Liber.VIII.

ꝑdidit. ⁊ ego illi manſtabo furti actoreꝫ. Auditiſqꝫ oīm cauſis.certo veritatis reſponſo ſiulis ſatiſfaciebat. ⁊ furti reum. fuganetiā ſi fur aufugiſſett. Ad noui famꝯiectoris tam exteriqͣꝫ indigene cōueniebant. latrones diaūt eſſe qͣles fuerātdeſinebant. Interea dū ſic placens regi ⁊ptimatibꝰ eiꝰ plebi ſuadamna reſartit. de ore ſuo pendētem regē ipſo pn̄te turbam circūſtantem ſic allocutꝰ eſt. ſi vos credulos ⁊ attētos pollicemini auditores mira loquerer. ⁊ qͥddaꝫ vix credibile auditu. horribile dictucrudele actu. vobis enarrare. Miſericordie dn̄i ꝙ nō eſtis ꝯſūpti.ꝙ roma funditꝰ nō corruit. cū facinus p̄ omnibꝰ deteſtabile in eapatratū ſit. Vulier eī illa quā ſanctiſſimā dicitis. q̄ in vrbis veſtreplateis ⁊ angulis. ſibi ꝑ ypocriſim fame titulū erexit ſceleratiſſimaeſt. ⁊ oīm crudeliſſima feminaꝝ. nam de ꝓprio filio ꝯceptuꝫ filiumꝓprijs manibꝰ trucidauit. ⁊ ne videret̉ in latrinā ꝓiecit. ad hāc vocem om̄s ꝯſternati. noli inquiūt blaſphemare mudicie ſacrarium.pietatis templū. Multe femīe ꝯgregauerūt virtutū dinitias. ſedhec ſuꝑgreſſa ē vniuerſas. hoc eſt inqͣt ille qḋ dixi. qꝛ difficile crederetis mihi. veniat vt examinet̉ ⁊ interim rogus in media plateaparet̉. in quo ſi ꝯfeſſa vel conuicta fuerit. viuēs incendat̉. Sinaūttis manibꝰ a tergo medijs initiar flamis. Placuit regi ⁊ ſatrapis eius. ⁊ miſſis ſatellitibꝰ. iuſſit eam honorifice introduci. Cuiintranti palatiū. om̄s aſſurrexerūt. Rex aūt ipſe ſedem ei ꝑari fecitet ſibi conſede̓ iuſſit. factoqꝫ ſilentio ait ei. Non te latet noui famavatis. quē ſuſcitauit deus in ſalutē romane gētis. Ꝙ aūt nō paruꝫdolemus in multis te accuſat ⁊ nō ſatis credibilia nobis contra tedicit teſtimonia. ꝯfitere gͦ ſi quod feciſti peccatū. ⁊ da gloriam deovel purgate a crimine obiecto. Illa aūt vnctiōe que de omnibꝰ docet inſpirante. rn̄dit. Qm̄ grauis eſt cauſa. ⁊ nil ſine cōſilio faceredocet ſapiens. nec ego tutū fore credo corā rege ⁊ ꝓceribꝰ eius ſineconſilij patrocinio allegatōem meā exercere. ſic acceptis inducijsegreſſa .i. nō eſt ꝯfiſa ī hoīe. ſed toto corde ꝑ pnīaꝫ ꝯfugit ad xp̄mlit̓ beata dei genitrix eā ab obprobrio liberauit. .xcv.Ir autē vite venerabilislucianus vel lucius noīe. tunc tꝑis romanā ornabat cathedram. eius pedibꝰ ꝓuoluta. cū gemitu cordis ⁊ torrente lacrimaꝝ. calamitatis ſue recenſuit hiſtoriam. ruptiſqꝫ veſtibus ⁊ euulſis crinibꝰ. requiſiuit ab eo. vtꝝ ꝑ quodcunqꝫ malagmapenitētie. curari poſſet vulnus peccatricis ꝯſcīe. At ille videns cōpunctōem in ea eſſe vehemētem. ⁊ totus