in quarta cauſa. ¶ Si qͥs ſciat qͥd ſit finis bonoꝝ q̄ vera felicitasnūqͣꝫ ſibi videbit̉ pͥuatura morte ꝑiturus. neceſſe ē ī facinꝰ ocioſusardor erūpat. Excedit omnem calamitatē diebꝰ ac noctibꝰ timere.Idē in ꝗnta cauſa. Uoluit nos ille mortalitatis artifex deus inlune ſuccurre̓. ⁊ ꝑ mutuas auxilioꝝ vices quēqꝫ in alteꝝ qd̓ ꝓſe timeret ꝯferre. in aliena fame ſui quiſqꝫ miſeret̉. hūane infirmitatis iſta natura ē. vt ex oībꝰ accidentibꝰ grauiſſimū putet quiſqꝫ qd̓patit̉. neceſſe ē apud impatiētiā ſua vel mīma p̄ualeāt. ¶ Ideꝫ inſexta cauſa. Labori oꝑtet inſiſtere vbi effectꝰ ꝓmittit̉. naꝫ ſtulta ēcura q̄ ſpecie nō habꝫ. ſubit libēs pietas penā etiā ſceleribꝰ grauē.dē in ſeptima cauſa. Nihil in rebꝰ hūanis voluit eē rerū natura tāſimile. qd̓ nō aliqua ꝓprietate ſe cerneret. pauꝑtatis ꝓpriū eſtvbi alia deficiūt exercere libertatē.Ideꝫ in. viij. cauſaAdhuc de eodē.cxxvOn reperio quid in rebꝰhūanis excogitaret natura p̄ſtantiꝰ amicicia. ꝙ concordia ꝯtra fortunā maius auxiliū. Quid em̄ foret humano generi feliciꝰ. ſi oēs eſſe poſſent amici. nō bella nō ſeditōnes. nōlatrocinia. nō lites. ceteraqꝫ mala q̄ homībꝰ ex ſeip̄is nata ſunt fortune acceſſiſſent. Celeſtis ꝓuidentia multa varietate pectora nr̄adiſtinxit. nec minꝰ numeroſas animoꝝ qͣꝫ corporuꝫ dedit formas.¶ Idē in. x. cauſa. Nulla pena ē niſi inuito. nullum habemꝰ niſi abimpatiētia dolorem. Et vt aliqͥd crudele ſit metꝰ facit nō habitantvna pudor ⁊ famēs. ¶ Idē in. xj. cauſa. Nihil vnqͣꝫ grauiꝰ qͣꝫ deſtituta ſpes torquet. ¶ Idē in xij. cauſa. Parū aliqͥd terre ⁊ humil̓thugurij ruſticū culmne. Equitas animi regnū facjt. Qui ꝯfeſſumdefendit. nō abſolutōeꝫ ſceleris petit ſed licētiā. ¶ Idē in. xiij. carſa. Nō eſt iuſtior dolor qͣꝫ bn̄ficij ꝑdidiſſe ratōeꝫ. non expectes vtgr̄as ſtatim agat ꝗ ſanat̉ inuitus. nō ſine aliquo morſu reſilit̓ ab illis. q̄ voluptatę animū tenuerūt. improbiꝰ pauꝑes amāt. ¶ Ideꝫin. xiiij. cauſa. Minus debet̉ homini qui ideo tm̄ aliqͥd amat qꝛ neceſſe ē. neſcis an̄ diligat cuiꝰ exꝑimēta nō habꝫ niſi felicitas. facinꝰeſt id tm̄ credere qd̓ expedit. ⁊ actuꝫ eſt de rebꝰ hūanis ſi ſola ẜuatur vtilitatū fides. ¶ Idē in. xv. cauſa. Nihil eque paratū impetucōſtat qͣꝫ mori velle. nec quicqͣꝫ res hūane impatiētiꝰ habēt ꝑeurtis affectu. ¶ Idē in xvj. cauſa. Peſſimū hūanaꝝ reꝝ malū ſemꝑeſt qd̓ auidiꝰ nephanda fingūt. nec vſqͣꝫ magis oꝑe p̄cium putanmaligni facere ẜmōes. qͣꝫ cū incredibilia qͣſi dep̄henſa narrāt̉. Neceſſe