Liber.XI.

ater iſtiꝰ ſenis fuit auꝰ tuus. Cur tam ferantea dn̄e meꝰ dixiſti ꝙreum habes pectꝰ. vt cōſoiū tuum iubeas tāpeſſime flagellariIlle vero ira accēſus dixit ad eā. Et tu maga effecta es. Per ſalutem deoꝝ quia eaſdē penas ſuſtinebis. Cum ergo traheret̉ dixitSerue dei adiuua me ſi potes. ⁊ ego credā in deum tuū. Enctusthaurinꝰ dixit. Noli timere nihil mali ſuſtīnebis..lxxvij.ualiter idēfiliū is ſuſcitauit.Um hec agerent̉. nūciuspenit dicens mortuū eſſe filiū eiꝰ ⁊ vnū armigerū eius.Uenatōeꝫ em̄ exercētes circa caſtellū alerci. veloci curp̄cipitati interierāt. Qd̓ audiens liciniꝰ omniſqꝫ exercitꝰ eius. nia aſtrictus anguſtia iuſſit laxari vxorem. Que veniēs cecidit adpedes licinij dicēs. Precor dn̄e vt credamꝰ deū thaurini ⁊ reuiuiſcat filius noſter. Et licinius iuſſit eū ſibi p̄ſentari dicens ad illum.Canicies veteranoſa. potes mihi ꝑ tuas artes magicas reſuſcitare filium meū. Audierat em̄ vnum mortuū iam ab eo reſuſcitatuꝫ.Thaurinus dixit. Deus meꝰ dixit. Omnia poſſibilia ſunt credenri. Tu ergo tm̄ fidem habe. ⁊ mox recipies filiū tuuꝫ. Ubi vero infide verbis eſt cōfirmatꝰ beatus thaurinꝰ duxit omnes ad ciuitatem. Et intrātes eccleſiā ſācte dei genitricis. ꝓſtrauerūt ſe ad orationem. Deinde ſurgētes venerūt ad corꝑa defunctoꝝ. Eleuansaūt ſanctus ad celū oculos orauit. ⁊ pueꝝ a morte reuocauit. Quiquaſi a ſomno ſurgēs a facie ſua ſanguineꝫ excuſſit. Et ꝓcidēs adetijt ſibi dari baptiſmū vt ſibi ab angelo fuerat imꝑapedes eiusges aūt a fonte. ait ad patrē. Heu pater neſcis qͣꝫ miſetumquātaſqꝫ ꝓ hac noſtri ſimiles ſuſtinent penas. ⁊ram vitā diloria eſt his qui diligūt ⁊ ſeruiūt illi deo. quem colit vir iſtequātanoſter. Uidi euꝫ inter angeloꝝ choros eſſe ⁊ ꝓ nobisdep̄carihec ⁊ alia his ſimilia de vitā eterna p̄dicaret. liciniꝰ⁊ vxor einates ꝓcidētes ad pedes eiꝰ. poſtulauerūt ſibi dari ſacrīmatis donū. Et baptizati ſunt in illa die mille.ſtrauit ſe ad pedes eiꝰ ⁊ dixit. Uir dei altiſcc. viri. Maſimi reſuſcita armaneat in penis in quibꝰ reliquiaſchaſiꝰ ſurgēs ait ad eū. Magnaseumſuſtiiunciꝰ venit ab altiſſimo deferēsad te reduci. Et ait ad ſeniorē ſuū marinū. In dieviij.ſueris mādat tibi ille qͥ me hūc adduxit vt redemox leui febre corripit̉. ⁊ ſcd̓m mandatuꝫ. viij. dieas adDualit eidē ſancto reuelatꝰ eſt obitus ꝓprius. .lxxviij.Ntereā duꝫ hec agerētur⁊ oīs plebs eſſet ouās zabulꝰ inimicus veritatis iterumAlvaſtiſſimā orientalē ꝯtra gallos ꝯcitauit hoſtē. Cū vero certiꝰ cōꝑerunt galli ſe caſuros nec vllo modo quiuiſſent reſiſtere. omnes vnanimes ad viri dei cōfugerūt auxiliū. Uir aūt domini tridū ilico indixit ieiuniū. quo ꝑacto dixit ad eū angelus doGratias age creatori tuo. quia animas tm̄ modo impetraſti.ro iſte deſertꝰ erit ꝑ longū tempꝰ ſed iteꝝ in meliꝰ reſtaurabit̉. Tu vero octauo die recipies coronā a dn̄o laboris tui. Mane aūt facto ꝯuocato in eccleſia populo. anūciauit illis qͥd ſibi oſtēdere dn̄s dignatꝰ eſſet. Audiens aūt populꝰ valde ꝑterritꝰ eſt. ſedvir dei blande ꝯſolatꝰ eſt eos. Nolite inquit diffidere. ꝓperate romam ⁊ nūciate beato xiſto pape diē exitus mei ſi adhuc