ſuꝑ eam pietatis viſceribus affluens. cōfiſus de dei miſericordia. reatus veniā ⁊ vite remediuꝫ ꝓmiſit dicēs. Aīmequior eſto filia. qꝛ maior eſt dei pietas qͣꝫq̄uis iniquitas. nam ⁊ petrus ꝑ lacrimas nō ſolū reatus ſui veniaꝫſed ⁊ apoſtolici pͥncipatus obtinuit dignitatē ſic maria magd̓. perſanctificatōeꝫ lacrimaꝝ. de vaſe cōtumelie meruit effici vas glorieMatrem ꝟo hieſu mariā conſulo vt p̄ omnibꝰ inuoces. eāqꝫ aſſiibꝰ freētes. Ipſa em̄ vnica ſpes humane recōciliatōnisbſbteīcauſa eterne ſalutis. nolo aūt tibi ml̓ta iniūge̓. qꝛ tp̄usle. ſed dn̄ica oratio tibi ſit abſolutio ꝓ peccato. his ſermoiulier manus ad celū cor ad mariam leuabat. oranseā in multo fletu. vt eiꝰ liberaret̉ interuētu ab impetitōe adu̓ſarijet a ꝯfuſione cōmuni. ſtatuta itaqꝫ die cū familiaribꝰ ꝑrexit ad curiam. ⁊ erat eius ſpes deceleſti adiutorio pendens. ⁊ cor maxime inmaria fiduciā habēs. nec deeſſe potuit mater miſericordie tam mirabilibꝰ ſipirijs penitētis. ſed inuiſibiliter eam ꝓtegēs pn̄tia ſuemaieſtatāde aſtitit ante tribunal terreni iudicis. hac igiturbeata comite mulier munita intrauit ꝯſiſtorium. ⁊ a rege et a ppl̓oreuerent̉ excepta ꝯſedit in medio. omnibꝰ facta ſpectacl̓m. Tuncoīm ore clauſo ⁊ aure aꝑta. rex ait clerico. En quaꝫ accuſaſti dn̄apn̄s eſt. narra ſi quid habes. At ille intuitus mulierē mirabat̉ quehec eſſet. Reuera em̄ nō ipſa erat que pͥus ſed altera. quia ꝑ gr̄aꝫſpūſſancti alterata. cunqꝫ om̄s inſtarent vt loqueret̉. nō eſt inquithec inceſtuoſa ⁊ homicida illa quā accuſaui. hec eſt em̄ ſancta. hecſpecioſa inter filias hierl̓m. hec eſt que aſcendit de deſerto delicijsaf. in. f. dilectū ſuum. qd̓ em̄ dicere timeo ⁊ tacere nō poſſuꝫ. mariamater hieſu ei aſſiſtit. eamqꝫ cōfouet ⁊ cuſtodit. Ad hāc vocē oēsin ſtupore verſi. frontes ſuas vexillo crucis armauerūt. ⁊ dyabolꝰvirtute ſigni ſaluatoris nō ſuſtinens quaſi fumus euanuit ex ocul̓eoꝝ. Omniſqꝫ conſcio gaudens maria iura gr̄aꝝ ꝑſoluit. Et muer ſic liberata a macula ꝯſcientie ⁊ infamie coram populo inuenitnomen grande iuxta nomen magnoꝝ qui ſunt ī terra.De vidua pauꝑe quā ī exitu ſuo honorauit..xcvj.Uidaꝫ parochie preeratꝯſbiter in ſeculo potens ⁊ glorioſus. ſed nō minus vicijs qͣꝫ diuitijs plenus. h̓ ſub cura ſua habebat diuiteꝫnobilem. ⁊ pauꝑculam viduam. Qui vno tꝑe decūbentes. rn̄ſummortis acceperūt in ſemetipſis. vocatus eſt p̄ſbiter. vt morientemdiuitē viſitaret. ⁊ accepta ꝯfeſſione. data cōmunione. exiturā aīaꝫ

