modica coactio nō impedic validitatē ꝓfeſſiōis⁊ facit. c. i. sͣ. qd̓ me. cā. intelligo gͦ illud. c. puellea ꝯͣrio ſenſu qn̄ p̄ceſſerūt mine vel v̓bera ſeu pat̓erat terribilis ita ꝙ puella timebat ꝯͣdice̓ in pn̄tia pr̄is. ⁊ ꝓ hͦ. d. §. q̄ honerande. vbi dr̄ ꝙ cā cognita dꝫ reſcindi qd̓ factū eſt a liberto ob reuerētiā pr̄oni nō gͦ indiſtīcte annullat̉ actꝰ. ⁊ ꝓ hͦ fac̄v̓bū illiꝰ. c. dū dic̄ coacti imꝑio. iudex gͦ ex circūſtātijs ⁊ qͣlitate parētū ⁊ v̓boꝝ hēbit arbitͣri vtꝝimꝑiū hēat excuſare puellā. In ea. glo. ibi profeſſiōeꝫ fecit. intell̓it gͦ glo. ꝙ iſta puella fec̄ ꝓfeſſionē. ſꝫ intell̓e tacitā ꝑ ſuſceptōeꝫ veli qd̓ ſolꝫ dari ꝓfitētibꝰ vt ſatꝭ colligit̉ ex lr̄a. ex qͦ infert̉ ad noͣdc̄m ꝙ ꝓfeſſio q̄ obligat religioni in gn̓e īpedit⁊ dirimit mr̄ioniū poſtea ꝯͣctū. nā ſuſceptio habitꝰ ꝓfeſſoꝝ obligat religioni in gn̓e. vt in. c. ꝯſtitutōeꝫ. jͣ. e. ti. li. vi. ⁊ tn̄ h̓ dirimit̉ mr̄imoniū poſtea ꝯͣctū. qd̓ eſt noͣ. ⁊ tꝫ Io. an. in. d. c. ꝯſtitutionē. facit ad intellectū. c. vnici. de voto. li. vi.O2reCu. ptenonō habeMonachū fac̄tus tantuꝫ. vel ſic. Ualet ꝓfeſſio factaſine ſuſceptione habitꝰ religionis. Cōis diuiſio2ª ibi inꝗſitōi. ¶ Nō pͦ ꝙ infirmitas corꝑis nōimpedit ꝓfeſſionē. rō qꝛ validitas ꝓfeſſiōis depēdet ab aīo ſecꝰ in infirmitate animi. vn̄ furioſusſeu mētecaptꝰ nō obligat̉ religioni. vt. jͣ. e. ſicut.⁊ xvij. q. ij. in. c. ꝯſaldus. ¶ Noͣ 2º. ꝙ valet profeſſio facta nō in ſcriptꝭ vn̄ ſatꝭ ē ꝙ ꝯſtet de aīo ꝓfiteri volentis. ¶ Noͣ 3º. ꝙ per hec verba tradome tibi in monachū ⁊ in fratrē inducit̉ ꝓfeſſio.¶ Noͣ 4º. ꝙ ꝓfeſſio eſt illa q̄ facit monachū ⁊ nonhabitꝰ ⁊ ad hͦ allegat̉ qͦtidie iſta lr̄a. Exqͦ infert̉ꝙ habitus nō eſt de ſb̓alibus monachatū. ſꝫ deaccidētalibꝰ. ¶ Noͣ 5º. ibi recipitur ab abbateꝙ ad hͦ vt valeat profeſſio oꝫ ꝙ recipiat̉ ab hn̄teptātem incorꝑandi iſtū religioni. Et noͣ ex eodē. v̓. ar. optimū ꝙ receptio monachoꝝ ſpectatad abbatē. vn̄ nulla mētio fit h̓ de conuentu. lꝫglo. in. c. fi. jͣ. e. li. vi. dicat ꝙ de iure cōi receptioſpectat ſil̓ ad abbatē ⁊ capl̓m. ſꝫ cōſuetudo pōtdare hāc ptātem alteri tm̄. ſꝫ de hͦ dic vt latiꝰ dicā. jͣ. e. ad apl̓icaꝫ. ¶ Ultīo noͣ ꝙ ſemel ꝓfeſſuslꝫ nunqͣꝫ intrauerit monaſteriū nec habitū ſumpſerit pōt cōpelli vt mōaſtice viuat. ⁊ ex hͦ ⁊ extex. no ꝙ ad validitatē ꝓfeſſionis nō reꝗͥrit̉ ꝙ fiat in monaſterio ſꝫ vbicūqꝫ fieri pōt qd̓ latiꝰ ſentit glo. ¶ In glo. i. in fi. hͨ glo. vult in effectu ꝙhabitꝰ dūtaxat nō facit mōachū. ſꝫ tacita ꝓfeſſioq̄ reſultat qn̄qꝫ ex habitꝰ ſuſceptōe ſeu delatōefacit monachū. ⁊ ita debēt intell̓i iura q̄ fundantur ſuꝑ habitꝰ ſuſceptōe ſeu delatōe. hinc eſt ꝙſi ꝗs portaret multo tempore habitū religionisexͣ monaſteriū nō cenſet̉ ꝓfeſſus. vt in. c. vt clerici. sͣ. e. noͣ glo. in cle. eos. eo. ti. ⁊ hͦ ideo qꝛ hͦ caſuceſſat p̄ſumptio tacite ꝓfeſſiōis. nā ſi vellet ꝓfiteri intraret monaſteriū ⁊ ꝓ hͦ bo. tex. in. c. vnico.de voto. li. vi. vbi ſolū fit mētio de ꝓfeſſiōe tacita ⁊ exp̄ſſa. ¶ 2º. pͥncipaliter vult glo. ꝙ ꝓfeſſio
