LiberSextus
nebulis maxime q̄ de palude exalabant̉ ꝓſpectū auferentibꝰ. magnā ꝑtem ſocioꝝ iumētorūqꝫ ꝑdidit. Ipſe aūt vni elephāto ꝗ ſolus ſuꝑfuerat ſuꝑſedēs vix difficultatē itineris euaſit. ſed tn̄ oculū quo iā dudū eger erat. violēta frigoris vigiliaꝝ ac laboris amiſit. vbi ꝟo ꝓximꝰ fuit caſtris flamij. vaſtatōe locoꝝ circūiacentiuꝫeū in bellū excitauit. ibi romanꝰ exercitꝰ arte hānibal̓ circūuentusfunditꝰ trucidatus ē. Ip̄e qͦꝫ cōſul occiſus eſt. xxv. milia romanorū in ip̄o p̄lio ceſa. vj. milia capta referunt̉. de exercitu hānibalisduo milia ceciderūt. in hͦ certamīe ita intentꝰ fuit ardor pugnātiūvt gͣuiſſimū terremotū. qͥ tunc forte tā vehemēs factꝰ eſt. vt vrbesdiruiſſe ⁊ mōtes trāſtuliſſe. ⁊ rupes diſcidiſſe. ⁊ flumīa retrorſū coegiſſe referat̉. pugnātes oīno nō ſenſerīt. int̓ hanc cladē ad trāumenū lacū factā. ⁊ illā cānenſeꝫ q̄ poſtea ſecuta ē fabij dictatoristp̄s mediū fuit. ¶ Ualeriꝰ. Nūciata clade q̄ ad lacū trāſumenuꝫacciderat quedā mulier ſoſpiti filio obuiā ad portā facta ī amplexū eiꝰ p̄ gaudio expirauit. Altera cum fl̓o mortꝭ filij nuncio domimeſta ſederet. ad primum conſpectum redeuntis filij. exaīmata ē.¶ Actor. Hiero. qͦꝫ in cro. āno poſt captas ſyracuſas ſcribit roxaios capuā ⁊ ſiciliā ſibi ſubieciſſe. in hͦ p̄lio catho mil es adolecū fabio ꝓfectꝰ ē. vt ip̄e teſtat̉ apud tullium d̓ ſenectuteDe bello cannenOroſius..xlv.Nno ab vrbe cōdita quīgēteſimo .xl. luciꝰ emiliꝰ paulus ⁊ publiꝰ tarētinꝰ varroꝯſules. ꝯtra hānibalē miſſi impatiētia varronis ꝯſul̓infeliciſſime apud cānas apulie vicū oēs pene romani ſpei viresꝑdiderūt. nā in ea pugna. xliiij. milia romanoꝝ interfecta ſūt. ⁊ deexercitu hānibal̓ ꝑs magna ceſa ē. ꝑijt in eo bello ꝯſul emiliꝰ paulus ꝯſulares ⁊ p̄torij viri. xx. ſenatores vl̓ capti vl̓ occiſi. xxx. nobiles viri. ccc. pedeſtres milites. xl. milia. eqͥtes tria milia qͥngēti. varro ꝯſul cū. l. eqͥtibꝰ venuſiū fugit. hānibal ī teſtimōiū victorie tresmodios anuloꝝ aureoꝝ carthaginē qͦs ex maībꝰ īterfectoꝝ eqͥtuꝫromanoꝝ ſenatorūqꝫ detraxerat miſit. ¶ Ualeriꝰ. Huiꝰ pugneſucceſſu. hānibal adeo elatꝰ ē. vt nec quēqꝫ ciuiū ſuoꝝ ī caſtris admiſerit. nec rn̄ſū vlli niſi ꝑ īterp̄tē dederit. ¶ Oroſiꝰ. Tūc romani mimū decimū dictatorē creāt. qͥ ducatu hīto ab ānis .xvij. immature inordinateqꝫ militie quatuor legiōes vndecūqꝫ cōtraxit.Tūc ⁊ ſeruos ſpectati roboris ac volūtatis vl̓ oblatos vl̓ etiam ſiita opꝰ fuit publico p̄cio emptos. ſb̓ titulo libertatꝭ ad ſacramētūmiit. arma q̄ deerāt a tēplis detracta ſūt. egēte erario priuate q̄ſūt. hoīes qͦꝫ qͥcunqꝫ ſceleribus aut debitꝭ obnoxijerātīniſſa velut aſilo patefacto mimꝰ dictator militiemācipauit. qͦꝝ numerꝰ ad. vj. milia viroꝝ fuit. cāpania ꝟo vl̓ potius oīs ytalia deſꝑata romāi ſtatꝰ recuꝑatōe ad hānibalē defecit.¶ Augꝰ. li. iij. de ci. dei. Deficiēte erario pꝰ pugnā cānenſeꝫ. moxin vſus publicos opes venere pͥuate. adeo vnoqͦꝫ id qd̓ hēbat cōferēte. vt p̄ter ſingulos anulos aureos ſingulaſqꝫ bullas nihil ſibiac filijs ſenatꝰ ip̄e relinq̄ret. In hac pugna cānenſi hānibal qͦꝫ cūeēt crudeliſſimꝰ tn̄ ſaciatꝰ tāta cede p̄ci inermis iuſſiſſe ꝑhibet̉.Ꝙ irruēte tēpeſtate ꝓhibitꝰ ē. hānibal romā caꝑe. .xlvj.Oroſius¶ Qno. x. poſtqͣꝫ hānibal inytaliā venerat gneo fuluio ⁊ ſulpitō ꝯſulibꝰ hānibal d̓cāpania mouit exercitū. ⁊ cum ingēti clade oīm via latīa ꝓfectꝰ adauienē fluuiū tribꝰ miliaribꝰ ab vrbe ꝯſedit. incredibili totiꝰ ciuitatis metu cū ſenatu ppl̓oqꝫ trepido. matronis ꝑ ꝓpugnacula currētibꝰ pͥmiſqꝫ ꝓ muris pugnare geſtiētibꝰ. ip̄e cū expeditis eqͥtibusvſqꝫ ad portā tollinā ꝓceſſit. deīde oēs copias ī aciē direxit. ſꝫ etꝯſules nō detrectauere pugnā. at vbi expoſite vtrīqꝫ acies ꝯſtiterūt in ꝯſpectu rome. p̄miū victorie fut̉e. tātus ſe ſubito imber grādie mixtꝰ effudit. vt t̓bata agmīa vix armis retētis ī ſua ſe caſtracolligerēt. deīde cū ſerenitate redita ī campuꝫ iteꝝ ꝓceſſiſſent. rurſus violētior fuſa tēpeſtas maiore metu mortaliū audaciā coercuit. ⁊ ꝯuerſꝰ ī religionē hānibal̓ dixiſſe fert̉. potiēde ſibi rome modovolūtatē dari mō pt̄atē. Interim ī hiſpania ābo ſcipiones a fr̄ehanibal̓ interfecti ſūt. In cāpania ꝟo capua capta ē a qͥnto fuluio ꝓcōſule pͥncipes cāpanoꝝ veneno ſibi morte ꝯciuerunt ſenatu oēꝫ capue et̄ ꝓhibēte ſenatu roͣno fuluiꝰ ſulpicijs necauit.De ſcipione affricano.Nterfectis ſcipionibꝰ. ſcipio qͥ poſt affricanꝰ dictus ē admodū adoleſcēs annonatiuitatis ſue .xxvij. imꝑiū in hiſpania ꝓ ꝯſulare ſortitus ē. ꝗ mox vltionē pr̄is ⁊ patrui aīmo intēdens. pinneū trāſgreſſus pͥmo impetu carthaginē nouā capit. vbi ſtipēdia magna p̄ſidia valida. copie auri argētiqꝫ magne penoꝝ hēbant̉. Ibi etiammagonē fr̄eꝫ hānibalis captū cū ceteris romā miſit. ¶ Solinus.Necatis mr̄ibꝰ nati auſpicatiores ſūt. qͣlis fuit ſcipio affricanꝰ pͥ-
