ſitate laqueare. Et vt ait auguſtinus. Quotiens aſtrologi mirabiliter vera rn̄dent. nō immerito credit̉ id occulto inſtinctu fieri ſpirituū nō bonoꝝ. quoꝝ cura eſt has falſas et noxias opiniōes d̓ aſtralibꝰ fatis inſerere humanis mētibꝰ atqꝫ firmare. Nō horoſcopi vocati et inſpecti aliqua arte que nulla ē. Si aūt querat̉ a me quo velipſi demones id potuerūt p̄ſcire. Rn̄deo. iam domiciano fortaſſisocculte inſpirauerāt vt aſcledarionē occidi ⁊ ſepelirifaceret. ⁊ iamtempeſtatē in ꝓximo futurā tanqͣꝫ aeris habitatores p̄ſenſerāt. etcanes ad eundē locum venturos nouerāt. aut etiā ipſi demones incanes tranſfigurati hoc fecerūt. Non enī dixit ſuetōnius hoc narrando. vtꝝ illi caſus fantaſtici aut veri fuerint. Hoc igit̉ p̄nunciauerūt qd̓ facturi erant. Certū eſt aūt ꝙ libentius eundem vinū decerpſiſſent qͣꝫ mortuū. ſi ꝑmiſſi fuiſſent.De arrogantia ⁊ meticuloſitate ⁊ for̄a ⁊ morte ac exercitijs eiꝰ.Hugo..xxxvij.Eniqꝫ domicianus in tantam ſuꝑbiam euaſit vt deū et dn̄m ſe totius mundi apbitauit. et patri ſe et fratri imperiū dediſſe illos ſibi reddidiſſe. Papellari iuberet. ¶ Suetoniꝰ. In ſenatu iactare nō duri arrogantia cum ꝓcuratoꝝ ſuoꝝ nomīe formalē dictaret epiſtolam ſic cepit. Dn̄s et deus noſter ſic fieri iubꝫ. Unde inſtitutū eſtpoſt hanc. vt ne ſcripto quidē vel ſermone cuiuſqͣꝫ aliter appellaretur. Statuas ſibi in capitolio nō niſi aureas ⁊ argenteas poni permiſit ac ponderis certi. Per hoc terribilis cūctis et inuiſus. Tandem oppreſſus ē amicoꝝ libertorūqꝫ intimoꝝ ꝯſpiratione ſimul etvxoris. Annū diemqꝫ vltimū vite ſuſpectū iampridē habebat. qͣre pauidus ſemꝑ et anxius. minimis etiā ſuſpitionibꝰ p̄ter modumcōmouebat̉. Temꝑe vero ſuſpecti periculi appropinquāte. ſolicitior in dies porticuū in quibꝰ ſpaciari ꝯſueuerat parietes phengite lapide diſtinxit. ex cuius ſplendore ꝑ imagines quicqͥd a tergo fieret ꝓuideret. vtqꝫ domeſticis ꝑſuaderet. ne bono quidē exemploaudendā patroni necem neronis. libertū cuius manu in adipiſcenda mortē adiutꝰ ille exiſtimabat̉. capitali pena ꝯdēnauit. Deniqꝫflauiū clementē patruelē ſuū repente ex tenuiſſima ſuſpitiōe interemit. Quo maxime facto. maturauit ſibi exitū. Statura fuit ꝓcera. vulto modeſto ruboriſqꝫ pleno. grandibꝰ oculis. veꝝ acie hebeciore. caluicio quoqꝫ deformis. et obeſitate ventris et cruriū gracilitate. Caluicio ita offendebat̉ vt in ꝯtumeliā ſuā traheret ſi cui alijioco vel iurgio obiectaret̉. Armoꝝ nullo vel ſagittaꝝ p̄cipuo ſtudio tenebat̉. quibꝰ quarundā etiā feraꝝ capita ita ex induſtria fige̓a pleriſqꝫ ſpectatus ē. vt duobꝰ ictibꝰ quaſi cornua efficeret. Nonnunqͣꝫ in pueri ꝓculſtantis p̄bentiſqꝫ ꝓ ſcopulo diſpanſam dextēmanus palmā. ſagittas tanta arte direxit. vt oēs ꝑ interualla digitoꝝ innocue euaderēt. ¶ Hugo floriacēſis libro. iiij. Sed cum invrbe roma ſenatū populūqꝫ laniaret. et foris male diſpoſitū exercitum aſſidua hoſtes cede ꝯficerent a ſenatu ē damnatus et in palatio interfectꝰ. Hoc qͦꝫ diffinitū ē. vt oēs qͥ ab eo ī exiliū extruſi fuerāt decreto ſenatꝰ r̄uocarēt̉ ⁊ ſuas reciꝑent facl̓tates. Corpuſqꝫ eiꝰhūana caruit ſepultura. ¶ Suetonius. Occiſum. ppl̓s indifferent̓̉miles grauiſſime tulit. Cōtra ſenatꝰ adeo letatus ē. vt repleta certatim curia nō temꝑaret. quin