Liber

.L.

fecit om̄e p̄torium in quocum virginibꝰ manens. die ac noctedeo ſuo famulabant̉.ed ccircumitū arderet ignis. apparuitei angelus dn̄i cum matll̓o dicetphigenia eſto firma.et noli hos ignes expaueſcere. Ad illum em̄ a quo ſunt tibi poſitiventū validiſſimū mūdauitqꝫreuertent̉. Excitauita domo virginis om̄e illud incendiū. ⁊ ita ꝯſumpſit domū hirtaci.vt inde nihil ex facultatibꝰ potuerit liberare. Sed ipſe cum vnicofilio vix euaſit. Melius tn̄ ei fuerat incendio interiſſe. Nam filiumeius vehemētiſſimꝰ demon impleuit. qui illū curſu rapidiſſimo adapoſtolo mathei ſepulcrum adducēs a tergo manibꝰ ab ipſo dyabolo colligatis. ꝯfiteri paterna crimina cōpulit. ipſum aūt hirtacūelephantie vulnera a capite vſqꝫ ad vltima pedū repleuerūt. Sꝫcū eū medici curare nō poſſent. ipſe ſe in gladio ponēs incubuit. vtquod a tergo apl̓m domini patefecit. ipſe recte ſeipſuꝫ ſtomachoꝑforauit. Omnis aūt populus morti eius exultans frem ephigenie noīe beor qui de manu apoſtoli mathei gr̄aꝫ domini fuerat cōſecutus. in regnum conſtituit.De apl̓is ſimone ⁊ iuda ⁊ pparadac duce affricano. .lxxviij.Imon cananeꝰ et iudaszelotes apoſtoli hieſu chriſti cum ꝑ reuelatōnem ſpūsſancti regionē ꝑſidis fuiſſent ingreſſi inuenerūt ibi duos magos zaroen ⁊ arphaxath. qꝛ a facie ſancti mathei apl̓i fugerant de ethiopia. quoꝝ doctrina erat praua. Occurrit gͦ apoſtolisp̄fatus poaradac regis babilonioꝝ. Hic ꝯtra indos qui ſines ꝑſidis inuaſerant bellū ſuſceꝑat. in cuius comitatū erant arioli ⁊ map ſingulas māſiones demonijs ſacrificātes dabant fallaciella aūt die concidētes ſe ⁊ ſanguinē ſuum effundētes.utus dedere rn̄ſum. Perrexerūt aūt ad vicinas ciuitates. ⁊ il.ſulentibꝰ eis demonia. dedit mugitum demon et ait.Dij qͥbiſcum comitabant̉ eūtes ad p̄lium nō poſſunt vobisdare īapoſtoli dei ibi ſunt ſimon ⁊ iudas. qui tātam ꝟtutem a deo ꝯſecuti ſunt vt nullus audeat illis p̄ſentibꝰ eloqui. Tūcpparadac dux fecit eos inquiri. Quos cū inueniſſet cepit ab eis inquirere. vn̄ eēt aūt qui. aut quare veniſſent. Cui rn̄dit ſimon. Sigenus queris hebrei ſumus. Si ꝯditionem. ſerui hieſu xp̄i ſumusſi cauſam. ſalutis veſtre cauſa venimus. vt relicto errore ſimulacroruꝫ. deū qui in celis eſt poſſitis cognoſcere. cui dux reſpōdit. Nūcinterim vado ad p̄lium indoꝝ. ⁊ nō eſt mihi opportunuꝫ vt de hisdiſcutiam. dū felix fuerit in reuertēdo ſucceſſus audiā vos. Dixitei iudas. Modo magis congruuꝫ eſt te illum cognoſce̓. cuius opepoſſistor exiſtere. vel eos qui rebellos ſunt pacatos īuenire. aitdux .Iioniā audio deos noſtros corā vobis n̄ eſſe auſos nobisdare rn̄ſum. vos nobis futura p̄dicite. vt quos belli exitus habiturus ſim. poſſim ſcire. Dicit ei ſimon. Ut agnoſcas errorē illorumquos putas tibi futura p̄dicere. damus illis pt̄atem reſpondenditibi. vt dum dixerint que ignorāt. ꝓbemus eos ꝑ omīa eſſe mentitos. Tūc ceperūt phanatici eoꝝ arripi ⁊ dicere grande belluꝫ eſſefutuꝝ. ⁊ ex vtraqꝫ parte poſſe interfici p̄liantes. Apoſtolis aūt inriſum excitatis ait dux. Me timor inuaſit. vos aūt ridetis. Dicuntapoſtoli. ceſſet timor tuus. qꝛ nobiſcum pax intrauit iſtaꝫ ꝓuinciāHodie intermitte ꝓfectionem ⁊ cras hora tercia venient qͦs p̄miſiſti cum legatis