immortalitas aſſerit̉. et poteſt oīs ratiocinatio in vnius filogiſmicōpendiū ita redigi. aīa ex ſe moget̉. qd̓ ex ſe mouet̉ principiū motus ē. qd̓ aūt principiū motꝰ ē. natū nō eſt. et qḋ natū nō ē. immortale eſt. aīa igit̉ immortalis eſt. Sciendū aūt ꝙ immortalitas duobus modis accipit̉ ſiue intelligit̉. aut em̄ iō ē immortale quid. qꝛꝑ ſe nō eſt capax mortis. aut qꝛ ꝓcuratiōe alterius a mortē defendit̉. ¶ Actor. Legit̉ ꝙ theobrotꝰ ambracienſis cū legiſſet librumplatōnis de immortalitate aīe. e muro ſe p̄cipitē dedit p̄ deſideriovite melioris. Hec qͦqꝫ verba ſunt platōnis in phedrone. donechabemus corpus permixtuſqꝫ ſit tali malo noſter animꝰ. nunqͣꝫnos id qd̓ iā olim concupiſcimꝰ ſatis ꝯſecuturi ſumꝰ .i. veri ſcīam.Infinitas em̄ occupatiōes affert corpus. qͥbꝰ cōterimur ob victūquotidianū. morbis etiā et cupiditatibꝰ et timoribꝰ innumerabilibus variaꝝ reꝝ. appetitionūqꝫ viſionibꝰ corpꝰ onerat̉. vt p̄ illo neſaꝑe qͥdē in vlla re poſſimꝰ. defunctoꝝ aūt animꝰ liber eſt. ⁊ a corpore ſolutus. Eo igit̉ tꝑe quo viuimꝰ. ita demū approꝑinqͣbimꝰveritati. appropinꝗbimurqꝫ ſciētie. ſi nihil aūt qͣꝫ minimū corporevtamur. nec in ſocietatē eiꝰ niſi quatenus neceſſe ē aīm demittamus. ita em̄ mīme replebimur vicioſa turbulentaqꝫ natura corꝑiſſi puri a cōtagiōe eius incorruptiſinceriqꝫ digredientes ad omīaincorrupta ſinceraqꝫ veniemꝰ..lxxix.De quibuſdā dictis platōnis.Uos aūt mūdos eē aſſeuit plato. vnū intelligibilē in qͦ ip̄a veritas habitaret.Iſtū ſenſibilē. quē manifeſtū ē nos viſu tacͣtūqꝫ ſentire. itaqꝫ illū verū. iſtū veriſimilē ad imaginē illiꝰ fct̄m. et iō de illo īea que ſe cognoſceret aīa voluit expolīri ac ſerenari veritatē de hͦaūt in ſtultoꝝ animis nō ſciētiā ſed opinionē poſſe generari. Idēdicebat ydeas eſſe in mente diuina. ydeā ſic diffiniens. ydea ē eoꝝq̄ fiūt exemplar eternū. In hͦ aūt errauit ꝙ ydeas aliud eē qͣꝫ ip̄aꝫdei mēteꝫ putauit. ml̓ta qͣꝫ legūtur alia egregie dicta a platōne vteſt illd̓ qd̓ ait boetiꝰ. illū dixiſſe. beatas fore reſpublicas. ſi aut easſapiētes regerēt. aut eaꝝ rectores ſapiētie ſtuderēt. et illud quodtulliꝰ eū dixiſſe aſſerit. eſcā maloꝝ eē voluptatē. qꝛ ſcꝫ ea capiūturhoīes ſicut hamo piſces. Platōnis qͦꝫ dictaſunt hͨ. Si ſapiētieforma oculis videri poſſet. maxīe ad amorē ſui oēs excitaret. Nōpoteſt cōprehendi forma iuſticie. niſi prius diſcutiat̉ ſeries iniuſticie. Aīa eſt eſſentia ſe mouēs. Nō ſolū ſcientia q̄ remota eſt a iuſticia calliditas potiꝰ qͣꝫ ſapiētia appellanda eſt. verūetiā animꝰ ꝑatꝰad ꝑiculū. ſi ſua cupiditate nō oīm vtilitate impellit̉. audacie nomē habet. potius qͣꝫ fortitudinis. illa ē iuſticia veriſſima. q̄ erga inferiores ſeruat̉. Triūphus ē innocētie. nō peccare vbi licet poſſe.in quē plus potes peccare. deſine. Mors philoſophantibꝰ appetenda eſt. ip̄aqꝫ ph̓ia ē meditatio moriēdi. Totius ph̓ie robur patientia ē. Idē vt dicit hieronimꝰ ſuꝑ matheū. duas corꝑis ſūmitates docuit nō eē velandas. nec aſſuefieri debere mollicie. capitis .