudinis loca. dorotheo cuidā thebano monacho. lx. annū in ſpelūca agenti cōmendauit. qui erat vite duriſſimequotidie nāqꝫ in ardore maximo circa litora maris lapides colligebat. ⁊ ſingulis annis cellulā ꝯſtruens. his qui fabricare nō poterātferebāt. De ꝟo dicēte. cur pater tam ſenex interficis corpuſculumtuum ſeuis ardoribꝰ. Reſpōdit. Occidit me occido illud. Edebataūt modicū panis ⁊ oleris viliſſimi. parū etiā aque bibens. Nunqͣꝫeum vidi pedes extēdiſſe. nunqͣꝫ in matta vel in lecto quieuiſſe. ſedꝑ totā noctē ſedens funem ex arbore dactiloꝝ intexebat. cuiꝰ p̄cioveſci ſolebat. vt ⁊ ab alijs eiꝰ diſcipul̓ agnoui. ſic a pͥma etate viuebat. Nunqͣꝫ ꝟo ſpōte dormiebat. niſi aut oꝑe fatigatus. aut cibovtens. frequēter em̄ edēdo nimia vis ſomni capite nutabat paniſqꝫ ex eius labijs cadebat. Et cum a me cogeret̉. vt vel ad momentum ſuꝑ mattā iaceret aiebat. Si angelis ꝑſuadere potueris vt ꝗeſcāt. ꝑſuadebis ⁊ ei qͥ deo placere feſtinat. Quadā die ad puteuꝫab eo miſſus. vt cadū implerē. cum aſpidē in imo viſam ꝑhorrereꝫvas vacuū reportaui. cauſamqꝫ timoris expoſui. At ille ſubridensait. Si placuerit dyabolo ꝑ omnes ſe puteos ſerpentē facere nūquid poteris eſſe ſine potu. Vox egreſius aquā de puteo traxit. atprior ip̄e ſignatā deguſtans ait. Ubi crux adeſt ibi ſathane malilitas nihil valet.De didimo alexandrino ⁊ eius narratiōibus. ¶.lxvij.Lures autē ſancti viri acfemine tūc in alexandria obierūt. in quibꝰ ⁊ didimꝰ quivt ip̄e mihi retulerat ab anno etatꝭ ſue. iiij. oculis captꝰfuerat. ſed nec magiſtris literaꝝ traditꝰ. nec vnqͣꝫ elemēta pͥma cognoſcēs. naturalē magiſtrū ꝯſcientiā ſuā habebat. itaqꝫ vetꝰ ac nouū teſtamentū verbo ad verbū interp̄tatus eſt. omneſqꝫ ſectas tāſubtiliter expoſitas ſuꝑ eas ratiōe diſſeruit. vt omnē veterū ſcīampitiāqꝫ trāſiret. Hic quoqꝫ mihi retulit. Cū inqͥt olim grandi ſollicitudine ac triſticia fatigatus ꝓpter infeliciſſimā vitā imꝑatoris iuliani. die quadā vſqꝫ ad noctē ꝓfundā nō ederem. accidit vt ſomno reſidens occupatꝰ reuelationē talē viderē. iiij. ſcꝫ equites cū albis equis diſcurrētes atqꝫ clamantes. Dicite didimo. hodie horavij. mortuꝰ ē iulianꝰ. Surge igit̉ ac cibū ſume. ⁊ ad domū athanaſij vt ip̄e quoqꝫ hoc agnoſcat mitte. diē igit̉ ⁊ horā inqͥt notaui. ⁊qd̓ audierā ꝓbaui ſic eſſe. Retulit mihi etiam de quadā puella. cuinomē erat alexādria. q̄ vrbe relicta ꝯſederat intra quoddā ſepulcꝝꝑ foramē exiguū alimēta neceſſaria ſuſcipiēs. ⁊ nec viros nec mulieres vnqͣꝫ ꝑ annos. x. vidēs. De ip̄a ⁊ beata melania romana dicebat vultū quidā eius ſe videre nō potuiſſe. ſed ſtantē ad foramē cōcluſionis eius cauſam requiſiſſe. At illa. Cuiuſdā inquit in me animus quōdam fuerat leſus. ⁊ ne viderer eū vel cōtriſtari vel ꝓderemalui