SeptimusLiber

p̄cium care pietatis euileſcit. qͥntiā eo certius quo miſerius exꝑiui mulierē. p̄tor apud tribunal ſuūmentū habet. Sangucapitali crimine dānatā. in carcere necandā tradidit. Is autē quicuſtodie preerat miſericordia motus. nō eam ꝓtinus ſtrāgulauitadituꝫ quoqꝫ filie. ſed diligēter excuſſe ne quid ſibi inferret deditfuturum exiſtimās vt inedia ꝯſumeret̉. Pluribꝰ aūt iaꝫ tranſactꝭdiebꝰ ſecum ipſe querens quid nam eſſet ꝙ tam diu ſuſtentareturcurioſius obſeruans. aīaduertit filiam. exerto vbere famem mr̄isſui lactis ſubſidio lenientē. Que tam admirabilis ſpectaculi nouitas ad iudices ꝑlata. remiſſionē mulieri impetrauit. Quo em̄ nonpenetrat. aut quid nō excogitat pietas. quid em̄ tam inuſitatuꝫ etinauditū. qͣꝫ matrem nate vberibꝰ alitam. putaret hoc aliquis cōtra reꝝ naturam factū niſi ꝑentes diligere pͥma nature lex eſſet.Idē de pietate rhuis p̄dicat̉. qua patrem ſuū cynoma ꝯſimilifortuna affectū. pariqꝫ cuſtodia traditū. iam vltime ſenectutis. velut infantē pectori ſuo admotū aluit. Herent oculi hoīm atꝫ ſtupent cum huius facti pictam ymaginē vident. Cetere qͥdem virtutes admiratōnis multū. pietas aut etiam amoris meret̉ pl̓imuꝫhanc caritatē ꝓximus fraterne beniuolentie gͣdus excipit. Namſicut merito primū amoris vinculū ducit̉ plurima ⁊ maxima beneficia a ꝑentibꝰ accepiſſe. ita ꝓximuꝫ iudicari debet ab eiſdem ſimiſſe. Quā copioſe etem̄ ſuauitatis illa recordatō eſt in eodēaccedomicianteqͣꝫ naſcerer habitaui. in eiſdē cunabilis infantie tꝑaegi. eoſdem ꝑntes appellaui. Cara eſt vxor. dulces liberi. iocudimici. affines accepti. ſed poſtea cognitis nulla beniuolētia debetaccede̓.borem exhauriat. Genitio p̄tori portum egrediēti. nogium incidit. Nam in eius capite ſubito velut cornua irrepſerūt. Rn̄ſumqꝫ eſt eum regem fore. ſi in vrbē reuertiſſetuod ne accideret. volūtariū ac ꝑpetuū ſibimet indixit exilium.pietatē que qd̓ ad ſolidā gloriā attinet. vij. regibꝰ p̄ferat̉.denIdem in libro ſexto..cxxvj.Aſtelius iuriſperitus cūd̓ patribꝰ liberius multa loqueret̉. ab amicis ne hͦ face̓tadmonitus. duas res que hoībꝰ amariſſime viderēturnā ſibi licentiā p̄bere rn̄dit. ſenectutē videlꝫ ⁊ orbitatē. Maniliꝰ cum ei ꝯſulatus oīm conſenſu deferret̉. ⁊ ille ſub excuſationeaduerſe valitudinis oculoꝝ eum recuſaret. inſtantibꝰ cūctis. aliuꝫinquuirites q̄rite ad quē hūc honorē trāſferatis. nā ſi me eū gerere co.eritis. nec ego mores veſtros ferre. nec vos meū imꝑiumꝑpeti poteritis. Rutilius cū amici cuiuſdā iniuſte rogatōni reſiſteret. iſqꝫ cuꝫ indignatōe dixiſſet. quid gͦ opus mihi eſt amicicia tua.ſi quod rogo nō facis. reſpondit. īmo quid mihi tua. ſi ꝓpter te aliquid inhoneſte facturus ſim. Anthoniꝰ orator clariſſimus cuꝫ inceſti reus ageret̉. accuſatores ſeruū eius in iudicio poſtulabant. eoꝙ ab eo cum ad ſtupꝝ iret laternā p̄latam ꝯtenderēt. qui anthonium hoc noīe vehemētius ꝯfuſum atꝫ ſolicitū. vltro hortatus eſt.ne ſe iudicibꝰ torq̄ndum trade̓t. affirmās nullū ex ore ſuo verbumexituꝝ qd̓ cām eius lederet. Itaqꝫ plurimis ꝟberibus laceratus.eculeoqꝫ impoſitus. candētibꝰ etiā laminis iuſtus. om̄em vim accuſatōnis cuſtodita rei ſalute