video errare. adorādo demones. Prefectus dixit. Ut tu dicis ergo non ſoluꝫ nos. ſed ⁊ domini auguſti noſtri demones adorant ⁊non deos. Sabina reſpondit. Utinam deum adoraretis qui fecitomnia. cuiꝰ nutū cūcta regunt̉ viſibilia ⁊ inuiſibilia. ⁊ nō ſtulta autinſenſata ſimulacra demonū adoraretis. qꝛ cum ip̄is ꝑiter in gehēna ignis arſuri eritis. vos ⁊ imꝑatores veſtri. Prefectꝰ dixit. Perdeos omnes ſi nō ſacrificaueris. nō elongabo te capitalem ſententiam ſubire. ſed mox te faciam gladio vita priuari. Sabina reſpōdit. Non ſacrificabo dyabole inſane demonijs tuis. quia xp̄ianaſum. ⁊ xp̄m habeo deum. ⁊ ipſius ſum ancilla ⁊ cultrix. ⁊ illi ſoli meoportet ſacrificare. Tūc dyaboli miniſter prefectꝰ ꝓtulit in eā ſententiam dicēs. Sabinam dijs inobedientē. dominos quoqꝫ ⁊ auguſtos noſtros blaſphemātem gladio ꝑcuti decreuimꝰ. atqꝫ omnes facultates eiꝰ publicis titulis preſignari. Amputato igit̉ capite xp̄iani corpus eius ſepelierūt cum ſancta ſerapia. Paſſa eſt aūtiij. kl̓. ſept̓..lxxxij.Paſſio ſancti euſtachij. Ex geſtis eiꝰ.Ub adriano quoqꝫ paſſus eſt ſanctꝰ euſtachius de quo iā ſupradiximꝰ. Huicem̄ reuertenti de prelio cōtra barbaros vbi miſerat euꝫtratanus. occurrit adrianꝰ qui traiano interim defuncto in imperioſucceſſerat ⁊ ꝓ victoria feſtiuitatem celebrauit. Et interrogās qͦmodo in prelio viriliter geſſerit ⁊ de agnitōne vxoris ⁊ filioꝝ eiꝰ ꝓlixius extendit cōuiuiū. Altera die ꝑrexit ī templū ydoloꝝ oblaturus. Intrāte vero imꝑatore in templū appollinis non cū illo eſt ingreſſus euſtachiꝰ. ſed retrocedēs foris ſtetit. Imꝑator vero cōuocans eū interrogabat. quare nō ſacrificauerit dijs ꝓpter victoriā. ⁊victimas obtulerit eis. maxime ꝓpter vxoris inuentionē ⁊ filioruꝫ.Qui dixit ad imꝑatoreꝫ. Ego ſupplico xp̄o dn̄o meo. ⁊ offero inceſſanter ei p̄ces ꝗ miſertꝰ eſt hūilitati mee ⁊ reſtituit mihi vxorē etfilios. Aliū vero den̄ neqꝫ ſcio neqꝫ colo. niſi deū celeſtē qͥ facit mirabilia. Tūc ira repletꝰ imꝑator iuſſit ei ſolui cingulū. ⁊ velut tranſgreſſorē aſtare ꝑiter cū vxore ⁊ filijs. ⁊ ſic faciebat ꝯtra eū queſtionem. Conſideras igit̉ imꝑator īmobilitatē eiꝰ ⁊ in xp̄o fidē nō mutari. iuſſit euꝫ cū vxore ⁊ filijs introduci in harenā. ⁊ dimitti eis leonem. Accurrēs aūt leo ⁊ ſtās ꝓpe ſanctos. ſubmittēs caput ⁊ quaſiadorās receſſit. ⁊ cepit egredi de harena. Qd̓ vidēs imꝑator iuſſit bouē ereū incendi ⁊ ibi ſanctos introduci. Introducti vero ī machinā ſupplicauerūt carnificibꝰ vt darēt eis orādi ſpaciū. Et extendentes manꝰ ſuas orauerūt ad dn̄m vt eos ī igne illo vitā finire iuberet. oēſqꝫ ſui memores ⁊ eoꝝ ſuffragiū inuocātes a ꝑiculis ⁊ peccatis liberaret. Et hoc illis dicētibꝰ vox de celo venit dicens. Itaerit vobis ſicut ſupplicaſtis. qꝛ ꝑ bonā vitā certaſtis. Tūc ſct̄i alacriter ſeip̄os tradiderūt igni. ſtatimqꝫ ꝯuiuatio ignis comp̄ſſa ē. etlaudātes deū reddiderūt aīas ſuas cū pace. Tercia vero die coraꝫimꝑatore extracti de boue. ita penitꝰ īcorrupti inuēti ſunt. ꝙ nec capillos eoꝝ vapores incendij cōtigerūt.Paſſio ſanctoꝝ fauſtinij ⁊ iobite ⁊ calocerij. .lxxxiij.Ex geſtis eoꝝ.Ub eodē paſſi ſunt ī ytalia ciuitate brixiana fauſtinꝰ ⁊ iobita. quoꝝ paſſio celeAbrat̉. xv. kl̓. marcij. Et pͥmo qͥdē diuerſa genera beſtiarum ferociſſimaꝝ ꝯtra eos duniſſaꝝ nō leſerūt eos. ſed potiꝰ in māſuetudinē verſa pedibꝰ eoꝝ ſe ꝓſtrauerūt. ita vt vidētes clamarētpopuli. Magnꝰ eſt deꝰ celoꝝ. Et crediderunt pluſqͣꝫ tria milia. Inmedio qͦꝫ flame poſiti deū bn̄dixerūt ⁊ penitꝰ illeſi ꝑmāſerūt. Deinde excoriari iuſſi ſunt. Sꝫ mīſtri iuſſa ſatagētes implere nequiuerūt. Poſt hoc p̄cepit iudex eoꝝ brachia ꝯſtringi ⁊ in altū ſuſpenſos vehemēter torq̄ri. Mīſtri iuſſa impleuerūt. Alij etiā plūbū ſuper eos ſolutū ferebāt. Sꝫ martires deo cōfortāte nihil ex his ſentiebāt. In eculeo qͦꝫ ſuſpēſi ſunt. ⁊ lāpades accēſe q̄ lateribꝰ eoruꝫapponi videbāt̉ extincte ſūt. Tandē extra vrbē ducti ſunt ⁊ ibi decollati. Paſſus ē aūt cū eis beatꝰ caloceriꝰ. iiij. kprilis. Qui ingreſſus an̄ adrianū vidit eculeos vacuos ⁊ mīſtros torq̄ri. Cluitqꝫ corā oībꝰ. Uere magnꝰ eſt deꝰ xp̄ianoꝝ..lxxxiiij.De ſancta ſophia ⁊ tribꝰ filiabꝰ eiꝰ.Ex geſtis eiꝰ.O quoqꝫ tempore mulier quedā nobilis noīe ſophia cū tribꝰ filiabꝰ ſuis veniens romā. exēplo ſue religionis ⁊ ſobrietatis multas acnobiles femīas cōuertit ad fidē. Et adherētes eia viroꝝ thoris etſumptuoſis cōuiuijs abſtinebāt. Unde indignatus quidā pͥmoꝝvrbis nomīe anthiochꝰ. ſuggeſſit adriano dicens. Mulier quedācum filiabꝰ ſuis ingreſſa hanc ciuitatē ſeꝑauit a nobis matrimonianoſtra. Docet em̄ colendū vnum deū ⁊ xp̄m filium eius. nec aliterin xp̄i cultū quenqͣꝫ poſſe ꝓficere. niſi ⁊ cōiugio ⁊ delicijs abſtinue

rit. Propterea deniqꝫ vxores noſtre herentes illis. iam nec ad cōſortium nec ad cibum nobis cōueniūt. Tunc imꝑator adrianꝰ iratus. iuſſit euocari ꝑ ꝓtectores muliereꝫ ⁊ filias eius. ⁊ introducimmpalacium. Erant em̄ puelle ſpecioſe valde. ⁊ in diuinis ſcripturiserudite. Ingreſſure ergo palaciū pectus ac frontem xp̄i ſignacumunierūt. Et cum eas vidiſſet adrianꝰ ſtupens ad pulcritudinemearū nihil loqui potuit. Poſt paululū aduocans ꝓximius matrēinterrogauit nomē. Illa reſpondit. Qd̓ primū ⁊ nobile eſt. xp̄iquamihi nomē eſt. ſcd̓m carnem vero vocor ſophia. nobiliſſima de genere primo ⁊ eminēti exiſtens ytalie. ⁊ veni romā cauſa filiarum xieas offerrē in munere xp̄o. Tunc adrianus iuſſit eam cuſtodiri interim cum filiabꝰ ſuis in domo paladij ſenatoris. Morantibꝰ autēeis in illa cuſtodia. hortabat̉ mater filias ad ꝯtemptū vitę preſentis. ⁊ ad tolerantiā paſſionū pro xp̄o. Tribus itaqꝫ diebꝰ in domopaladij exactis. iuſſit imꝑator adduci eas matre ſubſequēte. Ouibus ait. O infantule miſeremini etatis veſtre ⁊ ſenectutis matrisSacrificate dn̄atoribus vrbis ⁊ adopto vos in filias ſub teſtimonio ſacri ſenatus ⁊ militaris exercitus. Si vero audire cōtempſeritis. iuro ꝑ deos me nec etati ꝑciturū. nec generi. nec decori. ſꝫ diuerſis vos tormētis excruciatas cōſumā. ⁊ membra veſtra ꝑticulatiminciſa. canibꝰ in eſcam ꝓijciaꝫ. Ad hec beate adoleſcētule quaſi exvno ore dixerunt. Nobis imꝑator nec ꝓmiſſiones tue cordi ſuntnec cōminatōes terrori. Nos habemꝰ patrem qui nos adoptauitad eternā hereditatē. cuiꝰ etiam cōminatōes timemꝰ. qꝛ eterna inillis tormenta ſunt. De cetero ſi qua ſupplicia habere te eſtimas q̄fidem noſtrā valeant vincere admoue ⁊ cognoſces xp̄ianoꝝ virestuis cruciatibꝰ fortiores. Furore repletꝰ adrianus aduocauit matrem earum ⁊ dixit. ſecundū ordinem etatis edicito nomīa puellarum. Que reſpondens ait. Prima dicit̉ fides. anni vero eius. xij.Secūda ſpes que eſt annoꝝ. x. Tercia caritas. amoꝝ. ix.paſſione earundem..lxxxv.Unc īperator aduocansfideꝫ. dixit ad eā. Immola magne ⁊ ſacre diane.