deo cōmendaret. Qui de rapiēda ſolūmodo lana. nō de oue curāda ſolicitꝰ. vt diuitis nūciuꝫ vidit ire feſtinauit. Intrauit palatiuꝫpenetrauit cubiculū vbi iacebat diues purpura ⁊ ſerico circūdatꝰauro ⁊ gēmis oneratus. ſuꝑ plumaꝝ molliciē reſupinatus. Ibi inuenit circūſtantiū multitudinē. ſeductoria adulatiōe diuiti ſolatiaꝑſoluentē. cōiunx ⁊ filij. atꝫ omnis familia dn̄m lamētabant̉. Sꝫet qͣꝫ plures ex ipſis ad rapinā hereditatē ſuſpenſi. ſcꝫ licet verbotenus mortē audacie ⁊ p̄ſumptōum dānarent. eam tn̄ tacito cogitationū eſtu p̄cabant̉ citius venire ⁊ hoīem de medio tolle̓. Itaqꝫp̄ſbiter ſecretū petijt. ⁊ qualemcūqꝫ cōfeſſionem extorſit. Deindſeſſione firmata numi captator. caritatis affectum ſimulās cōꝑaticepit ⁊ condolore. quere̓ quid vellet que ꝑs corꝑis grauius ſe haberet. Inter ancipites gladios ſecuritateꝫ ⁊ pacem falſus ꝓphetapollicebat̉. verbiſqꝫ mendacibꝰ liniebat ꝑietem. cui dn̄s ruinā minabat̉. Interim ſuꝑuenit qͥdam ex ꝑte vidue qͥ diceret eam in extremis agentē. xp̄iane ſalutis remedia poſtulare. Sꝫ p̄ſbiter duꝫſe totū daret ad lactandū peccatorē nihil rn̄dit. At dyaconꝰ ꝓpeaſſiſtens. ꝓ muliere deſolata ad cor eius loquēs ait. grande nobispiaculū ⁊ femīe ꝑiculum. ſi nr̄a negligētia ſine confeſſionis ⁊ ſacrimyſterij ꝑticipatōe eam migrare ꝯtigerit. cui felle cōmoto p̄ſbiterait. Oꝑum ſani capitis cōſilium ꝓ vili vidua nobilē relinque̓ patronū ne turberis inqͥt dyaconꝰ. ego ſi iubes infirmā viſitabo. Isfauēte p̄ſbitero. dyaconus diſceſſit cito. ſumptaqꝫ ſalutari hoſtiaad vidue tuguriū ꝑuenit. Que rebꝰ quidē vacua ſed bonis oꝑbꝰplena. ſuꝑ humū duraꝫ ⁊ ꝑuo ſtramine ꝯſtratā. collidebat mēbraieiunijs exeſa. Ille itaqꝫ interno limine vix bn̄ tacto. oculos leuās.famule xp̄i in ceno iacēti. vidit aſſiſtere excubias de celo. Mater eīhieſu maria aſſiſtebat cū choro virginali. que p̄ferebat lintheolūet vultū egrotātis a ſudoribꝰ mūdans. ſatagebat circa frequēs miniſterium. his viſis dyaconus ſtupēs ſtetit eminꝰ. ſed celi regina eiadmirāti multū affabilis viſo dei ſuoqꝫ filio. toto corꝑe in terramꝓſtrata adorauit eū cū ſuis virginibꝰ. Quibꝰ erectis. data fiduciavir dei intrauit. maria etiā ſedeꝫ ꝑante. ac ne timeret hortāte ſeditꝯfeſſionem vidue accepit. cōmunionē dedit. ⁊ pſalmis obituꝫ eiusp̄muniuit. Deinde cū gaudio ad domū diuitis ꝓperauit. aſtanſqꝫin limine. vidit nigros cattos circūuallētes lectuꝫ diuitis. qͦs miſerille vidēs. ⁊ nimis infeſtos ſentiēs. rugiebat clamans. Tollite cattos. tollite miſero ſubuenite. Unꝰ tandē ethiops. voce minax vultu terribil̓. vncū quē manibꝰ geſtabat faucibꝰ īmerſit peccatoris.Infelix