ciuitatē. Et cum nollent ſacrificare. ſuppoſuit ignem in cubiculo inquo ſimul morabant̉. Que orantes ꝓſtrate in facies ſuas ſpiritꝰemiſerunt. Quarū corpora ſanctus ceſarius dyaconus mane illeſa repperiens ſepeliuit.De ſancto ignacio anthiocheno. Ex geſtis eiꝰ. .lvj.Ub eodē paſſus eſt beatus ignaciꝰ diſcipulꝰ ſancti iohānis. Epiſcopꝰ vero antiochie. Qui cum diu ꝓ pace ſancte eccleſie dn̄o ſupplicaſſet. non ſuū ſed infirmoꝝ periculū timens. traiano imꝑatoride victoria redeunti. ⁊ mortē xp̄ianis omnibꝰ cōminanti occurrit ⁊ſe xp̄ianū ꝓfitens. ferro vinctus iuſſus eſt romā duci. Traditus ēergo. x. militibꝰ. quoꝝ crudelitas erga ſanctū nullis beneficijs poterat mitigari. Ueniens ergo p̄ſentat̉ traiano imꝑatori. Qui dixit ei ignaci cur anthiochiā ciuitatē rebellare facis ⁊ gentē noſtrāad xp̄ianitatē cōuertis. Ignacius reſpondit. Utinaꝫ ⁊ te poſſemab ydolatria cōuertere ⁊ ducere ad xp̄m. vt ſemꝑ obtineres fortiſſimum principatuꝫ. Traianꝰ dixit. Sacrifica dijs. ⁊ eris princepsſacerdotū meoꝝ ⁊ mecū regnabis. Ignacius reſpōdit. Nihil eſtimo qd̓ ꝓmittis. nec ſacrificabo dijs tuis. nec etiam honorē cupiotue dignitatis. facito de me quicqͥd vis. qꝛ nullo modo me mutarepoteris. Traianus dixit. Plūbatis ſcapulas eius contūdite. ⁊ vnzulis latera laniate. ⁊ duris lapidibꝰ eius vulnera cōfricate. Et cūin his cōſtantior ꝑmaneret. ait traianus. Expandite manꝰ eius etigne replete. ⁊ ſuꝑ carbones viuos eū nudis plantis facite ambulare. Reſpōdit ignacius. Nec ignis ardēs nec aqua bulliens poterit in me dei extinguere caritate. Traianus ait. Maleficia ſunt hecytanta patiens nō cōſentis. Reſpōdit ignacius. Nos xp̄iani malefici nō ſumus. īmo in lege noſtra maleficos viuere ꝑmittere ꝓhibemur. Malefici vos eſtis qͥ demones adoratis. Traianus dixit.Laniate vngulis dorſuꝫ eius. ⁊ aceto ⁊ ſale ꝑfundite plagas eius.Reſpōdit ignacius. Nō ſunt cōdigne paſſiones huiꝰ tēporis ⁊cͣ.Traianꝰ dixit. Tollite eum. ⁊ vinculis ferreis alligate. ⁊ in cippo inimo carceris cuſtodite. ⁊ tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ a nemine videatur. ⁊ ſine cibo potuqꝫ ꝑmanens poſt triduū a beſtijs deuoretur.Tercio igit̉ die iuſſu imꝑatoris ſenatꝰ cepit cū populo conuenire.vt viderent ep̄m anthiochie. qui cū beſtijs habebat pugnare. Etſedens traianꝰ iuſſit adduci ſanctū ignaciū. Quē cum moneret vtvel iam cōſentiret. Cū ſuperari nō poſſet dixit qm̄ ſuꝑbus eſt ⁊ cōtemptor alligātes eum. duos leones ad eū laxate. qui nec reliquiaseius dimittāt. Uidens aūt eos ſanctꝰ ignacius dixit ad populumUiri romani qͥ hoc certamē aſpicitis. nō ſine mercede laboraui. qꝛnō ꝓpt̓ prauitatē hec patior. ſed ꝓpter pietatē. Triticū dei ſum etdentibꝰ beſtiaꝝ molar. vt panis eiꝰ efficiar. Hoc audiēs imperatordixit. Grandis eſt tolerātia xp̄ianoꝝ. Quis grecoꝝ tanta toleraret ꝓ deo ſuo. Reſpōdit ignacius. Nō hūana virtute hͨ toleraui.