gratro. nil niſi cū ſpinis gramē habebit ager̄. ꝯtulit ingeniū patientia longa maloꝝ nō ꝑuas aīmo dat gloria vires. ⁊ fecūda facit pectora laudis amor. eſſe bonū facile ē. vbi qd̓ vetet eſſe remotū. rara quidē virtus quā nō fortūa gubernet. Que maneat ſtabili cūfugit illa pede.Idem de vetulaUia mors ſemel ꝑſa iureſuo. nō plus ibidem fungetur eodem. Solos euitansdecios quibus alliciuntur multimode multi. de quo ſuper omnia miror. Quis furor eſt homines exponere ſic ſua ſortiCum ſolus caſus in talibꝰ inueniatur. Unde venire poteſt hominem ꝙ taliter furat. Tātus amor ludi tanqͣꝫ irrefragabilis ardor.Quid tibi cū numeris. quid hꝫ numerus numero plus. Quid cudiqꝫ cām. Nō tn̄ inueīo niſi ꝙ p̄tendo ſeqͣces. Ludi lucrādi ſoliꝰras prior alteruter veniet numeroꝝ. Mirari nō ſuffice quero vnodore moueri. In ſūmo cupidos. alit̓qꝫ acquire̓ ſegnes. Et demūfures ſi poſſit adeſſe facultas. Uidi ml̓totiēs d̓ patre pauꝑe natūml̓tiplicaſſe ſibi nūmiſmata ml̓tiplicaſſe ſibi diuitias alias ⁊ agrosagri cumulaſſe. Oīa diſpergēs luſor temulētꝰ adult̓. Oīa paulatīvēdebat ⁊ oībꝰ vſus. Tāde ad egeſtatē ſup̄mā deueniebāt. Quēꝯſuetudo mala difficiliſqꝫ relinqͥ. Uini potandi maturos duxitad ānos. Et bona diſpergit ꝓ ꝯſuetudine tali. Qd̓ delectat habet aliquatenꝰ excuſat̉. Qui veo facit optatū vt paſcat amoremUt cui forma eſt deſuntqꝫ monētia ꝟba. Saltē muneribꝰ potiatur amica. Qd̓ delectat hꝫ aliqͣtenꝰ excuſat̉. Sꝫ qui pro ludo ſuadiſꝑgit. nihil vn̄. Excuſet̉ habet. nihil ē inſanius ipſo. Sꝫ qꝛ nll̓aſunt adeo ꝯſortia cara. Quin aliqn̄ velit cōſorte carere. Legē nature fixā ponamꝰ. ⁊ illam. Circūſcribamꝰ modo q̄ poſitiua vocat̉In qua peccabo ſi fecero qd̓ ꝓhibet̉. Nō qꝛ peccatū ſit ſed qꝛ ꝓhibet̉. Felix qui poſſet vitare ꝑicula. ſꝫ qui ſcandala vitaret longefelicior eſſet. Nā ſicut melius mortali corꝑe nomē. Quod maneteternū. ſic ſunt peiora ꝑiculis Scādala corporeis cū ſint cōtrariafamē. Feliciſſimꝰ eſt igit̉ qui vitat vtrūqꝫ. Unuſquiſqꝫ ſibi quodmauult eligit. ⁊ qd̓ nō placet hoc renuit. Senſibꝰ intellectū ml̓tonobiliorē. ſicut em̄ virtꝰ intellectiua ſuꝑſtat. Senſibili ſic. ⁊ niſi ſitꝓportio mēdax. Obiectū obiectū ſeꝑabit ⁊ interiori Luci doctrine que illumīat intellectū. Nunqͣꝫ p̄ſumat cōferre foranea ſe lux.Ꝙ ſi ꝯtulerit temere ridebit̉ inde. Tauqͣꝫ ſi candela velit cōtende̓ſoli. Quid qͥd eī teneat de dijs ſnīa priſca. Unicꝰ eſt deus ⁊ dn̄scui dij quoqꝫ parēt. Hic deus eſt ꝟtus q̄dam q̄ trāſilit omnem.Uirtutē. virtus ſuꝑ omēm ſimplicitatē. ſimplex a nr̄a ſic cognitōne remota ſimplicitate ſua ꝙ ꝑ ſe ſcibilis ipſa. Nō eſt a nobis. nōꝙ de ꝑte ſua ſit. Defectus. ſed nos ebetes ſumus ad capiendum.Eſſe rei vires noſtras ita trāſgredientes.