et vt ambules ꝑ rectā ⁊ ſalutarē ſemitā. quā nō ignorant̓ ſed ſcienter ⁊ ſpōte male agendo effugiſti. baratris ac p̄cipitijs teip̄m committēdo. Intellige gͦ nachor intellectual̓ exiſtēs. ⁊ p̄ omnibꝰ ſoluꝫdeſidera xp̄m. vt apud ip̄m abſconditaꝫ vitā lucreris. fluxa iſta etcorruptibilia deſpiciēs. Nō em̄ ꝑ om̄e viues ſccl̓m. Sꝫ cū ſis mortalis diſcēdes hinc poſt modicū ſicut ⁊ oēs alij qui an̄ nos fuerūt.⁊ ne tibi ſit graue peccationꝰ baiulās cū ieris illuc vbi iudiciū iuſtū⁊ retributio opeꝝ ē. ⁊ nō abieceris pͥus illd̓ cū facil̓ eiꝰ ſit depoſitō.Lachor ꝟbis eius cōpunctꝰ ad hereuolauit. .xxxviij.Achor igit̉ cōpunctꝰ animo in verbis iſtis ait. bn̄ dixiſti o rex bn̄ dixiſti. Noui eīęet ego veꝝ ⁊ qui nō mentit̉ deū ꝑ quē oīa facta ſunt. ⁊futuꝝ iudiciū ſcio. qꝛ ex multis ſcpͥturis hoc audiui. Sꝫ mala ꝯſuetudo ⁊ veteris inoleuitas erroris. oculos cecauit cordis mei. ⁊ tenebras ꝓfundas aſꝑſit cogitationibꝰ meis. Nūc aūt in ꝟbo tuo velamentū obſcuritatis reijciens. ad lumen curro vultꝰ dn̄i. forſitanmiſerebit̉ mei. ⁊ ianuam pnīe aperiet ſeruo nequā apoſtate. Licetimpoſſibile mihi videat̉ remiſſionē peccatoꝝ meoꝝ. que arena maris grauiora ſunt adipiſci poſſe. que ſcient̓ et nō ignorant̓ peccauiab infantia vſqꝫ ad hāc etatē. Hoc vt audiuit filiꝰ regis. mox ſpūſancto inflamatꝰ intrinſecus in corde ꝯcaluit. ⁊ cogitatiōꝫ nachorad deſperatōem inclinatā releuare cepit. ⁊ ad ſtabilitateꝫ fidei xp̄ierigere dicēs. Nulla o nachor nulla tibi dubitatio ſit. Scriptumeſt em̄. Poſſibile eſt deo de lapidibꝰ iſtis excitare filios abrahe. qͥꝓpter ſummā benignitatis eminentiā. omnibꝰ ad ſe ꝯuerſis celeſtēaperuit ianuā. nulli ſalutis denegās introitū. ſed miſericordit̓ penitētes recipit. Nā ideo pͥma ⁊ tercia et ſexta ⁊ nona ⁊. xj. hora ē qͥlis omnibꝰ merces reddit. ſicut ſacꝝ refert euāgeliū. Itaqꝫ licet hactenus in pct̄is cōſenueris. ſi flagrāti corde acceſſeris. eoꝝ qui a iuuentute pōdus diei ⁊ eſtus portauerūt. ꝯſortio dignus efficieris.Hec ⁊ alia multa de pnīa ſanctiſſimꝰ locutus iuuenis. ī malis inueterato nachor ⁊ pollicitus remiſſionē peccatoꝝ ꝓmittenſqꝫ xp̄mfore ꝓpitiū ⁊ plurimis exemplis certificās qꝛ ꝑatus eſt ſemꝑ ad ſuſcipiendā pn̄īam languidā illius aīam velut quibuſdā medelis refocillans plene reſtituit ſanitati. Ait em̄ cōfeſtim nachor ad illum.Tu qͥdem o nobiliſſime. aīa ꝑiter ⁊ corꝑe. bn̄ inſtructꝰ. his mirabilibꝰ myſterijs. ꝑſeuera in bona ꝯfeſſione vſqꝫ ad finē ⁊ nullus modus vel tp̄us hanc de tua corde