QuartusLiber

ualidū fuerit a ſenectute. iterū multipliontur ſuꝑ inhabitātesmala. Nunc ergo diſpone domū tuā. ⁊ corripl̓m tuū. et cōſolare hūiles eoꝝ. et dimitte a te mortales qtatōes. ⁊ ꝓijce abs tepondera hūana. exue iam infirmā naturā. et feſtina trāſigrare atemporibus his.De his que ſcripſit ex p̄cepto domini..liijT reſpōdi et dixi. ecce donine abibo ſicut p̄cepiſti mihi. et corripiā p̄ſentē populū. Qui aūt iteꝝ nati fuerint qͥs cōmonebit. poſitūeſt em̄ ſeculū in tenebris. et qui habitāt in eo ſine lumine ſunt. qm̄lex tua incēſa ē ꝓpt̓ qd̓ nemo ſcit q̄ a te fct̄a ſunt vel q̄ faciēda. Siergo inueni gr̄am apud te immitte ſpūm in me ſct̄m. et ſcribaꝫ oēqd̓ factū ē in ſeculo. ab initio qd̓ erat in lege tua ſcriptū. vt poſſintinuenire ſemitā. et qͥ voluerint viuēt. et dixit ad me. Uade cōgrega ppl̓m et dicēs eis. vt nō quētāt te diebꝰ. xl. Tu autē p̄para tibibuxos multos. et accipe tecū quīqꝫ viros ſcribas veloces. et venies hūc ⁊ ego incēdaꝫ in corde tuo lucernā intellectꝰ q̄ nō extinguetur qͦaduſqꝫ finiant̉ q̄ incipies ſcribere. Congregaui itaqꝫ populū et dixi patres nr̄i ꝑegrinati ſunt in egipto. et inde liberati acceperūt legē vite. ⁊ data ē nobis terra in ſortē. et vos et pr̄es feciſtꝭiniquitatē. ⁊ abſtulit a nobis in tp̄e qd̓ donauerat. et nūc ſi imꝑaueritis ſenſui vr̄o et erudietis cor vr̄m viui. poſt mortē miſericordiā ꝯſequimini. Iudiciū em̄ poſt mortē veniet. qn̄ reuiuiſcemuset tunc iuſtoꝝ nomē apparebit. ⁊ impioꝝ facta oſtēdent̉. nūc autēnemo accedat ad me dibꝰ. xl. et accepi viros ſicut mandauit mihi.et ꝓfecti ſumꝰ in cāpū et manſimꝰ ibi. In craſtino aūt vox vocauit me dicens. aꝑi os tuū et bibe. et ecce calix offerebat̉ mihi plenus ſicut aqua color aūt eiꝰ ſicut ignis. et cū bibiſſeꝫ cor meū ructuabat intellectū. et aꝑtū eſt os meū. Altiſſimꝰ qͦꝫ dedit quīqꝫ virisintellectū. et ſederūt. xl. diebꝰ ac ſcribebāt. Nocte aūt māducabātpanē. ego aūt ꝑ diē loquebar et nocte nō tacebā. Scripti ſunt inxl. diebꝰ libri nonīgenti. lxiiij. et dixit mihi vt q̄ priꝰ ſcripſerā ⁊ palam ponerē vt legerēt digni et indigni. nouiſſima ꝟo traderē ſapiētibꝰ de ppl̓o. in his em̄ ſapientie fons..liiij.De ypocrate medico et gorgia rethore.Euſebius in cronicis.Ano artar xerxis triceſimoquīto ſophocles democrituſqꝫ empedocles ⁊ ypocras medicus. et gorgias et zeno et ꝑmenides ph̓i inſignes habebātur. euripides qͦꝫ tragediarū ſcriptor. ¶ Actor. Deſophocle et democrito et empedocle et ꝑmenide et euripide iamſupra diximꝰ. De zenone aūt inferiꝰ. et nunc de ceteris dicamus.¶ Hiero. in queſtionibꝰ ſuꝑ gen̄. Scriptū erat in libris ypocratꝭꝙ quedā ſuſpitōe adulterij fuerat puniēda cū pulcerrimū peꝑiſſet. vterqꝫ ꝑentis generi diſſimilē. niſi memoratꝰ medicus ſoluiſſꝫqueſtionē. monēs querere ne forte talis pictura eſſet in cubiculo.Qua inuēta. mulier a ſuſpitiōe liberata ē. ¶ Actor. Gorgias at̄p̄fatus nō eſt ille gorgias epirota. de quo refert valeriꝰ lib̓. jͣ. ꝙ dūmater eius mortua feretro portaret̉. vtero lapſus inopinato vagitu ferentes ſtare coegit. Sed eſt gorgias leontinus de qͦ refertidem valeriꝰ in li. viij. ꝙ ſapiētiſſimꝰ ſui tꝑis fuerit. et in cōtiōe ſella publice poſita ꝓpoſuerit ſe