abbas illū r̄moue̓ qꝛ īpoſſibile ē ꝙ ſit monachuſmonaſterij ⁊ ꝙ īuito abbate poſſit tene̓ aliqͣꝫ admīſtratōeꝫ. vt ī. d. c. nl̓ lā. ⁊. d. §. nec alicui. ad quēāt ꝑtīeat īſtitutio ſeu ꝯfirmatō electōis pͥor doc.ſimpl̓r dicunt ꝙ ad ep̄m. ſed dic tu latius ꝙ autmōaſteriū ē īmediate ſubiectū ep̄o ⁊ tūc ꝯfirmatio illiꝰ p̄lati qͦcūqꝫ noīe cēſeat̉ ſpectat ad ep̄ꝫ vide tex. cū gl. ī. c. ij. xviij. q. ij. ⁊ ſi tunc iſti de collegio negligūt elige̓ vl̓ eligūt indignū ptās deuoluitur ad ep̄m. vt in. d. c. ij. ⁊. c. ne pro defectu. sͣ. d̓elec. Aut monaſteriū ē ſubiectū alteri monaſterio ⁊ tunc ptās ſpectat ad abbatē maioriſ monaſterij. vt h̓ in. §. pͥoratus quoqꝫ. ⁊. d. §. nec alicui.¶ Sed quero quid ſi ad ep̄m ſolū ſpectat collatōarchidiaconatꝰ quod eſſe pōt. vt ī. d. c. i. lx. di. nūquid poterit ep̄s remouere archidiaconū ad libitū ſic̄ r̄mouet abbas pͥorē quē ipſe ſolus deputat ī alio monaſterio. doc. h̓ ꝙ nō ⁊ bn̄. ꝗa bn̄ficiaſecularia ſūt ꝑpetua. vn̄ ſine cā īſtituti nō debentr̄moueri. lvi. di. c. ſatꝭ ꝑuerſū. īmo cā dꝫ eſſe grauis. vt ē tex. noͣ. xvi. q. vij. c. īuētum. ſꝫ religioſi n̄habent ita latū ius in beneficijs eoꝝ. vt in. c. ꝑ tuas. jͣ. de ſimo. Sed ego reddo aliā rōem meliorē. Nā ⁊ regulares ſūt ꝑpetui qn̄ ſūt pͥncipalesp̄lati. vt ī. §. priores. tūc aūt ſunt remouibiles qn̄nō deſinūt eē monachi prioris monaſterij. ſꝫ exiſtūt ſub obediētia prioris abbatis. vn̄ cū iſti nōhēant velle neqꝫ nolle nō pn̄t r̄ſiſtere reuocatōiabbatis ⁊ de his ꝓpͥe loquūt̉ iura cōtraria. Anaūt peccet abbas reuocādo ſine cā vide ꝑ Io.an. in. c. cū ſingula. de prebē. li. vi. ī nouella. ⁊. d. c.inſinuante. AbbasEcolentes gerneſs vtMouet ciſeruēt regulam ẜm pͥmeuā īſtitutōem.h. d. p̄. 2º. d̓. ꝙ domꝰ r̄ligioſa aggregata ciſterſiēſibꝰ eoꝝ mores ſeruare tenet̉. h. d. 4º diuidit̉ inqͣtuor. pͦ ciſterciēſiū ordo ẜm antiqua tꝑa multiplicit̓ ꝯmēdat̉. 2º. modernis tp̄ibꝰ ꝯſideratꝭ r̄prehēdit̉. 3º vt ciſterciēſes ſuis terminis ſint ꝯtentimonēt̉. 4º ꝙ domꝰ eis aggregata debeat ſe moribꝰ iſtis ꝯformare īſtruūt̉. 2ª ibi dolētes. tertiaibi iō. qͣrta ibi ceteꝝ ¶ Noͣ pͦ ml̓ta īt̓d cā ordini ciſterciēſi ⁊ īter cetera noͣ. ꝙ n̄ pn̄t illi d̓ illo ordinepoſſide̓ villas ⁊ dic villas .i. loca cū iuriſdictiōevn̄ n̄ pn̄t hēre caſtra l̓ loca ſil̓ia. agros an̄t ſeu reliquas poſſeſſiōes p̓uatas r̄tīere pn̄t nec pn̄t obtine̓ eccl̓ias nec altaria. ⁊ ī hͦ differūt a mōachisnigrꝭ. ad hͦ. c. auditꝭ d̓ p̄ſcrip. ⁊. c. dilectꝰ. d̓ offi. ordi. ¶ 2º. noͣ ī v̓. ſi eīꝫ ꝙ p̓uilegiū certo ordini tributū ꝓpt̓ artitudinē vite ipſiꝰ ꝑdit̉ ſi nō ſeruat̉r̄gula īſtituta ātiquitꝰ. fac̄ qd̓ ī ſil̓i dr̄ de clericisnegotiātibus vt nō gaudeant p̓uilegio ī bonisprīmonialibꝰ. d̓ qͦ dic vt ī. c. fi. de vi ⁊ honeſ. cle.fac̄. xvi. q. i. c. generalit̓. ¶ Itē noͣ ī. v̓ ceteꝝ ꝙ domꝰ r̄ligioſa nō pōt ſe ex toto trāſferre ad religionē artiorē alterius ordinis. ſed hͦ ītellige auctoritate ſuperioris īterueniēte puta ep̄i. vt ī. c. ſicutde exceſ. p̄l̓. vide qd̓ noͣ. ī. c. cū dilectꝰ qd̓ me. ca.¶ Ite nō quē poſſe acqrere pn̄iuꝫ ileꝰ xei qua