amputet. Ego ꝟo vadā ſalutemmeā querere. ⁊ ꝑ pnīam deū placare iratū. Nō ego vlterius regisvidebo faciē. niſi tu tantūmodo volueris. Letus igit̉ vehementereffectus eſt filiꝰ regis. ⁊ gratant̓ ꝟbum ſuſcipiens cōplexans eumoſculatus eſt. Et attentiſſime ꝓ eo orōne effuſa. ⁊ cōmendans euxdeo emiſit de palatio. Egreſſus aūt nachor cōpunctus corde. adꝓfundiſſimā currēdo qͣſi ceruus ꝑuenit ad heremū. Et monachicuiuſdā ſacerdotali honore p̄diti ſpeluncā attigit. vbi abſconditꝰille latitabat ꝓpt̓ regis timorē. Cui humilit̓ ꝓſtratꝰ abluit pedeslacrimis. imitatꝰ meretricē in euangelio. ⁊ diuinū poſtulabat baptiſmum. Sacerdos igitur cum diuina plenus eſſet gratiā intellexit iſtud diuinitus fieri. et continuo ſicut mos erat cathezizanseum. ⁊ inſtruens diebus non modicis. Demum baptizauit eumin noīe pa. ⁊ fi. ⁊ ſſ. Manſit itaqꝫ nachor cū eo pnīam agēs de peccatis ſuis ⁊ bn̄dicens deum. qui nō vult aliquem perire.Rege circa cultū deoꝝ vacillāte theodas magꝰ accerſitꝰ ē. xxxix.Ane autē diſceſſu nachorgnito. rex decidit a ſpe quā retinebat in illo. UidensIaut ſuos ſapiētes ⁊ imprudētes rethores ita facile ſuperatos. in defectu erat maximo. ⁊ illos quidē ꝯtumelijs plurimiset dedecore affectos. qͦſdam in neruis vehement̓ flagellatos. Nōnullos etiā oculis orbatos eiecit a facie ſua. Ipſe aūt ꝑtiꝫ recognoſcere cepit falſoꝝ deoꝝ infirmitatē. licet ꝑfecte lumen xp̄i reſpiceretūc noluerit. Nā circūfuſa caliginis ſpiſſa nebula. adhuc cordis illius velabant̉ oculi. Ueruntn̄ iam ſacerdotes nō honorabat. necfeſtiuitates agebat. ⁊ libamina nō exhibebat ydolis. ſꝫ vacillanteꝫvbiqꝫ mentē geſtabat. Hinc qͥdem infirmitates recognoſcens deorum ſuoꝝ. Inde ꝟo certitudinē atqꝫ diligentiā formidās euangelice̓ ꝯu̓ſationis. ſꝫ radicitus malignis tenebat̉ moribꝰ. vehemēt̓voluptatibꝰ ſeruiebat corꝑis. ⁊ oīno vicijs more captiui inhiabatScd̓m tp̄us illud ſolēnitas erat futura falſoꝝ deoꝝ celeberrimain ciuitate illa. Solebat aūt rex int̓eſſe feſtiuitati. ⁊ ſacrificioꝝ largitate hāc exornare. Un̄ metuebāt temploꝝ pontifices. cernēteseum negligent̓ circa cultū eoꝝ ⁊ tepide ſe habentē. ne forte ex totoſubtraheret pn̄tiam ſuā a templis. ⁊ pͥuarent̉ ipſi regali munifice̓tia que dabat̉ eis. ⁊ ceteris oblationibꝰ. Surgētes itaqꝫ adeūt antrum in vatiſſima poſitū heremo. vbi habitat quidaꝫ vir magicisvacās artibꝰ. ⁊ erroris ydoloꝝ accerrimus defenſor theodas noīequē rex honorabat magnifice. ⁊ vt amicū colebat ⁊ magiſtꝝ. dicēsꝑ ipſius diuinatōem ad augmentū ⁊ ꝓfectum veniſſe ſuū regnuꝫ