oībꝰ queſtiōibꝰ reſponſuꝝ. vn̄ et cineres eiꝰ eūdē honorē ſecuti ſunt quē oraculū delphicū vel nemꝰclodoneū. de hͦ refert tulliꝰ in libro de ſenectute ꝙ mgr̄ ſocratꝭ fuerit. et ꝙ cētū et. vij. annos ꝯpleuit. nec vnqͣꝫ in ſuo ſtudio ab oꝑaceſſauit. Qui cū ab ea quereret̉ cur tamdiu vellet eſſe in vita. qͥanihil inqͥt habeo quo accuſem ſenectutē. ¶ Hieronimꝰ li. j. cōtraiouinū. Gorgias rhetor. libꝝ pulcerrimū de ꝯcordia grecis interſe diſſidētibꝰ recitauit olimpie. Cui melanciꝰ inimicus eiꝰ. h̓ nobisinquit de cōcordia p̄cipit. qui ſe et vxorē et ancillā tres in vno domo cōcordare non potuit. emulabat̉ quippe vxor eiꝰ ancille pulcritudinē et caſtiſſimū viꝝ qͦtidianis iurgijs exagitabat..lv.De ꝓthagora ſophiſta.Euſebius.Odē tēpore claruit prothagoras ſophiſta. cuiꝰ libros atheniēſes decreto publico cōbuſſerūt. ¶ Actor. De hoc refert agellius ī li.v. noctiū atticaꝝ. ꝙ ei ſe in diſciplinā dederit euthalus adoleſcēsad diſcendā eloquētiaꝫ in cauſis ꝑorandis. pepigitqꝫ pecuniamſe grandē ei datuꝝ. quo primū die cauſaꝫ apud iudices ꝑoraſſetet viciſſet. Cūqꝫ ille abūde ꝓfeciſſet in facundia. et cauſas nō reciperet ꝓthagoras ex pacto mercedē petere inſtituit. et litē cuꝫ euthalo cōteſtat̉. Cūqꝫ ad iudices cōmittēde cauſe gratia veniſſentꝓthagoras ait. Reddes mihi qd̓ peto. ſiue cōtra te ꝓnūciatū fuerit ſiue ꝓ te. nā ſi ꝯtra te. merces mihi ex ſnīa debet̉. qꝛ ego viceroSi ꝟo ꝓ te. mihi merces ex pacto debebit̉ qꝛ tu viceris. Cui eūthalꝰ. diſce magiſter vtroqꝫ mō fore. vtiqꝫ nō reddā qd̓ petꝭ. ſiue

cōtra me ꝓnūciatū erit. ſiue ꝓ me. nā ſi ꝓme nihil tibi ex ſnīa debebit̉. qꝛ ego vicero. Si at̄ ꝯͣ me nihil dēo qꝛ n̄ vicero. Iudices et̄ hͦinexplicabile rati. rem iniudicatā reliquerūt. Cauſamqꝫ in diē lōgiſſimā diſtulerūt. hꝰ aūt ꝓthagore qͣre libri cōbuſti ſunt nō legiDe ſocrate ph̓o et eiꝰ ſtudio ac libris. Euſebiꝰ īcro. .lvj.Qno artarxerxis qͣdrazeſimo ſocrates pl̓imo ſermone celebrat̉. Augꝰ. inlibro d̓ ci. dei. viij. Socrates archelai diſcipulꝰ fuiſſe ꝑhibet̉. qͥ primꝰ vniuerſaꝫ ph̓iaꝫ ad corrigēdos cōponēdoſqꝫ mores flexiſſe memorat̉. Cū ante illū oēs magis phiſicis .i. naturalibꝰrebus ꝑſcrutādis oꝑaꝫ maximā impenderint. non mihi aūt poſſevidet̉ ad liquidū colligi. vtꝝ ſocrates vt hͦ faceret tedio reruꝫ obſcuraꝝ et incertaꝝ ad aliquid aꝑtū et certū repiendū aīm intenderit quod eſſet beate vite neceſſariū. ꝓpter quā vitā oīm ph̓oꝝ inuigilaſſe ac laboraſſe videt̉ induſtria. an ꝟo ſicut de illo quidā beniuolentiꝰ ſuſpicant̉ nolebat immūdos terrenis cupiditatibꝰ aīosſe extendere in diuina et conari. qn̄quidē ab eis cauſas reꝝ videbat inquiri. qͣs primas ac ſūmas nōniſi in vnius veri ac ſummi deivolūtate eſſe credebat. vn̄ nec eas putabat niſi mūda et pura mēte poſſe cōp̄hendi. ⁊ iō purgāde bonis moribꝰ vite cenſebat inſtādum. vt deprimētibꝰ libidinibꝰ exoneratꝰ animꝰ naturali vigore ineterna ſe tolleret. naturāqꝫ incorporei et incōmutabilis luminisvbi cauſe oīm factaꝝ naturaꝝ ſtabiliter viuūt intelligētie puritate cōſpiceret. Conſtat tn̄ eū imꝑitoꝝ ſtulticiā ſe ſcire aliquid opinātiū. etiā in ip̄is moralibꝰ q̄ſtionibus. qͦ totū aīm intendiſſe videbat̉. vl̓ ꝯfeſſa ignorātia ſua. vel