De iurepatro. 38
preſentet ⁊ nō eſt veꝝ ꝙ nō agat̉ de p̄iudicio qꝛexpedit pr̄ono hr̄e clericū ſibi gratuꝫ. Itē ē honor in pn̄tādo. vt ī. c. nobis. sͣ. eo. qͦ nō dꝫ p̓uari ſine culpa ſua nec eſt veꝝ ꝙ tp̄s ſit hic ſtatutū nō īodiū pr̄oni ſed ī fauorē eccl̓ie. nā ſi hoc eēt verūnō eēt diuerſitas inter pr̄onū laicū ⁊ clericum intꝑe pn̄tationis. ⁊ tn̄ vnꝰ hꝫ quatuor mēſes aliusſex. facit theorica Bar. ī. l. genero p̄al̓. vbi dat regulam ꝙ ad īcōmodum alicuiꝰ non pōt allegariignorātia. ſecꝰ ſi ad ꝯmodū. ꝓ hͦ qd̓ noͣ. ī. d. c. ſtatutū. de p̄bē. li. vi. ¶ In gl. ij. ibi. sͣ. eo. eā te. ⁊ dicvt ibi dixi. nā tex. iſte pōt ītelligi ī patrono laicoꝗ hꝫ quatuor mēſes ſolū ad pn̄tandum. iō litisdeciſio nō ſpectat̉ vltra quatuor mēſes ſed quiapatronꝰ eccl̓iaſticꝰ hꝫ ſex mēſes. iō ſpectat̉ exitꝰlitis vſqꝫ ad lapſuꝫ ſex mēſiū. ⁊ ſic loꝗt̉. c. eā te.Et ex his habes vnā dr̄iam īter pr̄onū eccl̓iaſticū ⁊ laicū. ¶ 2ª dr̄ia ē qꝛ patronꝰ laicꝰ pōt variare ⁊ pn̄tare 2ᵐ. vt ī. c. cū aūt. ⁊ qd̓ ibi dixi. sͣ. eo. ſecus in patrono eccl̓iaſtico. vt ibi. ¶ 3º dr̄ia reſpectu ſb̓iectionis. qꝛ magis eſt ſb̓iectꝰ patronus eccleſiaſticꝰ qͣꝫ laicꝰ. nā legatꝰ ꝯfert bn̄ficiū non vocato patrono eccl̓iaſtico qd̓ face̓ nō pōt ſi patronus eſt ſecularis. vt noͣ. in. c. ꝓximo. ¶ 4ª dr̄ia ēin pena incurrenda ſi pn̄tat̉ indignꝰ. nā ẜᵐ qͦſdāpatronꝰ eccl̓iaſticꝰ pn̄tādo īdignū pͥuat̉ eo ip̄o ꝓpͥma vice ptāte pn̄tādi. vt ī. c. ij. de ſupplē. negli.p̄la. ſecus ī patrono laico ẜᵐ quoſdam ſed Hoſtidicit idē in laico ꝓ hoc tex. in aucͣ. de ſanc. ep̄i. §.ſi quis oratorij domū. ⁊ in aucͣ. de eccle. titu. in. §.ſi ꝗs ꝓ redemptione. tu vide qd̓ plene noͣ. in. c. cūvos. de offi. ordi. ⁊ ibi ſatis plene dixi. Quintadr̄ia ē ī rōe reddēda. qꝛ patrono laico nō reddit̉rō de tꝑalibꝰ. ſecꝰ in patrono eccl̓iaſtico. vt in. c.cū ⁊ plātare. de p̓ui. Sexta dr̄ia ē in ordinatione tituli. ⁊ de hac dic vt dicam. jͣ. eo. poſtulaſti.Septima in donatione ꝙ ius pr̄onatꝰ pōt donari ꝑſone eccl̓iaſtice ſine ꝯſenſu ep̄i ſꝫ nō ſeculari.vt ī. c. illud. sͣ. eo. Octaua dr̄ia ī cuſtodia eccl̓ievacātꝭ. nā pr̄onꝰ eccl̓iaſticꝰ hꝫ cuſtidiaꝫ eccl̓ie vacātis ⁊ n̄ ſecularis. vt ī. c. bone. d̓ appel. ⁊ ibi dixi.¶ Ultīa dr̄ia pōt colligi ex dictꝭ Inno. ī. d. c. cuꝫ⁊ plātare. qꝛ ī oneribꝰ dꝫ eccl̓ia pr̄onata pr̄onuꝫadiuuare. vide ad p̄dc̄a ꝑ Hoſti. in ſumma. in. §.in ꝗbꝰ differūt. Si aūt ꝯcurrūt ſil̓ pr̄onꝰ eccl̓iaſticus ⁊ ſecularis. tūc dic ꝙ cenſent̉ iure eccl̓iaſticivt ſic maius dignū attrahit ad ſe minus dignuꝫde qͦ vide bonā gl. ī. c. i. e. ti. li. vi. ꝑ Fe. ꝯſilio. lxiij.Um dilectusLegatus de latere eccleſiaꝫ cuius aliaeccleſia eſt patrona ſua ſue collationi reſeruarepoteſt licet nō vacet ⁊ ꝯferre cū vacat hoc pͦ. Exduobꝰ pn̄tatꝭ a patrono laico pōt ſuꝑior inſtitue̓2ᵐ. ⁊ ſic quo ad intellectum iſte tex. habet duodicta diuerſa licet quo ad lr̄am ambo ꝯmiſceāt̓diuidit̉. nam pͦ ponit̉ petitio. 2º. diffinitio. ibi nosigit̉. ¶ No pͦ ꝙ legatꝰ de late̓ pōt reſeruare bn̄ficiū pͦ vacatuꝝ collationi ſue ꝯferēdū ꝑ ſe certeperſone. ⁊ ſic habes bonū caſuꝫ ꝙ lꝫ legatus nō
