De iurepatro.

pn̄tatiōem hꝫ. ꝯſecratio vero ⁊ īſtitutio ⁊ totiuseccl̓ie diſpoſitio ꝑtinet ad ep̄ꝫ loci. nec pōt patronus ſuꝑ hoc alit̓ ſtatue̓. qꝛ nō pōt īmutare iurisdiſpoſitiōem. ꝓ hͦ tex. noͣ. in. c. cū dilectꝰ. de ꝯſue.fac̄ qd̓ noͣ. Inno. in. c. qm̄. ne prelati vices ſuas. facit. x. q. i. c. nouerīt. vbi pꝫ ꝙ ſuꝑ bonis eccl̓ie nullam ꝑtātem hꝫ patronꝰ. facit qd̓ dixi ſuper ℟ica¶ Noͣ ꝙ clericus recipiens a laico eccleſiā noneſt ip̄o facto excōicatꝰ vel ſuſpēſus maiori ſuſpēſione. ſed peccat mortaliter. ⁊ dꝫ cōione pͥuari.Ex quo īfero ꝙ ſi īpetraret hͦ bn̄ficiū a papa nōexp̄ſſo ꝙ pͥus habuerit a laico. nō valet īpetratōqꝛ ſi papa ſciuiſſet. n̄ ita de facili ſibi ꝯceſſiſſet cūdeberet ꝓpt̓ delictū ſuū cōione p̓uari vt hic. ꝓ hͦc. poſtulaſti. sͣ. de reſcrip. ⁊ qd̓ ibi noͣ. Hoſti. bn̄ facit. c. ꝗſquis. ⁊ quod ibi noͣ. sͣ. de elec. ¶ In glo.fi. ibi hͦ dicere vidēt̉. ⁊ de ītellectu iſtoꝝ capitulorum. vide qd̓ noͣ. in. d. c. ꝗſꝗs. in gl. iij. ⁊ ſuper ea.⁊ pōt dici ꝙ iſte ſit ſuſpēſus ſuſpēſiōe minori vtibi nō aūt maiori. q̄ īducit regularitatē ī celebrāte. fac̄ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. fi. de cle. excō. mini.Si patronꝰUod Aul̓ ſicꝰ ſucceſſiue p̄ſentat duos. ⁊ ſecūdꝰ īſtituit̉ abep̄o vater iſtitutio. h. d. primo patronꝰ non pōtclerico vel alteri eccl̓ie ꝯferre eccl̓iam patronatāvel alit̓ donare. ẜᵐ dcm̄ ibi decetero. ¶ No pͦ extex. ꝙ pn̄tatꝰ ꝑ patronū nō ꝯſeꝗt̉ ius ī eccl̓ia exſola pn̄tatōe. Eſt enī pn̄tatio qͦddā īchoamētumſeu p̄ambulū ad obtinēdaꝫ īſtitutōeꝫ ep̄i vt patꝫibi īchoatū ⁊cͣ. ⁊ in hͦ noͣbis iſtū tex. ¶ Secundonoͣ ꝙ patronꝰ pōt variare an̄ īſtitutōeꝫ epiſcopi.vn̄ pͦ pn̄tato pōt pn̄tare 2ᵐ. ⁊ intellige ꝙ pōt variare accumulādo nō aūt ꝓrſus recedendo a pͦ. vtnoͣ. Io. an. in regula in re cōi. de reg. iurꝭ. li. vi. inmercū. facit. c. cū aūt. ⁊ qd̓ ibi dicā. jͣ. eo. ¶ Nōtertio ꝙ ep̄s pōt inſtituere 2º. pn̄tatum ⁊ nō primū. ⁊ ad hoc dcm̄. c. cum aūt. ¶ Noͣ ī. v̓. decetero. ⁊ tene mēti ꝙ īſtr̄m pōt loꝗ ꝑ v̓ba p̄teriti tꝑislicet actꝰ īterueniat de pn̄ti. ſic vt n̄ refert vtꝝ loquat̉ ī pͥª aūt ī tertia ꝑſona. vt ī. c. dudū. sͣ. de cōuerſa. ꝯiu. ¶ Nūꝗd aūt actꝰ p̄ſumat̉ geſtus tꝑeꝯfecti īſtr̄i qn̄ loꝗt̉ ꝑ v̓ba p̄teriti tꝑis. dic̄ ꝙ ſic. ſiactꝰ tūc potuit īteruenire. ꝓ hͦ qd̓ noͣ. Inno. in. c.qm̄. sͣ. de ꝓba. ⁊ glo. in. l. i. C. de fide īſtru. ⁊ iureaſte. fiſ. li. x. Bar. in aucͣ. ſi ꝗs in aliqͦ. C. de eden⁊ in. l. ſciēdū. ff. de v̓bo. ob. ⁊ ꝑ hͦ decidit̉ queſtio.dicit̉ ī actis cāe ꝙ talis teſtis iuratꝰ ſic depoſuitnūꝗd p̄ſumat̉ iuratus tūc tꝑis. ⁊ dicēdū ꝙ ſic. dequo per Bar. in. l. theopōpus. ff. de dote prele. ⁊facit qd̓ dixi in. c. ij. de teſti. ¶ Ultimo noͣ finemc. ꝙ donatio facta a nō dn̄o ē nulla. qꝛ nemo datqd̓ nō hꝫ. vt in iuribꝰ alle. in glo. fi. ¶ Op. ꝯͣ tex.de. c. cum Bertoldꝰ. de re iudi. vbi ex ſola pn̄tatione pn̄tatus ꝯſequit̉ ius. ⁊ pōt agere ꝯͣ inſtitutum ꝑ ep̄m. So. ſi patronus remanet in eodempropoſito pōt pn̄tatus ſuā pn̄tationē ꝓſequi ⁊age̓ vt ſortiāt̉ effectū. ⁊ ſic ꝯſeꝗt̉ ius ꝓſequendi.⁊ ita loꝗt̉ ꝯͣrium. ſed ꝑ hoc nō ꝯſeꝗt̉ ius ad bn̄ficiuꝫ. Aut patronꝰ tnͣſit ad 2ªᵐ pn̄tatiōem. ⁊ ep̄s

inſtituit 2ᵐ. ⁊ nō pōt pͦ pn̄tatꝰ age̓ ꝯͣ 2ᵐ. Et aduerte. qꝛ lꝫ tex. h̓ dicat potiorē fore ꝯditionem poſſdentis. nō tn̄ per hͦ credas ꝙ poſſeſſio ſit neceſſaria. nā ex ſola īſtitutōe īſtitutꝰ ꝯſeꝗt̉ iuſ plenūin bn̄ficio. vt ꝓbat̉ in. c. ſi tibi abſenti. de preben.li. vi. ita ꝙ poſt īſtitutōem nō valet īſtitutō alterifacta etiā de traditōne poſſeſſionis. vt in. c. ſi tibiabſenti. ⁊ qd̓ ibi noͣ. lꝫ aliud ſit in rebꝰ ꝓphanisl. quotiēs. C. de rei ven. ¶ In glo. i. ibi ſed ep̄uspunitur. hͦ intellige vt dicā in. c. paſtoralis. jͣ. eo. ⁊c. cum aūt. ¶ Et in fi. gl. vr̄ glo. ſentire. ꝙ ex ſolainſtitutōe ſecūdi nō tnͣſit plenū ius ſꝫ ex poſſeſſionis ademptōe. ſꝫ ꝯͣriū eſt veꝝ ī iſtis ſpiritualibꝰvt. sͣ. dixi. ⁊ ī. d. c. ſi tibi abſenti. vn̄ h̓ narrat̉ factūreſpectu poſſeſſionis. ⁊ n̄ ponit̉ iuris miniſteriū¶ In glo. ij. in fi. vult gͦ glo. ꝙ donando eccl̓iamde cōſenſu epiſcopi tranſferat iuſpatronatus. qd̓ſatis plꝫ. ⁊ tenet Cal. jͣ. eo. illud. Sꝫ ꝗd dicēdumqn̄ ep̄i ꝯſenſus nō īt̓ceſſit vt ī terminis lr̄e. Uin.