aīa nullū in tota ꝯuerſatōe ſua refrigeriū ꝯſcīe reꝑiens. pauet ⁊ trepidat. miſeꝝ mors paulatiꝫ occupat. Deniqꝫ ethiops illefurēs vncū violent̓ de palpitantibꝰ faucibꝰ extrahit. ⁊ horribilemdās vocē. infeliceꝫ ſpūm reddit. Irruerūt ceteri malicie cōplices. ⁊peccatricē aīam plagis ⁊ vulneribꝰ afficiētes. īmergūt in locū tenebraꝝ ⁊ lacū mortis eterne. cū hoc aſpice̓t dyaconꝰ tremor tenuiteum. ⁊ cadēs factus eſt in mētis exceſſuꝫ. Sꝫ mox ei apparēs mat̓regis glorie. ne timeas inqͥt cariſſime. nō te dyabolica nocebit malignitas. cui ꝑata eſt beatitudo celeſtis his blandicijs recreatꝰ poſtqͣꝫ ad ſe redijt conſolatrici ſue gratias rependit. ⁊ ex his reuelationibus nō paruꝫ ꝓfecit.De feſte quā ſancto bonito p̄ſuli poſt miſſum dedit. .xcvij.Anctus preſul bonitus aluernēſis. cū cor ſuū ꝑfecte dediſſꝫ vt ꝑfecte ih̓m ⁊ eiusmatrē diligeret. qͣdam die templū beati michaelis cuꝫturba intrauit. ⁊ in angulo baſilice licꝫ inter ml̓tos ſolititudinē cordis ſibi fecit. ꝯſūmatis myſterijs. quiqꝫ in ſua redierūt. ⁊ ipſe ſolusin latibulo ſuo remāſit. Et cuſtodes ꝗdem ne qͥs remāſiſſet ꝑſcrutati ſunt eccl̓iam. ſed dei nutu ſancti viri nō potuerūt inuenire latebram. Qui obſeratis iam eccl̓ie foribꝰ. eo ſecurius qͦ ſecretiꝰ effudit in ſe aīam ſuā. factuſqꝫ in agonia ꝓlixus ⁊ enixius orans vidithmōi viſioneꝫ. Ecce repete de celo ſonuit qͣſi vox dulcis cantileneet micantibꝰ lumīaribꝰ limen templi cepit freme̓ tanqͣꝫ intrāte multitudine aſpiciebat vir ſct̄us. ⁊ ecce virgo maria intrabat cū candidato ſanctoꝝ angeloꝝ ⁊ aīaꝝ cetu. ſic̄ regina circūſtante exercituChorus ille celeſtis decātabat laudes dn̄e eiuſqꝫ filio. ipſa qͦꝫ vocem ſuā exercuit in xp̄i p̄conio. Per mediū chori facta ē illa ꝓceſſio. cunqꝫ ventū fuiſſet an̄ altare. q̄ſitū eſt a qͥbuſdā ſanctoꝝ quihaberet miſſaꝫ celebrare. En inqͥt beata ꝟgo. adeſt bonitus p̄ſuvere bonus ⁊ ſatis dignꝰ cui hoc officiū debeat cōmitti. Audiēs hͦille. pauebat ⁊ retrahebat ſe. cuiꝰ rei lapis qui ei ceſſit adhuc ẜuatindiciū. Tandē queſitꝰ ⁊ inuētus. deductꝰ eſt ⁊ pn̄tatus ille beateꝯgregatōi. ⁊ mīſtrantibꝰ ſct̄is veſte nuptiali ornatꝰ eſt. ac diuinolicitꝰ. Et poſtqͣꝫ dedit in celebratōne ſancti oꝑis decꝰ aaltari aſūmauit. beata virgo valefaciēs dilecto ſuo ꝓ mune̓ celedecenſtem veſtē ei dedit. Res eſt nota ſatis. ⁊ apd̓ alu̓nenſes admoduꝫcelebris. maxīe aūt in ciuitate aluernie que d̓r mons clarus. ⁊ vſqꝫhodie mōſtrat̉ ppl̓o veſtimētuꝫ illud celeſte cuiꝰ materies ⁊ cōtexture modꝰ a nullo hoīm dinoſci pōt. ⁊ eſt eximij candoris. mireqꝫ