ſ.et pedū. cum em̄ habuerīt firmitatē. cetera robuſtiora ſunt. Hicvt refert helinādus cū vidiſſet dyoniſiū ſicilie tyrānū coꝑis ſul circūſeptū cuſtodibꝰ. Quid tm̄ malū inquit feciſti. vt a tāml̓tꝭ neceſſe habeas cuſtodiri? Hec de dictis platōnis ex diuerſis locis exerpta collegi. que et h̓ inſerere volui..lxxx.e archita tharētino et dictis eius.Atet autē his tēporibusſarchitā tharētinū floruiſſe. cꝰ plato legit̉ auditor fuiſcū eius ſermoni platō atheniēſis intereſſet. nullā capitaliorē peſtēſe. ¶ Tullius in li. de ſenectute. Archita tharentinusqͣꝫ voluptatē corꝑis dicebat hoībꝰ a natura datā. Cūqꝫ nil mente p̄ſtabiliꝰ deus dediſſet hoī. huic diuino muneri nihil tā inimicūeē qͣꝫ voluptatē. qd̓ vt magis intelligi poſſetfingebat aīm tanta incitatuꝫ aliquā corꝑis voluptate. qͣnta poſſꝫ ꝑcipi maxīa. neminicenſebat fore dubiū. quin tādiu dum vita gauderet nihil agitaremēte. nihil cogitatōe. nihil ratōne cōſequi poſſet. ¶ Idē in lib̓. deamicicia. Natura nihil ſolitariū amat. vn̄ veꝝ ē qd̓ ab archita tharentino (vt opinor) dici ſolitū a ſenibꝰ nr̄is audiui. Siquis in celūaſcendiſſet naturāqꝫ md̓i et pulcritudinē ſyderū aſpexiſſet. inſuauē illi ſiue amico ⁊ ſocio ad mīſtratōꝫ fore. q̄ tn̄ iocūdiſſima foret ſialiquē cui intimaſſet habuiſſet. ¶ Ualeriꝰ li. iiij. Tharētinꝰ archita villico ſuo ſumpſiſſem inquit a te ſuppliciū. niſi tibi iratus eſſem.maluit em̄ impunitū relinquere qͣꝫ ꝓpter irā iuſto punire grauius¶ Agelliꝰ in libro noctiū atthicaꝝ. Fauorinꝰ ph̓us affirmat ſil̓acrū colūbe ē ligno ratōe quadā et diſciplina mechanica factuꝫ adarchitā volaſſe. ¶ Actor. Huius ſententia de anima hec eſt. anima ad exemplū vnius cōpoſita ē. que ſic illocalit̓ dn̄atur in corꝑe.ſicut vnū in nume̓is. ¶ Idē. Nulla peſtis capitalior qͣꝫ voluptascorꝑis. cuiꝰ auide libidiues temere et effrenate ad potiendum incitant̉. hinc pr̄ie ꝓditiōes. hīc rerūpubliaꝝ euerſiōes. nullū deniqꝫſcelꝰ. nll̓ū facinus eſt. ad qd̓ ſuſcipiēdū n̄ libido voluptatꝭ īpellat
De obſidione romani capitolij ꝑ gallos..lxxxj.Euſebius in cronicis.Nno artarxerxis decimoſeptimo. ſenones galli romā inuaſerūt excepto capitolio. Yſid̓. xij. libro ethimo. Galloꝝ aſcenſus in capitolio anſeris clangore dephenſus eſt. nullū em̄ animal ita odoremhominis ſentit vt anſer. ¶ Ambro. in hexamē ⁊on li. v. Merito d̓bes anſeribꝰ roma ꝙ regnas. dij tui dormiebant et anſeres vigilabant. illis potius debes ſacrificare qͣꝫ ioui. Cedāt em̄ dij veſtri anſeribꝰ a qͥbꝰ ſe ſentiūt eē defenſos. ne et ip̄i ab hoſte caꝑet̉. ¶ Oroſius li. ij. Galli ſenones duce brēno exercitu copioſo robuſtoqꝫ nimis dū vrbē cluſim que nunc tuſcia dicitur obſiderēt. legatos romanoꝝ qui (nūc cōponēde inter eos gratia pacis venerūt) in acieaduerſum ſe videre pugnātes. qua indignatiōe ꝑmoti. cluſis oppidi obſidione dimiſſa. totis viribꝰ romā cōtendunt. hos ita irruentes fabius cū exercitu cōſul excepit. nec tn̄ obſtitit. imo potiꝰ hoſtilis ille impetus quaſi aridā ſegētē ſuccidit. ſtrauit et trāſijt. Teſtat̉ hanc fabij cladē fluuius allia ſicut cremēta fabioꝝ. Non em̄facile aliquis ſimilē romane militie ruinā recenſeret. etiā ſi roma inſuꝑ incenſa nō eſſet. patentē galli vrbē penetrant. trucidant rigentes ſimulacroꝝ modo in ſuis ſedibꝰ ſenatores. eoſqꝫ incendio domoꝝ cōcremātes lapſu culminū ſuoꝝ ſepeliūt. vniuerſam reliquāiuuentutē quā conſtabat vix mille hoīm tūc fuiſſe. in arce capitolni mōtis latitātem obſidione cōcludunt. ibiqꝫ infelices reliquiasfame et peſte. deſperatōe. fortitudine. terūt. ſubigūt. vendūt. nammille libris auri diſceſſionis p̄ciū