diſſil̓ata ſciētia. lepore mirabili diſſerendi. et acutiſſima vrbanitate agitaſſe atqꝫ verſaſſe. vn̄ et cōcitatis inimicicijs calūnioſa crimīatiōe dānatus eſt. morte mulctatus eſt. In queſtionū ꝟo moraliū diſceptatiōe agit̉ de ſūmo bono. ſine quo fieri hō beatus nō pt̄. Eſt aūt finis boni quo qͥs cū ꝑuenerit bt̄us ē. Quod in ſocraticis diſputatiōibꝰ dū oīa mouet.aſtruit. deſtruit. qm̄ nō euident̓ apparuit. qd̓ cuiqꝫ placuit ſucceſſorū ſocratis. inde ſumpſerūt. et vbi cuiqꝫ viſum ē cōſtituerunt finem boni. Ariſtippus em̄ ſūmū bonū dixit voluptatē. antiſtenesvirtutē. ¶ Hugo li. iij. dydaſ. ¶ Ethice inuētor ſocrates fuiſſedicit̉. qͥ de ea. xxiiij. libros ſcd̓m poſitiuā iuſticiā cōſcripſit.De moribus eiuſdē. Hiero. ꝯͣ ioui. li. j.SOcrates xantipen et nicro neptim ariſtidis duas habebat vxores. que cū crebro inter ſe iurgarent̉. ⁊ ille eas ſolitus eſſet irridere. qꝓpter ſe fediſſimū hoīem ſimis naribꝰ. recalua fronte. piloſis hūcris reꝑandiſqꝫ cruribꝰ diſceptarēt. Nouiſſime verterūt in eū impetū. et male mulctatū fugiētemqꝫ diu ꝑſecute ſunt. Quodā aūttꝑe cū infinita cōuicia ex ſuꝑiori loco ingerēti xātipe reſtitiſſet. aqͣꝑfuſus immūda nihil ampliꝰ rn̄dit. qͣꝫ caꝑite deterſo. ſciebaꝫ inqͥtfutuꝝ vt iſta tonitrua imber ſequeret̉. ¶ Actor. Idē interrogatꝰab altibiade cur xantipen mulierē tamacerbā nō ambige̓t. qm̄ inquit cū illam domi talē ꝑpetior. inſueſco et exerceor qͦꝫ foris peſtilentiā et iniuriā facilius ferā. Idē interrogatꝰ cui attentū ſe eē diceret. mūdanū ſe inquit. Totius eꝰ ſe md̓i incolā ⁊ ciuē arbitrabatur. nihil aūt ſcire dicebat. niſi hͦ ip̄m ꝙ nihil ſciret. Dicit etiā ſeneca hūc aliqn̄ ab archelao inuitatū vt ad ſe veniret qͣtenꝰ eū honorare poſſet. ſocratēqꝫ reſpondiſſe. ab eo nolle accipere bn̄ficia. cuiparia reddere nō poſſet. ¶ Caſſianus in libro collatōnū. Socrateꝫ quidē criſios intuēs ait. oculi corruptoris pueroꝝ. Cūqꝫ diſcipult irruētes in eū vltuꝫ vellent ire illatū magiſtro cōuiciū. hac ſētentia illos repreſſit. Quieſcite o ſodales quieſcite. etem̄ ſuꝫ ſꝫ mecōtineo. ¶ Agellius libro .j. Stare ſocratesitꝰ dicit̉ ꝑtiaci ſtatu ꝑdius atqꝫ ꝑnox. a ſūmo lucis ortu ad ſolē alteꝝ oriētem in cōniuēs īmobilis eiſdē in veſtigijs. et ore atqꝫ oculis eūdē in locū directis cogitabūdus tanqͣꝫ quodā ſeceſſu mētis atqꝫ animi facto acorꝑe. Temꝑantia qͦꝫ eū fuiſſe tanta traditū ē. vt oīa fere vite ſuetꝑa. valitudine inoffenſa vixerit. ¶ Idem in eodeꝫ. Socrates dicebat ml̓tos hoīes ꝓpterea velle viue̓ vt ederēt et biberēt. ſe autēedere et bibere vt viueret. ¶ Tercullianꝰ in apologetico. Socrati demoniū a puericia adheſiſſe dicit̉. Ph̓i ẜm deos demones deputāt. Socratis vox eſt. ſi demoniū ꝑmittat. Idem et cū aliquidde veritate ſapiebat deos negās. eſculapio gallinaciū ꝓeſcari iaꝫin fine iubebat. credo ob honorē patris eius. quia ſocratē appolloſapientiſſimū omniū cecinit. o appollinine incōſideratū ſapiētie teſtimoniū reddidit ei viro qui negabat deos eſſe. Idem etiā corruptor adoleſcētium ꝓnūciatus ē. ¶ Hieronimus contra pelagiūlibro. iij. Eundem ſemꝑ vultū habere nō poſſumus. quod de ſocrate falſo ph̓i gloriātur. quātomagis aīm multe facies hominū.ſic et corda diuerſa.