⁊ Philip. fuerūt ī ꝯͣria opi. Uince̓. dixit ꝙ tnͣſitiuſpatronatꝰ. qꝛ ītendebat tnͣſferre oē ius quodhabebat ī eccl̓ia. Philip. ꝯͣ. qꝛ ītēdebat ꝯferre eccleſiā ⁊ nō iuſpatronatꝰ. ⁊ ſic dꝫ hr̄e locū illa regula ſi n̄ valet qd̓ ago. vel qd̓ voluit potuit ⁊cͣ. vtī. c. cū ſuꝑ. ī fi. de offi. dele. hͨ opi. Philip. plꝰ mihiplꝫ ꝑ iſtū tex. ꝗ vr̄ īnue̓ illā ꝯceſſionē fuiſſe nullā⁊ clariꝰ ꝓbat̉. jͣ. eo. illud. vbi dicā. ⁊ tꝫ ibi Cal. Etexͣ hoc noͣ. ꝙ ſi hn̄s ius in re ītēdat donare ipſaꝫrem totaliter. ⁊ nō ſolū ius qd̓ hꝫ in re non valetꝯceſſio etiā reſpectu ſui iuris. ar. in. l. ſi is ꝗ putabat. ff. de acꝗ. here. ⁊ ī. l. nec ignorās. C. de dona.ſecꝰ quando intendebat donare ipſam rem ⁊ oēius qd̓ eēt in re. ⁊ ſic pōt ītelligi. l. ſi domus. §. fi.ff. de lega .i. vbi legādo rem vr̄ teſtator legare oēius quod habebat in re. ¶ In glo. fi. ibi cura deintellectu huius. c. dic vt ibi latius dicā. ⁊ ea queſequūtur in glo. nō faciūt multū ad ꝓpoſitum. c.qꝛ h̓ in 2ª parte nō loquimur de pn̄tatione factaꝑ poſſeſſionem. ſed de eccl̓ie conceſſione in ꝓpͥetatē. vnde cum patronus habeat ꝓpͥetatē eccl̓ienō pōt illam in alium tranſferre. qꝛ nemo dat qd̓non habet. vt in. l. traditio. ff. de acqui. re. do. Anautem de conſuetudine poſſit hr̄e laicus ius cōferendi eccleſiam. dic vt plene noͣ. Io. an. ī. c. ij.de p̄ben. li. vi. ⁊ concluſio eſt ꝙ non.Compa¶ Aia clerici ans velemens iuſpatronatꝰ eo ſpoliari dꝫ. velalit̓. Quemit iuſpatronatꝰ vt poſſit p̄ſentare filium vel nepotē. ſeu quē vult eo p̓uari dꝫ. ⁊ vtraqꝫlec. pōt ſuſtētari. pͦ ponitur exceſſus. 2º. pena. ibieoſdē. ¶ Noͣ pͦ iūcta glo. i. ꝙ iuſpatronatꝰ appellat̉ qn̄qꝫ aduocatia. vn̄ patronus pōt appellariaduocatus eccl̓ie. ⁊ hͨ denominatio ſurgit ab eoiure. qꝛ tenet̉ eccl̓iam defendere. vn̄ hoc ius oneroſum tranſit in patronum. vt dixi. sͣ. eo. ī ℟ica⁊ ꝙ h̓ loqͣt̉ de patrono. patet ī lr̄a. dū dr̄ ꝙ emebāt vt poſſent pn̄tare filios ad eccl̓ias. ¶ 2º. noͣibi ſpoliando ꝙ emens iuſpatronatus debet eoſpoliari. ſed ꝯͣ hoc facit. nā ſpoliatio ſonat ī viciū

G