ſculi libri de ponto. Idem in libro de ponto. cxxj.Ena pōt demi. culpa perennis erit. Horrēt admotas vulnera cruda manus.Nō eſt in medicis ſemꝑ releuet̉ vt eger. Neſcio qͣ natale ſolum dulcedine eūctos. Ducit ⁊ īmemores non ſinit eſſe ſui.Hoſtis adeſt dextera leuaqꝫ a ꝑte timēdus. Uicinoqꝫ metu terret vtrūqꝫ latus. Cernis ⁊ ignauū cōſumāt ociā corpus. Et capiunt viciū ni moueant̉ aque. Parcendū eſt aīo miſerabile vulnushn̄ti. Ꝙͣuis ſit ſemꝑ meritis indebita noſtris. magna tn̄ ſpes eſt inbonitate dei. Ueneris dānoſa libido. nā ſolet in meſtos ſepe venire thoros. Cōfugit interdū tēpli violator ad arā. nec pete̓ offenſi numinis horret opē. Fortuna miſerrima tuta eſt. nā timor euētus deterioris abeſt. Sepe creat molles aſꝑa ſpina rōſas. Accipitrem metuēs alis trepitantibꝰ ales. Audet ad humanos feſſa venire ſinus. nō eſt ꝯfeſſi cā tuenda rei. Uulneris id genus eſt qḋ cūſanabile nō ſit nō ꝯtrectari tutiꝰ eſſe puto. Tēdit ī ardua ꝟtꝰ nūccū fortuna ſtatqꝫ caditqꝫ fides. nec facile inuenies multis in milibꝰvnū. Uirtutē p̄cium qͥ putet eē ſui. Ipſe decor recti facti ſi p̄miadeſint nō mouet ⁊ gratꝭ penitꝭ eſſe ꝓbū. nil niſi qḋ ꝓdeſt caꝝ eſt.en detrahe mēti Spem fructꝰ. auide nemo petēdus erit. En reditus iaꝫ qͥſqꝫ ſuos amat. ⁊ ſibi qͥd ſit. Utile ſolicitis ꝯputat articulis. Illud amicicie qͦndā venerabile nomē. Proſtat ⁊ in qͣſtu promeretrice ſedet. Diligit̉ nemo niſi cui fortuna ſcd̓a eſt. Que ſiml̓intonuitꝭ ꝓxīa queqꝫ fugat. En ego nō paucis qͦndā munitꝰ amicis. Dū flauit vētis aura ſcd̓a meis. Vt fera morboſo tumuerūtequora vento. In medijs fracta naue relinquor aquis ſponte ſuaprobitas officiumqꝫ iuuat. mercede caret per ſeqꝫ petēda eſt. Externis virtus incomitata bonis. ſcilicet ingenijs aliqua eſt concordia iūctis. Et ẜuat ſtudij federa quiſqꝫ ſui. Ruſticus agricolammiles fera bella gerenteꝫ. Rectorem dubie nauita puppis amat.Uulgꝰ amicicias vtilitate ꝓbat. Turpe erit in miſeris veteri tibirebꝰ amico. Auxiliū nulla ꝑte tuliſſe tuū. Turpe ſequi caſum ⁊ fortune cede̓ amicū. Et niſi ſit felix eſſe negare3. Trāquillas etiānaufragus horret aquas. Adhuc vn̄ ſupra..cxxij.
Ui ſemel eſt leſus fallacipiſcis ab hamo. Omnibꝰ era cibis vnca ſubeſſe putat.Oīa deficiūt. aīmus tn̄ oīa vincit. Ille etiā vires corpꝰhr̄e facit. regia crede mihi res eſt ſuccurre̓ lapſis. nomen amicicibarbara corda mouet. Ledere viuos liuor ⁊ iniuſto carꝑe dēte ſolet. Gratius ex ipſo fonte bibunt̉ aque. Iuppit̓ in multos temeraria fulmīa torquet. Qui penā culpa nō meruere pati. Curādo fieri quedā maiora videmꝰ Uulnera. que meliꝰ nō tetigiſſe fuit. ſcribentes iuuat ipſe fauor. minuitqꝫ laborē. cunqꝫ fuo creſcēs pectore feruet opus. Quis mel ariſteo. quis bacho vina valerno. triptolomo fruges pomo dat althimeo. Excitat auditor. ſtudiū laudataqꝫ virtus creſcit. ⁊ īmenſuꝫ gloria calcar hꝫ. Omnia ſunt hoīmtenui pendētia filo. Et ſubito caſu q̄ value̓ ruūt. Ludit in hūanisdiuina potētia rebꝰ. Et certā pn̄s vix hꝫ hora fidem. vix habet innob̓is iaꝫ noua plaga locū. Quē nō obrueret. taciti qͦꝫ ceſaris ira.Addita ſunt penis aſpera ꝟba meis. ſunt quippe int̓ ſe cōmuniaſacra poetis. Diu̓ſum qͣꝫuis qͥſqꝫ ſequat̉ iter. ne factū defenſe tuūmala cā ſilēda eſt. nil niſi ſolicite ſint tua ꝟba p̄ces. nec tua ſi fletuſcindant̉ ꝟba nocebit. Int̓duꝫ lacrime pōdera vocis hn̄t. Et genus ē mortis male viue̓. ſi deſint vires. tn̄ eſt laudanda voluntasBeta qͥdē letis cecini. cauo triſtia triſtis. ꝯueniēs operi tp̄us vtrūqꝫ ſuo e. credite mihi miſeros prudētia pͥma reliqͥt ⁊ ſenſus cuꝫ reꝯſiliū fugit. res