ſce qͣꝫ pulcra ſit. vide quāto decore dn̄a noſtra ſubSancta vero fides reſpondit. O inſipientia cecitatis humane. drelīquere dn̄m qui omnia ex nihilo verbo ſuo fecit. ⁊ adorare ligne⁊ lapides arte homīs ⁊ ſculptura decoratos. Audiens hos ſermnes adrianꝰ iuſſit eam expoliari ⁊ virgis cedi. donec ſe pollicereturdiane ſacrificaturā. Duodecim itaqꝫ centurionibꝰ in corꝑe puellemutatis nullus tactus plage apꝑebat in corꝑe eius. Iterum iuſſitferro incidi māmillas eius. De loco auteꝫ inciſſure ꝓ ſanguine lafluebat. Tunc ſancta virgo ad regem. Hec ſunt inquit totē minetue. Iuſſit iterum imꝑator imponi eam ſuꝑ craticulā ⁊ aſſari. At illa requieſcebat ſuꝑ eam quaſi nauis in trāquillo mari. Iuſſitqꝫ illam tranſferri. ⁊ in ſartagine frigi. pice. ⁊ cera. ⁊ bitumine in ea feruentibus. Cunqꝫ nec hoc tormento leſa fuiſſet. adrianus repletusira ꝙ in nullo potuerit ſuaderi virgini vt immolaret. iuſſit cam gldio ꝑcuti. Exinde aduocans ſequentem blandiebat̉ ei dicens. Filia acquieſce mihi quaſi patri ⁊ ſacrifica ſacre diane. vt ſubtraharis ab imminenti pena. Sancta autē puella reſpondit. Scito imperator quia nihil ꝓficies inanibꝰ verbis. Iuſſit ergo eam expoliari ⁊ tundi neruis taureis. ⁊ eum decem fuiſſent in eius carnem muti centuriones. nō potuit a ſancta martire habere cōſenſum. Et cōuerſa ad imꝑatore dicebat. Tyrāne inimice pietatis. ſi qͥd adhuchabes tormentoꝝ adhibe. vt exꝑimento agnoſcas in me dei eē ꝟtutē. Iratꝰ adrianus p̄cepit eam viuam incendi. Cunqꝫ ingrederetur in fornacem. ſtatim flama extincta eſt. Ipſa vero ibi poſita cepit orans laudare deum. Audiens vocē orantis ⁊ cantantis adrianus iuſſit eam educi de fornace ⁊ ſuſpenſam torqueri. Cunqꝫ torqueretur de membris eius odor ſuauiſſimus exibat. et hilari vultu dicebat. Tyranne non ſentio penam adiuuante domino mehieſu xp̄o. Tyrannus verbis eius acrius inflamatus imperauit afferri vas eneum. ⁊ mitti in illud picem ⁊ adip̄em ⁊ ceram ⁊ reſinamEt factum eſt ita. Cunqꝫ feruente eneo vaſe miniſtri leuarent puellam vt eam ibidem mergerent reſolutum eſt vas eneum ⁊ liqueferuens excuſſus incēdio exuſſit carnifices vſqꝫ ad oſſa. Adriannec tanto miraculo mitigatus iuſſit eam decollari. Poſt hoc euocans terciam. id eſt caritatem auditis eius ſermonibus magis accenſus iuſſit eam ſuſpendi. et per noua quedam augimenta torqueri ac flagellari deinde in ignem mitti. At illa ingreſſa incendiuꝫſignauit ſe in nomine xp̄i. Et cum intraſſet. erupit ſubito flamā decamino ⁊ percuſſit grandem turbam virorum. Sancta virgo deambulabat in igne glorificans ⁊ laudans deum. Adrianus ſtupefactus erubuit. ⁊ p̄cepit eam de fornace educi per ꝓfectores. Quicū ꝓximaſſent ori fornacis tres cū ea viderūt deambulātes. Quorum tn̄ aſpectus ſole ſplēdidior erat. Et territi ad viſionē ceciderunt in faciē. Inde recuꝑato ſpiritu ſurgētes. hūili p̄ce rogabat ꝟginem vt egrederet̉. Que egreſſa venit cū ꝓtectoribꝰ ad impera-