officio ſuo. ⁊ ī neceſſitatibꝰ nēo liberalis exiſtitvt ī. l. rē legatā. ff. de adimē. lega Et ex hac rōnenoͣ ꝙ facientibꝰ aliquid laudabile ex officio ſuonon eſt neceſſario premiū īpendendū. ⁊ facit adqōnem promittitur certuꝫ premiū capiēti certūex bānitū. nūꝗd debeat̉ familie ptātis capiēti exbānitū. ⁊ vr̄ ꝙ nō. ꝗa ad hoc tenebat̉ ab officiofac̄. l. cōgruit. ff. d̓ offi. p̄ſi. ⁊. c. i. de offi. ordi. Qualiter aūt eripiebāt̉ eccl̓ie iſte de manibꝰ laici pōttripliciter ītelligi. primo ꝙ de fcō laici tenebant⁊ vſufructuabāt ſibi iſtas eccl̓ias. vel reſpectu iuriſpatronatꝰ qd̓ fuit libere ꝑ laicū ꝯceſſū ep̄o adipſiꝰ inſtantiā. vel forte cēſus debebat̉ patronolaico a quo ſuo īgenio ep̄s liberauit eccl̓iaꝫ ⁊ n̄ē vis quis ītellectꝰ p̄feratur.NoIouamuls apeagia ſine cōcenſu prīcipis īponēs cōieꝑuat̉. pͦ ponit̉ ꝓhibitio. ſcd̓o pena. ibi ſi ꝗsNoͣ pͥmo vnū caſū reſeruatū regibꝰ ⁊ principibꝰ. nā ad eos dūtaxat ſpectat īponer̄ noua pedagia. īferiores ergo dn̄i tp̄ales peccāt iponēdohͨ pedagia de nouo. ¶ Itē noͣ ibi donec ſatiſfaciat ꝙ extortū occaſione pedagij illicite impoſitiſubiacet reſtitutioni. Ex quo īfert̉ ꝙ tales domini nō pn̄t de tali pedagio elemoſynam face̓ iuxͣoͣ. ī. c. ex trāſmiſſa. sͣ. de decīs. ⁊. xiiij. q. v. ī ſūma¶ Ultīo noͣ caſū vnū ī quo eccleſia exercet iurifdcōem ī laicos .ſ. qn̄ īponūt noua pedagia citra auctoritatē iuris. nā exquo eccl̓ia excōicatlaicos trāſgrediētes. ergo hꝫ ī eos iuriſdictiōeꝫꝗa excōicatio nō dꝫ fieri niſi ꝯͣ ſubditū vel forūſortiētē rōe delicti ad hͦ quod dixi ī. c. ꝙ clericisde foro ꝯpe ¶ Sꝫ quero quid dicat̉ pedagiūSo. dic̄ Io. an̄. ꝙ ē q̄dā p̄ſtatio q̄ fit a trāſeuntibus ꝓ rebus q̄ vehūtur vl̓ portāt̉. ⁊ qn̄qꝫ ſoluitur ꝓ ꝑſona. ⁊ alio vocabulo vocat̉ ī iure ciuilivectigal ꝗa ſoluit̉ ꝓ his q̄ vehūtur .i. portanturvn̄ pedagiū ⁊ vectigal idē īportāt. de quo aliꝗdnoͣ. ī. l. i. ff. de publicanis. Itē habet̉ tributum etcēſꝰ. ⁊ ſi ſoluit̉ prīcipi nō eſt dr̄ia inter tributū ⁊cenſum. vt noͣ ī. d. l. i. ſed p̓uato qn̄qꝫ ſoluitur cenſus ꝓ re cēſuali. de quo dixi in. c. cōſtitutꝰ. d̓ reli.do. ⁊ tn̄ tributū differt a cenſu. An autem clerici debeāt ſoluere pedagia ſeu vectigalia ēt liciteſtatuta ꝑ dn̄os tꝑales. dic ꝙ nō ꝗa pedagiuꝫ eſtonus perſonale. ⁊ ꝑſona clerici nullo mō eſt ſuiecta laico. ⁊ hodie dic vt ī. c. qͣꝫqͣꝫ. de cēſibꝰ li. vi.⁊ ī cle. pn̄ti eo. ti. Et ex hoc īfertur ad queſtionēnūquid clericus poſſit licite fraudare pedagiuꝫſeu vectigal. dic ꝙ nēdū clericꝰ ſed ēt oēs extranei licite defraudant ſeu nō ſoluūt. exquo non ēlegitime impoſitum quia non cadit ꝓprie hͦ caſufraus. ſꝫ potius quis euitat grauamē. ſed ipſi ciues qui cōi cōcenſu ſibi īpoſuerūt nō licite fraudant ꝗa ī eoꝝ p̄iudiciū bn̄ potuerūt hoc ſtatuer̄⁊ hec ſunt de mente Bar. in. l. vectigalia. ff. d̓ publica. ¶ Ultimo op. ꝯͣ tex. ī eo ꝙ innuit ꝙ d̓cōſenſu regum ⁊ prīcipuꝫ licite īponūtur pedagianā vr̄ ꝙ ſolus imꝑator poſſit iſta īponere. vt in

