que erāt p̓uilegiata ſuꝑ decīs fortius ꝓcedit inmonaſterijs alioꝝ religioſoꝝ vel ī eccl̓ijs ſecularibꝰ. ⁊ ē iſte tex. ꝯͣ glo. ī. c. nouū genus. sͣ. eo. ⁊ facit ꝓ glo. ī. c. i. de cēſi. q̄ tenuit qd̓. sͣ. dixi ⁊ ad hͦtene mēti iſtū tex. qꝛ neſcio alibi eq̄ bonū in hacmaͣ. ⁊ nō ſolet ad hͦ allegari. ⁊ de maͣ vide qd̓ plene dixi in. c. nouū genꝰ. sͣ. e. ¶ 2º. noͣ ꝙ pōt ꝗs ſeobligare ad nō emēdū poſſeſſiones ⁊ ꝑ ꝯn̄s adnō vēdēdū. ſꝫ in conͣriū facit tex. l. pe. ff. de pac̄.vbi dicit̉ tale pactū nō valere. ⁊ ad iſtū tex. rn̄det hic abbas ꝙ papa hoc ſtatutū h̓ nō cōfirmauit. ſed certe nō ē bona rn̄ſio. qꝛ nō ſolū nō confirmauit. ſꝫ potius ademit. Itē iſti fecerūt ſtatutū ad cōmemoratōeꝫ pape ⁊ ſic ſūpſit auctoritatē ex facto eoꝝ. vnde dicēdū ꝙ collegiū tanquācorpus fictū vt ī. c. quāto. de his q̄ fi. a p̄la. ⁊ ī. l.mortuo. ff. de fideiuſ. nō pōt ſibi ip̄i hanc legē p̄figere. ſꝫ ſingularibꝰ ꝑſonis de ipō collegio bn̄pōt hāc legē īponere. ſicut videmus cōit̓ ꝙ plerūqꝫ ciuitas ſtatuit vt nō licet ſingulis alienareoſſeſſiones ī nō ſuppoſitos. ⁊ ſic loꝗt̉ iſte tex.¶ 3º. noͣ ꝙ pͥuilegia oīum religioſoꝝ de decīs n̄ſoluēdis collata an̄ tp̄s huiꝰ cōcilij ſūt reuocatahodie quo ad poſſeſſiones acꝗſitas poſt hͦ cōciliū ⁊ ſic p̓uilegiū de qͦ in. c. ex ꝑte. el. i. sͣ. e. hodieeuanuit quo ad poſſeſſiones acꝗſitas poſt hocꝯciliū. ¶ Itē noͣ. ibi extēdi volumꝰ ꝙ vbi duoſūt parit̓ pͥuilegiati reuocatio pͥuilegij qͦ ad vnūnō extēdit̉ quo ad aliū niſi prīceps exp̄ſſe extēdat ſic dicimus ī alia diſpōe odioſa vt ē tex. iūcta glo. noͣ. ī. c. cōſtitutionē. de regula. li. vi. ⁊ fac̄.iſte tex. multū noͣ. ad qōeꝫ legiſtaꝝ noͣ. in. l. fi. C.de ſacroſanc. ecc. nā ibi in certis cāibꝰ pͥuilegiuꝫp̄ſcriptōis. c. ānoꝝ fuit collatū parit̓ ciuitatibus⁊ eccl̓ijs demū ꝑ ius auctēticoꝝ fuit reuocatū qͦad eccl̓ias ⁊ ſtatutū vt ſola eccl̓ia romana gaudeat p̓uilegio. c. ānoꝝ. alie vero ſolū. lx. ānorū q̄rit̉ tūc an idē ſit dicēdū ſit ī ciuitatibus. nā ſi priuilegiū fuit reuocatū quo ad eccl̓ias q̄ erāt magis fauorabiles gͦ ⁊ quo ad ciuitates. In ꝯͣriumfacit hec lr̄a īducta mō p̄dicto. ¶ Opp. ꝯͣ tex.de ꝯͣrietate. nā alit̓ diſponit ī prī. alit̓ in v̓. ne occaſione. So. prīci. c. ponit ſtatutū ip̄oꝝ ciſterciēſiū ꝗ ꝓceſſerūt colorate ī reuocatōe p̓uilegij eoruꝫ. nā cū eēt pͥuilegiati ſuꝑ decīs terraꝝ quasexcolebāt ꝓprijs manibus vl̓ ſūptibus vt ī. d. c.ex ꝑte. ip̄i ſtatuerūt vt poſſeſſiones decetero acꝗrēde traderēt̉ alijs excolende vt ſic remanerꝫītegꝝ p̓uilegiū eoꝝ ⁊ eccl̓ijs p̄dialibus ſuccurret̉. papa v̓o in v̓. ne occaſione. volēs ꝓuide̓ latius ſtatuit vt ſiue ꝓprijs manibus excolāt ſiuealijs tradāt excolēda debeāt ſoluere decimā depoſſeſſionibus acꝗrēdis poſt hͦ cōciliū ⁊ fuit factū hoc conciliū ẜm Io. an. Anno dn̄i. M. cc.xv. xvij. Anno pōtificatus Inno. ⁊ ꝑ hoc pōt īſtrui de poſſeſſionibus acꝗſitis poſt hoc cōciliū¶ Itē credo ꝙ iſti ciſterciēſes gaudeāt ſaltī pͥuilegio cōi religioſoꝝ vt de noualibus q̄ excolunt ꝓprijs manibus vel ſūptibus nō ſoluāt decimā vt dicitur in. d. c. ex ꝑte. quia ſolū hic reuo

