HeodoſiusMonaſteria ſunt exempta a lege dioceſana n̄ a lege iuriſdcōisſic cōmuniter ſūmatur. ſꝫ qꝛ hͨ vocabula ſūt potius magiſtralia qͣꝫ iuris. vt. jͣ. dicam. iō ſpāliusſic ſūma. Dioceſanus non debet moleſtare monaſteria preterqͣꝫ ꝓ cauſa correctōis nec eis oblata ſibi vēdicare. ⁊ ponit duas ꝓhibitiōes ⁊ 3ºrōem ſubijcit. 2ª ibi aūt. 3ª ibi cū. ¶ Noͣpͦ ꝙ deiure cōi monaſteria ſūt ſub cura ep̄oꝝ ꝓ hͦ. xviij.q. ij. c. abbates. ⁊. c. cū venerabil̓. d̓ reli. do. mōachꝰ tn̄ magꝭ aſtrīgit̉ abbati qͣꝫ ep̄o loci. vt noͣ. gl.ī. c. ꝗ reſiſtit. xi. q. iij. vn̄ olim quodlibet monaſteriū r̄cognoſcebat p̄latū ꝑ ſe. ſꝫ hodie multe ſūt r̄ligiōes adīuicē collcē hn̄tes patrē abbateꝫ vt pꝫī cartuſiēſibꝰ ⁊ ciſterciēſibꝰ. ⁊ hͦ ꝓcedit ex diſpoſi⁊ p̓uilegio ſpāli ¶ 2º. noͣ hāc regulā h̓ poſitā ꝙ p̄ter correctōem nō pōt ep̄s aliqd̓ grauamē īponere monaſterijs. ſūt eīꝫ monaſteria exep̄ta a cōibꝰ obſequijs niſi ſpālit̓ aliqua lege obligēt̓. ad hͦvide pulchrū tex. in. c. quā ſit. ī fi. xviij. q. ij. ⁊ d̓ hͦaliquid ī glo. i. ¶ 3º. noͣ ꝙ oblatōes q̄ fiūt ī locisr̄ligioſis nō debet cedere ep̄o nec eccl̓ie curateſꝫ ip̄is locis r̄ligioſis ad idē. c. nimis. d̓ exceſ. p̄l.⁊ hͦ vr̄ ꝓcedere ex pͥuilegio r̄ligiōis. nā d̓ iur̄ cōicū oblatōes ſint d̓ iur̄ ꝑrochiali. vt dixi ſuꝑ ℟cade parro. ſi fiūt capelle habētes populū debentcedere ad vtilitatē eccl̓ie ꝑrochiali ī cuiꝰ ꝑrochiaē iſta eccl̓ia. vt ī. c. extrāſmiſſa. d̓ p̄ſcrip. ⁊ ꝑ locuꝫa ſpāli ī. c. ad audiētiā d̓ eccle. edi. ¶ In gl. i. ibihn̄t ppl̓m noͣ. gl. ſꝫ Inno. limitat ꝙ illis mōaſteriū ſubijcit̉ ep̄o qͦ ad legē dioceſanā q̄ ꝯcernuntppl̓m vtputa iura ep̄alia. de ꝗbꝰ ī. c. cōquerēte. d̓offi. ordi. ſꝫ ī nō ꝯcernētibꝰ ppl̓m monaſteriumr̄manet exēptū a lege dioceſana lꝫ hēat ppl̓ꝫ qd̓ſatꝭ placꝫ. qꝛ ī iſtis ceſſat rō ppl̓i. ar. xvi. q. i. c. generalit̓. ſꝫ dubitat̉ q̄ ꝑtineāt ad legē dioceſanam⁊ que ad legē iuriſdcōis. de hͦ vide gl. x. q. i. ī ſūma. ⁊ pleniorē ī. c. dilectꝰ. de offi. ordi. ⁊ meliꝰ ibiꝑdoc̄. ⁊ dic̄ h̓ Inno. noͣ. v̓bū ad qd̓ ſemꝑ allegat̉ꝙ lex dioceſana ⁊ lex iuriſdcōis ſunt vocabulamgr̄oꝝ ⁊ n̄ iurꝭ qͣſi dicat ꝙ mgr̄i ⁊ doct. fueruntpͥmi īuentores iſtoꝝ vocabuloꝝ lꝫ iura eis poſtmodū fuerūt vſa. qd̓ pꝫ ex eo ꝙ iura ſpāliter nōponūt que ſpectāt ad vtrāqꝫ legē. vn̄ hodie oꝫdicere ea eſſe de lege dioceſana a ꝗbus monaſteria reperiūt̉ exēpta. exquo iura dicunt monaſteria eē exēpta a lege dioceſana. ſꝫ veritate īſpectavna ē lex .ſ. dioceſana q̄ ꝯp̄hēdit oēꝫ iuriſdcōemep̄i ⁊ ſic iuriſdcō ꝯp̄hēdit̉ ſub lege dioceſana. vtī. c. auditꝭ. de p̄ſcrip. ⁊ ad legeꝫ dioceſanam ꝑtinet cōtributio eccleſiaꝝ ſingulariū ꝓ cōibꝰ negocijs puta ẜm Inno. ſi ep̄s vult ire ad cōciliū l̓ adpapā l̓ ad regē ꝓ cōi vtilitate totiꝰ dioceẜ. ⁊ noͣ hͦdcm̄ ꝙ ep̄s volēs ire ad cōciliū pōt pete̓ ab eccleſiis ſubiectis vt cōferāt expēſas cū ibi ꝓmoueatur cōiſ vtilitas oīuꝫ. ex hͦ eīꝫ ſētit Inn. ꝙ mōaſteria ad hͦ onera teneāt̉ qd̓ noͣ. ⁊ ad hͦ fac̄ optīe. d.c. qͣꝫ ſit. tn̄ ẜꝫ eū emitte̓ aliquē ad legatōeꝫ ꝓ cōi