dicta. l. vectigalia. ⁊. C. de vecti. ⁊ ꝯmiſ. qͣi ꝑ totūad idem. c. ſuꝑ quibuſdā. jͣ. de v̓. ſig. vbi tex. excipit imꝑatores ⁊ reges. ⁊ reſpectu regū exponitibi Hoſti. regem .ſ. romanoꝝ. nā poſt electionē⁊ ante coronatōem nō appellat̉ īꝑator ſed rexromanoꝝ. So. doc. nō tāgūt hoc ꝯͣriū. ſed pōttex. intelligi dupl̓r. primo vt intelligatur ẜm ꝙ intelligit̉. d. c. ſuꝑ quibuſdā. ſcd̓o pōt ītelligi de regibus ⁊ prīcipibꝰ qui preſcripſerūt hoc ius īponendi pedagia vel alia iura prīcipis. nam cōiterhodie reges inferiores p̄ſcripſerūt ī eoꝝ regniſhec iura imꝑatoris quo caſu poſſunt hoc exercere vt īꝑator. vt ī ſil̓i noͣ. Inno. ī. c. cū. p. de fideinſtru. ⁊ Bar. ī. l. īfamē. ff. de pub. iudi. ⁊ ſic videmꝰ hodie ī aliquibꝰ cōitatibꝰ italie que vidēturhec p̄ſcripſiſſe. in quo tn̄ Bar. vr̄ ꝯͣrius vt ipſemet noͣ. in. l. i. ff. de aqͣ plu. arcē. ⁊ ī dicta. l. vectigalia. ⁊ in dicta. l. infamē. Et ſcias ꝙ cuꝫ p̄ſcribiturꝯͣ prīcipē requirit̉ tēpus de cuiꝰ initio nō eſt memoria. vt ī dcō. c. ſuper ꝗbuſdā. ſed cōtra īferiorē ꝗ habe̓t hoc ius n̄ requirit̉ tātū tēpus. vt noͣ.ī dcā. l. vniuerſa. Abbas.¶ UIm cleri CI coōloſo? Qui pernē ꝯſtitult eccl̓iam cēſualē illa p̓uabit̉pͦ exceſſus. ſcd̓o pena ibi p̄cipimꝰ. ¶ No pͥmopenā eoꝝ qui cōſtituūt cēſualē eccl̓iam citra auctoritatē ep̄i. nā dꝫ illa p̓uari. ſꝫ conſidera ꝙ tex.iſte loꝗt̉ qn̄ ꝑ colluſionē īponebāt cēſū publicūputa vt filij vl̓ nepotes pn̄tarēt̉ poſtmodū ad illā eccleſiā. ꝗd aūt ſi ceſſat colluſio. dic vt diceturī. c. graue. jͣ. eo. ¶ Op. vr̄ eīꝫ ꝙ iſti clerici debuiſſent deponi ꝗa cōmiſerūt ſimoniā. nā ſoluebātcēſū vt filij vl̓ nepotes cōſequerēt̉ eccleſias. ⁊ ſicdabāt tꝑale ꝓ ſpirituali cōſequēdo ad hͦ. c. cumclerici. sͣ. de pac. ⁊ qd̓ ibi noͣ. in gl. fi. So. doct. fatēt̉ ꝯͣriū ꝙ de rigore iuris tales clerici poſſūt deponi ⁊ ēt religioſi deberent priuari iurepatronatus exquo taliter eo abutunt̉. fac̄ qd̓ noͣ. in. c. ꝙclerici. sͣ. de iurepatro. qd̓ nota. ¶ In glo. i. ī fi.Hoſti. dicit ⁊ bene ꝙ tex. iſte nō eſt reſtringēdꝰad colluſionē que ſit ī iudicio ꝓut glo. vr̄ intelligere. ſed poteſt ītelligi generaliter qualitercūqꝫfiat colluſio ſiue ī iudicio ſiue extra. vnde v̓bumcolluſio capitur hic late. ¶ In glo. ii. in fi. noͣ gl.ꝙ ex iuſta cauſa poteſt ep̄us imponere nouū cēſū eccleſie ad hoc. c. conſtitutus. sͣ. de re. do. ⁊ inc. cum venerabilis. jͣ. eo. ⁊ idem noͣ. in. c. ſignificauit. jͣ. eo. ſed ſine iuſta cauſa nō poteſt tamen vbiinteruenit auctoritas epiſcopi non preſumiturcolluſio. ar. in. c. niſi. de preben. ⁊ ſic poteſt intelligi iſte tex. dum ponderat ꝙ hic non interuenitauctoritas epiſcopi.Si collectores grauātOue eccias puari debent¶ fficio. pͦ exceſſus. ſcd̓o pena ibi ꝙ ſi.¶ In gl. i. dic ꝙ ēt pōt ītelligi tex gn̓alit̓ ī oībuscollectoribus. ſi eīꝫ excedunt debituꝫ finē debētofficio pͥuari. fac̄. c. indicatū. lxxxix. di. Sꝫ quero ꝗd intendit lr̄a dum dicit id quod videmini