LiberQuartus

nois ⁊ ligurgi leges ꝯtendit. Quibꝰ oibꝰ inſtructus crotonamvenit populūqꝫ in luxuriam lapſum. autoritate ſua ad vſuꝫ frugalitatis reuocauit. laudabat quotidie ꝟtutem. ⁊ vicia luxurie caſuqꝫ ciuitatū hac peſte ꝑditaruꝫ enūerabat. Tantoqꝫ ſtudio ad frugalitatem ꝑdiſcendā multitudinē ꝓuocauit. vt aliquos ex eis luxuriatos eſſe incredibile videret̉. matronarūqꝫ quoqꝫ ſeꝑatarum aviris doctrinaꝫ ⁊ pueroꝝ a parentibꝰ frequēter habuit. Docebataūt nunc has pudiciciā ⁊ obſequia in viros. nunc illos modeſtiamet litteraꝝ ſtudium. Int̓ hec velut genitricē virtutū frugalitatemomnibꝰ diſſerebat. ꝯſecutuſqꝫ diſputationū aſſiduitatem. orat vtmatrone auratas veſtes ceteraqꝫ dignitatis ſue ornamenta velutinſtrumēta luxurie deponerēt. eaqꝫ omnia delata in iunonis edemipſi dee ꝯſecrarent. p̄ferētes vera ornamēta matronarum pudiciciam. nō veſtes eſſe. Hic cum ānos. xx. crotōne egiſſet. metapontūemigrauit. ibiqꝫ deceſſit. Cuius tāta admiratio fuit vt ex domo eiꝰtemplū facerent eumqꝫ ꝓ deo colerēt. ¶ Ualerius in libro qͥntoPitagore tanta veneratio ab auditoribꝰ tributa eſt. vt que ab eoacceꝑant in diſputatōne dedicere nephas exiſtimarēt. quintiaꝫerpellati ad reddendā cauſam. hoc ſolum rn̄debant eū dixiſſe.¶ Idem in libro. viij. Pitagoras poſtqͣꝫ egiptuꝫ petens eoꝝ ſcientiam didicit. Deinde ad ꝑſas ꝓfectus magicam artem ꝑcepit.Deinde crete leges cū didiciſſet ad olimpicum certamē deſcēdit.Int̓rogatus quo cognomine cenſeret̉. ne ſapiētem ſe dice̓t. Iamem̄ illud nomen vij. viri ſapiētes occupauerāt ſe amatorem ſapientie. hoc eſt ph̓m dixit. ¶ Tullius libro de ꝯſilijs. Thaurū murdi iuuenē. libidine flagrante cum audiſſet pitagoras ad hoſtiumamice meretricis inſanire. iuſſit pſalteria tria canere ꝑ ſpondeumet ita eum ad ſanam mentē reuocauit. ¶ Hieronimus ꝯtra ioui.libro pͥmo. Thimeus ſcribit pitagore filiam ꝟginem choro virginum p̄fuiſſe. ⁊ caſtitatis eas inſtruxiſſe doctrinis.xxv.De p̄ceptis ⁊ enigmatibꝰ eiuſdem.Ege oratiūculā pro patiIinio. ⁊ alias vbi ſodalicioꝝ mentio fit. reuolue dyalogos tullij. reſpice omnem oram ytalie. que quondā magna grecia dicebat̉. ⁊ pitagoricoruꝫ dogmatū inſciſa publicis literis era cognoſces. Cuius ſunt em̄ illa criſo ꝑanſeamata. nōne pitagorę? In quibꝰ omnia breuit̓ eius dogmata ꝯtinent̉. Itaqꝫ pitagorica ſunt iſta p̄cepta. fugienda ſunt omnibꝰ modis ⁊ abſcidēdalanguor a corꝑe. imꝑitia ab anima. luxuria a ventre. a ciuitate ſeditio. a