LiberSextus
uſſidui gelū ⁊ nix ꝯcreta. ⁊ fames ⁊ laſſitudo. ⁊ ſuꝑ hoc maximuꝫꝑuigil malum. infelicis belli reliꝗas obtriuit nemoqꝫ ex tāto exercitu vel ad memoriā tante cladis ſuperfluit.Qualiter apud macedones galli corruerunt. .xxij.Euſebius in cronicis.Pud̓ macedones aūt pꝰſoſtenē regnauit antigonꝰ gonathas ab alexādro. vndecimus. annis. xxxvj. ¶ Iuſtinus. Porro a brennoduce cuꝫ in greciā ꝓficiſceret̉ ad terminos gētis tuēdos relicti fuerāt peditum. xv. milia. equitū tria milia. qͥ fugatis grecoꝝ tribalorumqꝫ cōpijs. macedonie imminētes. legatos ad antigonū regeꝫmiſerūt. qui paceꝫ ei venalem offerrent. ſil̓ ⁊ caſtra regis ſpe tularent̉. quibꝰ inuitatis ad cenā expoſitum eſt grande pondus auri⁊ argenti ⁊ elephāti ad terrorem oſtenſi. Illi aūt reuertētes ⁊ oīain maius extollētes opes regis. ⁊ negligētiam nunciāt. igit̉ caſtraregis nocte aggrediunt̉. at ille ſignum pridie dederat ſuis vt om̄ibus rebꝰ ablatis in ꝓxima ſilua tacite ſe occultarēt. Galli ꝟo oīareꝑiētes vacua diu intrare timētes. ad poſtremū ablatis que inuenerāt ad litus reuertunt̉. vbi dum naues incautiꝰ diripiūt a remigibꝰ ⁊ ab exercitus ꝑte que illo cum coniugibus ⁊ liberis confugerant trucidant̉. Eb tēpore reges oriētis ſine mercenario gallorum exercitu nulla bella gerebāt. neqꝫ pulſi ad alios qͣꝫ ad gallosfugiebāt. tantus terror gallici noīs ⁊ armoꝝ inuicta felicitas erat.vt aliter neqꝫ maieſtate ſuam tutā neqꝫ amiſſam recuꝑare ſe poſſe ſine gallica virtute arbitrarent̉. Itaqꝫ reſidui in auxiliū eumēnis bithinie regis inuocati. regnū cum eo parta victoria diuiſerūteamqꝫ regione gallo greciā nominauerūtDe quibuſdā ꝓdigijs ⁊ bellis. Actor..xxiij.Nno ab vrbe ꝯdita. cccc.lxxxvij. ſcd̓m oroſium qͥ fuit annꝰ ſeptimus philadelphi. obſcena ⁊ dira ꝓdigia vel viſa rōne vel nunciataſūt edes em̄ ſalutis ictu fulmīs diſſoluta eſt. ꝑs muri ſub eodē loco de celo tacta. lupi tres an̄ lucē ingreſſi vrbe. ſemieſum cadauerintulerūt. ſꝑſumqꝫ membratim ī foro. ip̄i ſtrepitu hoīm exterritireliquerūt. apud formias multis ictibꝰ fulminū menia vndiqꝫ cōbuſta ⁊ diſſoluta ſūt. apud agꝝ calenum repēte ſciſſo hyatu terre. flama eructata eſt. tribuſqꝫ diebꝰ ⁊ totidē noctibꝰ terribil̓r exeſtuās. v. agri iugera exhauſto penitus vbertatis ſucco. in cinereꝫextorruit. ita vt nō fruges ſolū ſed arbores cū ymis ſtirpibꝰ aſſumpſiſſe referat̉. Sequēti adhuc āno ſemproniꝰ cōſul aduerſus picētes exercitū duxit. ⁊ cū directa intra iactū teli vltraqꝫ acies ꝯſtitiſſet. repēte ita cū horrēdo fragore terra tremuit. vt ſtupore miraculi vtrūqꝫ pauefactū agmē hebeſceret. tandem ꝓ curſu ꝯcitoinire certamē. triſte adeo id bellū fuit vt merito dicat̉ tāto hoīmſanguine ſuſcepto etiā cum gemitu ⁊ ſono horribili tūc terra tremuiſſe. Romani pauci admodū eo p̄lio qui euaſere vicerūt. Iuſtinus. Eo temꝑe pirrus in epyruꝫ reuerſus. macedonie fines inuadit. antigonū vincit. macedoniā in deditōꝫ accipit. pyrrus autſicut ad deuicēda regna inuictꝰ habebat̉. ita deuictis ⁊ acquiſitisceleriter carebat. tātomelius ſtudebat acqͥrere imꝑia qͣꝫ retinere.primū illi bellū adu̓ſus ſpartanos fuit. maiore mulieꝝ qͣꝫ viroꝝ ꝟtute