vtilitate ſpectat ad legē dioceſanā. ⁊ ſic vr̄ velleInno. ep̄m nō poſſe emittere monachū ad aliquā legatōem. ꝯͣ tn̄ ſentit gl. ī. c. ꝗdā. ⁊. c. nos aūtxvi. q. i. ſꝫ de clericis ſecularibꝰ vide gl. ī. c. qui r̄ſiſtit. xi. q. iij. ⁊. c. ꝗa frater. vij. q. i. ⁊ ſatꝭ pōt diſtīgui ꝙ ſi monaſteriū hꝫ populū tūc ī ꝯcernētibꝰſcā populi poterit monachꝰ deſtinari. al̓ ſecus.Itē tāgit Inno. quid ī charitatiuo ſubſidio. nūquid mōaſteria teneāt̉ ep̄o ad charitatiuū ſubſidiū ſic̄ eccl̓ia ſecularꝭ. ⁊ pͦ vr̄ velle ꝙ n̄ qͣſi hͦ ſit delege dioceſana. ſꝫ ꝯͣ hͦ vr̄ ſētire poſtmodū ī fi. ſueglo. Sꝫ Io. an. ⁊ archi. trāſeūt cū pͦ ſuo dicto īc. i. de p̄ben. li. vi. Pau. approbat 2ᵐ ī cle. i. d̓ exceſ. p̄la. ⁊ caſus ē dubitabilis ⁊ quotidianꝰ. vt. d.c. qͣꝫ ſit ⁊ iſte tex. multū fac̄ ꝓ pͦ dcō vt nō teneat̉ad maͣꝫ vide qd̓ dicet̉ ī. c. cū apl̓s. jͣ. de cēſi ¶ Ingl. fi. ibi morte. ⁊ ꝓ diuerſitatis rōe īſtat h̓ ml̓tūInn. ſed tu vide qd̓ plene dixi in. c. requiſiſti. deteſta. vbi concluſi ꝙ hodie etiam eccleſie ſeculares non tenentur dare partem ep̄o acquiſitorūinter viuos. Et in fi. glo. noͣ iſtam glo. ſingu. quāneſcio alibi ꝙ valet conſuetudo vt de relictiseccleſie nihil debeat̉ epiſcopo. ⁊ lꝫ gl nihil alleget tn̄ ī preſcriptōe tex. ē ī. c. de quarta. d̓ p̄ſcrip.⁊ hoc ſentit Io. an. hic. ſꝫ cū p̄ſcriptio ſit contraius debet eſſe fulcita titulo vel tanto tēpore decuiꝰ īitio nō eſt memoria. vt ī. c. i. de p̄ſcrip. li. vi.ita ī iſtis duobꝰ caſibꝰ poteſt iſta quarta ī totuꝫtolli. ſed in conſuetudine dubitatur magis cumilla nō requirat titulū ad ſui eſſentiam niſi aſſumat naturā preſcriptōis. vt eſt gl. ſingu. ī. c. ij. decōſue. li. vi. ⁊ ibi ꝑ Io. an̄. ⁊ de hoc vide qd̓ dixiī. d. c. requiſiſti. de teſta. ⁊ hec dcā ſufficiant quoad predicta. Abbas.Habet plura dictaOn ac Hlōcōter nō ſumat¶ ſꝫ ꝯp̄hēdēdo ſubſtātiā pōt ſic ſūmari.Monachi n̄ debēt poni ſinguli ꝑ ꝑrochias hͦ pͥSi ꝓ monachatū aliꝗd detur receptꝰ a ſacrisordinibꝰ ꝓhibetur ⁊ recipiēs ab officio ſuſpenditur hoc ſecūdo. Monachus habēs peculiuꝫſine licentia abbatis ab altaris cōmunione r̄mouetur ⁊ ſic decedens ſepultura ⁊ fratrum cōmunione priuatur hoc tertio. ¶ Si pecunia cōfertur pro habendo aliquod officium in monaſterio dans ⁊ recipiens deponitur hoc quarto.In prioratibus conuentualibus per electiōeminſtituti nō ſunt remouendi ſinecā rōnabili. ⁊ decauſa rationabili tria ponit exempla. ⁊ hoc dicitvſqꝫ ad finem. ⁊ vt patet per ſupradicta quinqꝫſunt dicta. 2ᵐ ibi ſi quis. tertiuꝫ ibi ꝗ vero. qͣrtūibi pͥoratus. quintum ibi priores. ¶ No primoꝙ ius monachatus eſt quid ſpūale quod patetex eo. quia ſimonia cōmittitur ſi pro eo iureobtinēdo aliꝗd tꝑale dat̉. ⁊ idē ī monialibꝰ d̓ qͦ.dic vt latiꝰ legit̉ ⁊ noͣ. in. c. qm̄. ⁊. c. veniēs. ⁊. c. dilectꝰ. jͣ. de ſimo. ⁊ ex hͦ infert̉ ꝙ monachatꝰ nō ēſimplex votū ꝓut noͣ. apleriſqꝫ in cle. ⁊ ſi principalis. de reſcriptis. Nam per receptionem canonicam acquiritur ius ſpirituale in collegio