me ī ſepulcro qͣꝫdiu viuo recludere. qͣꝫ nocere aīe ad ſil̓itudinem dei facte. qͣ rurſus dicēte. qualit̓ potes in tali ſolitudine cōtraaccidiā vel cogitatiōes tam iugē habere certamē. Illa rn̄dit. Apͥncipio diei oratiōi vaco opus faciēs ex lino. Poſtea ꝑ ſanctos patriarchas ꝓph̓as. apoſtolos. martires cogitatiōibꝰ diſcurro. ceterꝭhoris cibu panis capio. Appropinquāte veſꝑa cū maxīa quiete dominū glorifico. finēqꝫ vite mee cū ſpe bona patiēter expecto.¶ De ſanctis viris ammone ⁊ pābone. ).lxviij.Um ergo per trienniumin monaſterijs circa alexandriā moratꝰ fuiſſem. ⁊ optimos illic viros vſqꝫ ad duo milia vidiſſem. hinc ad mō

tem vitrie veni. in quo degebāt vt arbitror. qͥnqꝫ milia viri diuerſum tenētes ꝓut vellent ⁊ poſſent inſtitutū ꝓpoſiti ſui. In quibuserat maior arſilius ⁊ alij multi ſenes eiuſdem temporis cuiꝰ et hēatus anthoniꝰ. Hic nobis ⁊ beatum āmon nitriotidē noſſe ſe retulit. qui puer a ꝑentibꝰ relictꝰ cum ad annos. xxij. ꝑueniſſet inuitꝰ abauūculo ſuo ſolēnia nuptiaꝝ ſufferre coactus eſt. Sed poſtqͣꝫ oēsa thalamo receſſerūt de lectulo ſurgit. oſtiū claudit. ꝓbatuꝫlibellū puelle legit. eiqꝫ caſtitatis ⁊ virginitatis cōuerſationē expoſuit. ita ꝙ illa in ictu gratia dei repleta. caſtā vitā libenter amplectiſe dixit. Sic igit̉ in eadē cella ſeꝑato lectulo. xviij. annis cū ea vixit⁊ poſt hoc in ſolitudine. xxij. alijs. In cuiꝰ obitu ſanctus anthoniꝰvidit aīam eius ꝙ ab angelis ferret̉ in celū. Huiꝰ quoqꝫ mōtis habitator ſanctꝰ pambo fuit. de quo mihi ſācta malania retulit ꝙ iei trecētas argēti libras obtulerit. Qui cū ſederet ⁊ vimem interet hoc tm̄ ait. Det tibi deus mercedē tuaꝫ. Deinde economo ſuodixit. Suſcipe ⁊ ī fratres egētes diuide. Cūqꝫ illa ſtans ꝓ muneredato benedictionē aūt laudem expectaret. nihilqꝫ vlteriꝰ ab eo audiret ait. Scito dn̄e in hac argentaria trecentas eſſe libras. Quiiterū nec ſurſum quidē aſpiciens rn̄dit. Si mihi o filia iſtud offerres ꝯpetēter hoc diceres. cū aūt nō mihi. ſed illi quē nō ſpreuiſſe. ſꝫampliꝰ honoraſſe duos numeros cognouimꝰ. tace. quieſce. nam qͥmontes lance penſauit nō opus habet a te menſuram cognoſcere.Paulo poſt nō febre vel aliqua egretudine fatigatus. ſed ſportellam cōſuendo vocauit eam. ⁊ mox requieturꝰ ait. Accipe ſportellāhanc de manibus meis. quoniā aliud nō habeo qd̓ tibi relinquamvt memor mei ſis. Quaꝫ illa corpore ſepulto. vſqꝫ ad ꝓpriū finemhabuit.