atqꝫ abominādas fetidaſqꝫ delicias. ⁊ vētris ac ſub ventre īmūdiſſimas paſſiōes. q̄ ad tp̄us quidē delectāt ſenſus ſtultoꝝ. Poſteaꝟo amariores felle faciūt retributiōes. Si em̄ p̄ſentes iocuditatesnon ꝑditioni ſubiacerēt ⁊ fluxui. ſed ꝑhēniter forent ꝑmāſure cumNec oporteret chriſti bonis ⁊ eternis donis iſta p̄ferre.dn̄isQuāto em̄ ſol nocte ꝓfunda ſplēdidior eſt et lucidior. tanto ⁊ eobona ꝓmiſſa diligentibꝰ deū omni terreno regno et gloria.amplglorioſiora ſunt ⁊ magnificētiora. Quoniā ꝟo ⁊ fluxui omīa ⁊ corruptibilitati ſubiacēt. ⁊ qͣſi viſio ⁊ ſomniū ⁊ vmbra p̄tereūt ⁊ ꝑeūt.⁊ aure potiꝰ ē credēdū nō ſtāti ⁊ nauis pontū p̄ter labētis veſtigijsqͣꝫ hoīm ꝓſꝑitati. Quāte ē īprouidētie. vl̓ potiꝰ vecordie ⁊ īprudētie corruptibilia ⁊ mortalia īfirma ⁊ fragilia īcorruptibilibꝰ p̄fere ⁊ et̓nis īmortalibuſqꝫ ⁊ infinitꝭ. ⁊ tꝑali hoꝝ refrigerio inſucceſſibili pͥuari bonoꝝ illoꝝ refectōe. Nō ītelligꝭ iſta pr̄. nō ꝑtrāſibis trāſeūtia ⁊ adherebis ꝑmāſurꝭ. nō p̄feras ꝑegrinatōꝫ īcolatui lucē tenebris. eternā vitā vmbre mortꝭ. Rex aūt ſtupefactꝰ eſt parit̓ ⁊ irarepletus. tam intellectu pueri ⁊ ꝟbis. quibꝰ ꝯtra dici nō valebat.qͣꝫ et ex hoc ꝙ nō dimiſerat filius eiꝰ quicqͣꝫ quod ad derogationēdeoꝝ ꝑtinere potuerit. ſꝫ totā eoꝝ ſubſānauerit ⁊ deriſit vitā. Sermonis tn̄ claritatē ob internā tenebraꝝ craſſitud inē nō ꝑcepit. Etpunire illū aūt mali aliqͥd de illo diſponere ꝓpter naturalē amoremnō potuit. Cū ira igit̉ ſurgēs diſceſſit et dixit. Utinā nunqͣꝫ natꝰeſſes vel in lucē iſtā ꝓceſſiſſes. Talis futurꝰ blaſphemator deoꝝ ⁊paterne ſpretor amicicie ⁊ admonitiōis. Niſi em̄ obediens fuerismihi et dijs gratus extiteris. multis et varijs affectum tormentis.male te interficiam.¶ Ioſaphat in oratione pernoctat ⁊ fictionem regis per viſioneꝫ.xxxjOc patre minate et cū iradiſcedēte. in ſuū cubiculū filiꝰ ingreſſus. ad ſuū adiutorem oculis eleuatis orauit. Dn̄e deꝰ de ꝓfundo cordisclamaui. dulcis ſpes ⁊ vera ꝓmiſſio. tu refugiū ad te cōfugientiumvide ꝯtritionē cordis mei. ꝓpicio ⁊ manſueto oculo. ⁊ ne derelinqͣsme. Te em̄ vires ſubmīſtrante. infirmi fortes efficiunt̉. qꝛ ſolus esadiutor inſuꝑabilis. ⁊ deus miſericos quē benedicit omīs creaturaglorificandū in ſecula amē. Sic orādo diuinā ſenſit cōſolationē incor ſuū deſcēdiſſe. ⁊ ꝯſtantia repletus ꝑſeuerauit tota nocte in oratione. Rex aūt arachi amico ſuo nota faciens de puero durā illiusꝑtinaciā. ⁊ īmutabilē ſignificās volūtatē. ꝯſiliū ab eo accepit. cū eoamabilē potiꝰ ac ſuauē