non fueritmartirio coronatꝰ. Ego aut deodatus filius eiꝰ iam ediderā vnuꝫlibellum de ſanctis ⁊ bonis oꝑbꝰ eius ⁊ de libris quos expoſueratLongū aūt eſt narrare quomō matrē ſuā ibidē ſepeliuit honorifice. quomō etiā liciniꝰ ſimul cū vxore ſua ꝓ noīe xp̄i glorie coronaꝫſunt adepti ⁊ quomō accepta bn̄dictōe xiſti apl̓ici remeauit ad ꝓpria.e oīa in libello ſuꝑius memorato inueniunt̉.Dehētia eius ⁊ exitu ⁊ exequij.lxxix.T aūt aduenit dies domica. affuit om̄is populꝰ in eccleſia ſcd̓m ꝯſuetudinem.populū. Fratres qͥnta die oēs hūc cōgregamini. Prima igit̉ luceUir aūt dn̄i poſt expleta miſſarū ſolēnia ait ad omneꝫunta feria affuimꝰ in eccleſia oēs.terea exortus eſt luctꝰ intolerabilis de diſceſſu patris.lo inchoato officio ⁊ ex more ꝑactmētepulū ⁊ p̄dixit eis multa ventura q̄ſt multdicatōnis verba reſidens in ſeicens. Abite filioli mei in pace. Dominꝰaūt exs ꝓſpiciētes ad eum vidimus ſubito circa altareultitudihoīm candidatoꝝ. Et audita eſtvox dicentiū annibꝰ nobis. Ueni nobiſcū ſancte dei thaurinequi multas ꝓ deiſtinuiſti paſſiones ⁊ intra in gaudiū dominītVox aūt vt facta eſt vox nebula impleuit domū tam denſa.ſuū aſpicere. Tranſacto veroquaſi vpacio receſ-era nebula. ⁊ apꝑuit ſedēs

in ſede ep̄ali quaſi orās extenſas manꝰ oculoſqꝫ verſos habens incelum. Facta aūt queſtione in populoio in loco ſepelieret̉ ne abhoſtibꝰ potuiſſet inueniri. dep̄cati ſunt dn̄m vt dignaret̉ eis oſtendere quid facerēt de ſāctiſſimi viri corꝑe. Moxqꝫ apparuit eis virhonorabilis vultu. candidꝰ velut nix. dicēs ad illos. Fratres. ſumite corpꝰ patris veſtri. ⁊ me p̄euntē ſequamī. Confidentes ergo deviſione nihil heſitātes ſumpſimꝰ corpus ⁊ exiuimꝰ ꝑ portā occidētalem ſequētes virū vſqꝫ ad terciā ꝑtem miliaris eiuſdē occidētis⁊ ibidē vir ille ilico ſubſtitit ⁊ ait. Deponite corpꝰ fratres. Deindefacta foſſa poſuimꝰ māſeolū ⁊ intus corpꝰ ſanctū. Factuſqꝫ eſt fletus ⁊ luctus quaſi ꝑtingēs vſqꝫ ad celū. Tunc erexit ſe quaſi viuꝰde foſſa ⁊ ait ad nos. Filioli mei qͥd hic facitis. Nolite time̓. Iſtuꝫvirū audite. ⁊ inclinato capite ſiluit. Nobis aūt aſpiciētibꝰ ad viꝝqui nobiſcū ſtabat qd̓ vellet dicere ait. Fratres vos timētis patreꝫveſtrū a vobis auferri ab hoſtibꝰ. Nō aūt erit hoc. Ego nāqꝫ fuicuſtos illiꝰ in vita. eroqꝫ cuſtos illius in morte ⁊ eiꝰ memoria multaerit in ſeculo. Nūc aūt ciuitas quidā iſta ſubuertet̉. ſed nullus veſtrum ꝑibit. Et poſtqͣꝫ oīa ꝯſummauimꝰ ſepulture ornamēta. aitad nos vir ille vt credimꝰ angelus eiꝰ. Recedite velociter ne inuoluamini ab hoſtibꝰ. Per longa aūt tꝑa incognitꝰ erit iſte locus. poſtea nuſqͣꝫ ꝯparuit. Nos itaqꝫ accepta benedictōe angelica timore gentiū iam appropinquātiū aufugimꝰ. Et ego deodatꝰ filiolus.eius breuiter iſta ꝑcurri. mediolanis ꝯſiſtens febre detētus. Huiꝰnatale celebrat̉. iij. idus auguſti.De paſſione ſancte ſerapie virginis. Ex geſtis eiꝰ. .lxxx.Ub adriano paſſa eſt rome beata virgo ſerapia anthiochena genere. iudice bellillo. Cū em̄ in domo ſabine p̄clariſſime femine in vrbecōmaneret. rapta ab officiali p̄ſidis exhibita ē in ꝯſpectu eiꝰ. Quidixit ei. Sacrifica