indoꝝ. qui paci veſtre ad quaſcunqꝫ ꝯditiones gͣtanter ꝯſentientes pactum vobis firmiſſimū ſtabilient̉. ſimili modo pontifices riſum leuauerūt dicētes duci. Noli domine hominibus iſtis credere mendacibꝰ. aduenis ⁊ ignotis. qui ideo aliqua loquunt̉ vt nō quaſi exploratores teneant̉. Iſti dij qui nūqͣꝫ fallūdederunt tibi rn̄ſum. vt cautus atqꝫ ſolicitus ſis. hos vero pannoſos. ⁊ ꝑſonā nullam hn̄tes. quos videre vel audire iniuria eſt ad iniuriam deoꝝ nō punis. Reſpondit dux. Hoc magnū eſt ꝙ aduene pauꝑes ⁊ ignoti cū tanta ꝯſtantia aſſeuerāt ꝙ deoꝝ noſtroruꝫteſtimonijs videt̉ eſſe ꝯtrariuꝫ. Dicūt ei pontifices. iube eos cuſtodiri neant. Rn̄dit dux. Nō ſolum illi. ſed etiā vos in cuſtodiaeritis. vtitus doceat qui merito debeāt honorari. quiqꝫ condemnari. Factū eſt aūt in craſtino venerūt nuncij qui miſſi fuerāt.et nūciauerūt ita eſſe ſic̄ apl̓i p̄dixerūt. Tunc iratus pōtificibꝰ duxiuſſit ignē copioſum accendi. ibiqꝫ eos ꝑ̄cipitari. ⁊ om̄s qui apl̓osdei obfuſcare videbant̉. Apoſtoli vero ꝓſtrauerūt ſe ei dicentes.Obſecramus dn̄e ne efficiamur cā interitus eoꝝ ⁊ qui ꝓ vita ⁊ ſalute mortuoꝝ huc miſſi ſumꝰ. viuētes occidere videamur. Mirorait dux vos ita ꝓ his int̓uenire. qui nihil aliud egerūt. ꝑ om̄s cōmites meos ⁊ tribunos ⁊ ſatrapas ⁊ premia ꝯtulerunt ingentia vtvos viuos incēderent. Dicūt ei apoſtoli. Diſciplina magiſtri noſtri hanc regulam tenet. vt nō ſeim malum ꝓ malo nō reddat. ſetiam bona ꝓ malis reſtituat. Ait dux.c ſaltꝑmittite vt omnia bona eoꝝ vobis tradant̉. Non ſiobis aliqͣ poſſidere in terra. qꝛ noſtra poſſelo eſt in celo eternaDe certamine eoꝝ contra magos..lxxii.

Udiente hec zarōes ⁊ arphaxath dixerūt. Iſti hoīesgni ſunt. ⁊ ꝯtra d̓osIet contra regnū tuuꝫ ſubtiliter agunt. Dixit eis dux. ſiauſi eſtis. habete cū eis conflictū. Et ſi viceritis eos abicient̉. Reſponderunt magi. Vt ꝓbes qꝛ nobis p̄ſentibꝰ nō poterunt loquiiube hic aſtare aliquos eloquētiſſimos ⁊ in argumētū acutiſſimosvt habeāt nobiſcū ꝯflictū. Et ſi auſi fuerint loqui p̄ſentibꝰ nobisimꝑitiſſimos nos eſſe ꝓbabis. Tunc iuſſu regis ⁊ ducis aduocatip̄ſto facti ſunt. Cū in p̄ſentia regis cunctorūqꝫ ſublimiuꝫ magi locuti eēt. omnis illa cōuocatio ita muta facta eſt. vt nec nutibꝰ qd̓loqui nō poterat indicaret. Poſtea dixerūt magi ad regē. Vt ſcias nos ex deoꝝ numero eſſe. ꝑmittemus eos qͥdeꝫ loqui. ſed ambulare nō poſſe. Qd̓ cum feciſſent. addiderunt. Ecce reddimus eisgreſſum. ſꝫ faciemus eos aꝑtis oculis nihil videre. Cunqꝫ ⁊ hoc feciſſent. expauit cor regis ⁊ ducis dicentibꝰ amicis illoꝝ non deberemagos illos ꝯtēni. Tandē aduocati merore ꝯfecti ad ſua reu̓ſi ſt̓Dux vero cū haberet amicos apl̓os ⁊ narraſſet eis omnia q̄ dictavel facta fuerant. dixerunt ei apoſtoli. Iube aduocatos venire adnos pͥmo. ⁊ tunc iterū ingrediant̉ ad regem ſil̓em habituri conflictum. Qd̓ cum feciſſet. vidētes aduocati apoſtolos viliſſima veſteindutos. quaſi in deſpectu eoꝝ ꝑſonas habuerūt. facto tn̄ ſilentōſic eos allocutus eſt ſimon. Nō offendat aſpectus veſtros iſte noſter habitus vilis. Intus em̄ latent ea q̄ eternā gloriam ⁊ vitaꝫ inuenire vos faciant. nō em̄ omnes homīes de vno patre ⁊ vna matre nati ſumus. Qui cū facti eſſent. ⁊ in regione viuoꝝ poſiti. ſuadente angelo inuidie p̄uaricati ſunt legem. quā a creditore ſuo acceꝑant. ⁊ ſerui facti ſunt eiꝰ cui ſuadenti obtemꝑauerāt. Ideo angelus peſſimus facit. de hominibꝰ quos in errore tenet qd̓ ipſe voluerit. quia deus verus quē ille timet non eſt cum eis. hac de cauſavos ꝑ magos ſuos qͣꝫdiu voluit fecit tacere. ⁊ iteruꝫ nō videre. itērumqꝫ immobiles ꝑmane̓. Un̄ vt ⁊ ꝓbetis ita eſſe. ꝓmittite vosab ydoloꝝ cultura diſcedere. ⁊ ſolum inuiſibilē deum colere. Qd̓cum feceritis. imponemus manus noſtras ſuꝑ capita veſtra. ⁊ ſignum chriſti faciemus in frontibꝰ veſtris. ⁊ ſi nō eos cōfutaueritiscredite nos fallere in omnibꝰ quecunqꝫ aſſerimus. Tūc illi rōnemveram conſiderātes. ꝓſtrauerunt ſe apoſtolis dicentes. Uos facite vt nō nobis poſſint impedire officium lingue nec aliqua membris īpedimēta inferre. ⁊ ſit ſuꝑ nos ira dei ſi vltra ydol̓ crediderimus. Tūc orauerunt apoſtoli dominuꝫ. vt magnifica figmenta exinauiret. ⁊ iſtos fortes ac ſtabiles contra magos faceret cōſtanterinſurgere. Qui cū reſpōdiſſent amen ſignati ſunt in frontibꝰ ſuiset abierunt ad regeꝫ. ac cum duce ingreſſi ſunt. Magi quoqꝫ affuerunt volentes facere ea que fecerant. ⁊ nulla rōne potuerunt.¶ De ſerpentibus magorum quorum morſibus afflicti idem fu.lxxx.¶¶ Duocati aūt inſiſtebanteis dicentes. ſi poteſtis agite que heri feciſtis. illi autemirati multitudinē ſerpentū fecerunt. tūc dicunt omnesregi vt vocarent̉ apl̓i. Ueniētes gͦ apoſtoli impleuerūt pallia ſuade ſerpentibꝰ. ⁊ miſerunt in magos dicentes. in noīe dn̄i noſtri hieſu chriſti nō moriemini. ſꝫ morſibꝰ eoꝝ attrectati. mugituꝫ dabitisdoloꝝ veſtroꝝ. Qd̓ ⁊ factū ē. Ceperūtqꝫ magi vlulare ſicut lupi.Rex aūt ⁊ om̄s dicebāt apl̓is. Permittite eos vt moriant̉ ab eis.At illi rn̄derunt. nos miſſi ſumus a morte ad vitā reducere. non avita in mortē p̄cipitare. Oratōne aūt facta. dixerunt ſerpentibꝰ innoīe domini noſtri hieſu xp̄i ad loca veſtra redite. ⁊ om̄e venenumqd̓ in his magis effudiſtis vobiſcū auferte. Maiores aūt cruciatꝰpaſſi ſunt. cū vniuerſi ſerpētes iteꝝ morſibꝰ edebāt carnes eoꝝ. vtvenena ſua tollerēt ſugētes ſanguinē eoꝝ. Cūqꝫ abijſſēt ſerpētes.dixerūt apl̓i magis. Per tres dies dimittimus vobis dolores dominari vt d̓ his erroribꝰ veſtris peniteamini. Iuſſerunt aūt eos inmanibꝰ tolli. ⁊ ad hoſpitia ſua duci. Per triduū aūt nec edere necbibere nec dormire illis poſſibile fuit. ſed ſola vociferatio doloribꝰexorta inceſſabilis extitit. ſed cū iam in eo eēt vt ꝑiter exparēt. venerūt apoſtoli ad eos ⁊ dixerūt. Non dignat̉ deus habere coactaſeruitia. ideo ſurgite ſani. ⁊ habete liberam facultatem ꝯuertendia malo ad bonum. ⁊ ad lucem de tenebris exeundi. Illi autē ꝑmanentes in ꝑfidia ſua ſicut a facie mathei apoſtoli fugerant. ſic ⁊ abhis fugiētes. ſimulacrorum cultores ꝑ totam ꝑſidem cōmouerūt.vt apoſtolorum inimicicias excitarent dicentes. Uenient ad vosinimici deoꝝ veſtroꝝ. ſi vultis deos habere ꝓpicios ꝯpellite eos ſacrificare eis. ſi aūt noluerint interficite eos.De ceteris apoſtoloꝝ geſtis apud babiloniam. .lxxxj.Poſtoli aut morantes inbabilonia faciebāt mirabilia magna habebātqꝫ diſci¶ pulos ml̓toſ. ex quibꝰ ordīabāt p̄ſbiteros ⁊ dyaconos