ſed fide ⁊ adiutorio xp̄i. Hec illo dicēte ⁊ leones ꝓuocante accurrerunt ⁊ p̄focauerūt eum tm̄. eius carnē nō tangētes. Et admirāstraianꝰ diſceſſit. Et iuſſit vt ſi quis vellet tollere corpꝰ eius. nō ꝓhiberet̉. Xp̄iani vero tollētes en̄ honorifice ſepelierūt. Traianꝰ autēcū audiſſet quedā ſcripta que pliniꝰ ſcd̓us ei miſit in qͥbꝰ valde laudabant̉ xp̄iani. quos imꝑator iuſſit occidi. penituit de his que ſancto ignacio intulerat. ⁊ decreuit vt nullꝰ xp̄ianus inquireret̉ ſi quistamen incideret puniret̉De ſcriptis eiuſdē. Hieronimꝰ de illuſtribꝰ viris. .lvij.Gnacius igit̉ eccleſie anthiochie terciꝰ poſt petrū apoſtolū ep̄us ꝑſecutōeꝫ cōIlmouente traiano dānatꝰ ad beſtias romam vinctꝰ miſſus eſt. Cūqꝫ nauigās ſmirnā veniſſet vbi policarpus auditor iohānis ep̄s erat. ſcripſit vnā epiſtolā ad epheſios. alterā ad magniſianos. terciā ad tablēſes. quartā ad romanos. Exinde egrediensſcripſit ad philadelphios ⁊ ad ſmirneos. ⁊ ꝓpriā ad policarpū. cōmendās anthiochenſem illi eccleſiā. in qua ⁊ de euangelio qd̓ nuꝑa me trāſlatū eſt ſuꝑ ꝑſonā xp̄i ponit teſtimoniū dicens. Ego ꝟo⁊ poſt reſurrectōeꝫ in carne eū vidi. ⁊ credo qꝛ ſit. Et quādo venitad petrū ⁊ ad eos qui cū petro erant. dixit eis. Ecce palpate me ⁊videte quia nō ſum demoniū corꝑale. ⁊ ſtatim tetigerūt eum ⁊ crediderunt. Dignū aūt videt̉ qꝛ tanti viri fecimꝰ mentionē ⁊ de epiſtola eius quā ad romanos ſcripſit pauca ponere. De ſiria inquitvſqꝫ ad romā pugno ad beſtias in mari ⁊ in terra. nocte ⁊ die ligatus cum. x. leopardis. Hoc eſt militibꝰ qui me cuſtodiūt. Quibꝰ ⁊cum benefecerim. peiores fiunt. Iniquitas aūt eoꝝ mea doctrina ēſed nō idcirco iuſtificatꝰ ſum. Utinā fruar beſtijs que mihi p̄parate ſunt quas ⁊ oro veloces mihi eſſe ad interitū. ⁊ alliciam ad ꝯmedendum me. ne ſicut ⁊ aliorum martirū nō audeant corpꝰ meū attingere. Ꝙ ſi venire noluerint. ego vim faciā vt ip̄e deuorer. Ignoſcite mihi filioli. Quid mihi proſit ego ſcio. Nunc incipio eſſe diſcipulus. Nihil de his que vident̉ deſiderans. vt xp̄m hieſum in

ueniam. Ignis. crux. beſtie. confractio oſſium. mēbrorūqꝫ diui⁊ totius corporis cōtritio. ⁊ tormenta dyaboli in me veniāt. tm̄ vixp̄o fruar. Cunqꝫ iam damnatꝰ eſſet ad beſtias. ⁊ ardore patiendorugientes adiret ſeones ait. Frumentū xp̄i ſum. dentibꝰ beſtiarummoliar. vt panis mūdus inueniar. paſſus eſt anno. xj. traiani. Reliquie corporis in anthiochia iacent extra portam damniticam anthiochie in cimiterio. ¶ Actor. Scripſit aūt ſanctꝰ ignacius epiſtolas. xij. Huiꝰ cor cum minutatim diuiſum eſſet nomen dn̄i hieſu xp̄i literis aureis inſcriptū vt legit̉ in ſingulis partibꝰ inueſt. Dixerat em̄ ſe habere xp̄m in corde. De hoc etiam beatꝰ dyoniſius in libro de diuinis nomībꝰ. Scripſit inquit etiā diucius. amor meus eſt crucifixus.De ſancto euſtachio ⁊ conuerſione eius.Uſtachiꝰ vero cognomēo placidus magiſter militie traiani imꝑatorisaūt quotidie cum ſocijs ſuis venationi inſiſteret. quadā die gregēerat. ſed tamen oꝑibus miſcd̓ie ſedulus inſiſtebat. Cūceruorum inuenit. ⁊ circa eos militibꝰ occupatis. vidit inter ceruovnum maiorē ⁊ pulcriorē. quem deſiderans capere. fugientē in nemus ſecutꝰ eſt. donec ceruus ꝓgrediēs ſuꝑ altitudinē rupis ſtareDumqꝫ cogitaret placidus quomō eum caꝑe poſſet. ſubito viditinter cornua cerui ſignū crucis ⁊ imaginē hieſu xp̄i. qui ſic ei locutꝰeſt ꝑ os cerui. O placide quid me inſequeris. Ego ſum xp̄c quemignorans colis. Hoc audiens placidus p̄ timore de equo cecidit. ⁊poſt horam ad ſe rediens ⁊ cōſurgens viſionē inſpexit. Et tūc dixit ei dominꝰ ꝙ ipſe de nihilo cūcta creauit. ⁊ ꝓpter