puelle ⁊ ceteraꝝ. fetidior ſtercore atꝫ putredine ei videbat̉. Voluens aūt in aīo eoꝝ que viderat memoriā. deſiderio bonoꝝ ⁊ timore maloꝝ ſuꝑ lectu infirmꝰ decubuit. nequaqͣꝫ ſurgere valēs. Nūritudo filij. Qui poſtqͣꝫ venit int̓rogauit quid eſt qd̓ciaaūt refert ei ꝑ ordinem q̄ viderat ⁊ ait. Vt quid laacciderneis p̄paraſti. ⁊ deijcere aīam meaꝫ voluiſtꝭ. niſi dn̄sedet me. paulominꝰ ī inferno habitaſſꝫ aīa mea. Et nūcem̄ ao pater qm̄ aures tuas obturaſti. ne audires voceꝫ meā bona tibiſuggerentē. ſaltē me ne ꝓhibeas ꝑ viā rectā incedere. Hoc enimdeſidero. hoc ambio .i. ab omnibꝰ trenis liberari ⁊ ad loca pergerevbi barlaam xp̄i famulus habitat ⁊ cū eo reſiduuꝫ pn̄tis vite meeexpende̓. Si aūt vi retine̓ volueris. videbis me repente triſticia etanguſtia mori. ⁊ neqꝫ tu pat̓ de reliquo vocaberis. neqꝫ filium mevlterius habebis. Iteꝝ gͦ defectꝰ app̄hendit regē. rurſus tēdet̉ eūvite ſue. ⁊ male ad ſemetip̄m ꝯuerſus. in ſuū abijt palatiū. A theoda vero qͥ miſſi fuerūt. nequitie ſpūs adu̓ſus ſct̄m pueꝝ redeūtesad eū cōfuſi deiectōeꝫ cōfitent̉. ⁊ licet ſint mēdaciſſimi tn̄ caſuꝫ ſuedeiectiōis aꝑte retulerūt. Ille aūt ſic ait. Uos infirmi ⁊ miſeri qūoab vno puero eſtis ſuꝑati. Nō inquit valuimꝰ ſuſtinere nec oīnsreſpicere xp̄i virtutē. ⁊ vexillū paſſionis eius qḋ crucē vocāt. Rexaūt vndiqꝫ deſtitutus. theodā iteꝝ aduocat. cui ⁊ dixit. oīa q̄ nosdocuiſtio ſapiētiſſime cōplētes. nullā vtilitatē ꝯſecuti ſumꝰ. Nūcaūt ſi alia tibi ars reſidua eſt. ⁊ illius exꝑientiaꝫ capiamus. forte inueniemus aliqͣꝫ mali ſolutionem.aphat ꝯtra theodā verboꝝ certamen inijt..xlvj.Etente vero theoda adcolloquiū filij venire. Mane rex ſecū aſſumēs eū ad viſitandū p̄git filiuꝫ. Et rex ſedēs loqui cepit. exprobrāset rep̄hendēs eū de inobediētia ſua ⁊ ꝑtinaci voluntate. Ille verodenuo ꝯfirmāte. ⁊ nihil p̄ponendū xp̄i caritate clamāte. ꝓcedensin mediū theodas ait. Quid cognouiſti o ioſaphat. in īmortalibꝰdijs nr̄is qꝛ ab eoꝝ cultū diſceſſiſti ⁊ patrem tuū regē ita ad iracūdiam ꝓuocaſti. odibilis factꝰ omni ppl̓o. Nōne ab ipſis tibi p̄ſtitaeſt vita. nōne ⁊ ipſi exhibuerūt te patri orōne eius exaudita. et euꝫde ſterilitatis vinculo liberauerūt. Qui ait ad theodā. audi erroris ꝓfūditas ⁊ palpabiliū tenebraꝝ fetor. babiloniū ſemen. vaniloque ac miſerrime ſenex. Cur deridere conaris ſalutis p̄dicatiōem.