exceptū. vbi ⁊ phtolomeū filiū ⁊ exercitus ꝑtē robuſtiſſimaꝫamiſit. nā oppugnāti vrbem. tanta feminaꝝ multitudo ꝯcurrit. vtpyrrꝰ non fortiꝰ victus qͣꝫ verecundꝰ recederet. ¶ Euſebiꝰ ī croni.Eo temꝑe vna virgo romanoꝝ ī corruptōe deprehenſa ꝑcuſſa ē.De artheſila ph̓o. ⁊ achademicoꝝ nouoꝝ erroe̓. Actor. xxiiij.O tempore polenio philoſophꝰ morit̉ poſt quē artheſilas ⁊ crates clari hn̄t̉hic ē artheſilas a qͦ vt ait augu. cepit ſecta achademicoꝝ nouui dicunt nihil ſciri ſed incerta eſſe oīa. Hi ſibi (viait.ca) ſpē oīs ſcientie eripiūt. ſatius eſt aūt ſuꝑuacua ſcireqͣꝫnſoꝝ ſnīam ſic breuiter improbat augu. xj. li. de ci. dei. etnosius ⁊ nos eē nouimus. ⁊ noſtrum eſſe ac noſſe diligimus. nulla in his veris achademicoꝝ timemꝰ argumenta dicentium qalleris. ſi em̄ fallor: ſum. nā qui nō eſt vtiqꝫ nec falli pt̄. acꝑ hoc ſum ſi fallor. qꝛ ergo ſū. quomodo eſſe me fallor. qn̄ certū eſtme eē ſi fallor. qꝛ igit̉ eſſem qui fallerer. ꝓculdubio in eo ꝙ me noui eſſe nō fallor. ꝯſequens eſt etiā vt in eo ꝙ me noui eſſe nō fallorſicut em̄ noui me eē ita non eſſe. etiam hocip̄m noſſe me eaqꝫ duocum amo. eundem quoqꝫ amorem quiddam tercium. nec imparꝭeſtimationis eis quas noui rebus adiungo. neqꝫ em̄ fallor amareme cum in his que amo nō fallar. qͣꝫqͣꝫ ⁊ ſi illa falſa eſſent tamē falſa me amare verum eſſet. nam quo pacto recte rep̄henderer ⁊ recte prohiberer ab amore falſorum. ſi me illa amare falſum eſſet.Cum vero ⁊ illa vera atqꝫ certa ſint. quis dubitet ꝙ eorū qui amatur ⁊ ip̄e amor verus ac certus eſt. tam porro nemo eſt qui eſſe ſe
nolit. qm̄ nemo eſt qui nō eſſe beatus velit. quomodo em̄ poteſtbeatus eē ſi nihil ſit. ¶ Seneca ī li. ij. de beneficijs. Artheſilā aiūamico pauꝑi ⁊ paupertatē ſuam diſſimulāti. egro aūt ⁊ ne hoc qͥdem confitēti deeſſe ſibi ī ſumptū ad neceſſarios vſus cū clam ſuccurrendū iudicaſſꝫ. puluino eiꝰ ignorātis ſacculū ſubieciſſe. vt hōinutiliter verecūdus quod deſiderabat inueniret. potiꝰ qͣꝫ acciꝑetIdem in eodem. Archeſilaꝫ dicit hecatio pecuniam a filiofamilias furtim ſublatā. ⁊ ei oblataꝫ nō accepiſſe. ſed quid fecit laud̓dignū ꝙ furtū non accepit. ⁊ ꝙ maluit nō acciꝑe qͣꝫ reddere. queeſt em̄ alienā rem non accepiſſe: moderatio.De crate philoſopho ⁊ ſtilbone ⁊ arato aſtrologo. .xxv.Actor.Rates aūt qui cū artheſila in cronicis ponit̉ thebanus fuiſſe dr̄ natōe. de qͦ legit̉ ꝙ magnū pondus auri ī mare ꝓiecit dicēs. Abitepeſſime diuitie ego vos mergā. ne ego mergar a vobis. De hͦ refert ſeneca in li. j. epl̓aꝝ in epl̓a. ix. dicens. Grates ſtilbōis auditor.cū vidiſſet adoleſcentulū ſecreto ambulantē interrogauit quid illic faceret ſolꝰ. mecū inquit loquor. cui crates. Caue inꝗt obſecro⁊ diligent̓ attēde ne cum hoīe malo loquaris. Stilbon aūt magiſter eius ip̄e eſt quē epl̓a ep̄icurij inſequit̉ qui capta pr̄ia ⁊ amiſſis vxore ⁊ liberis cū incendio publico ſolus exiret. interrogāti demetrio cui cognomē ab exitio vrbium poliecertes fuit. nunꝗd oīaꝑdidiſſet. oīa inquit bona mea mecū porto. pectore em̄ illa geſtabat nō humeris. Eo quoqꝫ temꝑe legitur in cronicis aratus floruiſſe. Aratꝰ aūt aſtrologꝰ cum eudoxo. vt ait augu. in libro. xvj.de