facta. cecidit in terram clamans. Sancte dei ora ꝓ me peccatrice.qꝛ magnas et admirabiles in te video cauſas. Qui faciēs ſuꝑ eamorationē corā omnibꝰ ait. Extende pannū inter brachia tua. ⁊ cuꝫextendiſſet eū iuſſit effundi carbones de thuribulo in pannū ⁊ ſuꝑponens incenſum ambulabat p̄cedens eos. Uenientibꝰ gͦ ī domūp̄ſbiteri. obuiauit et ipſe. et oſculatꝰ ſancti pedes ait. Un̄ mihi vtveniat ſanctus dei ad me. Cunqꝫ abijſſent in eccleſiā iuſſu archiep̄ip̄ſbiter ad ſanctū myſteriū ſtetit. et dū miniſtraret vidit ſanctꝰ baſilius et quidā de dignis temꝑe exaltatiōis corporis dn̄ici. ſpiritūſanctū deſcendentē in ſpecie ignis. et circūdantem p̄ſbiteꝝ et altare. Cunqꝫ cōmunicaſſent et ad domū rediſſent. accipiētibꝰ illis eſcādixit ei ſanctus baſilius. Enarra mihi vn̄ tibi thezaurus iſte. ⁊ queeſt vita tua. Qui rn̄dit. Ego peccator ſum ſubditꝰ tributis publicis habens iuga bon̄ duo. vnū ad miniſtrationē ꝑegrinoꝝ. alteruꝫad miniſtrationē vectigaliū. et ē coancilla mea mulier iſta. q̄ mīſtratpauꝑibꝰ et mihi. Dixit ei ſanctus. voca eā ſororē tuam ſicut ⁊ eſt. ⁊enarra mihi virtutes tuas. Qui ait. Nō habeo quicqͣꝫ boni ⁊ alienus ſum ab om̄i virtute. Tūc duxit eū ſanctus ad vnā e cellulis domus. et dixit ei. Aperi mihi oſtiuꝫ. Qui cū nollet aꝑire dicens eſſeneceſſariū domus. Sanctus aperuit illud ſermone. et introiens inuenit ibi leproſum. pluribꝰ corporis mēbris defluxū. Dixitqꝫ p̄ſbitero. Cur voluiſti occultare thezauꝝ tuū illum. Qui rn̄dit. vere furioſus ē et iniurioſus. Ideoqꝫ tumui ne forte laberet̉ in ſermonem.Cui ille. bn̄ in illū certaſti. ſed ſine me nocte hac mīſtrare ei. vt ⁊ egomercedē recipiā. Tunc reliquerūt ſanctū dei in cellula cum leproſoclauſeruntqꝫ oſtiū. At ille tota nocte faciens ſuꝑ eum orationē ſanauit eū et educēs eum reuerſus ē in ciuitatem..lxxxj.De ſcriptis ſancti baſilij ⁊ regula eius.ꝯieronimus de illuſtribꝰ viris.Iſilius ceſaree capadotie q̄ prius mazacha vocabat̉. ep̄us egregius cōtra eunomiū elaborauit libros. De ſpūſancto volumen. et inexameron. omel̓. viij. et aſtericon. et alios breues varioſqꝫ tractatꝰ¶ Actor. De libris ſancti baſilij hic apud nos tm̄ hos repperi ī exameron libros. x. De inſtitutōe monachoꝝ regulā ī libro vno. Delibris quidē exame ron multa oꝑa in oꝑbꝰ noſtris diuerſis locꝭ excerpſi. De inſtitutꝭ aūt monachoꝝ ad edificationē legentiū ⁊ ipſiꝰbeati viri ſanctitatē atqꝫ prudentiā innoteſcendā. hoc in loco q̄dāvtilia breuiter inſerere volui. ¶ Baſilius in regula ſua. Ea q̄ nob̓inſita ſunt. ſi recte et competent̓ moueamus in opus. hoc ē ẜm virtutem viuere. Si vero nature bn̄ficia corrumpamꝰ. hoc ē in maliciam vergere. Eſt gͦ mali diffinitio iſta. nō recte vti motibus animi adeo nobis inſitis. Uirtutis aūt diffinitio eiſdē motibꝰ recte vti ẜmmandatū dei. et ẜm ꝯſcientiā. Igit̉ affectu quodā naturali ꝯſtringimur ad omne qd̓ bonū putamus. Sed et erga carnis noſtre ꝓpinquos nullo docēte in amore ꝯſtringimur. et his quoqꝫ quoruꝫbn̄ficia accepimus. omni affectu et officijs copulamur. Et ꝗͥd tanbonū qͣꝫ deus. Ineffabilē ꝓrſus ego ſentio amorē dei. et qui ſentiriqͣꝫ dici poſſit. Quia gͦ dn̄s in nobis virtutū ſemina ſeminait. ſine dubioū fiuctum requirit.ude vite ſolitarie et cōmunis..lxxxij.Lurimū autē prodeſt adꝯſeruandam dei memoriā ſecretius et