ꝑ quā errabūdi viā inuenerūt. ꝑ quā ꝑditi ⁊ male captiuati reuocati ſunt. Quid meliꝰ eſt dic mihi an ſeruire oīpotēti cū filio ſuo vnigenito. ⁊ ſpūiſancto deo increato ⁊ immortali pͥncipio ⁊ fonti bonoꝝ. an demonibꝰ ꝑditis ⁊ inaīatis ydolis quoꝝ gloria ⁊ laus adulterium eſt ⁊ pueroꝝ corruptio. ⁊ cetera impietatis oꝑa. Stultep̄cioſius eſt tuo ydolo aīal qḋ offert̉ ei. Nam ydoluꝫ homo fecit.aīalia vero deus creauit. ⁊ ideo longe te rōnali. intellectualiꝰ eſt animal irrōnabile. Nā iſtud cognoſcit nutrientē ſe. tu ꝟo deū ignoras. ꝑ quē de nihilo factꝰ es ⁊ ꝑ quē viuis ⁊ ꝯſeruaris. Nā eſt igit̉cōgruū vos inſipētes ⁊ cecos ⁊ ſine intellectu. iuſtos ſubſannare. ſꝫpotius voſmetipſos deflere. Amētie quippe nō pietatis ſunt oꝑaveſtra. Nā ſtudioſus belloꝝ militaris aſpectꝰ. ſil̓e ydoloꝝ erigensvocauit martē. Alius aūt mulieꝝ ꝯcupiſcētia ſuccenſus viciū ſuūdeū fecit quē vocauit venerē. Iſte aūt ꝓpt̓ vinolētiam finxit ydolūqd̓ vocauit bachū. Sil̓r vero ⁊ alioꝝ maloꝝ ꝯcupiſcētes. ſuorumvicioꝝ ſtatuerūt ydola. Nā paſſiones ſuas deū vocauerūt. ⁊ ideoin delubris ſuis fiūt ab eis impudice ſaltationes. ⁊ luxurioſa cāticareſonāt. ⁊ furioſi impetus fiūt. quis ſuſtinebit eoꝝ turpitudines ꝑferendo os ſuū inqͥnari. Iſti tui cultꝰ ſunt dijo theoda ſtatuis inſenſabilior. hͨ me ſuades adorare. hec colere. Ego ꝟo deo meo ſeruiam. ⁊ illi ſacrificabo meip̄m totū deo creatori ⁊ ꝓuiſori vniu̓ſoꝝꝑ dn̄m noſtꝝ hieſum xp̄m ſpem nr̄am ꝑ quē acceſſuꝫ habemꝰ adpr̄em luminū in ſpūſancto. ꝑ quē redempti ſumus de amara ſeruitute in ſanguīe eiꝰ. Quid ei pulcriꝰ eſt qͣꝫ iſta cōfiteri. ⁊ talē coleredeum bonū ac benignū. qͥ mandat iuſticiā. ꝯtinentiā imperat. mūdiciā iubet. miſcd̓iam docet. fidē exhibet. pacem p̄dicat. ipſa veritas noīat̉. ⁊ eſt ipſa caritas ipſa bonitas. Hunc meliꝰ eſt colere qͣꝫdeos tuos nepharios ⁊ vicioſos. turpes pariter actōnibꝰ ⁊ noībꝰ.in eundem de ſtulta ſuoꝝ ſapientia cōfudit..xlviij.Ixit aūt ad euꝫ theodasEcce manifeſtū eſt qꝛ nr̄am ſectā multi ⁊ magni ſapiētes ⁊ narratores tā virtute qͣꝫ ſcīa mirabiles tradider̄tet om̄s reges terres ⁊ potētes tanqͣꝫ bonā ⁊ nihil falſitatis hn̄temſuſceperūt. Galileoꝝ ꝟo quidā ruſtici pauꝑeſqꝫ ⁊ viles hominesp̄dicauerūt. ⁊ ipſi pauci numero nec duodenariuꝫ ſuꝑgredientis.Quomodo gͦ paucoꝝ ⁊ ignobiliuꝫ atqꝫ ruſticoꝝ p̄dicatio. p̄ponenda eſt multoꝝ ⁊ magnoꝝ ſapiētia tāta ſplendentiū tradione.Que eſt aūt aſſertio. hos vera dicere ⁊ illos mentiri. Rurſus gͦ regis filius reſpondit. forſitan theoda aſinus es. rationis liram audiens. ⁊ ſine intellectu ꝑmanēs. vel potius aſpis obturans aures ne