poſſit cōferre ius ad rem nec ꝓmitte̓ bn̄ficiū vacatuꝝ. pōt tn̄ reſeruare bn̄ficiū ꝓ certa ꝑſona n̄tn̄ ius aliqd̓ acꝗrit̉ illi ꝑſone. vt. jͣ. dicā. Et de hacreſeruatōe legati dic vt ī. c. deliberatōe. ⁊. c. pn̄ti.de offi. lega. li. vi. ¶ Noͣ 2º. duas dr̄ias inter patronū eccl̓iaſticū ⁊ ſeculare. nā patronꝰ eccl̓iaſticus ſb̓eſt iuriſdictioni legati. vn̄ pōt legatꝰ ꝯferre bn̄ficiū pr̄onatū ⁊ reſeruare collatiōi ſue pr̄ono eccl̓iaſtico īuito ⁊ irreꝗſito. ſecꝰ ī pr̄ono ſecūlari. ⁊ ad hͦ quotidie allegat̉ iſta lr̄a. ⁊ de hͦ aliꝗdjͣ. 2ª dr̄ia ē ī variatōe qꝛ ſecularis pōt variare. ⁊noͣ bn̄ qꝛ ꝑmittit̉ variatio etiā clerico ſi ē pr̄onꝰrōe pr̄imonij ſui qꝛ pn̄tat vt laicꝰ ⁊ nō vt clericꝰqd̓ nō ita bn̄ alibi ꝓbat̉. ¶ Ite̓ noͣ ar. optimumꝙ ī pr̄imonialibꝰ clericꝰ cenſetur vt laicus. ⁊ ſicvidet̉ ꝙ ſicut laicus nō pōt priuari patrimonioſuo etiā per imꝑatorē ſine cā. vt noͣt Inno. in. c. q̄in eccleſiarum. de ꝯſti. ⁊ legiſte in. l. fi. C. ſi ꝯͣ iusvel vti. pub. ita nec clericus patrimonio ſuo ꝑ papam. facit quod dixi in. c. ꝯſtitutus. d̓ re. do. Itēnoͣ. ꝙ valet ar. a ſufficiēti partiū enumeratōe. dequo ar. vide bonū tex. in. c. venerabilē. sͣ. de elec.Itē noͣ ꝙ poſſidens iniuſte bn̄ficiū cōpellit̓ reſtituere cū fructibꝰ medio tꝑe ꝑceptis. qd̓ ītelligeſi erat poſſeſſor male fidei. ſecus ſi bone fidei. vtioͣnt domini de rota deciſione. xxiiij. ¶ Ultīmonoͣ practicam pronūciādi in bn̄ficialibus in fauorem petentis beneficium. naꝫ pōt eccleſia ſibi adiudicari pacifice poſſidendam. ⁊ ſic vr̄ hr̄e locūvtilis rei vendicatio. facit qd̓ noͣt Inno. in. c. cuꝫvenerabilis. sͣ. de re. do. ¶ In glo. ij. ibi quādaꝫcōmutationē. ⁊ ex hac gl. iūcto tex. noͣ ꝙͣ ſi ꝓmittat̉ bn̄ficiū iuriſpatronatꝰ dꝫ patronꝰ pn̄tare ſic̄h̓ fecit archidiaconꝰ ꝓ hͦ qd̓ noͣt gl. ī cle. i. de reꝝꝑmū. vbi dicit̉ ꝙ pōt ſuꝑior expedire de ꝯſenſupr̄onoꝝ ſine aliqua pn̄tatiōe. vt noͣt Fe. in tractatu de reꝝ ꝑmū. ¶ In glo. in v̓bo decreuerat ibifinitur legatio ⁊ hͦ dictum eſt hodie approbatuꝫin dicto. c. preſenti. de offi. lega. li. vi. In eadē gl.ibi dictum pape intellige ꝙ hoc facit de ſpecialimandato ſuo. al̓s non poteſt legatus reſeruarebeneficium collationi pape. de quo vide in Speeo. ti. in. §. nunc tractemus. in. v̓. ſed etiaꝫ. ¶ Inglo. penul. ibi non dedit ſed reſeruat. Et differentia eſt inter iſta. nam per collationem beneficijvacaturi acquiritur ius iſti prouiſo. ⁊ ſic de facilideſideraret mortem proximi in cuius locum ſecrederet ſucceſſurum. vt in. c. ij. de conceſ. p̄ben.ſed per iſtam reſeruationem non acquiritur iusei pro quo reſeruauit quia nihil cuꝫ eo actū fuit⁊ ideo vt dicit Hoſti. ⁊ bene poſſet legatus mutare propoſitum ⁊ alteri conferre. ⁊ ſic non dat̉ita votum captande mortis hoc vltimo caſu. honeſtius tamen eſſet ⁊ tutius vt reſeruatio fieretgn̓aliter nulla perſona expreſſa. ¶ In eadē gl.ibi reſeruare electiones hoc non procedit. vndede hac particula dic vt hodie habetur in. c. p̄ſenti. ⁊ in. c. deliberatione prealle. Et in fi. glo. notabene glo. nam communiter tenetur per doc. licꝫSpe. tenuerit oppo. ti. ij. §. nunc tractemꝰ. v̓. ſed