Ut gͦ ſordidi ſacerdotes ꝑuenerūt ad illū. hunc in auxiliū ſuū qduocant. ⁊ factā regi deoꝝ hēſitationē manifeſtā faciūt. ⁊ qualia filius regis egerit qͣliterqꝫ nachor adu̓ſus eos publice ꝯcionatus ſitEt qꝛ niſi ipſi inqunt veneris nobis auxiliaturus. tota ſpes noſtradeficit. cunctiqꝫ deoꝝ cultus ꝑierunt. Surgit gͦ theodas cuꝫ pn̄tſibi dyabolica malicia ⁊ ꝯtra ꝟitatem armat̉. multos malignoruꝫſpirituū vocans. qͦs ad mala facienda nouerat ꝓmptiſſimos. ⁊ quibus ille ſemꝑ mīſtris vtebat̉. ⁊ cū his ꝓficiſcit̉ ad regē. Vt autemnūciatus eſt regi aduētus eius ⁊ intrauit qͥdem ꝟgam oliue haiulans. melote vero p̄cinctꝰ. ſurrexit rex de ſede ſua. ⁊ ꝓcedēs obuiaꝫilli oſculatus eſt eum. ⁊ allata ſede ſua iuxta ſe ſedere fecit.ꝯcilio rex om̄s ad ſolēnitatem deoꝝ cōuocat.Unc theodas ait regi. rexine t̓num viue. maximoꝝ deoruꝫ benignitate ꝓtectus.Audiui aūt te certamen magnū egiſſe adu̓ſus galileoset ſplendiſſimo victorie dyademate eē coronatū. Ideoqꝫ veni vtletabundā ſimul ſolēnitatem celebremꝰ. Iuueneſqꝫ pulcerrimos⁊ decoras ꝟgines immortalibꝰ dijs ſacrificemus. thauroſqꝫ centū⁊ qīalia pl̓ima his offeramꝰ. vt hēamꝰ eos deinceps adiutores inuictos. ⁊ ꝑ oēm vitam noſtrā placabiles. Ad hoc rex ait. Nō vicimus o ſenior nō vicimꝰ. ſed debiliter potius ſuꝑati ſumꝰ. Nā quiꝓ nobis putabant̉ eſſe ſubito ꝯtra nos facti ſunt. ⁊ bachantem ⁊amentē infirmā noſtrā inueniētes aciē. ꝓrſus hāc deiecerūt. Nūcvero ſiq̄ tibi virtus adeſt ⁊ fortitudo ad auxiliandū depoſite ſectenoſtre ⁊ rurſus hāc erigandā annūcia mihi. Tunc theodas talesdedit regi reſponſiones. Galileoꝝ quidē ꝯgreſſiones ⁊ vaniloqͥanoli rex formidare. Nā quid ſunt q̄ dicunt̉ ab eis adu̓ſus viros rationabiles ⁊ ſapiētes. Que ſi mihi obuia ſunt. multo facilius deijciunt̉.foliuꝫ qḋ̓ a vento motū corruit. Neqꝫ em̄ an̄ faciē meamvenire ſuſtinebūt. nec mecū ſermonē conferre ⁊ int̓rogatōes ⁊ oppoſitiones mecū facere. Sꝫ vt iſtd̓ certamē ꝓpoſitū ⁊ totū quodcunqꝫ voluerimus recte nobis eueniat. ⁊ ẜm votū res nobis ꝓcedat. Exorna ſolēnitatem hāc celeberrimā. ⁊ pietatem deoꝝ quaſiquedam arma fortia indue. ⁊ bn̄ tibi erit. Sic gloriabat̉ potens inmalicia. ⁊ cooꝑatione malignorum ſpirituū ex toto regem fecit obliuiſci ꝟba ſalutaria que cor illiꝰ aliquātulū tetigerāt. ⁊ ad ꝯſuetapenitus reuocauit. Un̄ licere regales vbiqꝫ mox trāſmiſſe ſunt. vtcōuenirent om̄s ad execrandā ſolēnitatē deoꝝ. Tunc videns cōfluentes ppl̓os oues ⁊ boues ⁊ vniu̓ſa adducētes