mortuū ꝯtumelioſiſſimo atqꝫ acerbiſſimo acclamationū genere laceraret. ſcalas etiā inferri clipeoſqꝫ etimagines eiꝰ corā detrahi et ibidem ſolo affigi iuberet. Nouiſſimeeradēdos vbiqꝫ titulos. abolendamqꝫ omne memoriā decerneret.De imꝑio nerue et vita ſancti thimothei apl̓i. xxxviij.Hugo floriacen̄.Erua deniqꝫ ſenex domiciano ſucceſſit patronio ꝑfecto factore et ꝑthemio ſpadone interfectore domiciani. ¶ Euſebiꝰ. Cepitqꝫ annodn̄i. xc. md̓i vero qͣrtimilleſimo. lxj. Imꝑauit aūt anno vno et mēſibus quatuor. ¶ Actor. Eodem anno vt legit̉ ſanctus thimotheꝰmulta ꝓ veritate paſſus ad dominū migrauit. Cuius vitā policrates p̄ſbiter ſcpͥſit. ¶ Policrates. Hic thimotheus ciuitate liſtrislicaonie ortus. a paulo apoſtolo edoctus ē. et comꝑegrinus eiꝰ factus. deuenit cū eo ad ſplendidiſſimā epheſioꝝ metropolim. a quoepiſcopatū ibidē primus conſecutus eſt regnante nerone apud romanos vbi in doctrinis ⁊ miraculis ac cōuerſationibꝰ choruſcauit.Non ſolū vero apoſtoli pauli ſed et glorioſi theologi iohannis qͥſupra pectus dn̄i in cena recubuit. viſor et auditor factus eſt. Nerōne enī principes apoſtoloꝝ petrum et paulū male tractāte martirio. ꝯuenit iohannē thologū adeſſe ſplēdide metropoli. ſcaturiētem de naufragio. vbi etiā qui diſcipulos dn̄i ſecuti fuerāt apud ſeꝯſtituta differentibꝰ linguis ꝯſcripta. de factis miraculis a domīoneſciētes ordinatim componere. cōueniētes ad epheſioꝝ vrbē ẜmcōmunem ſententiā iohanni theologo obtulerūt. qui omnia deſiderans gaudēter motus. que ab ipſis dicta ſunt in tribꝰ euāgelijsꝯſtituit ẜm ordinē mathei. ſcꝫ et marci ac luce. eorumqꝫ noīatiōes

ſingulas ſingulis euāgelijs ſuꝑpoſuit. Inueniēs aūt eos diſpenſationes humanitatis narrātes. ea que diuīo pectore hauſerat. et abillis dicta non fuerāt ipſe pleniter narrauit. ſupplens etiā que minab eis dicta fuerāt diuīa miracula. Poſt neronē aūt imperāte domiciano. iohannes ab ipſo de vrbe epheſioꝝ exul factus. et in pathmos q̄ eſt vna cicladū inſula habitare iuſſus eſt. Interea ſanctothimotheo epiſcopatū epheſiorū metropolis diſpēſante. reliquiprime ydolatrie in his qui tūc ipſam vrbem habitabant remanſerant. nec ſinebāt frequentiſſime eos dehortāte ſancto archiepiſcopo thimotheo. In die aūt abominabilis eoꝝ feſtiuitatis. trāſcirens in medium porticus hortabat̉ eos dicēs. Uiri epheſij nolitꝭydolatre inſanire. ſed illū qui deus ē plane cognoſcite. At operedyaboli indignātes in doctrina eius. palis et lapidibꝰ vſi iuſtū infecerūt. Serui aūt dei repauſauerūt eū adhuc ſpirantē in mōteiacente ciuitati. et ibi cū pace ſpiritū deo tradidit. Hoc factū ē. xxij.die mēſis ianuarij imꝑante nerua.¶ De reuocatiōe iohānis. de exilio et de ſuſcitatiōe druſiane ⁊ d̓chratōne philoſopho.Ic vero nerua primo ſuoIIIedicto cūctos exules reuocauit. quos domicianus exulauerat. ¶ Miletus. Un̄ factum eſt vt iohānes qͥ eiꝰvoluntate cū iniuria deportatus in exiliū fuerat cum honore epheſim remearet. Occurrit autē ei omnis populus exultans et dicensBenedictus qui venit in nomine dn̄i. Cum autē ingrederet̉ ciuitatem druſiana que ſemꝑ eum ſecuta fuerat et aduentus eius deſiderio fatigata fuerat efferebat̉ mortua. Flebant autē pauperes etvidue et orphani clamantes. Sancte iohānes