paciſcūtur. nō ꝙ apud gallos roma ꝑui noīs fuerit. ſꝫ quo illam ſic̄ iā ante detriuerint vt ampliustūc valere non poſſit poſt illā cladē romani īmmutare ſedes cogitauerūt. aliud oppidū incole̓. et altero noīe cenſeri. ¶ Actor. Hecoroſius. valerius aūt dicit ꝙ in illa capitolij obſidione cū romanifame artarent̉. panes e cōpluribꝰ locis iacere ceperūt. Quod vidētes galli putātes eos abūdare victualibꝰ. obſidionē dimiſeruntAddit etiā vegetius in li. iiij. de re militari. quod cū machinaꝝ bellicarū funes putrefacti eſſent matrone oēs crines ſuos abſciderūtad machinas reꝑandas et viros liberādos.De areſtotele et dictis eius. Euſebius in cronicis. .lxxxij.Ano artarxerxis triceſimotercio. areſtoteles. xviij. agens annum platōnis arditor fuit. ¶ Augꝰ. d̓ ciuitate dei libro octauo. Areſtoteles diſcipulus platōnis vir excellentis ingenij et eloquio quideꝫplatōni nō impar. ſed multos facile ſuperans. ſectā ꝑ ypateticamcondidit. quod deambulando diſputare cōſueuerat. plurimoſqꝫdiſcipulos p̄clara fama excellens. viuo adhuc preceptore in ſuaꝫhereſim congregauit. ¶ Seneca in epl̓a. lxv. Areſtoteles putatcauſam tribꝰ modis dici. materiā. opificem. formam. que vnicuiqꝫoꝑi apponit̉ .i. ydos. quartam quoqꝫ adijcit ꝓpoſitū artificis .i. illd̓quod inuitauit artificē ad hoc facienduꝫ ſicut pecunia vel gloriavel religio. quintam addit plato exemplar .ſ. quod ipſe ydeā vocat. Sex ergo cauſas dicit eē. id ex quo .i. materiā ſicut es. id ī quo.i. formā que ſcꝫ aptat̉ eri. id ad qd̓ ſcꝫ exemplar. id proppter qd̓.i. facientis propoſitū. id qd̓ ex his eſt .i. ipſum opus. id a quo ip̄moperans ē .i. ip̄e artifex. ¶ Ualerius libro. vij. Areſtoteles in neutrā ꝑtem de ſemetip̄o loqui debere p̄dicabat: qm̄ laudare ſe vani.vituꝑare ſe ſtulti eſſet. ¶ Actor. Dicebat etiā areſtoteles vt legitur ſolū ſe incōmodū pauꝑtatis pati ꝙ nō poſſet egentibꝰ ſubuenire. ſciſcitāte aūt alexandro quo docente ꝓfiteretur ſe ſcientē. rebus inquit ip̄is. q̄ nō nouerūt mentiri. huiꝰ qͦꝫ ſnīe iſte ſunt. nūqͣverecūdiores eē videmur qͣꝫ cū d̓ dijs agit̉. viri boni eſt. neſcire vl̓pati. vel iniuriā facere. Iniuria iniuſte irrogata. eiꝰ ē infamia qͥ facit. ſi linceis oculis hoīes vterēt̉ vt eoꝝ viſus obſtātia penetraretnōne interſpectis viſceribꝰ etiā pulcerrimū corpꝰ turpiſſimū videret̉. hͦ ꝟbū boetiꝰ in. iij. li. d̓ ꝯſolatōe recitās addit. te igit̉ pulcꝝ videri non tua natura ſed ſpectantiū oculorū facit infirmitas. Ideꝫareſtoteles aduerſum inimicos inquit. intra ꝑietes noſtros victoria querenda eſt. dicebat aūt aīam eſſe endelechiam .i. figuram corporis. Idem vt ait tullius rhetoricam artem ampliauit. ¶ Ualerius in li. vij. Areſtoteles ait. vtiliſſimū p̄ceptuꝫ eſt vt voluptatesabeuntes cōſideremꝰ. quas quidē ſic oſtendendo minuit. feſſas eipnīeqꝫ plenas animis noſtris ſubijcit quo minꝰ cupide repetant̉.¶ Idem libro. v. Areſtoteles ſup̄me vite reliquias ſenilibꝰ ac rugoſis membris in ſummo litteraꝝ ocio vix cuſtodiēs. adeo valent̓ꝓ ſalutē patrie incubuit vt eā ab hoſtibꝰ armis ſolo equatā in lectulo atheniēſium iacens. macedonū manibꝰ quibus abiecta erateriꝑet. itaqꝫ vrbs ſtrata atqꝫ euerſa alexandri qͣꝫ reſtituta areſtotelis notū eſt opus.De ſecta per ypateticoꝝ cuius autor ipſe fuit. lxxxiij.Auguſtinus libro. ix. de ciuitate dei.