dijs īmortalibꝰ ſacrificant dn̄i imꝑatoresIlla reſpōdit. Deū omnipotentē colo qͥ fecit oīa. Nā quos iubesadorare nō ſunt dij ſed demonia. ⁊ ideo non licet mihi adorare ea.qꝛ xp̄iana ſum. Cūqꝫ ꝑſeuerātiſſime fidē veritatis ꝓſequeret̉. iuſſit eam p̄ſes duobꝰ iuuenibꝰ laſciuis tradi. vt ei nocturno furto inſultarēt. A quibꝰ ꝑducta in cubiculū valde obſcuriſſimū cū vellent.eam tange̓. ſubito terremotꝰ factꝰ eſt magnꝰ. ceciderūtqꝫ in terramexanimes mēbris omnibꝰ reſoluti. Diluculo aūt cū veniſſent a p̄ſide miſſi qui requirerēt ſeu de iuuenibꝰ ſeu de virgine. Ingreſſi inuenerunt ſanctā dei orantē. iuuenes vero impudicos velut mortuosterre ꝓſtratos. Itaqꝫ ad rei factū cōplurimi ꝯcurrerent. iteꝝ p̄ſesiuſſit ꝓ tribunali eā ſibi adduci. Et imꝑante p̄ſide deportati ſunteidem iuuenes ⁊ poſiti ante ꝯſpectū p̄ſidis. Ad quos beata ꝟgofacta or̄one accedēs. tetigit illos dicens. In noīe dn̄i mei ih̓u xp̄i.erigite vos in ſtatu veſtro. Ad cuiꝰ vocē mox illi ſteterūt ſuper pedes ſuos. quos p̄ſes int̓rogauit. quid faciēdo hec mulier demētesvos fecit ⁊ reſolutos. Ingreſſus ē inquit iuuenis quidā decorꝰ mireqꝫ magnitudīs qui totꝰ ſplēdidebat ſicut ſol. ſtanſqꝫ inter nos etpuellā hanc tremore ⁊ defectōe nos claritate ſua ꝯcuſſit. Preſesaūt ad beatā ſerapiā ꝯuerſus. ſacrifica dijs inquit ne mortē plectaris. Cui virgo. Non faciā voluntatē patris tui ſathane qꝛ xp̄ianaſum. Tūc p̄ſes iuſſit lampades ardētes lateribꝰ eiꝰ apponi. Statīqꝫ qui eas tenebāt ꝯuerſi ſunt retrorſuꝫ. Cūqꝫ iteꝝ ſuaſa a p̄ſidenollet ſacrificare fuſtibꝰ cedit̉. Et ecce ſubito terremotꝰ factus eſtmagnꝰ. ⁊ excuſſa de fuſte de quo cedebat̉ virgo dei aſſula exilijt inoculū p̄ſidis. quē poſt dolorē luſcū fecit. Et iratꝰ dictauit ſentētiā.Serapiā imꝑalia p̄cepta contēnentē ⁊ in tātis maleficijs dep̄henſam. gladio ꝑcuti iubemꝰ. Paſſa eſt aūt. iiij. kl̓. auguſti. ſepultaqꝫin monumētis illuſtris martiris ſabine pͥdie. kl̓. auguſti. ꝯpoſitum⁊ ornatū eſt venerabile ſarcōphagū ambaꝝ. ⁊ locꝰ or̄onis dedicatus. iij. non̄. ſeptēbris. quādo ⁊ mēoria paſſionis eiꝰ celebrior agit̉.)ſancte ſabine. Ex geſtis eius..lxxxj.Pſanāqꝫ illuſtriſſima femina ſabina colligens reliquias ſancte virginis xp̄i ſerapie ⁊ ex more celebratis exequijs in monumento ſuorepoſuit quod ipſa ſibi cuꝫ ſummo ſtudio ⁊ ornatu fecerat. Et nōceſſabat ex eo die facere multas elemoſinas. ꝑmanens in fide qͣꝫ eitradiderat ſancta ſerapia. Studebat quotidie viſitare infirmos.in carceribꝰ recluſos preſtans eis neceſſaria. Ueniente igitur prefecto helpidio rapidiſſimo cane. indicatum eſt ei de illa. Quam ſibi exhibitam in pretorio interrogauit dicens. Tu es ſabina vxorquondam valentini illuſtriſſime memorie. ⁊ filia herodis. Sabinareſpondit. Ego ſuꝫ. Prefectus dixit. Quare oblita es tui. ⁊ ſociaſti te xp̄ianis. quorum vita mors eſt. ⁊ non adoras magis deos. ethonoras quos adorant domini ⁊ auguſti noſtri. Sabina reſpondit. Ego gratias ago domino hieſu xp̄o qui me peccatricē ꝑ ſanctam famulam ſuam ſerapiam de multis ſordibus ⁊ poteſtate demonum liberare dignatus eſt. vt amplius non errareꝫ ſicut ⁊ vos