audeas vocē incantātium. Stulte ecce qūo nō reduces te inſenſūveritatis. Hoc em̄ ip̄m qḋ a multis quidē ſapiētia admirādis veſtri cultꝰ laudati ſunt ⁊ a multis regibꝰ defenſi. Predicatio veroeuāgelij a paucis ⁊ ignobilibꝰ viris p̄dicata eſt. on̄dit diuini cultꝰnoſtri ꝟtutē ⁊ veſtroꝝ malignoꝝ dogmatū infirmitatē ⁊ exterminiū. Si em̄ a rethoribꝰ ⁊ ph̓is expoſita fuiſſet fides nr̄a. regeſqꝫ etpotētes habuiſſet cooꝑatores. merito dicere poſſes hūana virtute totū fieri. Nūc aūt cernēs a piſcatoribꝰ ſct̄m ꝯpoſitū euāgeliuꝫab omnibꝰ ꝟo tyrānis ꝑſecutū. ⁊ poſtea orbē impleſſe vniu̓luꝫiā in oēm terrā exiuit ſonꝰ eoꝝ. qͥd dice̓ potes alid̓ qͣꝫ diuinā qͣndāet eſſe inexpugnabilē ꝟtutē ꝓ ſalutē hoīm ſemetipſam aſtruentē.Qui ⁊piſcatores reſplenduerūt ſignis ⁊ ꝓdigijs ⁊ varijs virtutibus. Nā vmbre illoꝝ ſole oēs languores hoīm curabāt. Demones qͣs vos timetis qͣſi deos nō ſolum ab hoīm pellebāt corꝑibꝰſꝫ et̄ ab ipſo exturbauerūt mūdo crucis ſigno ꝑ qd̓ oēm pomagicā. ⁊ oīa veneficia inefficacia eſſe fecerūt. Quid gͦ potes dicē̓de ſapientibꝰ tuis ⁊ rethoribꝰ quoꝝ ſtultā fecit deus ſapīam. Fautores dyaboli qͥd memoria dignū reliquerunt ſeculo. Quid potes dicere ipſis niſi irrōnabilitatē ⁊ turudinē ⁊ artem vanā ornatu verboꝝ. cenum cōtegente fetentiſſime ſecte ſue.odas cōpunctus heremuꝫ poſt nachor petit. .xlviij.Heodas aut his auditisſermonibꝰ. qꝛ ſermo plenꝰ erat diuine ſapiētie. qͣſi toniſtrui fragore cōſternatꝰ ſine voce obſtupuit. Sero aūtet vix ſenſit ſuā miſeriā. tetigit eī obtenebratos cordis illiꝰ ocl̓osſermo ſaitaris. Multū igit̉ de pͥoribꝰ ſuis actibꝰ pnīam gerens. ⁊ydoerrorē condēnans. ad lumē veritatis cucurrit. Ex illo tꝑeita a maligna ꝯu̓ſatione diſceſſit. ⁊ tātum ſeip̄m execrandis vicijset magicis artibꝰ hoſtem exhihuit. qͣntū ante hoc tp̄us erga illamamiciciā habuit. Tūc em̄ in medio ꝯcilij ſtās rege p̄ſidēte magnavoce clamauit. Uere rex ſpūs dei habitat in filio tuo. Ueracitervicti ſumꝰ ⁊ nullā vltra reſpōſionē habemꝰ. vel reſiſtere his q̄ abeo dicta ſunt p̄ualemus. Uere magnus deus xp̄ianoꝝ. magna fides eoꝝ. magna myſteria. Cōu̓ſus aūt ad filiū regis ait. Dic̄ mihio illumīata aīa ſuſcipiet me dn̄s deus veſter hieſus xp̄us ſi diſcedens a malis actibꝰ meis cōuerto me ad ipſum. Etiā inquit veritatis p̄co etiā ſuſcipiet te ⁊ om̄s qui cōuertunt̉ ad ip̄m. ſuſcipiet aūtnō qualit̓cunqꝫ ſed ſicut pat̓ filio qui de longinqͣ reu̓ſus eſt regione. id eſt de