domo diſcordia. ⁊ in cōmune a cunctis rebꝰ intemperantia.Pitagorica ſunt ⁊ hec amicoꝝ omnia eſſe cōmunia. ⁊ amicum ſeip̄m eſſe alteruꝫ. Duorum tempoꝝ maxime habēdaꝫ curā maneet veſꝑe .i. eorum que acturi ſumus ⁊ eoꝝ que geſſimus. poſt deuꝫveritatem colendā. que ſola homīes deo ꝓximos facit. Illa quoqꝫenigmata que diligētiſſime areſtotiles ī libris ſuis ꝓſequit̉. Stateram ne trāſileas .i. ne p̄tergrediare iuſticiā. Ignem gladio ne foueas iraꝝ videlicet ⁊ timidum animū verbis maledicis ne laceſſasCoronā minime carpendā .i. leges vrbiū ꝯſeruandas. Cor non comedendū .i. merorem de animo expellendū. cum ꝓfectus fueris neredeas .i. poſt mortem vitā iſtam ne deſideres. ꝑ viā publicam neambules. ne multoꝝ ſequaris errores. hyrundinē nō in domo ſuſcipiendā. id eſt garrulos ⁊ pompoſos homines ſub eodem tectonobiſcum nō habendos. Oneratis ſuꝑponendū onus. deponentibus nō cōmunicandū .i. ad ꝟtutem incedentibꝰ alacriter augenda ſunt p̄cepta tradētes ſe ocio relinquēdi ſunt. Apd̓ grecos primus pitagoras inuenit īmortales eſſe animas. ⁊ de alijs corporibꝰtrāſire ad alia. pͥmuꝫ ſe dicit fuiſſe euforbiū. ſcd̓o talidē. tercio hermonū. quarto pinum. Ad extremuꝫ pitagoram. ⁊ poſt certos tempoꝝ curriculos ea que fuerant rurſum fieri. nihil in mundo viderinouum. ph̓iam meditatōeꝫ eſſe mortis. quotidie de carcere corꝑisnitentē educere anime libertatē. Matyſe. ſaname yeſyc .i. diſcentias. remīſcentias eſſe. ⁊ multa alia que plato in libris ſuis. ⁊ maximein fedrone thimeoqꝫ ꝓſequit̉. ꝑſe em̄ plato poſt achademi..xxvj.De diſcipulis eiuſdem.Im et innumerabiles diſcipulos ſentiēs. multumqꝫ deeē ſue doctrine venit admagnam greciā. ibiqꝫ ab archita tarētino ⁊ thimeo locrenſi pitagore doctrina eruditus elegantiā ⁊ leporem ſocratis cūhmōi miſcuit diſciplinis. ¶ Idem ꝯtra iouinuꝫ. Inutile ē crebrovidere ꝑ que aliquando captus es. ⁊ eoꝝ te exꝑimento cōmittere.quibꝰ difficult̓ careas. Nam ⁊ pitagorici huiuſcemodi freq̄ntiaꝫdeclinātes. in ſolitudine ⁊ deſertis locis habitare conſueuerāt.¶ Idem ſuper eccleſiaſten. ij. Pitagoricoꝝ diſciplina eſt. tacerequinquēniuꝫ. ⁊ poſtea eruditos loqui. ¶ Seneca de beneficijslibro. viij. Pitagoricus quidā emerat a ſutore petaſia. remnū magnam nō p̄ſentibꝰ rūmis poſt aliquot dies venit ad tabernā redditurus. Etin clauſam diu pulſaret. fuit qui dice̓t. quid perdis

