naͣlis. nā ꝯgruit legi ⁊ eꝗtati naͣli neminē debēlocupletari cū aliena iactura. vt ī regl̓a locupletari. de reg. iur̄. li. vi. ⁊ in. l. nā hͨ naͣ. ff. de ꝯdi. īde.ſuadet ⁊ p̄cipit ius diuinum. vt legit̉. ⁊ noͣ. in regula. peccatuꝫ. de reg. iu. li. vi. ⁊ in. c. cum tu. devſur. ¶ Scd̓a qō Inn. ē qn̄ ꝗs eſt obligatꝰ addebitū de iure naͣli tm̄ quale eſt qd̓ debet̉ ſeruonā ſeruꝰ nō obligat̉ alicui nec aliꝗs ſibi naͣlitervt in. l. naͣliter. ff. de ꝯdi. īde. ⁊ alibi dic̄ tex. ꝙ qͣꝫtū ad ius ciuile ſerui ꝓ nullis habēt̉. ſecꝰ de iure naͣli. qꝛ qͣꝫtū attinet ad ius naͣle oēs hoīeſ eqͣles ſūt. in. l. qd̓ attinet. ff. de reg. iur̄. Inn. dic̄ ꝙtale debituꝫ eſt ſoluendū ſeruo in foro ꝯſcīe itaꝙ d̓ tali debito n̄ pōt fieri elemoſyna ꝑ obligatūar. de iureiur. eā te. ⁊ dic ꝙ iſta qō decidit̉ ꝑ illāregl̓aꝫ ſcd̓aꝫ quā. sͣ. tradidi. nā lꝫ ius poſitiuumtali debito naͣli nō aſſiſtat tn̄ nō tollit obligationē naͣlē ex ſufficiēti cā. iō eꝗtas iuris naͣlis ē inforo pnīali ſeruāda. ⁊ pono exemplū qn̄ aliquiſꝓmiſit aliꝗd dare ſeruo. nā ex ꝯſenſu ſuo obligat̉ naͣliter. vt in. l. ſepe. §. is v̓o. ff. de re iud. peccat aūt quis nō īplendo id qd̓ ꝓmiſit vt in. c. i.⁊ qd̓ ibi noͣ. de pac. naꝫ deꝰ reſpicit cor ⁊ nō ſolenitatē v̓boꝝ. xxij. q. v. iuramēti. xiiij. q. v. ſi ꝗd inueniſti. ⁊ p̄ſertī hec diſpō ꝓcedit. quia ius poſitiuū nō reſiſtit huic obligatōi lꝫ nō aſſiſtat vndepeccat ꝗs quo ad deuꝫ. qd̓ ſatꝭ ſenſit ēt Bar. in.d. exͣua. ſuꝑ v̓bo denūciatōeꝫ. vbi dic̄ obligatūnaͣliter tm̄ ex ſuo cōſenſu peccare niſi adīpleatiō pōt denūciari eccl̓ie ẜm eū. do. An. in ꝓmiſſion facta ſeruo latiꝰ diſtīguit ſic. ꝙ aūt ꝗs ꝓmiſit ſeruo vt dn̄o ſuo acꝗrat̉. ⁊ tūc nō deficit iuspoſitiuū. quaſi dicat ꝙ ſeruꝰ etiam ciuilit̓ poteſtacquire̓ domīo. alle. l. ſi ſeruꝰ. ff. de v̓. obli. ſꝫ potuiſſet allegare. ff. de ſtipul. ſer. ꝑ totū. ⁊ hoc caūcredit debitū debere ſolui domino in foro cōſcientie. Sed tu dic hoc ꝓcedere quādo ſolenniter acꝗſiuit obligationē. ſi autem ꝑ pactum nuduꝫ tantū. tunc deficit ius ciuile. vt in. l. iuriſgētium. §. ſed cum nullam. ff. de pac. quo caſu ſb̓eſt naturalis obligatio tantū ſicut in libero. anautem vtroqꝫ caſu ſit ſolutio fienda domino inforo conſcientie. Do. An. vult ꝙ ſic exquo promiſit vt acquirat domino. videtur tamen hoc limitare quando ꝓmittens ſeruo crederet ſibiſoluēdo ipſum nō traditurum rem illam domino. tunc etiam ſibi ſoluēs nō eſſet tutus. quiaequitas iuriſgentiū eſt in ꝯͣriuꝫ. que vult vt perſeruū acꝗrat̉ domīo. Ego habeo iſtū caſū ſic intellectū ꝓ indubitato ēt quo ad foꝝ ꝯtentioſuꝫꝓ quo alle. tex. aꝑtū in. l. qd̓ ſeruꝰ. ff. de ſolu. vbidr̄ ꝙ ſi ſeruus ex peculio ſuo ſeu ex pecunia dn̄iꝯͣxit ēt ſibi ſoluit̉. niſi dn̄s p̄ſumat̉ nō ꝯſētire. nāꝓfecto iſte cāꝰ decidit̉ ꝑ pͥmā regl̓aꝫ ꝯcurrit enītūc ius poſitiuū ⁊ eꝗtas naͣlis. nā ſi ꝓmittēs nōhabuit reſpectū ad ẜuū nō debuit ſibi ſolue̓ ſi p̄ſūpſit ꝙ īfidelit̓ agit ꝯͣ dn̄m ſuū videtur .n. dn̄s tacite ꝓhibe̓ vt in. l. ſi cū corneliꝰ. ff. de ſolū. ⁊ in..l. ſi hominē. ff. man. ⁊ idem dic̄ in mōacho. ꝓ qͦalle. tex. iūcto eo qd̓ noͣ. Bar. in. l. nō iō. ff. d̓ no