remotius habitare nec cū his qui negligentius agunt viuere. Acciditenī hic vt reſpiciens anima ad multitudinē nequiter viuentiū. primo quidē impediat̉. ne maloꝝ ſuoꝝ capiat intellectum. et poſſit q̄deliquit per penitentiā purgare. vel cauſas culpe vicioꝝ emendatione recidere. qꝛ in comꝑatione peſſimoꝝ aliquid iam magni eſtimat ſe perfeciſſe. Deinde impedit̉ ꝯturbationibꝰ ⁊ occupationibꝰquas cōmunis vita hominū habere ſolet. Ueruntamen in multisetiā video vniuerſale eē. cōmunē vitam ducere cū his qui eiuſdemvoluntatis ſunt atqꝫ ꝓpoſiti pluſqͣꝫ ſolitariam. Primo qꝛ etiaꝫ advſus corporales victuſqꝫ miniſteriū vnuſquiſqꝫ ſolus non ſufficit.ſed inuicē opera noſtra indigemus. ſed nec ratio charitatꝭ ꝑmittitquod ſuū eſt querere. Deinde nec culpas ſuas aliqͥs facile cognoſcit. cū qui arguat nemo ſit. In ꝯuentū autē fratꝝ delinquenti delictum ſuū facile apparet. cū a pluribꝰ arguit̉ vel notat̉. Sꝫ ⁊ aduerſus inſidias œemonū multo cautior ē et vtilior ſocietas plurimorūqͣꝫ ſolitaria vita. Incontinētie ſignū eſt. inordinatis ⁊ incompoſitꝭmotibꝰ agere. In riſu cū vtiqꝫ ſubridēdo tm̄ modo leticiam mentisoporteat indicari. Indecoꝝ eſt enī crepitantē cū ſonitu eleuare riſum. qd̓ per incontinentiā mentis accidere ſolet etiam inuitis. q̄ resgrauitatē ⁊ ꝯſtantiam animi emollire ac reſoluere ſolet. Naturaleeſt cibi deſideriuꝫ. qm̄ quidem corpus humanū ſemper exoleſcit etdefluit. idcirco repleri indiget cibis ac reformari. Si quid ergo illd̓eſt qd̓ poteſt vel breuius vel facilius hanc replere neceſſitatem corporis. id potius in cibis eligendū eſt. Sed et quecūqꝫ manifeſtam

al̓s infeſtam inferunt noxam corporis deuitanda ſunt. Abſurdumenī videt̉ ꝓpter ſubſtantiā corporis cibum ſumere. et rurſuꝫ ꝓpteripſos cibos corpori perniciē inferre. Oportꝫ tn̄ om̄i modo illis vticibis. qui et facilius et vilius comꝑant̉. vt non occaſione abſtinētieinueniamur p̄cioſa queqꝫ ac difficiliora ſectari. dū ſuauitate condimentoꝝ viles natura cibos in ſummū et delicatū ſaporē conamurextollere. Ueſtimentū autē nobis tale eligendum. quo poſſit nudtas operiri. et vis frigoris atqꝫ om̄e qd̓ extrinſecꝰ ledit arceri. Taleetiam qd̓ nobis vſum exhibeat longiorē. ita tamē vt in nullo ledaregula voluntarie pauꝑtatis. qd̓ deniqꝫ ad omnia nobis poſſit ſufficere et in die honeſtū appareat. et ī nocte neceſſitatē expleat. Uelut autē quidā pedagogus ē infirmis habitus ipſe religiōis. vt etiāinuitos eos ab opere inhoneſto indecentiqꝫ cuſtodiat. Nonſimilit̓ turpe ē in quolibet alio ſi inhoneſte qͥd agat. ſicut in hisvitam ſobriā etiam ipſo habitu ꝓfitent̉. Cum humilitate debꝫ qͥsa fratribꝰ obſequiū ſuſcipere. ſicut ſeruus a dn̄o. ſicut petrꝰ a chriſto. In quo ſimul etiam docemur eoꝝ periculum. qui nolunt ſuſcipere fratꝝ obſequium.De ypocriſi et veritate vite ⁊ obedientie..lxxxiij.Nterdū quidē poteſt eſſemali cordis bonitas ſimulata. bonū autē cor malum nōIpoteſt ſimulare. qꝛ dicit apoſtolus. Prouidētes bona⁊cͣ. Quid ergo eſt gaudiū in dn̄o. Hoc certe cum ẜm mandatumdei gerimus. vel in gloriam dei agimus. vel ꝓ nomīe eius gaudenter patimur. vel alijs recte agētibꝰ ꝯgratulamur. Manducat quiset bibit in gloria dei. ſi in memoria ſemꝑ habeat deū a quo paſcit̉.