aīalia. Omnibꝰitaqꝫ ꝯgregatis ſurgēs rex cū ſeductore theoda. ad templuꝫ abijthauris ad ſacrificiū adductis centū viginti. ⁊ alijs multis aīalibꝰcelebrabant ꝓphanā ſolēnitatem. adeo ꝙ reſonaret qͥdem ciuitasa vocibꝰ brutoꝝ aīalium ⁊ ipſe aer pollueret̉ nidore ſacrificioruꝫIdem de ioſaphat ꝑ mulieres ſeducendo ꝯſilium dat. .xlj.Igitaqꝫ ꝯſūmatis et neuitie ſpiritibꝰ valde gloriantibꝰ ſuꝑ victoria theode.Iiet gr̄as ei referentibꝰ temploꝝ ſacerdotibꝰ. Rex iteruꝫad palatiū redijt. ⁊ ait theode. Ecce ſicut iuſſiſti totū impendimſtudiū in exornatōe ſolēnitatis ⁊ ſacrificioꝝ liberalitate. Iaꝫ ergotp̄us eſt vt ꝓmiſſa adimpleas. ⁊ filiū meū qui a noſtris diſceſſit cutibꝰ ab errore xp̄ianoꝝ liberes. ⁊ clementibꝰ dijs reconcilies. Egoem̄ omnē artē ⁊ manus agitās. nullam morbi huiꝰ inueni curatōetue derelinquēs ſapīe. qd̓ mihi ꝯtigerit infortuniū cōmitto. Si gͦꝑ te liberatus ab hoc rurſus videro filiū meū dijs ſeruientē. ⁊ delectationibꝰ voluptuoſe huiꝰ vite ⁊ regni fruentē ſtatuā tibi erigēsaureā. ſicut dijs ſacrificabo illi ⁊ ab omnibꝰ honorari te faciā ꝑ infinita tꝑa. Theodas igit̉ aurem inclinās maligno. ⁊ ab illo edoctꝰꝯſiliū malū et ext̓minabile lingua illius ⁊ os effectus ait ad regem.Si recuꝑare vis filiū tuum. ⁊ vanā illiꝰ ꝑuicaciā deponere. inueniartem cui nō p̄ualebit reſiſtere. ſed facile moleſcet rigida eius cogitatio. ſicut cera a facie ignis. Cūctis o rex aſſiſtentibꝰ filio tuo ⁊ miniſtrantibꝰ. longe ab eo remotis. mulieres decoras ⁊ ſpecioſas vade ⁊ ornatas introduci p̄cipe. vt ſint cū eo aſſidue ⁊ miſtrent ei. cōuerſent̉ ⁊ morent̉ cū eo. Ego aūt de ſpiritibꝰ vnū qͥ ad hmōi milordinati ſunt immittēs ei fortius libidinis ignē ſuccēdaꝫ. Poſtqͣꝟo cōierit ipſe cū vna ſola taliū mulieꝝ niſi tibi oīa ꝯceſſerit ꝓ vto deſpicabilis ero tibi. ⁊ de reliquo inutilis ⁊ ſupplicijs dignꝰ. Nihil em̄ vt facies mulieꝝ abducere ⁊ ſeducere iuuenū cogitationesp̄ualet. Et audi narratōem meo ſermoni teſtificātem. Quidā rexfilios mares habe̓ nō poterat. vn̄ vehement̓ triſtis erat. ⁊ hoc infelicitatē nō modicā eſtimabat. Qui cū in hmōi eſſet anxietatibꝰ. naſcit̉ ei filius ⁊ ſuꝑ hoc gauiſus eſt gaudio magno. Dixerūt autē eiꝑitiſſimi medicoꝝ. ꝙ ſi infra. x. ānos ſolem vel ignē videret oīno liillius poſitio ſignificabat. Rex itomine pͥuaret̉. hoc em oculfiliū cuvt audiuit talia. fert̉ ſiluncā in qͣdam petra excidiſſe. ⁊nutricibꝰ incliſe. viō vſqꝫ ad cōpletiōem.claritatē videret. Finitis aūt ānis. x. de antro puer ad-it̉ nullaꝫ