De regularibus.
me. cā. facit qd̓ noͣ. ī ſil̓i gl. noͣ. ī. c. vt circa. d̓ elec.li. vi. q̄ dicit ꝙ ſi ad actū reꝗͥrit̉ iuramētū cū tactura ſcripture nō ē ſatiſfactū diſpōni ſi p̄ſtat̉ iuramētum ſine tactura licet in veritate ſit iuramentum ſine tactura. ¶ In gl. ibi ad ꝓfitēdū. gl.ſatis caute locuta ē. ītelligit .n. tex. ꝙ nō dꝫ quistōderi an̄ etatē legitimā .ſ. vt fiat monachꝰ ꝑ ꝓfeſſionē naͣ ceſſāte ꝓfeſſione pōt ꝗs ītrare monaſteriū ⁊ aſſumere hītū ēt ī īfantili etate vt ī. c.jͣ. ꝓx. vbi plenius dice̓t̉ de hoc. ¶ Itē nō ex gl.ꝙ poſt ſeptēniū pōt ꝗs aſſume̓ ordinē. ⁊ dic latius ꝙ minores pōt ꝗs aſſumere ſtatī ī pͥn. pueritie poſt cōpletā īfātilē etatē q̄ cōpletur ī ſeptēnio vt ī. c. de his. all̓. ī glo. ⁊ vide bo. gl. ī cle. gn̓alē. de eta. ⁊ quali. ⁊ eſt fi. ⁊ ibi habes tex. de etatereꝗſita ad ordines ſacros. vide tn̄ tex. noͣ ī. c. fi.de tēpo. ordi. li. vi. ꝗ vr̄ velle ꝙ ēt īfanti pōt conferri tōſura ſi vult trāſire ad monaſteriū al̓s ātſecus. Aui aūt dicūt̉ idonei ad beneficiū reſpectu etatis dixi plene ī. c. ſuꝑ īordinata. sͣ. d̓ p̄bē.⁊ dic vt ibi. Reſpectu vero monachatus ad hͦvt teneat ꝓfeſſio reꝗͥrit̉ ī maſculo etas. xiiij. anroꝝ vt in. c. ſignificatū. jͣ. e. ti. li. vi. ī feīa vero ſufficit tp̄us. xij. annoꝝ. vt ī. c. cū viꝝ. jͣ. e. ⁊. xx. q. ij.ī. c. puella. rō diuerſitatꝭē qꝛ citius pubeſcit feīaqͣꝫ maſculus. vn̄ etas apta ad mr̄imoniū carnale cēſet̉ apta ad iſtud mr̄imoniū ſpūale. ¶ Inglo. ij. in fi. ītellige ī maſculo. vt. sͣ. dixi ſꝫ q̄ro ſi ēcōtētio ſuꝑ etate īter monaſteriū ⁊ iſtū īgreſſuꝫꝗs habet ꝓbare. an monaſteriū allegās legitīaꝫetatē. an īgreſſus ꝗ hoc negat. dicit Io. an̄. ꝙ regularit̓ ille hꝫ ꝓbare etatē maiorē vel minorē ꝗfūdat ſe ſuꝑ ea ꝓ hoc glo. noͣ. lxxviij. di. p̄ſb̓ri. ⁊rō ē ꝗa ꝗs nō p̄ſumit̉ maior vl̓ minor cū etas n̄ſtat firma ſꝫ momēto currat. de qͦ plenius noͣ. īc. ī pn̄tia. de ꝓba. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. de etate. ff. de mino. ⁊ ideo ſi īgreſſus vult exire religionē allegādo ſe minorē dꝫ hͦ ꝓbare. vterqꝫ tn̄ poterit admitti ad ꝓbādū ītētōeꝫ ſuā ar. ī. c. ſuꝑ hͦ d̓ renū.I quis autem. puImbes mōaſteriū īgreſſus poſt ānū a parētibus reuocari nō pōt. h. d. pͦ. Pubes ꝑ vimingreſſus poſt ānū exire vel a parētibꝰ reuocari nō pōt. h. d. 2º. Cōis diuiſio. 2ª ibi ſi vero.¶ Nō pͦ ꝙ an̄ etatē legitimā pōt ꝗs cū cōſenſu parentū ītrare monaſteriū accipiēdo hītū ⁊ tōſurā nō intelligas tamē ꝙ ꝑ hͦ obliget̉ ꝑpetuo ip̄imonaſterio. nā reꝗͥrit̉ etas ad hͦ legitīa vt ī. c. p̄cedēti. ¶ Noͣ 2º. ꝙ parētes poſſūt reuocare ſiliū īgreſſū religionē āte pubertatē. ⁊ ſic īpubesnō pōt īuitis parētibus ītrare mōaſteriū. rō natural̓ pōt eē iſta. nā ꝑ īgreſſū ſcūm an̄ etatē nondeſinit eē ī pr̄na ptāte. iō cū īgreſſus non teneatvt efficacit̉ obliget̉ monaſterio pn̄t parētes illūreuocare. nā tenet̉ ex diuīo p̄cepto parētibusobedire. ſꝫ poſt pubertatē pōt ītrare ēt īuitꝭ parētibus vt ī. c. i. ⁊. ij. xx. q. ij. ⁊ rō ē qꝛ ꝑ profeſſionē ſoluit̉ pr̄na ptās. vt no. glo. ī. d. c. i. quā tenebis mēti. ⁊ idē noͣ. glo. iurꝭ ciuil̓ in. l. ſi ex cā. §. pa