faciendā eſſe. qͣꝫ ſeuaꝫ ⁊ aſperā collocutōeꝫblandicijs ſperās potius eſſe trahendū. Uenit igit̉ rex ſequēti diead filiū.edens ꝓpinquiꝰ aduocauit eum. Oportebit te quidē filimeis obedire p̄ceptis in omībꝰ. Sed qm̄ durꝰ exiſtēs ⁊ inobediensita fortiter reſtitiſti mihi tuā potiꝰ qͣꝫ meā cupiēs facere voluntatēveni. vt poſtpoſita ꝑtinacia ⁊ vana cōtentiōe parit̓ cedamꝰ veritati. Et qm̄ barlaā qui te ſeduxit. ferro vinctꝰ apud me tenet̉. Congregabo eccleſiā magnā et omnes noſtros ⁊ galileos in vnū ꝯgregabo. p̄coneſqꝫ manifeſte p̄clamare p̄ciplaꝫ. vt nullꝰ xp̄ianoꝝ metuat. ſed omnes ſine timore cōueniāt. ⁊ ſic cōmuni ꝯſiderabimꝰ deliberatiōe. ⁊ aut ſuadentes vos cū veſtro barlaam aſſequimini queoptatis. vel ſuaſi a nobis vltronea volūtate p̄ceptis noſtris obedire ꝯſentite. Prudēs ꝟo iuuenis ꝑ viſionē ſibi demōſtratā p̄cognita regis fictiōe ait. Uolūtas dn̄i fiat. ⁊ ſit quēadmodū iuſſiſti. Ip̄eem̄ bonꝰ dn̄s p̄ſtet ⁊ deus ne a veritate deuiemꝰ. Nā in ip̄o ꝯfiditanima mea. ⁊ ip̄e miſerebit̉ mei. Tūc iam iubet rex omnes ꝯgregari ydolatras. videlicꝫ et xp̄ianos. litteris quidē vbiqꝫ trāſmiſſis. preconibuſqꝫ ꝑ vniuerſas ciuitates et villas clamātibꝰ. vt nullꝰ xp̄ianoꝝ timeat ſe aliqͥd mali paſſurū ſed ſecure omnes in vnū ꝯueniātad ſpontaneā nō coactā veritatis ꝯquiſitionē futurā cū pͥncipe etduce ſuo barlaam. Sil̓r ꝟo pōtifices ⁊ cultores ydoloꝝ. ⁊ ſapientes chaldeoꝝ ⁊ indoꝝ qui in toto regno illiꝰ repperiri potuerūt. cōuocauit. ⁊ quoſdā augures ⁊ magos ⁊ diuinos. Cōuenit itaqꝫ adregem multitudo magna de ſua execrāda ſecta. xp̄ianoꝝ ꝟo vnusinuētus eſt ſolus in auxiliū veniēs illius qͥ putabat̉ eſſe barlaā nomine barachias. Alij fideliū mortui erāt ab inſania principū quiciuitates erāt occiſi. alij ꝟo in mōtibꝰ ⁊ ſpelūcis latitabāt. timorę īminentiū malignoꝝ. ⁊ nō audebāt in aꝑto patere. Ille ꝟo ſolꝰ cuꝫeſſet fortis animo. ad agonē ꝓceſſit veritatis.Nachor in cōciliū vocatꝰ ꝯſilio ſuo capit̉ ⁊ illaqueat̉. xxxij.Reſidēte igit̉ rege ī tribunali excelſo cōſedere ſibifilū iuſſit. Ile ꝟo ob patris reuerentiā ⁊ honorem hoc noluit facere. ſed in terra ꝓpeillū ſedit. Aſſiſtentibꝰ itaqꝫ his omībꝰ. ait rex rethoribꝰ ſuis ⁊ ph̓is.īmo populi ſeductoribꝰ ⁊ ſtultis corde. ecce certamē nobis adiacet⁊ agonis magnitudo. Ex duobꝰ em̄ alteꝝ fiet hodie vobis. aut nōſtrā viā tenētes errare barlaā ⁊ eos qui cū eo ſunt redarguentes etgloriā maximā ⁊ honorē a nobis ⁊ ab omni ſenatu ꝯſequimini ⁊ cō
