¶ Liber¶ XVIII.

recōditū accipiēs. tranſferret in ꝑtes galliaꝝ in regionē aquitanie.Qui iuſſa cōplens. theſauꝝ ſibi a deo deſtinatū vniꝰ ſportelle concluſuꝫ in ſinu recepit. ſtatimqꝫ iūctis ſibi ſocijs aſcēdit nauē. Cūqꝫin mare iter agere cepiſſet feliciꝰ. eleuās oculos ⁊ palmas ad celumorauit dn̄m ih̓m vt mitteret eis angelū ſuū ducē itinerꝭ ad locū deſtinatū. vbi collocaret quē portabat reliquiaꝝ theſauꝝ. Hec autēeo orāte. ecce nubes valida deſcēdit ſuꝑ nauim et de medio nubisegreſſa eſt columba adinſtar niuis alba. ⁊ ſuper pupimimmobilisſtetit. tam in die qͣꝫ in nocte. vſqꝫ dū in ꝑtibꝰ aquitanie ad litus occeani ꝑtingerēt. In portu aūt agolinēſi exierūt ad terrā. ⁊ mouētesinde quaſi duo miliaria īuenerūt corꝑa mortuoꝝ .ſ. regē mpandolorū cū omni exercitu ſuo. vt opinor vigintimiliū viroꝝ. Egreſſus eīfuerat idē populꝰ craſſa ceruice de vagina ſua. ꝑ mare cū claſſe mama. ⁊ ventꝰ vehemēs trāſuexerat eos in p̄dictu portū agolinēſemHn̄ciatūqꝫ erat pipinio regi aquitanie. ꝙ gens poandalica regnūcius inuaderet. qui cū eis cū omni ml̓titudine armatoꝝ occurreretnē illoꝝ exercitū exercitu ſuo interfecit. ita vt nullꝰ ex tāta multitudine illeſus euaderet. de ſuo aūt exercitu nō niſi. xx. viri minuerent̉. quos tn̄ ip̄e pre ceteris diligebat. Cūqꝫ ab hac cede letus ꝓvictoria rediret. quodā in loco p̄ſſus ſomno ſtratū ſuū in papilionbet. Et ꝓ laſſitudine ſomno ꝓpe ingruēte vox diuīa adeumata eſt.ur piger ſomnꝰ te ita p̄ſſit noueris magni ꝓphetepph̓e. ⁊ 1i lucerne caput ex trāſmarinis ꝑtibꝰ hūc afferritibꝰ. ⁊ ꝓpter eiꝰ nomē in hoc p̄lio diuinitꝰ victoriā tibi a īatā. Ecce poſt tergū tuū ſequūtur viri fratres hap̄eſt ceteris feliciꝰ vocat̉. Uade in occurſum eoꝝ ⁊ eos humilit̓ ſuſcipe. ac pacifice tecū coneris deducere. ⁊qui ⁊ ita fecit. Tūctus quoqꝫ exercitꝰ qui incaſtruētu eoꝝ. qͣſi vir vnꝰ eis obuiā ꝓceſſerūt trigintaamlio corruerāt ſecū deferenctū corpꝰ portabat̉ ſingutes. ara ꝑ mortuū mortuis redlita eſtilia facta ſunt. Rex aūt piiit: vbi reliquias cōcluſit. eamtauit. omnianeceſſaria monachiactis hieronimi. ¶ lxij.poeta ⁊uibuſdeEmpore quoqꝫ theodoin hiſpania prudentiꝰ poeta liricus claruit. ¶ ActoHicudentiꝰ librū metricū de cōflictu vicioꝝ ⁊ virtutū elegāter cōpoſuit. ¶ Gennadiꝰ. Hic prudētiꝰ vir ſecularibusctitit. qui ꝯpoſuit trocheū. de toto veteri ⁊ nouo teexceptis ꝯmētatꝰ eſt. ⁊ in morē grecoꝝ exame rō d̓ca vſqꝫ ad cōditionē pͥmi homīs. ⁊ p̄uaricatiōꝫ eiꝰ. Cōllos quos greca appellatiōe p̄titulauit apotheoſis ſychia. amartigenia. id eſt de diuinitate. de ꝯpugnātia animde origine peccatoꝝ. fecit ⁊ in laudē martirū ſub aliquoꝝ nomībusinuitad martiriū librū vnū. ⁊ himnoꝝ alteꝝ. ſpāli tn̄ intenduerſuꝫmachūitriā defendentē. ex quorum lectōneſcit̉ palatulfuiſſegibertꝰ. Eo quoqꝫ tꝑe gregonū in celo colūne ꝑ omniaaruit. Lriū h̓ finit hieronimꝰ. gennadiꝰ aūtꝰ. in