or qui ob hͦ primus romanoꝝ ceſar dictꝰ ē. ꝙ exciſus vtero mr̄isin diē venerat. ¶ Ualeriꝰ li. iiij. Scipio. xxiagens ānū cū multos obſides qͦs in vrbe carthagine clauſos hūerat in ſuā pt̄atemredegiſſet. eximie int̓ eos forme ꝟginē etatis adulte iuuēis celebs⁊ victor poſtqͣꝫ comꝑit. illuſtri loco inter celtiberos natā nobiliſſimo gētis eiꝰ indibili deſponſatā accerſitis ꝑentibꝰ ⁊ ſpōſo inuiolatā tradit. auꝝ qͦꝫ qd̓ ꝓ redēptionē puelle allatū erat. ſūme dotisadiecit. Qua ꝯtinētia ⁊ munificētia indibilis obligatꝰ. celtiberorū aīmos romanis applicādo meritis eius debitam gr̄am retulitActor. Hic affricanꝰ vt ait valerius ſolutioris vite pͥmos adoleſcētie ānos egit. remotos tn̄ a luxuria crimīe. ſed punicꝭ tropheis deuicte carthaginis impoſito iugo teneriores. hͦ dicere ſolebatturpe eē in re militari dicere nō putarē qꝛ explorato ⁊ excuſſo ꝯſilio que facto agunt̉ admīſtrari oꝑtet. inemēdabilis eī eſt error qͣviolētie martis cōmittit̉. ¶ Tulliꝰ in lelio. Quid dicā de moribꝰfacillimis ſcipionis d̓ pietate in mr̄eꝫ. liberalitate ī ſorores. bonitate in ſuos. iuſticia in oēs. ¶ Idē in eodem. Scipio ſolebat ꝯqueri ꝙ in rebꝰ oībus hoīes diligentiores eēt. capras ⁊ oues qͦt qͥſqꝫ hr̄et dicere poſſet. amicos quot haberet nō poſſet dicere.Item de affricano..xlviij.Uiꝰ affricāi vxor fuit tercia emilia mr̄ cornelie grecoꝝ. que tāte vt ait Ualeriꝰ:comitatꝰ fuit ⁊ patiētie. vt cū ſciret viro ſuo ancillulaꝫex ſuis gratā eſſe diſſimulauit ⁊ pꝰ mortē affricani manumiſſam inmr̄imoniū liberto ſuo dederit. ¶ Ualeriꝰ li. vj. Scipio emilianuscuꝫ duo ī ſenatu contenderēt. vt aduerſus iuriatū in hiſpaniā mitteret̉. oībꝰ quonā eius ſnīa inclinaret̉ expectantibꝰ. neutꝝ inquitmitti mihi placet. qm̄ alter nihil hꝫ. alteri nihil ſatis ē. eque malaꝫlicētis imꝑij magiſtrā iudicans inopiā ⁊ auariciā. ſicqꝫ vt neutermitteret̉ obtinuit. ¶ Actor. Dicebat ſcipio nihil eſſe difficiliꝰ qͣꝫamiciciā vſqꝫ ad extremū vite diē ꝑmanere. interdū em̄ dimittit̉.ꝯtētione luxurie vl̓ alterius cōmodi qḋ idem adipiſci vterqꝫ nonpt̄. peſtē ꝟo nullam eē maiorē amicicijs in pleriſqꝫ qͣꝫ glorie cupiditatē in optimis qͥbuſqꝫ certamē honoris ⁊ gl̓ie exqͦ inimiciciasmaxīas ſepe int̓ amiciſſimos extitiſſe videmꝰ. Idē etiaꝫ dicere ſolitus erat. nuuqͣꝫ ſe minus ocioſū eſſe qͣꝫ cū ocioſus. nec minus ſolūqͣꝫ cū ſolus eſſet. ¶ Tulliꝰ in li. j. de officijs. Paneciꝰ auditorē ⁊ familiarē ſuum affricanū