ronis victorie coronabimī. aūt ſuꝑati cū omni ꝯfuſiōe peſſime trademini morti. ⁊ oīa veſtra populo dabunt̉. ⁊ vt oīno deleat̉ memoria veſtra d̓ terra. corꝑa veſtra beſtijs dabo ad deuorandū. ⁊ filiosveſtros ꝑhenni ꝯdemnabo ſeruitute. His ita dictis a rege ſiliꝰ qͦꝫillius ait. Iuſtū hodie iudicaſti o rex. corroboret dn̄s hanc volui atē tuā. Sꝫ ⁊ ego eadē dico magiſtro meo. Et ꝯuerſus ad nachordixit. Noſti o barlaā in quali gloria me inueniſti ⁊ delicijs. ſed verbis plurimis ſuaſiſti mihi. vt a paternis quidē diſcedere legibus ⁊moribꝰ ⁊ ignoto ſeruirē deo. Ineffabiliū quorūdā ⁊ eternoꝝ bonerum ꝓmiſſionibꝰ trahendo mentem meam ad ſequēdū dogmata.⁊ meū exacerbandū dn̄m et patrē. Nūc gͦ quaſi in lance exiſtima temetip̄m ſtare. Nā ſi viceris īminentē luctā. vera eſſe dogmata tuaoſtendēs qͥ me docuiſti. erroneoſqꝫ redarguēs. qui ꝯtra nos hodiedimicaturi ſunt. ⁊ tu glorificaberis plus omībꝰ qͥ aliqn̄ fuerūt ⁊ p̄dicator veritatis vocaberis. ego quoqꝫ in tua ꝑmanebo doctrina.⁊ xp̄o ſeruiā vſqꝫ ad finē vite me. Si ꝟo ſuꝑatus ſeu veritate ſeufallitate ꝯfuſionis mihi hodie auctor extiteris. ſtatim meā ꝯtumēliā vindicabo in te manibꝰ meis. Cor tuū et linguā extrahens. canibuſqꝫ ad deuorandū iſta cū cetero corꝑe tuo tradā. vt diſcant oēsꝑ te ne p̄ſumant filios regū in errorē mittere. His auditis nachorſermonibꝰ. triſtis effectꝰ eſt valde vidēs ſemetip̄m decidiſſe ī foueāquā fecit. ⁊ laqueo quē abſcōdit eſſe ꝯp̄henſum. et gladiū ſuū ī coreius ingreſſum aīaduertēs ergo in ſemetip̄o cognouit. ſibi meliꝰ eēregis filio adherere. ⁊ ꝑtem illiꝰ defendere. quatinꝰ euaderet ſibi p̄paratū ꝑiculū. Sciebat em̄ quō erat ei facilimū ſe tormētis tradere. ſi vel modicū illū exacerbaret. Totū em̄ ex diuina fiebat ꝓuidētia. ſapiēter etiā ꝑ aduerſarios noſtra tuēte. Etem̄ vtriſqꝫ ad verba venerūt. cultores .ſ. ydoloꝝ ⁊ nachor. quēadmodū ille balaam.qͥ ſub balach aliqn̄ maledicere iſrahel ꝓpoſuerat. Sed econtrariomultis ph̓is reſtitit. Sedēte igit̉ rege in throno ſuo. cōſedente qͦꝫfilio ſicut iam diximꝰ aſtiterūt ⁊ inſipiētes. qui quaſi gladiū linguāexacuerūt ad deſtructionē veritatꝭ. Cōuenerūt ⁊ īnumerabiles ppuli ad ſpectaculū iſtius certaminis. vt dicerēt que pars victoriapotiretur.Idem contra ꝓpoſitum ſuum vera loquit̉ de deo ⁊ de errorechaldeor.xxxiij.Unc vnꝰ rethorū ſapientior omībꝰ dixit ad nachor. tu es barlaā qui imprudſic ⁊ inuerecūde dijs noſtris ꝯtumeliā ⁊ omne dedecusinfers. ⁊ dilectiſſimū regis filiū in errorē induxiſti. Suſpiciēs ergonachor rethorē illū. reſpōſione