tener̄ n̄ pōt. nā vt h̓ vides ciſterciēſes acquiſiuerūt hͨ bona eis īterdcā ⁊ mādat̉ eis vt illa cōmumutēt cū alijs eis n̄ īterdictꝭ. ex qͦ īfert̉ ꝙ ſi legatur alicui collegio reſ quā ip̄i tene̓ n̄ pn̄t n̄ viciat̉legatū. ſꝫ pn̄t illā cape̓ ut cōmutēt cū alia re vl̓ illā vēdāt. exqͦ rōe delicti n̄ ſūt īcapaces ꝓ hͦ. l. apud iulianū in fi. cū. l. ſequēti. ff. dele. i. ⁊ vide bonā glo. ī. c. i. de exceſ p̄la. li. vi. ¶ Ultimo noͣ exiſto. tex. ar. ẜm Uin. ꝙ intrans hodie monaſteriū hꝫ tātā ꝑticipatōem bonoꝝ quātā ille qui intrauit lōgo tp̄e fac̄ tex. ī v̓. ꝗa dignū eſt. ꝙ pōt ſatis admitti ī eccleſijs regularibꝰ. qꝛ īter religioſos nō dꝫ notari diuerſitas. c. fi. jͣ. eo. ⁊ noͣ hͦ dcm̄ſecꝰ credo ī ſecularibꝰ eccl̓ijs. qꝛ aliter ī veſtibꝰdꝫ honorari ꝯſtitutꝰ ī dignitate vl̓ maior īſtitutōe qͣꝫ minor. vt ſētit Inno. ī. c. cū oēs. d̓ ꝯſti. vbivid̓. dic̄ eīꝫ Uin. ⁊ pꝰ eū Io. an. ꝑ p̄dcm̄ ar. ꝙ ſicollegiū diſſolue̓t̉ bona diuiderēt̉ equaliter int̓illos collegiatos. xviij. q. ij. ī. c. ī nullo. ſꝫ ſi collegio r̄manēte aliꝗs inde exiret ſolū r̄petit ea queſecū portauit. vt ī. c. qd̓ a te de cle. ꝯiuga. ⁊ ſic cōiter trāſeūt h̓ doc. ſꝫ certe hͨ dcā ſimpl̓r intellectaſūt falſa. Nā cū regulares nō pn̄t poſſidere bona ī ꝑticulari n̄ poſſūt ꝯſequi ꝑtē collegij eo diſſoluto. māxīe qꝛ talia bona nō tribuūtur ad vtilitatē ſinguloꝝ. iō diſtingue latiꝰ aſſumēdo aliqͣdcā Bar. ī. l. fi. ff. de colleg. illi. dic ergo generaliter cū q̄rit̉ ꝗd fiēdū ē d̓ bonis collegij diſſolutocollegio. Nā ꝗdā ſūt collegia q̄ n̄ poſſunt bonapoſſidere in particulari vt religioſorum ⁊ in illis bōa r̄manēt apud ſuperiorē collegij ꝗ diſponet de illis bonis tāqͣꝫ vacātibꝰ ar. ī. l. i. ff. d̓ cura.bo. dan̄. ⁊ ſic al̓s feruatū fuit ī diſſolutōe collegijtēplarioꝝ. nō obſtat. c. ī nullo allegatū ꝑ doc. ꝗadico ꝙ loquit̉ .ſ. cū collegia ſūt duplicia ī quo .ſ.erāt maſculi ⁊ feīe diſſoluūt̉ ita vt deinceps maſculi faciūt collegiū ꝑ ſe lōge a collegio femīarūnā hͦ caſu cū collegia remaneāt ītegra ⁊ poſſintbona poſſidere bona q̄ erāt cōia diuidūtur īteriſta duo collegia ⁊ iſte ē ꝓpre caſus illiꝰ. c. ſecusqn̄ collegiū ꝓpt̓ ꝑſonas ex toto diſſolue̓t̉. quianulla ꝑſona ē capax. ¶ Itē fac̄ rō quā ſubijciā īſequēti mēbro q̄dā ſūt collegia q̄ poſſūt poſſide̓bona ēt ī ꝑticulari vt clericoꝝ ſeculariū ⁊ diſſoluto collegio poterit quiſqꝫ habere qd̓ cōtulit. ar.in. l. i. ff. de colle. illi. ⁊. d. c. qd̓ a te. Sed bona collegij r̄manebūt apd̓ ſuperiorē exqͦ illa bōa erāttributa collegio ꝓpt̓ officiū diuinū. Nā ſublatolabore tollitur ⁊ p̄miū. l. ſeyo. ff. de ānu. le. Qn̄ꝫhͦ collegia hn̄t bōa ꝓpter vtilitatē publicā vt eſthoſpitale d̓putatuꝫ ad vſū pietatꝭ ⁊ tūc idē dicendū qd̓. sͣ .ſ. ꝙ bōa n̄ diuidūt̉ īter collegiatos. qn̄ꝫhͨ collegia habēt bōa ad vſū ſinguloꝝ vt qꝛ ꝗſqꝫꝯtulit ꝓ victucōi ⁊ tunc collegio diſſoluto bonadiuidūt̉ īter collegiatos. l. iiij. ff. de colle. illi. Idēſi collegiū hꝫ bona propter onera incūbētia ipſicollegio vt in. d. l. iij. Nā exquo bona nō fuerūtcollegio deputata propter publicā vtilitatem ſꝫprincipaliter propter vtilitatem ſingulorū vl̓ ip̄ius corporis debent bona inter eos dinidi ⁊ de