pinianus. ff. de mino. idē Bar. in. l. pr̄. ff. d̓ adul.⁊ ī aucͣ. idēqꝫ. C. de bo. q̄ li. ⁊ ē rō qꝛ qͦ ad mūdūfingit̉ mortuus. xvi. q. i. placuit. idē dic ſi pr̄ intraret monaſteriū. nā incōtinēti ſoluit̉ pr̄ia poteſtas. qꝛ cū pr̄ tnͣſeat ī ptātē abbatis nō pōt habere filiū in ptāte vt ī. l. ſi arrogator. ff. de adop.bn̄ facit. c. cū ſimus. jͣ. e. ⁊ noͣ. in aucͣ. ingreſſi. ⁊ inaucͣ. ſi qua mulier. C. de ſacroſanc. ecc. ¶ Et nōī v̓. ad prīcipē. iūcta gl. ꝙ papa pōt appellari pͥnceps. nā pͥncipatū tꝫ maxīe in ſpūalibus facit. c.i. sͣ. de maio. ⁊ obe. ¶ Noͣ i. §. ſi v̓o. ꝙ ītrās monaſteriū ꝑ viꝫ hꝫ ānū ad reclamādū. In ꝯͣriū facit tex. sͣ. in. c. i. qd̓ me. cā. ⁊ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. ad idde ſpō. nā ut ibi noͣ. ſi quis nō reclamauerit qͣꝫ cito pōt vr̄ cōſentire. So. tex. iſte pōt ītelligi ī pubere minor tamē. xxv. annis nō lꝫ hēat etatē legitimā ad ꝓfeſſionē nō tamē hꝫ eā diſcretioneꝫquā maiores xxv. ānis hn̄t. vt. ff. d̓ mīo. ꝑ to. iōtex. iſte voluit ſibi dare ānū ad reclamādū qd̓ ēdictū ſingulare. ⁊ pōt ſing. īduci ad mr̄imoniuꝫcarnale ⁊ ad ꝯſil̓es actus. lꝫ alij velīt intelligereīpropͥando lr̄aꝫ ꝙ ſi ciuis habuit oportunitatēdebuit citius reclamare qd̓ nō placet qꝛ tūc fruſtra fieret mētio de āno. ¶ Quero ꝓ declaratōne lr̄e ⁊ materie qꝛ tex. facit h̓ mētōeꝫ de cōſēſuparētū ī religionis īgreſſū nūꝗd parētes poſſitofferre filiū monaſterio. So. Inn. egregie tractat ⁊ ī effcū vr̄ ꝯcludere ꝙ ſic. ⁊ ītelligo de filioīpubere. nā uſqꝫ ad pubertatē libera ē ptās parētibus offerre filiū mōaſterio ⁊ vr̄ ꝓbari. ij. q.i. c. ī pͥmis. ⁊ ea. cā. q. ij. c. i. Sꝫ dubiū ē ꝗd ſi pr̄ ⁊mr̄ nō cōcordāt vt qꝛ pr̄ vult offerre mr̄e īuitavel eꝯͣ. dicit Inn. ꝙ p̄fert̉ is qui cōtradicit qꝛ inre cōi potior ē ꝯditio ꝓhibētis vt in regula ī recōi. de re. iur. li. vi. ⁊ in. l. ſabinus. ff. cōi diuidū.Quidā tn̄ dixerūt vt ipſe refert ꝙ pr̄ ē p̄ferendus cū habeat filiuꝫ in ptāte ⁊ non mater. vt inſti. de pa. po. ⁊ in. c. i. jͣ. de conuer. infi. ipē tamenInno pſeuerat in pͥmo dicto aſſignādo vnā rōnem ſingularem que nō eſt obliuioni tradendadicit enim ꝙ in iſtis ſpiritualibus magis eſt ſeruanda ratō naturalis qͣꝫ ciuilis. nam prima poteſtas eſt de iure ciuilinaturaliter .n. filius obligatus eſt obedire matri ſicut patri. vnde deusſine diſtinctione precepit patreꝫ ⁊ matrē honorari. ex quo etiā inſertur ꝙ ſola mater patreᶠ nōconͣdicente poteſt offerri filium monaſterio ꝓhoc videt̉ tex. in. c. quicūqꝫ. xx. q. i. ⁊ hec dictaInno cōiter approbant̉ hic per doc. ⁊ per Fe.conſilio. cclxxvij. ſed ego reperio glo. tenentemcōtrarium. xx. q. i. in. c. ii. que dicit matrem nonpoſſe offerre filium monaſterio cū nō hēat euꝫin poteſtate ⁊ illā glo. ſequit̉ ibi Archi. ⁊ ad. c.ꝗcūqꝫ. rn̄det qd̓ factū narrat ⁊ nō ponit ius. ſeddictū Inno. vt dixi cōiter approbat̉ ⁊ ideo gl.vr̄ dubitaſſe ī. c. i. xx. q. ij. vbi dicit matrē poſſeſaltī qn̄ pr̄ nō ſuꝑeſt ſatis placet fauore religionis tenere dictū Inno ¶ Sed dubitatur quidſi auus habet patrem ⁊ nepotem in poteſtatenunquid pater poſſit offerre filiuꝫ monaſterio