nullo mō eſſe dignū iudicauit. Manū aūt multitudini ſilentiū indicēs et aperiēs os ſuū ſicut aſina balaam. q̄ nō ꝓpoſuerat dicere illa locutꝰ eſt. ⁊ ait ad regē. Ego rex ꝓuidentia dei veni in mūdū. ⁊ ꝯſiderās celū terrā mare ⁊cͣ. ⁊ ſolem etlunam. admiratus ſum ornatus eoꝝ. Cernēs aūt mūdū ⁊ que in eoſunt oīa. qꝛ ẜm neceſſitatē mouent̉. intellexi mouentē ⁊ tenentē eſſedeū. Omne em̄ mouēs fortiꝰ eſt moto. tenēs fortius tento. Ip̄m gͦdico eſſe deū. qui cōſtituit omnia et tenet. qui ſine initio eſt. ⁊ ſine fine īmortalis eternꝰ. nullo egēs. Suꝑior omībꝰ paſſionibꝰ ⁊ diminitionibꝰ. id eſt ira obliuionē ignorātia ⁊cͣ. Per ip̄m ꝟo omnia ſuntꝯſtituta. nō indiget ſacrificio ⁊ libamine. nec aliquo cūctoꝝ apparētiū. omnes ꝟo ilio indigēt. Manifeſtū eſt nobis o rex. qꝛ tria genera ſunt in hoc mūdo. Quoꝝ ſunt apud nos qui dicunt̉ deoꝝ adoratores. ⁊ iudei et xp̄iani. Ip̄i aūt rurſus qui multos colūt deos intria diuidūt̉ genera. chaldeos .ſ. ⁊ grecos ⁊ egiptios. Nā iſti fuer̄tprincipes ⁊ magiſtri ceteris gentibꝰ. in multoꝝ deoꝝ cultū ⁊ adoratiōe Uideamꝰ igit̉ hoꝝ qui ſunt ꝑticipes veritatis et qui erroris.Chaldei nāqꝫ neſciētes deū errauerūt poſt elemēta. ⁊ ceperūt cōlere creaturā potiꝰ qͣꝫ ſuū creatorē. quoꝝ et imagines quaſdā faciētes noīauerūt figuras celi et terre et maris ſoliſqꝫ et lune et ceteroꝝelemētoꝝ et luminariū. et ꝯcludētes ī templis adorauerūt. deos vocantes eos quos ſeruāt diligēter ne rapiant̉ a furibꝰ. Et nō intellexerūt ꝙ omne qd̓ ſeruat maiꝰ eſt ſeruato. et faciēs maius ē facto.Quid gͦ dico de elemētis. qui dicūt celū eſſe deū errāt. Nam videmus ip̄m volubile et ẜm neceſſitatē motū ⁊ ex multis ꝯſtitutu. Naaſtra ordine et ſpacio ferunt̉ de loco ad locū. de ſigno in ſignum. etnūc quidē occūbunt. nūc aūt oriunt̉. et ẜm tēpora iter ꝑagūt. vt ꝑficiāt eſtatē et hyemē. ſicut ordinatū eſt eis a deo. et ꝑtrāſeūt ꝓpros termīos ẜm īneuitabilē nature neceſſitatē cū celeſti ornatū. Un̄manifeſtū eſt. nō eſſe celū deū ſed opus dei. Qui aūt putāt terrameſſe deā errauerūt. Uidemꝰ em̄ illā ab homībꝰ ꝯtumeliā patienteet dominatiōi eoꝝ ſubiacentē. defoſſam et conſperſſam et inutilemfactā. Nam ſi igne torreat̉ efficit̉ mortua. inſuꝑ et ſi paulo ampliꝰinfundat̉ corrūpit̉ et ip̄a et fructus eiꝰ. cōculcat̉ aūt ab omībꝰ hominibꝰ et ceteris aīalibꝰ ſanguine interfectoꝝ inquinat̉. effōdit. iniplet̉. mortuoꝝ theca fit corpoꝝ. His ita ſe habētibꝰ. nō ſequit̉ terrā eſſe deū. ſed opus dei ad vtilitatem hoīm. Qui aūt putauerunt