oꝑam tuā. ſutor ille quē queris eiectus ꝯbuſtus eſt. Quod nobisforte moleſtū eſt. qui ineternum noſtros amittimꝰ. tibi mīme. quiſcis futuꝝ vt renaſcant̉. Iocatus in pitagoricuꝫ. At ph̓us noſtertres aūt quatuor denarios n̄ munita manu domū retulit ſubinde.cōcutiens. Deinde cū rep̄hendiſſet hanc ſuā tacitaꝫ nō reddendivoluptatē. intelligēs amiſiſſe ſibi illud lucellū. redit ad eandem tabernaꝫ ⁊ ait. ille viuit. redde qd̓ debes. Deinde ꝑ doſtrum quo ſecōmiſſura laxauerat qͣtuor denarios in tabernam inſeruit ac miſit.penā a ſe exigēs improbe cupiditatꝭ ne alieno aſſueſce̓t. ¶ Actor.Pitagoras dicebat aīam eſſe armoniā veramqꝫ amiciciaꝫ vnumex pluribꝰ facere. vn̄ ⁊ pitagorici vades ſeinuice tyranno dederūt¶ Ualerius libro. iiij. Damon ⁊ pithias pitagore diſcipuli tamfidelē inter ſe iunxerūt amiciciā. vt cum alterū ex his dyoniſius ſyracuſanus int̓ficere vellet. ⁊ is tempus ab eo quo priuſqͣꝫ periret.domum ꝓfectus ordinaret res ſuas impetraſſet. Alter vadaꝫ ſe ꝓeius reditu tyranno dare nō dubitauit. Appropinqͣnte aūt finitadie. nec illo redeūte vnuſquiſqꝫ ſtulticie cauſa temerariuꝫ ſponſorem damnabat. At is nihil ſe de amici ꝯſtantia metuere p̄dicabatEpdem itaqꝫ momēto ⁊ hora dyoniſio ꝯſtituta qui eam acceꝑatſuꝑuenit. Et admiratus tyrānus amboꝝ animū ſupplicium fideiremiſit. eoſqꝫ inſuꝑ vt ip̄m in ſocietateꝫ amicicie tercium ſodalicijgradum reciꝑent rogauit. Ecce vires amicicie mortis ꝯtemptugenerare. vite dulcedinē extingue̓. crudelitatē māſue face̓. odiū inamorem ꝯuertere. penam bn̄ficio penſare potuerunt.De regno duoꝝ magoꝝ in ꝑſide. Comeſtor. xxvijOſt cabiſeꝫ vnus de. vii.magis qͥ ꝑſaꝝ regnū iudicabāt regnū obtinuit. Iuſtinus li. j. Cambiſes qͥdam ꝑ quiētē vidit fratrē ſuummergi regnatuꝝ. quo ſomno ext̓ritus. nō dubitauit eum occidereAd hoc magnū quendā ex amicis delegit cometeꝫ noīe. Interimipſe gladio ſuo ſpōte euaginato in femur grauit̓ vulneratus occubuit. Quo nūcio accepto magus an̄ fama amiſſi regis occupat facinus. ꝓſtratoqꝫ mergi cui regnū debebat̉ frēm ſuū ſubiecit oropaſten. Erat eī decorus ⁊ corꝑis lineamētis mergi ꝑſimilis. Queres eo occultior fuit ꝙ apud ꝑſas ꝑſona regis ſub ſpecie maieſtatis occulit̉. igit̉ magi ad fauorem ppl̓i ꝯcilianduꝫ. tributa ⁊ militievacationē ꝑ trienniū ꝑmittūt. vt regnū qḋ fraude q̄ſierant. indulgentie largitōnibꝰ ꝯfirmarēt. Que res ſuſpecta pͥmo horcatio nōbili viro. qͥ ⁊ in ꝯiecturas ſagaciſſimus fuit. Itaqꝫ ꝑ internūcios q̄rit de filia que int̓ regias pelices erat. an cyri filius rex eſſet. illa necſeip̄am