vitā de illuſtribꝰ viris dicit Hippido ſtridonis. qd̓ a gothis euerſū. dalqꝫ ꝯfiniū fuit vſqꝫ ad p̄ſentē annū .i. theoec ſcripſi. vitā pauli monachi. epl̓aꝝ ad diueriū ⁊MHec de ſe hieronimꝰ in p̄fati libri fineqꝫ de ſcitis que ⁊ tūc iam ediderat. ⁊ poſterat pl̓iam ſiadiximSigibertꝰ; Eo tꝑeſanctꝰ patriciꝰin hibernia cū ſivendit̉. vbi cū eſſetregis poli ſepe alloquio fruit̉. Hieronimo ſacras ſcriptura:nēti. de fraica veritate in latinā linguā vertente.ptū q̄ tenebat̉ a cūctis ⁊ grecis ⁊ latinis cepittra inueteratū vſum eccleſie fieri qͣꝫuisanctieferrēt. p̄ualuit tn̄ autoritas hebraice veritopatuit quātū ab ea diſcręparēt. lxx. interp̄tes. Vel 1 CNci9octisī ambroſij abbatis. ¶.lxiij.Otēpore arſenius romēret. qui vſqꝫ ad quadrageſimū etatis annū in aula īorioſe militās. ex ſenatore fit monachus. et ꝑmo ſanctitatꝭ exēplo oībꝰ mirabilis enituit ¶ Exas arſeniꝰ cuꝫ adhuc eſſet in palatio. orauit dumllutē. Et facta eſt vox dicēs. Irſeni fuge homip̄e etiā deſns ad vitā nchalē orauit ite

rum ſicut pͥus. Et iteꝝ audinit. Arſeni. fuge tace quieſce. hec enimſunt radices nō peccādi. Cū quidā frater ad beatū arſeniū adueniſſet. volens eū videre pulſauit oſtiū eius. At ille ſperās ſuum eſſediſcipulū aꝑuit ei. Sed poſtqͣꝫ alteꝝ conſpexit eſſe. mox ſe in terram ꝓiecit in faciē. Illo aūt vt ſurgeret poſtulāte. rn̄dit arſeniꝰ dicens. Non hinc exurgā niſi diſceſſeris. ⁊ ꝑ aliquot horas nō acquieuit ſiere. quouſqꝫ diſcederet ille. Abbas daniel de eo referebat. ꝙ die ſabbatoꝝ veſꝑe ſolē relucentē poſt dorſum ſuū dimitteret. extēdenſqꝫ manꝰ ad celū nō deſinebat orare. niſi ſequēti die ſoliteꝝ oculos eiꝰ ſurgens impleſſet. Ceteras aūt noctes ꝑuigiles ducebat. ⁊ ꝓpe diluculū cū vellet paꝝ ꝓ nature fragilitate quieſce̓ dicebat ſomno. Ueni male ſerue. ⁊ mox claudēs oculos ſurripiebataꝝ ſomni ſedendo. ⁊ ſtatim ſurgebat. Iteꝝ ait arſeniꝰ. Nos quiiūdane eruditiōis diſciplinis intēti ſumꝰ nihil habemꝰ. hī aūt ruſtici egiptij. ⁊ ꝓprijs laboribꝰ virtutes acqͥſierūt. Quidā e fratribꝰdixit beato arſenio. Ecce pater meditari feſtino de ſacris ſcripturꝭque didici. ⁊ nō ſentio ꝯpunctionē in corde. qꝛ nō intelligo ꝟtuteꝫſcripture. Rn̄dit. Illi qui ſerpētes ſolēt incātare. nō intelligūt verba q̄ legunt̉. ſꝫ ſerpētes audiētes intelligūt ꝟtutes ꝟboꝝ. ⁊ acquieſcūt ⁊ ſubdunt̉ eis. Ita ergo ⁊ nos faciamꝰ. qͣꝫuis em̄ nō valeamꝰintellige̓ diuinaꝝ ſcripturaꝝ virtutē tn̄ demones terrent̉. ⁊ effugati diſcedūt a nobis. non ſuſtinētes eloquia ſpūſſancti. Quedā ꝟomatrona mādauit arſenio ſe velle eū videre. Qui cum negaſſet illaait. Credo in deū. qꝛ videbo eū. Que cū ad cellā eius ꝑueniſſet. virum dei inuenit extra cellā. ⁊ ꝓſtrauit ſe ad pedes eius. Ille aūt leuans eā cum indignatiōe. ⁊ intuēs eaꝫ ait. Si faciē meā videre visecce vide. Illa aūt p̄ verecūdia nō cōſiderauit faciem eius. Et illeait. Neſcis