vbicūqꝫ facta obligat dūmodo recipiatur ab habente ptātem. At circa hͦ inſtat Inno. pͥmo nunquid ad validitatem ꝓfeſſionis reꝗͥrat̉ vt aliꝗsrecipiat ꝓfeſſionem vel votum. ⁊ pͥmo vr̄ ꝙ nō.nam pōt quis emittere votum cōtinētie ⁊ aliudvotū abſqꝫ eo ꝙ ab aliquo recipiat̉ vt probaturin. c. ex parte. jͣ. de cenſi. ⁊ in. l. ij. ff. de polli. ⁊ inc. qd̓ deo. xxxiij. q. v. Inno. ꝯͣrium cōcludit mouetur qꝛ ꝑ ꝓfeſſionē quis obligatur ad obediētiam. vt in. c. cum ad monaſterium. jͣ. de ſta. reg.gͦ opus eſt vt ſit qui hanc obligatōem recipiat.nam ſicut inter baptizantē ⁊ baptizatū ⁊ īſtituētem ⁊ inſtitutum dꝫ eſſe diſtinctio perſonaꝝ qꝛꝗs nō pōt baptizar̄ ſemetip̄m nec ſibijp̄i cōferrebn̄ficiū. vt in. d. c. debitū. de biga. ⁊ in. c. fi. de inſti. ita int̓ ꝓfeſſuꝫ ⁊ recipiētē ꝓfeſſionē dꝫ eſſe diſtinctio ꝑſonaꝝ. ita nō pōt ſeip̄m incorꝑare religioni. gͦ oꝫ ꝙ pͥus approbet̉ ⁊ ꝑ hn̄tē ptātem incorꝑet̉ religioni. vt in. c. ad apl̓icā. jͣ. e. vbi pꝫ ꝙmonachi nō tenētur quēlibꝫ reciꝑe ad ꝓfeſſionē⁊ hͦ voluit glo. h̓ in effectu. Cōcluſio gͦ ſit iſta ꝙad validitatē ꝓfeſſionis requirit̉ vt ſit ꝗ poſſit ⁊velit ꝓfeſſionē reciꝑe ⁊ eā de facto recipiat. nonob. ꝯͣria. nā fatēdū eſt ꝙ alia vota nō exigūt ꝑſonā recipiētē. ⁊ hͦ iō qꝛ dependēt a volūtate ſolavouētꝭ. nā ſolūmō vouēs obligat̉ deo ſꝫ in votoꝓfeſſiōis ſꝑēale eſt qꝛ nō ſolū obligat̉ deo ſꝫ monaſterio. ¶ Itē monaſteriū obligat̉ ſibi ad alēdū eū ⁊ ꝯſtituūt vnū corpꝰ ſeu vnū collegiū cuꝫalijs ad hͦ. c. fi. jͣ. e. vn̄ orit̉ in ꝓfeſſiōe q̄dā reciproca obligatio q̄ nō pōt fieri ſine ꝯſenſu vtriuſqꝫ ſicut dicimꝰ in alijs ꝯͣctibꝰ ꝗ nō pn̄t ꝯſiſtere ex cōſenſu vniꝰ tm̄. l. in oībꝰ ff. de ac. ⁊ obl. ⁊ in. l. ſicutC. eo. ti. ¶ Nūc q̄ro qꝛ. sͣ. viſuꝫ eſt ꝙ ad validitatē ꝓfeſſiōis reꝗrit̉ vt interueniat ꝑſona q̄ ip̄aꝫrecipiat nūꝗd quelibet ꝑſona ſit ſufficiēs. ad hͦglo. vr̄ h̓ variare. nā pͦ dixit ꝙ profeſſio fit in manū abbatis ſeu alicuius monachi. ⁊ ſic tacite innuit monachū poſſe reciꝑe ꝓfeſſionē alicꝰ abſqꝫabbate. ſꝫ poſtmodū ſentit ꝯͣriū dū dicit dūmodo recipiat ꝓfeſſionē ab abbate ⁊ fratribus ⁊ ſicvr̄ innuere ꝙ nedum monachus immo nec ſolus abbas abſqꝫ ꝯuētu pōt reciꝑe aliquē ad profeſſioneꝫ. Inno. dicit ꝙ ad hͦ vt valeat profeſſiooꝫ ꝙ recipiat̉ ab illo qui hꝫ poteſtatē incorporādi iſtū religioni vtputa ab abbate. ſꝫ nō diſcutitvtꝝ ſolus abbas poſſit. ſꝫ ego dicā in. c. ad apoſtolicā. jͣ. eo. ꝯctudo ſic ꝙ dꝫ recipi ab eo qui pōtiſtū incorporare religioni. ⁊ ſic non ſufficit receptio ſoliꝰ monachi niſi hͦ faciat de ꝯſenſu ⁊ mandato illiꝰ qui pōt eū incorꝑare religioni ⁊ ſic intell̓e oīa iura q̄ qn̄qꝫ faciūt mētōeꝫ de p̄ſb̓ro inreceptione profeſſionis. vt in. c. conſuluit. jͣ. quicleri. vel vo. ¶ Sed dubitat̉ de epiſcopo nūꝗdpoſſit aliquē recipere ad profeſſionem. Inno.tꝫ ꝙ ſic adeo ꝙ ille erit verus religioſus. lꝫ n̄ intret monaſteriū nec profiteat̉ certā religionē. ſꝫpoterit ſtare in domo priuata ſuper obedientiaep̄i ⁊ ab eo profitet̉ ſibi certa regula ſeu modus