catur priuilegiū laboꝝ ſuoꝝ ⁊ non noualiū ar. īd. c. ad audiētiā. sͣ. eo. ¶ In glo. ii. ibi an̄qͣꝫ edificent̉ eccl̓ie. videt̉ ergo glo. velle ꝙ p̓uilegiū ꝑdat̉ ſolum anteqͣꝫ eccleſie edificarent̉ ⁊ ita Hoſti. videt̉ intellexiſſe glo. quā reprobat. ſed vt dicit Ib. an. non ē credēdū ꝙ glo. habuit hūc intellectū. ſꝫ pōt ſic ſaluari. nā ꝓ monaſterijs d̓ nouo fundādis emit̉ poſſeſſio ꝓ fūdo ip̄oꝝ monaſterioꝝ. ⁊ talis poſẜio ē onerata decimis antequā monaſteriū fūdet̉. ſed poſt fūdatōnē monaſterij fruſtra querimꝰ de decīa cū nihil ibi recolligat̉. ſꝫ de reliꝗs poſſeſſionibus q̄ acꝗrūt̉ ꝓdote monaſterij ſoluit̉ decīa tā ante cōſtructionē monaſterij qͣꝫ poſt vt hec lr̄a ſatis innuit.¶ In glo. iij. ibi poſſideri nō poſſūt. aduerte quiaglo. multū loꝗt̉ īpropͥe. nā ſi religioſi nō poſſūtdecīas poſſidere nō valerēt eas p̄ſcribere. cuiꝰꝯͣriū ꝓbat̉ ī. c. cū in tua. ⁊. c. dudū. sͣ. e. ſꝫ glo. habuit bonū intellectū. debet .n. intelligi ꝙ religioſi de iure non habēt ius decimādi tamē in veritate nulla in hoc fit dr̄ia inter religioſos ⁊ clericos ſeculares. qꝛ ſi religio ſi habēt ꝑrochiā ꝑcipiūt decimā ſicut clerici ſeculares vt in. c. ſuggeſtū. ⁊ qd̓ ibi dixi. sͣ. eo. ⁊ idē eſt ī clericis ſecularibus. nā ſi nō habēt ꝑrochiā nō pn̄t habe̓ ius d̓cimādi. nā decime ſunt hodie de iure prochialivt ī. c. fi. sͣ. de pro. vnde cōcludēdo qōem glo. lꝫHoſti. ⁊ Io. an. multū ſe īuoluāt dico breuiterꝙ tā religioſi qͣꝫ clerici volētes p̄ſcribere decimas aut actiue aūt paſſiue debēt habere titulūqꝛ exqͦ ius cōe eis reſiſtit cū non habēt ꝑrochiānō poſſūt ſine titulo p̄ſcribere. vt ꝓbatur in. c. i.de preſcrip. li. vi. ⁊ adde glo. in. c. ī aliquibus. sͣ.eo. in fi. Abbas.Nterdicimus.Qꝛeue ē ⁊ ideo non ſūmat̉. ¶ No ꝙlaicus nō pōt pignorare d̓cimas nec clericis vthic nec laicis. vt in. c. ꝓhibemus. sͣ. eo. ⁊ iō iſtetex. ſolū fecit mētionē de clericis. qꝛ in. d. c. ꝓhibemus ſatis fuit cautū ī laicis. ¶ 2º. noͣ ꝙ diſpoſitio cōcernēs vniuerſos extēdit ad ſingulos. ⁊in hoc tene mēti iſtū tex. ⁊ vide quod noͣ. in. c. nimis. el. i. jͣ. de exceſ. p̄la. ¶ In glo. i. ī fi. cōcluſioglo. eſt ꝙ tex. iſte ꝓcedit tā ī decīs a laico de fcōpoſſeſſis qͣꝫ in decīs ſibi cōceſſis in feudū ab antiquo ⁊ rō ꝓhibitionis ē vt decīe citius ꝑueniant ad eccl̓iaꝫ ad quā expectāt. Sꝫ dubiū ē nūꝗd laicus hn̄s decīas ī ſeudū poſſit eas īpignorari alt̓i clerico d̓ ꝯſēſu dioceſani. Hoſti. tꝫ ꝙ ſicnā ſi p̄t ſibi donae̓ cū ꝯſēſu ep̄i vt ī. c. cū apl̓ica. d̓his q̄ fi. a p̄. gͦ fortiꝰ pignorae̓. ꝯͣriū ꝯcludit Io.an. mouet̉ qꝛ iſta lr̄a loꝗt̉ īdiſtīcte Itē qꝛ decīecitiꝰ ꝑueniēt ad eccªᵐ cui d̓bēt̉ ſi n̄ p̄t alt̓i pignori dae̓. ſꝫ. do. Pe. approbat dcūꝫ Hoſ. qd̓ ēt mihi plꝰ plꝫ qꝛ cui ꝯcedit̉ maiꝰ vr̄ ⁊ ꝯceſſū minꝰ vt īc. ex ꝑte. sͣ. e. Itē hͦ ꝯce̓nit fauorē eccᵉ vl̓is vt citiꝰ d̓cīe eripiāt̉ d̓ maībꝰ laicoꝝ ⁊ ex hac rōe emanauit. d. c. cū apl̓ica. q̄ cū hꝫ locū parit̓ ī pignoratōe dꝫ habere locū ipſiꝰ diſpō vt ī. c. cū dilcā. d̓