eſt aūt ꝯtētioſius loqͣris quicqͥd ꝓbare nō poſſis. Et affirmationē ſumit ex homīe quicqͥd nō habꝫ ex veritate. nullā difficiliorēeſſe credo qͣꝫ ſilētij virtutē. adeoqꝫ ꝓmptiſſimo ẜmōe facile delinquimus. vt ꝯſtantiā tacēdi nec ī alijs ferre poſſimꝰ. ¶ Idē in xvij.cauſa. Genꝰ reuerētie eſt vt tacēda ſcire mīme velis. nō habet cauſam loquēdi cui credi nō poteſt. ablata eſt ab eo omniū verboꝝ fides omnis ſermonis auctoritas.e ottōne imꝑatore ⁊ morte eius. Hugo. .cxxvj.Tto igitur inter tumultꝰ ⁊ cedes romanū īuaſit imꝑiuꝫ. ⁊ imꝑauit mēſibꝰ tribꝰSuetoniꝰ libro octauo. Hic fuiſſe tradit̉ ⁊ modiceſtature ⁊ male pedatꝰ ⁊ caluꝰ mūdiciaꝝ vero pene muliebriū. quinfaciē ſuā quotidie raſitare ac pane madido linire ꝯſuetꝰ. id qꝫ iuſtituiſſe a pͥma lanugīe ne barbatꝰ vnqͣꝫ eēt. a pͥma adoleſcētia ꝓcarfuit ⁊ ꝓdigus. vagari noctibꝰ ſolitꝰ. atqꝫ inualidū quēqꝫ obuiorūvel potulētuꝫ corriꝑe. ac diſtēto ſago impoſitū in ſublime iactare.libertinā aulicaꝫ quo efficaciꝰ coleret etiā diligere ſimulauit. qͣꝫuisanū ac pene decrepitā. ꝑ hāc inſinuatꝰ neroni facillime ſūmū interamicos locū tenuit ꝯgruētia moꝝ omniūqꝫ ꝯſilioꝝ ſecretorūqꝫ ꝑticeps effectꝰ. Die quē necāde matri nero deſtinarat. ad auertendas ſuſpitōes cenā vtriqꝫ exqͥſitiſſime comitatis dedit. Qui vt pͥmū imꝑij ſpē cepit. nullo officij aūt ambitōis ī quēqͣꝫ gene̓ omiſſoquotiēs cena pͥncipē acciperet. aureos excubāti cohorti viritiꝫ diuidebat. vt iā vix vllꝰ eēt qui nō ⁊ ſentiret ⁊ p̄dicaret ſolū imꝑij ſucceſſione dignū. Poſtqͣꝫ aūt piſone p̄lato ſpe decidit. ad vim conuerſus ē inſtigāte ſuꝑ animi dolorē etiā magnitudīe eris alieni. neqꝫ eī diſſimulabat niſi pͥncipē ſe ſtare n̄ poſſe. nihilqꝫ referre. an abhoſte ī acie an ī foro ſub creditoribꝰ cade̓t. Ergo deſtinata die. premonitis ꝯſcijs vt ſe ī foro operirēt̉ mane galbā ſalutauit. vt qͣꝫ cōſueuerat oſculo exceptꝰ etiā ſacrificāti interfuit. Deinde qͣſi venalem domum inſpecturꝰ abſceſſit. ꝓripuitqꝫ ſe poſtica ꝑte paſacij.Tūc abditꝰ ꝓpe̓. muliebri ſella in caſtra cōſcendit vbi ſubcollatꝰ ē.miſſis qͥ galbā trucidarēt. Ad cōciliādos pollicitatōibꝰ militū animos nihil magis ꝓ contōe teſtatꝰ eſt. qͣꝫ id demū ſe habiturū qd̓ ſibi illi reliqͥſſent. deinde qͣſi raptꝰ de publico ⁊ ſuſciꝑe imꝑiuꝫ vi cōactus. geſturuſqꝫ ꝯmūi omniū arbitrio palaciū petijt. ac ſuꝑ ceteras gratulātiū adulātiūqꝫ blādicias. ab infima plebe appellatꝰ nero. nullū indiciū recuſantis dedit īmo etiā vt qͥdaꝫ tradiderūt epiſtolis ſuis ad quoſdaꝫ ꝓuinciaꝝ p̄ſides neronis cognomē adiecit