ſcire ait. nec ex alia poſſe cognoſce̓. qꝛ ſingl̓e ſeꝑatim recludunt̉. Tūc ꝑtractare caput dormiēti iubet. nā mago illi cambiſesaures vtraſqꝫ p̄ſciderat. factus demū ꝑ filiam certior regē ſine auribꝰ eſſe. optimatibꝰ ꝑſaꝝ rem indicat. ⁊ in eius cedē fit cōiuratio.Septē aūt ꝯſcij fuere huiꝰ cōiurationis qͥ ex ꝯtinēti occulcato ſb̓veſte ferro ad regiaꝫ ꝑgunt. ⁊ obuijs int̓fectis ad magos ꝑueniūtqui duos de. vij. int̓fecerūt. Tandē ipſi corripiūt̉ a pluribꝰ. Quorum alteꝝ. cobrias amplexꝰ mediū. cūctantibꝰ ſocijs. ne ip̄m ꝓ mago trāſfoderēt. qꝛ res obſcuro loco gerebat̉. vel ꝑ ſuū corpꝰ adijcimago ferrū iuſſit fortunatū ita regēte illo incolumi magꝰ int̓ficit̉.¶ Actor. Hec iuſtinꝰ. alit̓ tn̄ narrat comeſtor videlicet hͦ mō. pꝰcambiſem vnꝰ de. vij. magis qui iudicabāt regnuꝫ ꝑſaꝝ. erine idesnoīe regnū ꝑſaꝝ obtinuit. ducēs panthei ſiliā cambiſe in vxorē ſimulās ſe nō velle ſibi regnare. ſꝫ ꝯſeruare regnū mergi fr̄e cambiſeqꝛ puer erat. hunc tn̄ mergi cambiſes pͥus occiderat ī penetralibꝰtempli. ſolo iſto erineide ꝯſcio huius ſacrilegij ⁊ parricidij. Cunqꝫpoſt. vij. mēſes regni ſui moreret̉. erineides ſubſtituit ſibi frēm iuuenē elegantē forma ⁊ viribꝰ. dicēs hūc eſſe mergin cyri filiū ⁊ cābiſe frēm. vnus de. vij. magis ſuſpicās eū mergim nō eſſe. ꝑ filiamdep̄hendit eū aures nō habe̓. Qui cū reliquis magis hoc indicaſſet in eū ꝯiurauerūt ⁊ ip̄m occiderūt. ſicqꝫ duo frēs illi nō ꝑ annūapud ꝑſas regnauerūt. ¶ Hieronimus ꝯtra ioui. libro. ij. Eubalus narrat apd̓ ꝑſas tria fuiſſe genera magoꝝ. qͦꝝ pͥmos qui ſuntdoctiſſimi ⁊ eloq̄ntiſſimi excepta farina ⁊ olere. nihil alid̓ dicit ī cibo ſume̓. ¶ Ualeriꝰ li. ij. Perſe nō reſpiciūt liberos ſuos priuſvij. ānos īpleuerūt. qͦ magis ꝑuuloꝝ amiſſionē equo aīo ſuſtineātDe regno darij filij itaſpis. Iuſtinꝰ vbi ſupra. .xxviij.Cciſis aūt magis. magnaquidē gl̓ia recuꝑati regni pͥncipū fuit. ſꝫ ml̓to maior ineo ꝙ cū d̓ regno ābige̓nt ꝯcordare int̓ ſe nō potuerūtErāt̉ eī ꝟtute ⁊ nobilitate ita pares vt difficilē ex his ppl̓o elct̄ōꝫeqͣlitas face̓t. Ip̄i igit̉ viā īuener̄t qͣ de ſe iudiciū religiōi ⁊ fortunenitte̓nt. pactzint̓ ſe ſt̓ vt die ſtatuta oēs eqͦs ante regiā pͥmomane perduceret. ⁊ cuius equus ante ſolis ortum. hinnitum primum dediſſet is rex eſſet. nam ⁊ ſolem perſe vnum deum credunteſſe. et equos eidem deo conſecratos ferunt. ¶ Erat inter coniuratos dariꝰ itaſpis filiꝰ cui de regno ſolicito. eq̄ cuſtos ait. ſi ea res