īmoderata cupido eſt. Quod fecit quiſqꝫ tueturopus. tu mō ſic timeas. ⁊ que tibi leta vident̉. Dum loqueris. fieritriſtia poſſe puta. ¶ Actor. Hec ad p̄ſens de dictis ouidij cauſabreuitatis ſufficiant.Da valerio maximo ⁊ dictis eiꝰ..cxxiij.Reterea tēporibꝰ auguſti fuit valeriꝰ maximus. ſicut apparet ex ipſo eiuſdē volumine quoniā de dictis ⁊ factis memorabilibꝰ antiqͦꝝmaximeqꝫ viroꝝ qui apud gētiles ⁊ romanos ⁊ grecos hēbanturfamoſi vel illuſtres. addēs etiā ex ꝓprijs quedā ad ꝟtutū cōmendationē ⁊ vicioꝝ deteſtatōem ꝑtinētia. luculēto ẜmone cōſcripſitIn cuius. viij. vel. ix. libro niſi fallor ita dicit. Diuus inqͥt auguſtqui nūc imꝑat. Ex hoc ipſius grādi volumīe plurima qͣꝫ in hͦ oꝑeꝑ diuerſa loca inſerui. iuxta ꝯgruētia tꝑm illoꝝ quoꝝ illa dicta vl̓facta fuerūt. Multa tn̄ adhuc in eiſdē libris facta ⁊ dicta notabilia reſtant quoꝝ certa tꝑa reꝑire nō potui. multa qͦꝫ dicta egregiaipſius autoris. id ē valerij. Idcirco etiā ex eis hec pauca q̄ ſequūt̉in hoc loco miſerere volui in hunc modum.De dictis eius moralibꝰ. Ualerius in li. j.cxxiiij.Ento grādu ad vindictaui diuina ꝓcedit ira. tarditatēqꝫ ſupplicij grauitate cōpenſat. ¶ Idem in ſcd̓o. Fuit ātiquoꝝ illa ſimplicitasin cibo capiēdo. humanitatis ſil̓ et ꝯtinētie index certiſſima. Naꝫmaximis viris prande̓ ⁊ cenare in ꝓpatulo nō erat verecūdie. quionec vllas epulas habebāt. quas oculis ppl̓i ſubijce̓ erubeſcerent.Aliqͣnto facilior eſt tͣnſitus ꝟtutis ad luxuriā. qͣꝫ luxurie ad ꝟtutem. Uini vſus olim femīs rōͣnis ignotus fuit ſcꝫ ne in aliqd̓ dedecus ꝓlaberent̉. Dulcedo vite multa ⁊ face̓ ⁊ pati turpit̉ coHumane imbecillitatis efficaciſſimum duramentū eſt neceſſitQuid ꝓdeſt foris eſſe ſtrenuū ſi domi male viuit̉. ¶ Ideꝫ in. iij.Publica religione cōſecrata ꝟtus. pͥuata laudatōne nō indiget.¶ Idem in. iiij. Nihil tā p̄claꝝ aūt tāmagnificū eſt qḋ nō moderatōne tꝑari deſideret. Illa potētia tuta eſt. que viribꝰ ſuis modūimponit. Locupletē facit aliquē nō multa poſſidere. ſꝫ modica deſiderare. Uerecūdia parēs eſt oīs honeſti ꝯſilij. tutela ſolenniumofficioꝝ. innocētie magiſtra. cara ꝓximis. accepta alienis. oī loco ⁊tꝑe fauorabilē p̄ferēs vultū. Quidā excellētis pulcritudinis adoleſcēs ſpurinia noīe. cū mira ſpē pluriū feminaꝝ ſolicitaret oculosideoqꝫ viris atꝫ ꝑntibꝰ eaꝝ ſe ſuſpectū eſſe ſentiret. oris decoremvulneribꝰ ꝯfodit. deformitatēqꝫ ſanctitatis ſue fidē qͣꝫ formā irritamētū aliene libidinis eſſe maluit. Sentis carie regina artemiſivirum ſuū manſolū fato abſumptū. qͣntoꝑe deſiderauit. cuiꝰ ipſaviuū ac ſpirans ſepulchꝝ fieri ꝯcupiuit. eoꝝ teſtimonio qui illaextincti oſſa potione aſperſa bibiſſe tradūt. Nulla tāmodeſta felicitas eſt. que malignitatis dētes vitare poſſit. Alienis incōmodſuoꝝ adhuc exꝑtes inſultāt. Optima vīdex inſolētie. varietas cōditionis humane. Liberalitatis duo ſunt maxime fontes ꝓbabiles. verum iudicium. ⁊ honeſta beniuolentia.cttvDe eodem.Umanitatis dulcedo etiIdeꝫ in libro quinto.am inefferata barbaroꝝ ingenia penetrat. orboſqꝫ ettruces hoſtiū oculos mollit. ⁊ int̓ diſtrictos mucronesplaciduꝫ inter repperit. Nulla acerbitate fortune. nullis ſordibus