cūctas imagīes ſtatuaſqꝫ reponi paſſus ē ⁊ ꝓcuratores atqꝫ libertos ad eadē officia reuocauit. ¶ Hugo. Cōtra hūc īvitelliꝰ lucio vitellio ter ꝯſule natꝰ dimicauit. Sed cū aīeruſſotto ſuos vinei ī p̄lio ſeipſuꝫ int̓fecit.De vitellio imꝑatore ⁊ eius moribuscxxvj.Ic itaqꝫ vitelliꝰ romā vitor intrauit ⁊ imꝑauit mēſibꝰ octo. Suetoniꝰ librovix. Hic puericiā pͥmāqꝫ adoleſcētiaꝫ egit inter tiberia.na ſcorta. ſeq̄nti qͦꝫ etati oībꝰ ꝓbris ꝯtamīatꝰ. p̄cipuū in aulalocūtenuit. gayo ꝑ aurigādi claudio ꝑ alee luſū familiaris. ſed aliqͣntoneroni acceptior. tū ꝓpter hec eadē. tū peculiari merito. ꝙ p̄ſidenscertamī neroneo cupiēteꝫ inter citharedos ꝯtende̓. nec qͣꝫuis flagitātibꝰ cūctis ꝓmitte̓ audentē. Ideoqꝫ egreſſuꝫ theatro reuocauerat qͣſi ꝑſeuerātis populi legatōe ſuſcepta exorādūqꝫ p̄bueratdeinde cū a galba ī inferiorē germaniā ad regēduꝫ exercitū mittēt̓ꝯtēptū magis qͣꝫ gr̄a. ſatis ꝯſtat exituro viaticū defuiſſe. tāta egeſtate rei familiaris. vt vxore ac liberis qͦs rome relinquebat meritorio cenaculo abditis domū in reliquā ꝑtē āni ablocaret. vt qͣꝫ ex aure mr̄is detractū vnionē pignoraret ad itineris impēſas. creditorūquidē p̄ſtolātiū ac detinētiū turbā nō niſi t̓rore calūnie ammouit.Adueniētē exercitꝰ ad res nouas patronꝰ libēs ac ſupinis manibꝰexcepit. obuios qͦꝫ militū exoſculātē. caſtra ꝟo ingreſſus. nihil cuiqͣꝫ poſcēti negauit. atqꝫ etiā vltro ignomīoẜ notas reis ſordes. dānatis ſupplicia dēpſit. qͣre ſubito a militibꝰ ē cubiculo raptꝰ. ita vterat ī veſte domeſtica imꝑator ē ꝯſalutatꝰ. circūlatuſqꝫ ꝑ celeberrimos vicos. Itine̓ inchoato ꝑ medias ciuitates ritu triuphātiumvectꝰ ē. ꝑqꝫ flumīa delicatiſſimis nauigijs ē vario coronaꝝ gene̓ redemitis. Inter ꝓfuſiſſimos obſonioꝝ apꝑatꝰ. nulla familie aūt militis diſciplīa. rapīas ac petulātiū oīm in iocū ꝟtēs. vt qͣꝫ cāposqͥbꝰ pugnatū ē adijt. abhorrētes qͦſdam cadaueꝝ tabē. deteſtabilvoce ꝯfirmare auſus ē optīe ole̓ occiſum hoſtē ⁊ meliꝰ ciuē. ſolēniuiuio citharēdo inchoāti neroniana cātica. exultās pͥmꝰ etiā plauſit. Luxurie p̄cipue ſeuicieqꝫ deditꝰ. epulas triphariā ſꝑ. interduꝫqͣdriphariā diſꝑtiebat. ī iantacl̓a ⁊ prādia ⁊ cenas ꝯmeſſatōnefacile oībꝰ ſufficiēs vomitādi ꝯſuetudīe. Indicebat at̄ aliud alij edē die. nec cuiqͣꝫ ſingl̓i apꝑatꝰ minꝰ qͣdragenis milibꝰ nūmoꝝ ꝯſiterūt. Famoſiſſima ſuꝑ ceteras fuit cena data ei a fr̄e. in qͣ duolia lectiſſimoꝝ piſciū. vij. auiū appoſita