⁊. c. filijs. exqͦ gͦ eſt cōpertum illum pn̄tatorē nōfuiſſe patronum. videbat̉ ꝙ īſtitutus eſſet remouendus ⁊ alius ponēdus ad pn̄tationē veri patroni. ꝓ hoc tex. sͣ. eo. ex īſinuatione. vbi tenenseccl̓iaꝫ ſine pn̄tatione patroni dicit̉ occupator ⁊detentor ¶ Sed rō decidendi in ꝯͣrium eſt qꝛ p̄ſentare eſt ꝗdam fructꝰ iuriſpatronatus. vn̄ quēadmodum fructꝰ rei maͣlis pertinet ad poſſeſſorem bone fidei. ⁊ nō ad dominū. vt īſti. de reruꝫdiui. §. ſi quis a nō dn̄o. ⁊ noͣ. in. c. grauis. de reſtiſpo. ita ⁊ iſte fructus iuris pn̄tandi ꝑtinet ad poſſeſſorem ⁊ nō ad dominū. ſed exqͦ quis ꝯſūpſitfructum nō tenet̉ illum reſtitue̓. ita ꝑ pn̄tationē⁊ īſtitutionem iſte fructus videtur ꝯſumptꝰ qͣreinſtitutꝰ remoueri nō debet. Et ſi diceres poſſeſſor nō facit fructꝰ naͣles ſuos. vt in. l. fructꝰ. ff. devſuris. ¶ Rn̄detur ẜm Inno. ꝙ pn̄tare non eſtfructus naͣlis ſed īduſtrialis. qꝛ in pn̄tando reꝗritur hominis īduſtria cum habeat pn̄tare idoneum. vt infra tp̄s legitimum. Item p̄ſuppoſitoꝙ eſſet fructꝰ naͣlis exqͦ bona fide eſt ꝯſumptus⁊ poſſeſſor non eſt effectꝰ locupletior nō teneturad reſtitutionē. vt plene dixi in. d. c. grauis. ⁊ exhis apparet ratio decidēdi in 2ª parte. c. nam ſipn̄tans nō erat in poſſeſſione nō potuit iſtū fructum face̓ eſſe ſuum. vnde quēadmodū occupāſpoſſeſſionē alterius tenet̉ reſtituere omnes fructus. vt in. c. nō licet. xij. q. ij. ⁊ in. d. c. grauis. ⁊ ī. lſi nauis. ff. de rei vendi. ita ⁊ iſti fructꝰ pn̄tatiōisſb̓iacent reſtitutioni. qd̓ fit ꝑ remotionē īſtituti.Et ex his infertur ad deciſionē alteriꝰ qōis. ꝗdſi iſte poſſeſſor erat male fidei. Sol. glo. hͨ penl̓t.clariꝰ Inno. h̓ ⁊ in. c. ij. de ī ītegrū reſti. tenēt ꝙinſtitutꝰ eſt remouēdus. Rō patet ex predictis.nā quēadmodū poſſeſſor male fidei nō fac̄ fructus ſuos. vt ī. d. c. grauis. ita nec iſte ꝗ mala fideeſt in poſſeſſione pn̄tandi. qn̄ aūt ꝗs dicat̉ eſſe īpoſſeſſione bona fide vel mala. Inno. inſtat ſedgn̓aliter dic ꝙ hn̄s ꝯſcientiam rei aliene diciturin mala fide. in bona vero dicit̉ eē ꝗ poſſidet cogitatione dn̄i. puta qꝛ putat ſe eē dn̄m vel patronum. vt ꝓbat̉ ī. c. ſi virgo. xxxiiij. q. i. ⁊ noͣ illū tex.hec ꝓcedūt quādo ꝯſtat de animo. ¶ Sed dubitat̉ ꝗd in dubio. dic̄ hic Inno. ꝙ ſi aucͣte iudicis fuit miſſus ī poſſeſſionem p̄ſumit̉ ī bona fidedummodo iudex iuris ordine ſeruato hͦ fecerital̓s ſecus. ꝓ hoc quod le. ⁊ noͣ. in. l. iuſte poſſidetff. de acqui. poſſ. ⁊ ī. l. fi. C. ſi per vim vel alio mō⁊ in. c. cōquerente. de reſti. ſpolia. ⁊ in. c. cum cāꝫde offi. dele. ⁊ quod in eis notat̉. ⁊ nota bn̄ hocdictum ꝙ auctoritas iudicis nō excuſat ſi nō ſeruat iuris ordinē ⁊ ꝙ reſtituere tenet̉ omnes fructus ac ſi propria auctoritate occupaſſet. Si aūtiudex legitime interpoſuit auctoritatem: tn̄ iſteerat in mala fide. videt̉ primo ꝙ geſta per iſtumpoſſeſſorem ꝓpter iudiciariam auctoritatē teneant. ar. ī. l. barbarius. ff. de offi. p̄to. ⁊ ī. d. §. veruꝫ⁊ facit qd̓ de p̄lato noͣtur in. c. nihil. de elec. ⁊. in. l.i. ff. qd̓ falſo tutore. Cōtrariū vero ꝯcludit Inndicit enim ꝙ aliud in patrono aliud in p̄lato. naꝫ