ciui. dei. vniuerſum ſtellaꝝ numeꝝ ꝯprehēdiſſe ſe ⁊ conſcripſiſſe iactauit. qͦs illa inquit cōtemnit autoritas que dicit ad abrahāaſpice ſtellas ⁊ dinumera eas ſi potes. quō em̄ omnes dinumerari poſſint. cū non oēs poſſint videri. hec augu. Sciendū at̄ ꝙ hicannis in qͦ aratus ponit̉ fuit ſcd̓m cronicas. annꝰ ab vrbe ꝯdita. qͣdringenteſimꝰ. lxxxj. vel. lxxx. de quo dicebat oroſiꝰ. anno ab vrbe ꝯdita.cccclxxx. ī terra viſa ſūt multa ꝓdigia. ſanguis eī a terra.lac viſū eſt manare d̓ celo. nā ⁊ pl̓imis locis ſcaturies ē fontibꝰ cruor fluxit. de nubibꝰ guttatim in ſpē pluuie lacte dimiſſo vt ip̄is viſum ē terras vt imbres irrigauerūt. Arati poete legit̉ eſſe verſusille quē paulus ad atheniēſes ī teſtimoniū diuinitatis adhibuit.In ip̄o viuimꝰ mouemur ⁊ ſumus.De zenōe ⁊ criſippo ſtoycoꝝ pͥncipibꝰ. Euſebiꝰ ī cro. .xxvj.¶ Ano philadelphi. xiiii. zenon ſtoycꝰ morit̉. poſt quē cleantes floruit. Actor.¶ Huiꝰ zenonis eſt illa ſnīa. ſapientis ē non poſſe turbari. ſed vt ratio eius prauis cedat affectibꝰ. ac etiā collectione vſuseſt. vt refert ſeneca. nullū malū gl̓ioſuꝫ ē. mors aūt gl̓ioſa eſt. morsergo malū nō eſt. vn̄ ⁊ ipſe zeno manus ſibi intulit vt poſt morteꝫfeliciꝰ viueret ſic̄ dicit lactantiꝰ. ait em̄ augu. zenonē ⁊ criſippū fuiſſe principes ſtoycoꝝ. cuius .ſ. criſippi multa ferunt̉ egregie dicta⁊ multa ꝑperā. ¶ Seneca in epiſtola. ix. Criſippꝰ ait ſapientē nulla re egere ⁊ tn̄ multis illi rebꝰ opus eē. Cōtra ſtulto nulla re opꝰeſt. nulla em̄ re ſcit vti. ſed oībꝰ eget. ¶ Idem in ſcd̓o de bn̄ficijs.Uolo criſippi noſtri vti ſil̓itudine de pue luſu quā cadere nō dubiū eſt. aut mittētis dubio aut excipiētis tunc curſum ſuū ſeruatvt aꝑte iactata ⁊ excepta ē. neceſſe eſt aūt luſor bonꝰ alter illā colluſori longo. alter breui mittat eadē beneficij rō eſt. niſi vtriqꝫ ꝑſone dantis ⁊ accipiētis aꝑtet̉. nec ob hoc exibit. nec ad illū ꝑueniet vbi debet. ¶ Ualerius li. viij. Criſippꝰ. lxxx. etatis ſue āno ceptū vnde qͣdrageſimo aottkon exactiſſime ſublimitatꝭ volumē reliquit qͦ tantū opere laboriſqꝫ ſuſtinuit. vt ad ea que ſcripſit penitus ꝯgnoſcenda longa vita opꝰ ſit. ¶ Actor. Fuit aūt criſippꝰ vtait ſolinꝰ d̓ heliopoli antiquo ſycilie oppido. cliantes aūt aſyanusꝙ aſya ml̓tos viros illuſtres ꝓtulit. de poetis homerū anacremote ⁊ mineruum. antimacum ⁊ hypoam alceum ⁊ ſophonem puellam. de hyſtoricis xantū ⁊ egatheum heredotū ⁊ ep̄horum ⁊ theopompum. De ſeptem ſapientibus biā ⁊ talentem ⁊ pytacum. ⁊de ph̓is cliantē ſtoycum ⁊ anaxagorā phiſicum. ⁊ heraclitū tenebroſum. ⁊ zenophantē colophoniuꝫ. Ip̄e quoqꝫ criſippus. vt aitlactantius. animarū eternitatem ſuſpicans. manus ſibi intulit tanqͣꝫ in celum migraturus.De diodoro ſocratico ⁊ tarneade philoſophis. .xxvij.Hieronimus in libro .j. dyalogi contra pelagianos.Nter dyodorū criſippuꝫIlvalētiſſimos dyaleticos pepaynatoy iſta ꝯtētō ē. dyodorꝰ id ſolū poſſe fieri dic̄. qd̓ ſit aut futuꝝ ſit. veruꝫ ⁊quidqͥd futuꝝ ſit id fieri neceſſe eē. Criſippꝰ ꝟo etiā que nō ſūt futura poſſe fieri dic̄. vt frangi hāc maragritaꝝ etiā ſi nunqͣꝫ futurūſit. Qaiunt poſſe hoīeꝫ eē abſqꝫ pct̄o ſi velit nō potuerunt