ſubuertit. pium ⁊ forteꝫ gerens ſpūmẜuili noīe incluſum. Panapionis quoqꝫ ẜuus admirabilis fidei.cum ad dn̄m ꝓſcriptum occidendū milites veniſſe cognoſce̓t. mutata cū eo veſte. ꝑmutato etiā anulo. illū poſtico clam emiſit. ſe aūtin cubiculū lectulūqꝫ recepit ⁊ vt panapionē occidi paſſus eſt. Caduca nimiū ⁊ fragilia. puerilibuſqꝫ ꝯſentanena crepitis ſunt iſta. q̄vires ⁊ opes humane vocant̉. affluūt em̄ ſubito repēte dilabunt̉.nullo in loco. nulla in ꝑſona ſtabilibꝰ nixa radicibꝰ ꝯſiſtunt. ſed incertiſſimo flatu huc ⁊ illuc acta. quos in ſublime extulerūt. improuiſo receſſu deſtitutoſqꝫ ꝓfundo cladium miſerabiliter immergūtItaqꝫ nec exiſtimari nec dici bona debent. cum inflictoꝝ maloruꝫidine deſiderium ſui duplicent.terum de eodem..cxxvij.Idem in. vij. li.Mperiū nr̄m nō tam robore corpoꝝ qͣꝫ vigore animoꝝ. incrementū ac tutelaꝫIſui comꝑhendit. Humane felicitatis appellatōem rogus cōſumat. qui ſe incurſui maloꝝ obijcit. Rex ille ſubtilis iudicij (quē ferunt) traditū ſibi dyadema pͥuſqͣꝫ capiti imponeret retentum diu ꝯſideraſſe ac dixiſſe. O nobilem magiſqͣꝫ felicē pannūquē ſi quis penitꝰ qͣꝫ multis ſolicitudinibꝰ ꝑiculis ac miſerijs ſit refertus cognoſce̓t ne humi ꝗdem iacentē tollere vellet. Aliquid inutiliter cuꝑe ⁊ in eo ꝑſeuerant̉ morari hec dulcedo vicina ē exitio.¶ Idem in. viij. li. Bone fidei vēditorem: nec cōmodoꝝ ſpeciemaugere necimodoꝝ cognitōem obſcurare oꝑtet. Licinius ſtolo cum legē ſanxiſſet. ne qͥs amplius qͣꝫ quingēta agriiugera poſſideret. ipſe mille ꝯꝑauit. diſſimulandiqꝫ crimis gratia filio dimidiāꝑtempauit. ob hoc a popilio accuſatus. p̄mus lege ſua cecidit. doc.nihil aliud debere principi. niſi qd̓ prius imꝑauerit.

quiſqꝫ ſibi. Ocium qͥdem induſtrie ſtudio maxime videt̉ ꝯtrariūp̄cipue ꝟo ſubnecti debet nō quo euaneſcat ꝟtus. ſed quo recreetur. Hoīem quippe reꝝ natura. continui laboris patiētem eē nōſinit. Eloquētie ornamenta. in ꝓnūciatione apta. ⁊ cōueniēti corporis motu ꝯſiſtunt. quibꝰ cum ſe quis inſtruxerit. tribꝰ modis homines aggredit̉ .ſ. aures eorum penetrando. oculos demulcendoiadendo..cxxviij.Xuc de eodem.Idem in libro. ix.Landuꝫ malum luxuriaquā accuſare aliqͣnto facilius eſt qͣꝫ vitare. inſerat̉ oꝑinoſtro. nō vt honorem vllū recipiat. ſed vt ſeipſum recognoſcēs. ad pnīam impelli valeat. Quid de femīs vlterius loquar. quas ⁊ imbecillitas mētis ⁊ grauioꝝ opeꝝ negata affectatōom̄e ſtudiū ad curioſiorem ſui cultū hortat̉ ꝯferre. cū ⁊ nominis ⁊animi excellentes viros. in hoc pͥſce ꝯtinētie ignotū diuertulū videam ꝓlapſos eſſe. Quid vicijs fedius. quid etiā dānoſius. quibus ꝟtus atterit̉. victorie langueſcūt. ſopita gloria in infamiā cōuertit̉ animiqꝫ ꝑiter ⁊ corꝑis vires expugnant̉. Antiochus ſyrierex cuius cecaꝫ ⁊ amentē luxuriā exercitus eſt imitatus. magna exꝑte clauos aureos crepidis ſubiectos habuit. argenteaqꝫ vaſa advſum culine cōꝑauit. ⁊ tabernacula textilibꝰ ſigillis adornata ſtatuit. auaro potiꝰ hoſti optabilis p̄da. qͣꝫ vlla ad vincendū ſtrenuomora. Crudelitatis horridus eſt habitꝰ. truculenta ſpēs. vox terribilis. omnia nimijs ⁊ cruētis imꝑijs referta cui ſilentiuꝫ dare crementū eſt. Ire ⁊ odij affectus magnos in pectoribꝰ humanis excitant fluctus. ille ꝓcurſu celerior. h̓ nocēdi cupidine ꝑtinacior. vt̓qꝫ ꝯſternationibꝰ plenus. ac nunqͣꝫ ſine ſui tormento violentus. qꝛdolorem cū inferre vult patit̉. amara ſolicitudine ne vltimo nō cōtingat anxius. ſed ꝓprietatis eoꝝ ymagines certiſſime ſunt. quasdij ip̄i in claris ꝑſonis. aut dicto aliquo aut facto vehemētiore cōſpici volunt. Auaricia latentiū indagatrix lucroꝝ. manifeſte p̄devorago auidiſſima neqꝫ habendi fructu felix ⁊ querēdi cupiditate miſerrima. hec an omnes ſeptimuli p̄cordia poſſedit. qui cū grachi familiaris fuiſſet. caput eius abſcinde̓ ac ꝑ vrbem palo fixumferre ſuſtinuit. qꝛ opimiꝰ ꝯſul auro ei repenſuꝝ edixerat. Sūt etiam qui tradāt eū liq̄to plumbo cauataꝫ ꝑtem capitis qͦ ponderoſius eēt impleſſe. Odioſa ſeptimuli auaricia. ptholomei ꝟo regiscyproꝝ riſu ꝓſeq̄nda. Naꝫ cū anxijs ſororibꝰ magnas opes corripuiſſet. ac ꝓpter eas ꝑituꝝ ſe videret. ideoqꝫ omni pecunia nauibꝰimpoſita in altū ꝓceſſiſſꝫ. vt claſſe ꝑforata ſuo ꝑiret arbitrio. ⁊ hoſtis p̄da careret. auꝝ ⁊ argentū mergere nō ſuſtinuit. ſed futuruꝫnecis ſue p̄mium domū reuexit. Hic ꝓculdubio nō poſſedit diuiecunietias. ſed a diuitijs poſſeſſus eſt. titulo rex inſule..mancipium miſerabile..cxxix.e eodem.Ccultū iam ⁊ inſidioſummalū ꝑfidia latebris ſuis extrahat̉. cuius efficaciſſimevires ſunt mentiri ⁊ fallere. fructus aūt in aliqͦ admiſſoſcelere ꝯſiſtit. tum qͥdem certꝰ cū crudelitatē nefarijs vinculis circūdederit. tātū incōmodi afferēs humano generi. qͣntum ſalutisbona fides p̄ſtat. habeat igit̉ nō minus rep̄henſionis qͣꝫ illa cōſequit̉ laudis. Temeritatis etiā vehemētes ſunt impulſus. quoruꝫictibꝰ hoīm mentes ꝯcuſſe nec ſua ꝑicula cōſpicere. nec aliena ſacta iuſta examinatōne ꝓſequi valent. Temeritati ꝓximꝰ ē erroret ad ledendū par. cui tn̄ facilius quis ignoſcat. qꝛ nō ſua ſponte.ſed vanis ꝯcitatus ymaginibꝰ culpe ſe implicat. Hūane vite curſus modo ꝓſpero mō tranquillo motu peragit̉. ſpe ſemꝑ minor.dum ⁊ cupide votis extendit̉. ⁊ fere ſine ratione ꝯſumit̉. Uix veriſimile eſt in eripiendo ſpū idem gaudiū potuiſſe quod fulmen. ⁊tn̄ idem valuit. nūciata etem̄ clade. que ad lacum trāſimenū inciderat mulier vna ſoſpiti filio ad ipſam portam obuia facta in eiuscōplexū expirauit. altera qͦꝫ cū falſo filij nūcio meſta domi ſederetad pͥmū ꝯſpectū redeūtis exaīata ē. Sicqꝫ qͣs dolor nō extinxeratleticia ꝯſumpſit. ſed minꝰ mirū. qꝛ mulieres. Calua conſul dum intorſica quā nuꝑ ſubegerat ſacrificaret. receptis litteris decretas eia ſenatu ſupplicatōes nūciantibꝰ. intēto illas aīo legēs. orta caligine. an̄ foculum collapſus mortuꝰ eſt. quē quid aliud qͣꝫ nimio gaudio euectū putemus. Corꝑis ⁊ aīme ſocietas infirmo vinculo cōherēs. facile dirimit̉. Minimoqꝫ ſtudio bonū retinēdum eſt. cuiꝰcaduca poſſeſſio. tāleuis afflatu violētie ꝯcuſſa dilabi poteſt.inentia octaui libri.Ctauus liber continethiſtoriā tm̄ xxvij. ānoꝝ ꝑ tꝑa. ſil̓r duoꝝ īꝑatoꝝ.ſcꝫ tyberij ſb̓ quo dn̄s appeſus eſt in cruce. ⁊ gaijcalligule. cꝰ ſcꝫ libri maximā ꝑtē tenēt geſta dn̄iih̓u. ⁊ miracl̓a bt̄e 3s mr̄is eiꝰ marie. Habꝫ at̄ capitula. cxxxvj.