via iniqͥtatū conu̓ſus obuiā exiuit. et hūc app̄hendēsoſculatus eſt ⁊ peccati cōfuſione ſublata. mox eū veſte induit ſalutari. Naꝫ ⁊ ipſe dn̄s ait gaudium fieri angelis ſuꝑ vno peccatorepnīam agēte. Et iteꝝ dicit. Nō em̄ veni vocare iuſtos ſed peccatores ad pnīam. Noli heſitare o homo neqꝫ ambigas. ſed veni adxp̄m deū benignū noſtrum et illumīare. ⁊ faciēs tua non ꝯfundet̉.Mox em̄ vt deſcenderis in piſcinā diuini baptiſmatis. oīs confuſid veteris hoīs. ⁊ tota ſarcina multoꝝ peccatoꝝ. ſepeliet̉ in qua. ⁊in nihilum defluet. Theodas igit̉ inſtructꝰ ſermonibꝰ exijt continuo ⁊ execrabile illud antrū repetēs. ⁊ ſue magice artis libros ſumens. velut totiꝰ actores malicie ⁊ myſterioꝝ demoniacoꝝ theſauros. igne cōbuſſit. Deinde ꝟo ſpeluncā adijt ſacratiſſimi illiꝰ viriad quē nachor venit. ⁊ de ſe narrat oīa puluerē ſuꝑ caput ſuū aſꝑgēs. gͣueſqꝫ gemitꝰ emittēs. ⁊ abluēs ſemetip̄m lacrimis ꝑ ordineetiā ſeni execrandas etiā ſuas referēs actōes. Ille ꝟo cū ad ſaluādas aīmas ⁊ de fraudulēti draconis faucibꝰ eripiēdas artificioſuseēt. incātat illū verbis ſalutaribꝰ ꝓmittit remiſſionē peccatoꝝ. ꝓpicium ſpondet fore iudicē. Deinde cathezizās euꝫ. ieiunare multisdiebꝰ ꝓ his que deliquerat mandauit lacrimis ⁊ gemitibus deumpro illo exorans..xix.Rex cōcilio arachis regnum cum filio diuidit.Is itaqꝫ peractis. rex vndiqꝫ deſtitutꝰ vehement̓ triſtis erat. ⁊ plurimā qtionē in aīo ferebat. Cōuocās aūt rurſus qͦtquot de cōcilio habebat diligent̉ ꝑquirebat ab eis. qd̓ de reliquo faceret filieMulta aūt cōſilia multis ſuꝑponētibꝰ. Archas ille ſuꝑius memoratꝰ illuſtrior ducatu. ⁊ pͥmꝰ ꝯſilij exiſtēs ait. Quid oꝑtebat rex filio tuo face̓ ⁊ nō fecimꝰ ſuadēdo ei nr̄a ſeqͥ dogmata ⁊ nr̄is ſeruiredijs. ſꝫ vt video ad īpoſſibilia nitimur. Nā ex natura ineſt ei. l̓ forte ex fato cōtentio iſta atꝫ duricia. igit̉ ſi tormētis eū trade̓ volueris ⁊ cruciatibꝰ. tu hoſtis eris nature. ⁊ pater nō vocaberis. ⁊ illumamittes ꝓ xp̄o mori cupientē. Reſtat igit̉ ad faciendū illud vt diuidas ei regnū ⁊ in ꝑte q̄ ꝯtigit eū. regnare ꝑmitte. ⁊ ſiqͥdē reꝝ negocia ⁊ cura ſeculariū traxerint eū ad nr̄m laborē ſeq̄ndū et vitamex ſnīa res nobis ꝓueniet. Nā mores fortit̉ in aīo roborati faciledeleri nō pn̄t. Et ideo ꝑ ſuaſione potiꝰ qͣꝫ vi ſunt trāſmutādi. Siaūt īſecta ꝑmāſerit xp̄ianoꝝ hoc ip̄m n̄ amliū. erit tibi defectionis magnū ſolaciū. Hoc arachi dicēte. oēs laudauerūtentes ꝯſiliū. Cōſentit itaqꝫ ⁊ rex ſic iſta diſponiaūt f