idē voluit Bar. in. l. i. §. ſi ꝗs. ff. de iti. actūqꝫ pͥua. vbi dicit ꝙ exercitiū in vno articulo nō extēdit̉ ad alios articulos. nec ob. c. i. sͣ. de relig. do.qꝛ ibi nemo erat in poſſeſſione alioꝝ iuriū ideonō extēdit̉ ibi poſſeſſio qd̓ eſt noͣndū. ſꝫ h̓ ep̄s ēin poſſeſſiōe alioꝝ iuriū. ſꝫ an hͦ ſit veꝝ indiſtīctevide h̓ pulchra noͣ. ꝑ Inno. ꝗ multū inſtat. nunꝗd ꝑ vnū actū iuriſdictōalē ꝗs p̄ſcribat vniuerſalē iuriſdictōeꝫ in loco vel in ꝑſona. ¶ Itē tractat qͣliter q̄ratur qͣſi poſſeſſio vniuerſalis iuriſdictōis in loco ⁊ vide qd̓ ipſe noͣ. in. c. in lr̄is. dereſti. ſpō. ⁊ in. c. ꝯquerente. de offi. ordi. ⁊. c. bone. ij. de poſtu. prela.℟ parte Illa. craabꝰIn primonachoꝝ nō pn̄t ſinguli monachi cōmorari etiā ſi ſuꝑ hͦ habeāt reſcriptū apoſtolicūniſi in illo fiat mētio de lateranēſi ꝯcilio hͦ. dicit.Pº. ꝯſultatio. 2º rn̄ſio. ibi hͦ aūt. ¶ Noͣ pͦ ex h̓tex. ꝙ etiā in defc̄ū facultatū nō pn̄t mōachi ſingulariter inſtitui ⁊ ꝯmorari in prioratibus eorū⁊ ſic nō ſolū ꝓbibitio procedit in eccl̓ijs ꝑrochialibus. vt in. c. qd̓ dei. ⁊ in. c. ij. de ſta. regu. ſꝫ etiāin pͥoratibus. quid aūt tūc fiendū qn̄ facultatesdeficiūt. dic vt in cle. ne in agro. §. ad hec. de ſtaregū. ¶ Nōͣ ibi obuiet lateranēſi ꝯcilio. qd̓ dicitur ꝗd eſſe iuri ꝯtrariū non ſolum qn̄ de directo⁊ ẜm verba illi obuiat ſꝫ etiā ẜm mētē. nā dictuꝫc. ij. de qͦ iſta lr̄a facit mentōem nō loꝗtur ſpecifice de prioratibus ſed de eccleſijs parrochialibus. ſed tn̄ hec lr̄a dicit ꝙ ſi illud fit in prioratibus cōtrariatur illi concilio. ⁊ hoc poteſt notabiliter adduci ad illam materiam cum ſentētia ſitlata ꝯtra ius ſcriptū vt nō ſolū dicat̉ lata contraius qn̄ exp̄ſſe eſt ꝯtra v̓ba iuris ſꝫ etiā ꝯtra mētēqd̓ eſt bn̄ noͣ. de qͦ tn̄ vide qd̓ ſenſit Inno. in. c.P. ⁊. G. de offi. dele. ⁊ in. c. cū ſpēali. de appel¶ 2º. noͣ. ꝙ reſcriptū emanās cōtra ius p̄ſumit̉aut falſum aut ꝑ occupatōeꝫ nimiā emanaſſe. niſi in reſcripto fiat mētio de iure cōtrario. Et exhͦ ⁊ ex tex. ſingularit̓ noͣ. ꝙ omne ius habꝫ clauſul̓am derogatoriam ad reſcripta cōtraria vt advaliditatē ipſoꝝ ſit neceſſe facere mentioneꝫ deiure cōtrario ſaltē in genere. de hac materia vide qd̓ noͣ. in. c. nōnulli. sͣ. de reſcrip. ⁊. c. i. de cōſti. li. vi. in glo. ⁊ ꝑ Io. an. in. i. de exceſ. prela. li.vi. in nouella. ¶ In glo. fi. noͣ. glo. ꝙ papa diſpēſat cōtra cōciliuꝫ ⁊ vide glo. in. c. vbi periculū de elec. li. vi. que plus vult .ſ. ꝙ papa ſolꝰ poſſit reuocare cōſtitutōem cōcilij qd̓ an ſit veꝝ indiſtincte tetigi in. c. ſignificaſti. ⁊ in. c. licet. sͣ. deelec. ⁊ dic vt ibi. dicūt tn̄ doc. h̓ ꝙ licet poſſit nondebet velle. nā dictū. c. ij. emanauit ꝓpter periculuꝫ peccati carnalis cōcupiſcētie qd̓ imminetducētibus vitam ſolitariaꝫ inter homines ſecūli vt patet ex tenore illius. c. ij.D audientiam.¶ Ordīariꝰ ꝯpellit abbatē vt monachos