patronus nō habet auctoritatem ex publico necnititur aucͣte publica ſed priuata. Prelatus aūthabet aucͣtem ex publico ⁊ iuri publico īnititurideo tenēt geſta ꝑ eum collata. ſecus aūt ī patronō qd̓ bn̄ noͣbis. Simile dicimus in geſtis ꝑ excōicatuꝫ vt tene ant geſta ab excōicato toleratoque fecit rōne publici officij. ſed ī his que fac̄ exiure pͥuato nō eſt dr̄ia inter occultum ⁊ notoriūvt notāter dicit Inno. in. c. cum dilectꝰ. de cōſue⁊ Io. an. in. c. i. de reſcrip. li. vi. ¶ Item adde adpredicta qd̓ noͣ. Inno. in. d. c. ij. de ī īte. reſtitu. ⁊do. de rota deciẜ. cclxij. vbi volūt ꝙ poſſidens reſiſtente iure p̄ſumitur ī mala fide. ꝓ hoc. l. quemadmodū. de agri. ⁊ cenſi. li. xi. ⁊ in regula ꝗ ꝯtraiura. de reg. iurꝭ. li. vi. niſi longo tꝑe poſſederit vl̓poſſeſſionem ꝓbabilibꝰ cōiecturis acꝗſiuerit. ⁊noͣ ſingularit̓ has duas exceptiones originaliterſunt Inno. in. d. c. ij. fac̄. c. cū eccl̓ia ſutrina. ⁊ qd̓ibi dixi de cā poſſ. Aut poſſidet iure nō reſiſtēte⁊ tunc in dubio preſumitur in bona fide. de quotamen vide qd̓ latius dixi ī. c. ſi diligenti. de preſcrip. ⁊ noͣ. in. c. fi. eo. titulo. ¶ Ultimo queriturpone ꝙ verus patronus preſentauit vnum exiſtens in poſſeſſione preſentauit alium quis iſtorum ſit potior. Dic ꝙ aut poſſeſſor erat in bonafide ⁊ potior eſt preſentatꝰ ab eo. ar. hic ⁊ tenetInno. in. dicto. c. ij. ⁊ ī. c. cumana. de elec. quodego ītelligerem quādo fuit proceſſum ad īſtitutionem ⁊ antequam cōſtaret de iure proprietatꝭſecus autem ſi prius conſtiterit de proprietatequia proprietas abſorbet cauſam poſſeſſionis.vt ī c. cum dilectus. de cauſa poſſeſſio. ⁊ propͥe.¶ Si vero poſſeſſor erat in mala fide. ⁊ tunc tenet preſentatio facta per verum patronum. ⁊ itanota. Inno. ī dicto. c. cumana. ⁊ ſic ſolet allegari¶ Sed cōtrarium ⁊ verius tenet idem Inno.i. c. in̄ lr̄is. de reſti. ſpolia. nam patronꝰ nō potuitpreſentare cum nō eſſet in poſſeſſione. nec licetpropria auctoritate ſpoliare inuaſorem. vt ī. d. c.ī lr̄is nulla ergo preſentatio valebit nō poſſeſſoris quia erat in mala fide neqꝫ domini quia nonerat in poſſeſſione. ⁊ adde quod dixi. sͣ. eo. in. c.ex lr̄is. ¶ In glo. i. ibi veritate. vbi dicitur ꝙ veritate manifeſtata cedit opinio veritati. So. dicꝙ ibi non concurrebat ſola opinio ſed etiaꝫ poſſeſſio ⁊ preſentatio capit ergo efficaciam ſuamde poſſeſſione ratione ſupradicta. ⁊ ideo ſufficitopinio cum poſſeſſione.Summa vtUggeſti genud vel2º aliter ⁊ ſic. Ualet 2ª ꝯceſſio eccl̓ie fcāalteri eccl̓ie per ep̄m ⁊ patronū nō obſtāte pͥorifacta per ſolum patronum. Aōis diuiſio. Fibivnde licet ⁊cͣ. ¶ Nota primo ⁊ tene menti ꝙ etiāī ꝯceſſionibus eccl̓iaꝝ q̄ fiunt iure proprietatꝭ valet pͥma ꝯceſſio ⁊ nō 2ª. lꝫ vigore 2ᵉ fuerit poſſeſſio tradita. nam vt vides h̓ in 2ª cōceſſione fuittranſlata poſſeſſio vt patet ibi cōceſſe ⁊ aſſignate. prima vero fuit facta ſine traditione poſſeſſionis. ⁊ tamen pͥma preualet dummodo habuerit