apoſtole. ecce diuſianā efferimus que ſanctis monitis tuis obtemꝑans oēs nos alebat. ⁊ deo in caſtitate et humilitate ſeruiens quotidie reditum tideſiderabat dicēs. O ſi videā apoſtolū dei anteqͣꝫ moriar. Et veniſti. et te videre non potuit. Tunc ſanctus iohannes feretrum iudeponi et corpus ſolui. et clara voce dixit. Dominus meus hieſuschriſtus excitet te druſiana. Surge reuertere ad domū tuā. ⁊ prepara mihi illic refectionem. Ad hanc vocē ſurrexit. et iuit ſolicita d̓iuſſione apoſtoli ita vt ſibi videret̉ qꝛ non de morte ſed de ſonexcitaſſet eaꝫ. Altera die craton philoſophus in foro ꝓpoſueratcontemptu huius mundi ſpectaculuꝫ. vt duos ditiſſimos fratresꝓduceret. quos fecerat diſtracto patrimonio gēmas emere ſinglas. quas in ꝯſpectu omniū pueri frangerēt. Qd̓ cū facerēt. ꝯtigꝫtranſire apoſtolū. Qui ꝯuocās ad ſe philoſophuꝫ ait. Stultiiſte mūdi ꝯtemptus qui hominū ore laudat̉. ſed diuino iudiciotemnit̉. Magiſter meus iuuenē cupientē ad vitam eternā attinhis verbis inſtruxit. vt ſi vellet eſſe ꝑfectus venderet oīa ſua et daret pauꝑibꝰ. Cui craton dixit. Humane cupiditatis fructꝰ in medio hominū poſitus cōfractus eſt. ſed ſi vere deus eſt magiſter tuus et hoc fieri vult vt harum gemmarum precium eroget̉ pauꝑribꝰ. fac gēmas reintegrari. vt qd̓ ego ad famā hoīm feci. tū ad gloriam magiſtri tui facias fieri. Tūc apoſtolus colligēs fragmenta inmanu ſua. oculos ad celū leuauit et ait. Dn̄e hieſu chriſte cui nihilē impoſſibile. adeſto nūc ſuꝑ lapides iſtos. qͦs ignorātes fructꝰ elemoſine ad plauſus hoīm ꝯfregere. tu dn̄e ꝑ manus angeloꝝ tueas recuꝑa. vt eoꝝ p̄cio miſericordie fructꝰ expleat̉. Cūqꝫ fidelesqͥ cū eo erāt rn̄diſſent amen. ita ſolidata ſunt fragmēta gemarū. vtnec ſignū aliqd̓ fractionis remaneret. Tūc ph̓us cū his iuuenibꝰcū diſcipulis ſuis pedibꝰ apl̓i ꝓuolutꝰ cū omnibꝰ credidit. et fidemdn̄i noſtri hieſu chriſti p̄dicare cepit. Duo qͦꝫ fratres illi venūttes gēmas qͣs vendito patrimonio emerāt. pauꝑibꝰ tradiderūt.De duobꝰ qͥ relictꝭ oībꝰ penituerūt et poſtea reſipuer̄t. .xUnc etiā duo viri honorati ciuitatis epheſioꝝ ſequentes hoꝝ exemplum. vdentes omnia ſua et dantes egentibꝰ. ſcquebant̉ apoſtolum ꝑ Guitates euntem et verbū dei p̄dicantem. Contigit autvt intrantes ꝑgamū viderūt. ſeruos ſuos in ſericis veſtibꝰ ꝓcedentes et in gloria ſeculi refulgētes. Un̄ factum eſt vt ſagitta dyaboli ꝑcuſſi efficerent̉ triſtes. ꝙ ſe in pallio vno viderēt egētes. ſeruoautē ſuos ī potētia fulgētes. ſed hos dolos dyaboli intelliges apſtolus ait. Uideo vos et animos mutaſſe et vultus. eo ꝙ doctrinedn̄i ſecuti eſtis et oīa veſtra pauꝑibꝰ ꝯtuliſtis. Unde ſi omnia recuperare vultis que in auro ⁊ in argento ⁊ gēmīs habuiſtis deferte mihi ꝟgas rectas in ſingulis faſcibꝰ. Qd̓ cum feciſſent inuocato nomine dn̄i ꝯuerſe ſunt in auꝝ. Iteꝝ ait. Deferte mihi lapidesīuocata maieſtate domminutos a litore maris. Qd̓ cū feciſſentni ꝯuerſi ſunt in gēmas. Tunc dixit eis ꝑ ſeptē dies ite ꝑ aurifices⁊ gēmarios. ⁊ dū ꝓbaueritis auꝝ eſſe verū ⁊ gēmas veras nunciate mihi. Qd̓ cū feciſſent ait. Ite ⁊ redimite vobis terras quas vendidiſtis. qꝛ celoꝝ p̄mia ꝑdidiſtis. Emite vob̓ ſericas veſtes vt protꝑe fulgeatꝭ ſicut roſa cuiꝰ flos dū odorē ꝑiat. ruborē on̄dat. repe-