ua. ⁊. d. l. qd̓ ſeruꝰ. iūcto eo qd̓ noͣ. Inn. in. c. cuꝫolim. de p̓uile. ſꝫ ītellige ꝓprie dictū Inn. qn̄ ꝗsꝓmiſit ſeruo ꝯtēplatōe ſerui tūc euī ſolū obligatur in oēm euentū naͣlier. ⁊ dꝫ in foro aīe ſolue̓ſeruo. ꝗa ſeruꝰ ē ſic̄ liber quo ad ius naͣle. vt. sͣ.dixi acꝗrit tn̄ dn̄o. fac̄ qd̓ le. ⁊ noͣ. in. l. qui ſeruoff. de ꝯdi. ⁊ demō. iūcta. l. plꝫ. ff. d̓ acꝗ. her. Idēdic ſi dn̄s aliꝗd ꝓmiſit ſeruo. lꝫ enī nō obliget̉de iure ciuili. quia nō cadit obligatio inter ẜuū⁊ dn̄m. vt. l. interpoſitas. C. de tnͣſac. tn̄ tenet̉ inforo aīe ꝓpter obligatōeꝫ naͣlē cui ius nō reſiſtitſꝫ nō aſſiſtit acꝗſitio tn̄ fit dn̄o. ſed dn̄s dꝫ patiſeruū illā rē habe̓ ꝯniuētibꝰ ocl̓is vt in ſil̓i dicit̉in. l. iiij. ff. de manu. ⁊ idē pōt dici in abbate quialiꝗd ꝓmiſit mōacho. de quo vide qd̓ noͣ. Io.an. in regula nō eſt obligatoriū. de re. iur̄. li. vi. īmercū. ⁊ in. c. cū ſingula. de p̄ben. eo. li. ⁊ ꝑ Inn.in. c. inſinuante. qui cle. vel vo. ¶ Tertia qō eſtꝗd ſi mathematicꝰ vel meretrix vel ſimilis dolo fraude vel ꝑſuaſionibꝰ īduxit aliquē vt dareteis pecuniaꝫ. an iſti teneant̉ iſtā reſtitue̓ in foroiudiciali. Sol. Inn. ꝙ nō ꝯpetit repetitio. quiahīc inde verſat̉ turpitudo vnde potior eſt cōditio poſſidētis. ff. de ꝯdi. ob tur. ca. l. vbi autemIn foro aūt penitentiali eſt vtriqꝫ penitētia īiūgēda ẜm eum. ¶ Nota hoc verbū qd̓ aꝑte ſentit ꝙ iſti nō teneant̉ ad reſtitutōem. etiā in foroanime. ⁊ ita ſimpl̓r recitādo trāſit Io. an. Inntn̄ nō loquit̉ ita clare vt refert Ib. an. do. Ant.dicit ſe credere ꝙ ſi ꝗs ꝓmiſit aliquid mereticivel mathematico. ꝙ in foro aīe nō tenet̉ ſibi ſoluere qꝛ illi ꝓmiſſioni ex turpi cauſa non aſſiſtitdeꝰ ſi autē nō ꝓmiſit ſꝫ ꝓceſſit ad traditionem⁊ tūc dicit do. An. ſe crede̓ ꝙ ille qui recepit nōtenet̉ in foro aīe reſtitue̓ quia ille habuit donatū ꝓ derelicto. ſꝫ putat ꝙ recipiens tenet̉ illuddare pauꝑibꝰ exquo turpit̉ acꝗſiuit. ⁊ dicit dehoc eſſe caſū. xiiij. q. v. nō ſane. nō tn̄ credit illūpeccare ſi reſtitue̓t illi a quo habuit. ad hoc qd̓noͣ. in. c. ex trāſmiſſa. de deci. ⁊ i. q. i. non eſt putāda. plꝰ placet mihi dictū Inn. ⁊ Io. an. vt adreſtitutōem ſeu erogatōem pauꝑibus fiendamnō teneant̉ iſti. pͦ qꝛ ius poſitiuū ē ꝓ eis. dic̄ enīꝙ meretrix turpit̉ facit ꝙ eſt meretrix. ſꝫ nō turpiter accipit cū ſit meretrix. vt in. l. iiij. ff. de ꝯdi.ob tur. ca. ⁊ noͣ hͦ vltimū vr̄ ēt in hͦ ꝯcurre̓ equitas naͣlis. ſi .n. nō turpit̉ accipit exqͦ eſt meretrixgͦ nō tenet̉ reſtitue̓. p̄terea fauet ſibi ius naͣle inretentōe ꝓpter ꝯſenſū dn̄i tradētis. nā nihil tānaͣle qͣꝫ vt acꝗſitio fiat ẜm volūtatem dn̄i tradētis vt in. l. nihil tā naͣlē. ff. de reg. iu. ⁊ in. §. ꝑ traditōem. inſti. de re. diui. ⁊ facit optime qd̓ hr̄ inſil̓i in. c. fi. de ſimo. ad. c. n̄ ſane. alle. ꝑ do. An. dico ꝙ nō loquit̉ in caſu nr̄o propͥe. Item procedit potius cōſultiue .ſ. vt faciat inde elemoſynāde acꝗſito ꝑ īmoderatā īprobitatē ſꝫ nō diſtribuit tāqͣꝫ aliena ſꝫ tāqͣꝫ propͥa diſtribuit vt ibi ⁊idē cōſulerē in caſu nr̄o ⁊ loꝗtur cū talis ꝑuēitad ſtatū ꝑfectōis ſꝫ d̓ neceſſitate ſalutꝭ nō tenet̉reſtituere ſꝫ ſatis eſt deo ſatiſface̓ ꝑ penitentiā