ſolitū ait dicere. vt equos ꝓpter crebras cōtentōes p̄lioꝝ ferocitate exultātes domitoribꝰ tradere ſolēt. vt ethis facilioribꝰ poſſēt vti. ſic hoīes ſcd̓is rebꝰ efferatos ſibiqꝫ p̄ſidētes tāqͣꝫ gyrū rōnis ⁊ doctrīe duci oꝑtet vt ꝑſpiciāt reꝝ hōanarū ībecillitatē varietatēqꝫ fortūe. ¶ Idē ī li. ij. Laudat paneciꝰ affricantfuerit abſtinēs. quid niſi laudet̉ ſꝫ ī illo alia maiora lausīe nō hominis ſolum eſt. ſed etiam temporum illorum.xlixDe panecio philoſopho.Actor.Is verbiſtullii maīfeſtūeſt eodē tꝑe panēciū floruiſſe. cuiꝰ ml̓ta dicta egregiaIIreferunt̉. ¶ Agelliꝰ ī li. noctiū acticaꝝ pulcrā ab hͦ ph̓oſil̓itudinē inductam meminit dicēs. Panecius. Uitam hoīꝫ quietatē in medio rerū agūt. ac ſibi ſuiſqꝫ eē vſui volūt ad cauēda ꝑicula ex īprouiſo aſſidua: ⁊ ꝓpe quotidiana oꝑtet eē aīo ꝓmpto ſꝑ⁊ intēto vt ſūt athletaꝝ qͥ pancracij vocant̉. nam ſic̄ illi ad vitandos ictus cauti. ⁊ ad faciēdos ſūt ꝑati. ita aīmus ⁊ mēs viri prudētis adu̓ſus vim ⁊ petulātias iniuriaꝝ oī in loco atqꝫ tꝑe ꝓſpiciēsdebet eē erecta. ardua ſepta. nunqͣꝫ ꝯniuēs. nuſqͣꝫ acie flectes. cōſilia cogitatōeſqꝫ ꝯtrarie fortūe. ꝟbera atqꝫ inſidias inimicoꝝ qͣſibrachia ⁊ manꝰ ꝓtendēs. ne qͣ in re aduerſa ⁊ repētina incurſio īꝑatis improtectiſqꝫ nobis oriatur.De valerio marcello fabio ⁊ eoꝝ triūphis. Oroſius. .l.OO tēpore quo ſcipio carthaginē nouā in hyſpania cepit. valeriꝰ leuinꝰ conſulcollega claudij marcelli ex macedonia rediēs. agrigētū vrbē ſicilie expugnauit. ibiqꝫ hānoneꝫ affroꝝ ducē cepit. lx. ciuitates ī deditōꝫ accepit .xxvij. expugnauit. Eodē āno ī ytalia hānibal gneū ſaluiū proconſulē ⁊ xj. tribunos. ⁊ .xvij. milia militū interfecit. marcellꝰ aūt ꝯſul triduo ꝯtinuo cū hānibale dimicauit. pͥmo die pari pugna diſceſſuꝫ ē. ſequēti die victus ꝯſul. tercio victor. viij. milia hoſtiū īterfecit. ⁊ hānibalē cū reliꝗͥs fugere ī caſtracōpulit. hoc factū eſt eodē āno quo fabius tarentum expugnauit.¶ Ualeriꝰ. Hic fabiꝰ captiuos ab hānibale interpoſita nūmoꝝpactōe receꝑat. qͥ cū a ſenatu nō p̄ſtarent̉ miſſo in vrbē filio. fūdūquē vnicū poſſidebat vēdidit. p̄ciūqꝫ ꝓtinꝰ hānibali numerauit.ſe em̄ pr̄imonij qͣꝫ pr̄iaꝫ fidei inopē eſſe maluit. Idē fabiꝰ cū apudtrebiā res gereret̉ oīm qui ex p̄ſidijs romanoꝝ ad hoſtes ꝯfugerāt manus abſcidit. vt reliqͥs metū defectōis inijceret.eq̄nti annō pꝰ p̄dictā marcelli victoriānꝰ fuit. xiiij. antiochi. idē marcel-