qꝛ mulier es. ⁊ ꝑ mulieres ſeducūt̉ ꝑfecti viri. Nūquidſufficit tibi audiſſe oꝑa mea. At illa. Nolo inquit videre faciē tuaꝫſed ora ꝓ me. Et ille. Oro inqͥt deū. vt deleat̉ memoria tui de corde meo. Illa ꝟo ingemiſcēs receſſit. ¶ Ex geſtis ei Hic cuꝫ tempus obitus eiꝰ appropinqͣret. dicētibꝰ diſciId faciemꝰ paterqꝛ neſcimꝰ hominē ſepelire. ille rn̄dit. Nunē in pedibꝰ meis mittere. ⁊ ita ad montē trahere. Dimoreret̉ cepit flere. Et cū fratres illū requiſiſſent dicētes. Quid fles pater. r̄tu times. Ille reſpōdit. in veritate timeo. Et iſte timor qui nūc mcū eſt. ſemꝑ in me fuit exquo factꝰ ſum monachꝰ. Cū autē vidiſſetabbasnen. qꝛ tranſijt dixit. Beatꝰ es abbas arſeni. qꝛ te tātū īhͦ ſeculo planxiſti. Qui em̄ h̓ ſe nōlāxerit. illic imꝑpetuū lugebit.aaſo ¶ C Ixij.ro natōibertus.O tēpore ī caſtello iudeeemaus. natꝰ eſt puer ꝑfectꝰ. ab vmbilico ⁊ ſurſum diuiſus. ita vt haberet duo pectora. ⁊ duo capita. ⁊ vnuſqͥſqꝫ ꝓprios ſenſus. ⁊ vnꝰ edebat ⁊ bibebat. ⁊ alter nō edebat. vnꝰdormiebat. ⁊ alter vigilabat. nōnunqͣꝫ inſimul dormiebant. inſimulludebant ⁊ alterutrum. ⁊ flebat vterqꝫ. ⁊ ꝑcutiebant ſe adinuicemPorro vixerūt annis duobꝰ. ⁊ vnꝰ ex eis mortuꝰ eſt. alter ꝟo ſuꝑuixit diebꝰ quatuor. Floruit etiā his temporibꝰ vt ex ip̄o volumīepatet ſanctꝰ heraclides vir religioſiſſimꝰ. qͥ ⁊ ip̄e deſcripſit ad lauſum ep̄m in vno volumīe vitas ſanctoꝝ patrū. quos ip̄e viderat. ⁊quos alijs deferentibꝰ nouerat cū quibꝰ etiā deſerta penetrauerategipti. libie. thebaydis. ſyrene. circa fines quoqꝫ meſopotamie. ſyrie. paleſtine. ⁊ ſub occidentalibꝰ regiōibꝰ roma atqꝫ cāpania. Quiliber merito ꝑadiſus vocat̉. qꝛ in eo ſanctoꝝ ꝟtutes ⁊ ꝯuerſatiōestanqͣꝫ lignoꝝ ꝑadiſi pulcre viſui ſpęcies deſcribunt̉. De quo hecpauca q̄ ſequut̉ breuiter excerpſi. ¶ Heraclides in libro qui dicitur ꝑadiſus. Suadeo tibi ſerue dei lauſe. vt omni virtute mentisdiffugias eorum conſpectum atqꝫ colloquium: quorum contrariūeſt bone vite ꝓpoſitum. quoniam ⁊ ſi nulla eorum leſione maculerꝭmorum ꝓbitate munitus. certe vel leuiter aut reſolueris vt ſecurior. aut erigeris vt melior. ⁊ irridebis vel vituperabis tales. qd̓ nonſine tua noxa feciſſe cognoſces. Sanctoꝝ autē ſectare conſpectusvt tanqͣꝫ codicem ſcriptum poſſis diligenter inſpicere. ⁊ ex ip̄a cōparatione vel diligentiā. vel negligentiā tuā curioſius approbare.Aſoeius deſancto yſidoro aletandrino pſbro. ¶ Ixv.Um itaqꝫ primū alexandrie vrbem attigi ſecūdo in theodoſij imperatoris ſeniloris conſulatu repperi ſanctum yſidorum preſbiterumſuſceptorem ac ꝓuiſoreꝫ paupeꝝ fratꝝ. lxx. annoꝝ etatis. qui neclintheo vtebatur nec carnibꝰ veſcebatur nec pane ſatiebatur. pergratiā tamē ſpiritualis alimonie tamlauti corpuſculi erat vt omīsqui vitam eius neſcirent. epulationibꝰ ac voluptatibus hoc imputarent. tam humilis tamqꝫ pacificus. vt etiaꝫ inimici vmbram eius