¶ Iit.De ammonio ⁊ beniamin.Uius diſcipulꝰ āmoniusIn ep̄m poſtulatus. ⁊ etiaꝫ a multitudine ciuiū captꝰ. vtad benedictū quōdā thimotheū adduceret̉. dicebat acquieſcere ſe oīno non poſſe vt vel exiret de ſolitudine. Cūqꝫ videret ſe nō poſſe euadere. ferro ſiniſtrā aurē radicitꝰ cūctis videntibꝰſecuit dicens. vel nūc ꝓbatur nō poſſe quod cupitis impleri. quianullus aure p̄ciſa debet ordinari. Ad hoc epiſcopus dorotheꝰ reſpondit. A iudeis lex iſta ſeruat̉. Ego aūt ſi dederitis mihi aliqueetiā naribꝰ trūcum. ſed moribꝰ probū. non eū dubito facere epiſcopum. Cum ergo vim quoqꝫ inferre tēptarent rn̄dit. Si me vltracoegeritis. etiā linguā meā ꝓpter quā mihi moleſti eſtis abſcioTTunc dimiſerūt eum. De hoc etiā beatus euagrius ait. Neminſe vidiſſe qͥ ſic paſſiōes corporeas ſuꝑauerit. Itaqꝫ cū carnalis delectatio corpuſculū eius ſine vlla intermiſſiōe vexaret. tandē ferroꝓpria mēbra laniabat. vt ex omni ꝑte ſemper vlceribꝰ plenus eſſetFuit in eodem monte ſanctus beniamin qui ꝑ. lxxx. annos in abſtinentie virtutibꝰ ſummā gratiam cōſecutus. ſiue manꝰ cuiqͣꝫ impoſuiſſet. ſiue benedictionē olei dediſſet. ab omni languore ſanabat̉.Nunc vidimus tanto corporis tumore diſtentū. vt minorē digitum manus eius vtrarūqꝫ manuū noſtraꝝ digiti cōiuncti non valerent ꝯplecti. Orate inquit nobis filij vt homo meus interior iſtolanguore ſit liber. hoc nāqꝫ corpꝰ nec ſua me ſanitatē ſublimē reddit. nec dolore deiectū. Itaqꝫ ꝑ. viij. menſes facta eſt ei cella latiſſima. in qua inceſſanter ſedebat non valens in lecto quieſcere. tamenalios quocūqꝫ languore vexatos ſanabat.i¶ De machario egiptio.Uerūt et duo macharii.uoꝝ vnꝰ egiptiꝰ genere. lx. annos in deſertis impleui.Iad q̄ tricenariꝰ ingreſſus. contra ſpūs aereos ⁊ in curationibꝰ hoīm. ⁊ in denūciationibꝰ futuroꝝ diuinā gratiam meruit.tandem etiā ſacerdotis nomē accepit. Egiptiꝰ quidaꝫ cum amoveſano aliene vxoris arderet. nec ad effectum ꝯcupiſcentie ꝑuenire poſſet eo ꝙ illa virginitatis ſue cōiugē nimis amaret. maleficump̄catus eſt. vt aūt ab ea ſe amari faceret. aut a marito ꝓprio repudari. Qui multis illectus muneribꝰ. ſolito ſue artis ingenio. fecit illaequā videri. Itaqꝫ vir eiꝰ turbatꝰ ꝙ equā ſuo lectulo iacentē videret ingemiſcēs flebat. eo ꝙ illā alloquēs nullū audire reſponſuꝫ poterat. Adductis gͦ p̄ſb̓ris quid illa pateret̉ on̄dit. ⁊ nec ſic quidemcalamitatis cauſam agnouit. Illigatā igit̉ eam in morē iumenti addeſertū deduxit. Cūqꝫ iam celle ſancti macharij ꝓpinquaret. monachi. arguebant cum cur ad monaſteriū cum equā veniret. Uxoriquit mea hec fuit. ſed in equam conuerſa. iam tercia dies eſtex quocibum non ſumpſit. Quod cum ſancto machario cui iam deꝰ hocip̄m notum fecerat retuliſſent. vos inquit equi eſtis ⁊ equoꝝ oculos habetis. Illa nāqꝫ mulier eſt. nec in illam naturam tranſfigurata videtur. niſi in eoꝝ oculis qui preſtigij vanitate falluntur. Voxaquam ei benedictam infundens oratiōe ꝯpleta ſubito eam omnibus videri feminam fecit. eamqꝫ refici iuſſit. ⁊ cum viro ſuo reuertidicēs. Nunqͣꝫ a cōmuniōe ſanctoꝝ myſterioꝝ. nec ab eccl̓ie or̄one