tͣdunt̉. hāc qͦꝫ exuꝑauit ip̄dedicatōe patine. In hac ſcauroꝝ iocinera. faſianoꝝ ⁊ pauonirebella. līguas pēicopteꝝ murenaꝝ lactes. a parchia vſqꝫ frhiſpanico petitaꝝ ꝯmiſcuit. Ne ī ſacrificijs qͥdē aut nūqͣꝫ aut itineꝑauit. qͥn inter altaria māde̓t circaqꝫ viaꝝ popinas.crudelitate ⁊ morte eius.Ronus vero ad cuiuſcūqꝫ vel qͣcunqꝫ de cā necē atqꝫ ſuppliciū. Nobiles vircō diſcipl̓os ⁊ eqͣles ſuos vario gene̓ fraudis occiditrū vnū veneno etiā manu ſua porrecto ī aqͣ frigide potōe qͣꝫ his alfectꝰ febre popoſcerat vt qͥſqꝫ deferret̉ inaudituꝫ capite purſuſpectꝰ etiā in morte mr̄is fuit. ¶ Hugo. Int̓ea ꝟo veſpaſiadebellabat ꝓuīciā iudaice gētis. Cōualuit itaqꝫ in exercitu rumciuiliū belloꝝ. ⁊ d̓ galbe ⁊ ottōis nece maīfeſtatū ē. Deqꝫ imꝑio vitellij qͥ neqͥor ſuꝑioribꝰ qͣſi fex reſederat. Tūc ꝯferre ſecū vini veteris militie ceꝑe. ⁊ īdigne ferre ſe pͥmos ad ꝑicula ⁊ vltīos ad honorē qͥ ab inferioribꝰ dn̄os acciꝑent. Addebāt etiā eē ſibi viꝝ ſtrenuum veſpaſianū. quē eligi decuerat īꝑatorē. eui matuꝝ ad ꝯſulēdū⁊ iunioribꝰ validiorē ad p̄liāduꝫ. adoriūt̉ itaqꝫ veſpaſianū. rogātqꝫ vt gub̓naculū romāi ſuſcipiat imꝑij. ille abnue̓ ⁊ īdignū ſe dice̓illi ꝓmptiꝰ inſtare. vrgebāt milites. īſiſtebāt duces. ceſſit igr̄ veſpaſianꝰ inuitꝰ. ⁊ priꝰ cura qͣꝫ honorē induit imꝑialē. ip̄e ꝟo ꝑ capādociam ⁊ frigiā iter direxit. Rome ꝟo vitelliꝰ poſitꝰ om̄i manoīs ac maieſtatis oblitꝰ ꝯuiuijs inhiabat. ſꝫ excitatꝰ ſiniſtro nūcōcecinā q̄ndā ducē ſui exercitꝰ miſit eiqꝫ ſūmā ſui ꝯmiſit ꝑiculiꝟa luxuria marcidꝰ tabeſcebat. vīoqꝫ ſepultꝰ nihil alid̓ expct̄abatniſi cū hoſtis adueīret ebriꝰ ꝑiret ſine ſenſu doloris. Tūc igit̉ circavrbis menia ꝯgreſſu habito fuſi ſūt. ⁊ ceſi oēs vitelliani deficiētibꝰitaqꝫ vitellianis ꝑtibꝰ. cū ſe in quādā ꝓximā palacō cellulā vitelliꝰintruſiſſꝫ. turpit̓ inde ꝓtractꝰ ⁊ excruciatꝰ in foꝝ deducit̉. ⁊ ibidemoccidit̉. ¶ Suetoniꝰ. Itaqꝫ extractꝰ ex latebra religatis poſt tergū maībꝰ. iniecto ceruicibꝰ laq̄o. veſte diſciſſa ſeminūdꝰ ī foꝝ tractꝰē. inter magͣ reꝝ ꝟborūqꝫ ſudibria. reducta a capite cōa ſceū noxiſolēt) atqꝫ etiā mēto mucrone gladij ſubuecto. vt viſendā p̄bet faciē. neue ſubmitte̓t. qͥbuſdā ſtercore ⁊ ceno inceſſentibꝰ alijs incendariū ⁊ patinariū vociferātibꝰ. ꝑte vulgi etiam corꝑis vicia exprobrāte. Erat eī ī eo enormis ꝓceritas. facies rubicūda. ⁊ plerūqꝫ exviolētia vēter obeſus. alteꝝ femur ſubdebile. Tādeꝫ mirictibꝰ excarnificatꝰ ⁊ ꝯfectꝰ ē. ⁊ iude vnco in tiberim tractꝰ.