a pͥoratibꝰ reuocet ad clauſtrū vel eis ſocios adiūgat. pͦ pōit trāſgreſſionē cōcilij. quā 2º. mādatcorrigi ibi ideoqꝫ. ¶ No pͦ ꝙ correctio monachorum pͦ loco ſpectat ad abbatē. non autem cōcurrit ep̄s cum abbbate. vt ſic ſit locus preuētioni. nam vt hic vides papa mandat archiepiſcopo non vt ipſe cōpellat monachos ſed abbatesvt per eos monachi reuocentur. ſed in defectuꝫabbatis poterit epiſcopus ſupplere. vt in. c. quāto. de offi. ordi. ſecus eſt in alijs prelatis ſecularibus habētibus ſubditos. nam cum illis ꝯcurrit ep̄us in iuriſdictōe exercenda. ita vt ſit locꝰpreuentioni vt noͣ. maxime per Inno. in. c. cumab eccleſiarum. ⁊. c. paſtoralis. de offi. ordina.Itē nota ꝙ optio dat̉ abbati reuocandi ſingulariter inſtitutos ad clauſtrum. aut eis aſſociandialios monachos ⁊ ſic poteſt abbas alterare ſtatum prioratus ſibi ſubiecti. vt ſtatum regulareꝫpoſſit reducere ad ſtatum ⁊ vitam ſecularium.quod intelligo quando redditus prioratus nōſufficiūt pro pluribus. al̓s autem non poteſt abbas prioratus ſolitos gubernari per regularescommiterere clericis ſecularibus. quinimmonec monachis alterius monaſterij. de quo dicvt habetur in. c. cum ſingula. de preben. lib. vi.¶ Sed contra tex. oppo. nam etiaꝫ clericus ſecularis debet in eccleſia habere clericum. vt inc. vt quiſqꝫ. sͣ. de. de vita ⁊ hone. cleri. ⁊ in. c. propoſuit. sͣ. de fi. preſb̓. ergo non ſufficienter hic ꝓuidetur. ¶ Solū. dicit Hoſtien̄. ꝙ ſi prioratusnon eſt curatus tunc ceſſat predicta ratio. ſi autem eſt curatus tunc poteſt dici ꝙ clericus ſecularis cum habeat patrimonium poterit de ſuoimpendere ad ſuſtentatioēm clerici. qd̓ non pōtfacere religioſus cum nihil habeat. dicit tamenꝙ ſi cum auxilio conſanguineorum religioſuspoterit tenere ſociuꝫ ceſſabit compulſio de quahic. ¶ Item dic ꝙ clericus ſecularis non tenetur habere ſocium ſed clericum ſeruitoreꝫ. vt indicto. c. vt quiſqꝫ. ⁊ tales redditus ſufficerēt rectori ⁊ clerico ſeruitori qui non ſuppeterent produobus ſocijs. ita noͣ glo. in cle. ne in agro. §.ad hec. de ſta. regū. ⁊ dic de iſtis prioratibus vtibi habetur ¶ Sed oppo. aliier contra litteraꝫmonachus aſſumptus ad regimen alterius eccleſie eximit̉ a poteſtate ſui abbatis. ita vt nullācommunionem habeat amplius cum priori monaſterio. vt in. c. ne pro cuiuſlibet. xvi. q. i. ergonon tenetur abbas dare ſocium extraneo. So.dicit Io. and. ꝙ iſtud. c. loquitur in monachisclauſtralibus ideſt in his qui non deſinunt eſſemonachi prioris monaſterij. vt quia deputāturad prioratus ſubiectos monaſterio. Si autemperpetuo ad eccleſiam non ſubiectam monaſterio promouerentur non tenetur abbas ſibi dare ſocium. ⁊ ſic limita. c. ij. de ſta. regu. ⁊ hͦ idemconfirmat Io. an. in glo. ſua in dicto. §. ad hec.ſed tu vide quod dixi in. c. quod dei. sͣ. de ſta.regū. ⁊ dic vt ibi. Abbas.