ſi et anima et corpore ꝯteſtet̉ per ſingula ſe et gratias agere. ⁊ nonſecuꝝ manducare. et quaſi operariū dei. ab ipſo refici ob hoc vt adlaborem vel expletionē ſufficiat mandatoꝝ. Qūo autē apparet isqui omnibꝰ hominibꝰ vult placere. cum p̄ſentibꝰ quidem his qͥ laudare poſſunt agit aliquid boni operis. Nullo autē tali p̄ſente. veletiā his qui vituperare poſſunt aſtantibꝰ. ſegnis ē ⁊ pigrior in oꝑeSi enī domino placere vellet. vtiqꝫ ⁊ in om̄i loco idem eſſet. ⁊ idemgereret per arma iuſticie a dextris ⁊cͣ. Qui hoc quidē qd̓ ei iniungit̉ deuitat. et aliud querit. multoꝝ cauſa maloꝝ efficit̉ tam ſibi qͣꝫceteris. qꝛ et aditum ꝯtradictionis pluribꝰ aperit. et ſeipſum ad cōtradicendū inſueſcit. Si autē ratio eſt aliqua qua ſibi recte excuſare videt̉. exponat hanc ipſam ei qui p̄eſt. vt ipſe ꝓbet ſi excuſatiōedignū eſt qḋ allegat. Qui autē obediendo murmurat. infidelitateegrotat. ⁊ certe ſpei fiduciaꝫ non gerit. Monachus qui autoritateſua aliquid facit. manifeſtiſſime morbo ſuꝑbie detinet̉. Sed oportet illud ſuſcipere. qd̓ ab his qui p̄ſunt iniungit̉. Qui aūt fide literet pure deum diligit. et certus eſt de retributiōe domini. non putatſibi ſufficere ea que ſibi iniungunt̉. ſed ſemꝑ vlteriꝰ augmēta operis querit. etiā ſi ſupra vires ſuas videat̉ eſſe qd̓ facit. Omne autēqd̓ ad religionem ꝑtinet. ſi ex neceſſitate et non ex ꝓpoſito ac deuotione fiat periculū generat. Si quis fratꝝ iratus nolit accipere aliqͥd eoꝝ que ad vſum p̄bent̉. dignus eſt vt etiam ſi querat non accipiat. vſqꝫ quo ꝓbet is qui peſt. qui cum viderit viciū animi curatūtunc etiā qd̓ corporis vſibꝰ neceſſarium eſt p̄beat. Pauperibꝰ venientibꝰ ad oſtiū et petentibꝰ. non debet vnuſquiſqꝫ panē vel qd̓libet aliud porrigere. ſed is cui diſpenſatio iniūcta eſt. et cum conſideratione debet hoc facere. Si quis autē p̄ter eius voluntatem h̓facere p̄ſumit. tanqͣꝫ inquietus ⁊ indiſciplinatus cōfutet̉ vſqꝫ quodiſcat loci ſui ordinem cuſtodire.De oꝑe et pſalmodia ceteriſqꝫ religiōis documētis. .lxxxiiij.Ui operant in monaſterio vtenſilibꝰ ſuis debent vti ſicut vaſis dei vel deo conſecratis. Qui autē ꝯtemnit vt ſacrilegus iudicandus ēSi quis animā ita incendit in ſingula verba pſalmoꝝ ſicut guſtusintentus eſt ad diſcretionē ſaporis ciborū. Ille eſt qui complet qd̓¶dicit̉ pſallite ſapienter. Illi cui cellarij cura cōmiſſa eſt. erga eū quip̄eſt meminiſſe debet domini dicentis. non poſſum a meipſo facerequicqͣꝫ. ad ceteros vero eius qd̓ ſcriptū eſt diuidebat̉ vnicuiqꝫ ꝓ.t. o. e. Illum qui p̄eſt oportet diligenter diſcutere ad quaꝫ partemaptus ſit vnuſquiſqꝫ. et ita iniungere illud quodcūqꝫ eſt operis vl̓officij. vt nec illi qui iniūgunt ex hoc ideo ꝯdemnent̉ ꝙ non aptuꝫalicui officium iniūxerunt. et inueniāt̉ mali eſſe diſpenſatores ſiueanimaꝝ ſiue mandatoꝝ dei. Nec ipſi quibꝰ iniungit̉ occaſionē peccati ex hoc habere videant̉. Ille ſuſcipit regnū dei. vt puer qui talis eſt ad doctrinā domini. qualis puer in diſcendo qui nec doctoribus ꝯtradicit. nec ratiōes ⁊ verba componit aduerſus eos reſiſtēsſed fideliter qḋ docet̉ ſuſcipit. et cum metu obtemperat et acquie.ſcit. Solum ad ſolā accedere nulla religionis ratio ꝑmittit. nec quilibet paſſim ſed certo quis et certo temꝑe et certo in loco ⁊ certꝭ ꝑſonis apparere ⁊ loqui debeat. vt excludat̉ nephanda oīs ſuſpitioQui quācūqꝫ dei gratiam detinet in ſuis vſibꝰ. ⁊ nō eo ad aliorui