homīes ad terram deſcendēs mortuꝰ ⁊ ſepultꝰ die tercia reſurrexit. Statim placdus ſe credere ꝓfitetur. Et iuſſit ei dominꝰ vt ꝑgens ad epiſcopūbaptiſmo gratie mundaret̉. Reſpōdit placidus. Domine vis vthoc dicam coniugi mee ⁊ filijs meis. vt ⁊ ip̄i credent in te. Dixit eidominus. Renūcia illis vt ⁊ ip̄i mundent̉. Et tu cras huc veni vttibi rurſus appareā ⁊ futura demonſtrē. Deſcēdenſqꝫ euſtachiusde monte. cum hoc cōiugi dixiſſet in lecto. exclamauit vxor eius dicens. Domine mi crucifixum deū vidiſti quē colūt xp̄iani. Et egotrāſacta nocte vidi euꝫ dicentē mihi. Cras tu. vir tuus ⁊ filij tui vnite ad me. Et nūc cognoui ꝙ ip̄e eſt hieſus xp̄c. Protinus ēmedia nocte ꝑrexerūt ad epiſcopū rome ⁊ petierūt baptiſmuꝫ. Eille baptizans eos cū gaudio placidū vocauit euſtachiuꝫ. vxoremeius theoſpitem. ⁊ filios eius agapitum ⁊ theoſpitum.De temptatōnibꝰ quas dn̄s ei immiſit.IActo ergo mane euſtachidus ſicut prius ad venationē ꝓceſſit. ⁊ ꝓpe locū veniensdiſperſit milites ſuos. quaſi ſub obtentu inueſtigandvenatōnis. ⁊ ſtans in loco formā prime viſionis aſpexit. cadetin faciem cū poſtulaſſet deū dicere qd̓ ei ꝓmiſerat. reſpondit ei dominus. Beatus es euſtachi quia modo ſuꝑaſti dyabolū ⁊ conccaſti eum qui te deceꝑat. Modo apparebit fides tua. Oportet em̄te multa pati. vt de alta vanitate humilieris. ⁊ rurſus in ſpiritualibus diuitijs exalteris. Tu ergo deficere noli quia ꝑ temptatōnesoportet te alterū iob demōſtrari. Sed cū humiliatus fueris veniam ad te ⁊ in gloriā primā reſtituam te. Dic ergo ſi modo temptationem vis acciꝑe aut in fine vite. Dicit euſtachius. Domine ſi itafieri oportet. modo accidere nobis temptatōeꝫ iube. ⁊ da virtuteꝫpatientie. Reſpōdenſqꝫ dominꝰ cōſtans inquit eſto. qꝛ ego cuſtodiam te. Et ſic domino aſcendēte ad celos euſtachiꝰ rediens nūciauit hec vxori ſue. Poſt paucos aūt dies mortui ſunt om̄es famuli ⁊ ancille ⁊ omnia pecora quecūqꝫ fuerant illius. Et gratias agēsfugit nocte cum vxore ⁊ filijs in egiptuꝫ ⁊ tota eorum poſſeſſio adnihilum deducta eſt ꝑ rapinam malorum. Dum vero iter agerētappropinquantes mari intrauerūt nauem. Et cum tranſfretaſſentnec haberent vnde naulum redderent. nauclerus retinuit vxoremeius pro naulo. Dum vero euſtachius contradicēs pro ea ſupplicaret. cōperto ꝙ eum p̄cipitare vellent in mari. reliquit vxorem ſuam. Et accipiens duos filios ſuos cum nimia lamentatōne ꝑuerrunt ad quendam fluuium. ⁊ ꝓpter inundatōnem aque nō auſusingredi cum duobꝰ filijs ſuis. relicto vno circa ripam alterum traſportauit. Cum aūt veniſſet in medium fluminis vt alterum tranſferret ecce leo illum rapiens portauit in ſiluas. ⁊ deſperans reuerſus eſt ſpem habens alterius. Sed cuꝫ abiret ecce ſimiliter lupusalium rapuit ⁊ abijt. Unde nō valens conſequi eum cum eſſet inmedio fluminis. cepit plangere ⁊ capillos ſuos euellere. voluitqꝫ ſeproijcere in aquam. ſed dominus continuit mentē eius. qui futurap̄uidebat. Paſtores em̄ cum canibus eruerunt puerum leoni. Etaratores cōſimiliter lupo alterum excuſſerunt. ⁊ ſic ambo pueri invno vico nutriti ſunt. Hec vero euſtachius neſciuit. ſed cum luctu ⁊ lacrimis abijt ad quendam vicum. ⁊ ibi agros hominum pebannos. xv. cuſtodiuit. Poſt hoc mortuus eſt ille nauclerus. et per