i. ⁊ ſic pōt ītelligi ille tex. ī fi. aut n̄ recipiunt cōit̓ab alia eccleſia ⁊ tc̄ n̄ tenent̓ d̓ acꝗſitꝭ eccl̓ie ſolue̓decīaꝫ ꝑſonalē alt̓i eccleſie ⁊ ſic loꝗt̉ pͥn. c. naꝫ n̄reꝑit̉ ī lege ꝙ eccl̓ia teneat̉ d̓cīaꝫ ꝑſonalē ſolue̓alt̓i eccleſie nūꝗd āt canōicꝰ audiēs alibi diuinateneat̉ ſolue̓ decīaꝫ ex p̄bēda ſua tāqͣꝫ ex lucroNo. An. videt̉ h̓ ſentire ꝙ ſic. ⁊ idē do. Pe. ſꝫcredo ꝙ habuerūt reſpectū ad glo. illiꝰ. c. pn̄ti.ꝗa exqͦ lucrant̉ fructꝰ debēt tāqͣꝫ ex lucro ſolue̓decīam ꝑſonalē. ſꝫ tenēdo opi. quā ſemꝑ terui⁊ quā tꝫ Inno. h̓ ꝙ canōici nō faciāt fructus ſuos credo ꝙ nō tenētur ad ſolutionē d̓cime. qꝛ p̄bēda dat̉ ſibi vt īde viuat ⁊ ſuꝑfluū cōuertat invſus pios. vt ē tex. xij. q. i. ī. §. fi. cū. c. ſeq. nō eīꝫdꝫ ſibi ſb̓trahe̓ neceſſaria vt ſoluat decīaꝫ maxīeꝗa oīa ſūt bona eccleſie. hodie tn̄ ſtādū ē ꝯſuetudini ſiue q̄rat̉ an canōici faciāt fructꝰ ſuos. vt noͣi. d. regl̓a nemo pōt. ſiue q̄rat̉ an decīe ꝑſonalesſint ſoluēde. vt noͣ. ī. d. c. ī aliꝗbꝰ. Et ex his īfert̉ad d̓clarationē illaꝝ lecturaꝝ. nā ſuꝑiores nō tenētur eccleſie ſolue̓ decīas niſi ꝓut ī iure ē ſtatutū. vt ī. c. ꝯq̄rēte. d̓ offi. or. ſic ītellige ēt t̓tiā lecturā. nā debes diſtingue̓ vt pꝫ ex p̄dictis. qͣrta lectura ē v̓iſſima reſpectu clericoꝝ cōiugatorū. naꝫipſi nō gaudēt pͥuilegio eccleſiaſtico niſi in duobus de quibus in. c. i. de cleri. cōiuga. li. vi. ⁊ q̄rit h̓ Hoſti. nunꝗd papa poſſit exige̓ decimas aclericis ⁊ eccleſijs. ⁊ dicit ꝙ ſic. ꝗa ip̄e hꝫ curamomniū. ix. q. iij. cūcta ꝑ mūdū. ⁊ ī extrauagantiBonifacij vnā ſanctā. dicit tn̄ ꝙ de ꝯſuetudinepapa n̄ exigit. ⁊ hͦ ꝗa ẜm diuerſas neceſſitates īponit decimā triēalem vel aliā. vt noͣ. in cle. ij.de deci. ſed ego puto ꝙ ex poteſtate ordīaria hͦnō poſſit. nā in iure ordīatum eſt ꝗbus debēturdecime. ſꝫ ex poteſtate abſoluta hͦ eſt ꝯcedēduꝫfac̄ qd̓ noͣ. in. c. a nobis. jͣ. e. ⁊ qd̓ noͣ. Io. an. in. cinter cetera. de offi ordi. Abbas.X multiplici ponCōtio ſuꝑ decīſ n̄ tollit̉ ꝑ pͥuilegiū ſequēsſi d̓ illa mētionē n̄ fac̄. pͦ pōit̉ q̄rela. 2º. iudicū datio. ibi vnde. ¶ No pͦ ex tex. iſto ꝙ īter cūcosnoīe ſuaꝝ eccleſiaꝝ pōt interuenire compoſitioſuꝑ decīs ī futuꝝ ſoluēdis ēt citra ſuꝑioris auctoritatē. ſꝫ tc̄ cōpoſitio nō excedit vitā tranſigētium. vt in. c. veniens. de trāſac. ꝗd autem cū laico dic vt noͣ. ī. c. ij. d̓ tͣnſac. ⁊ dicā ī. c. cū hoīes. jͣ.e. ¶ No 2º. ibi de bladis ⁊ vniuerẜ leguminibꝰꝙ appellatōe bladi n̄ veniūt legum īa. ſꝫ in ꝯͣriuꝫfacit qd̓ noͣ. in. l. triticū. ff. de v̓. ob. ⁊ ꝑ gl. ⁊ Barin. l. i. ff. de aqua plu. ar. nam appellatiōe bladiſeu tritici venit omne id qd̓ in terra ſeu agro cōteritur ⁊ ſic videtur ꝙ veniāt nedū legumīa ſedēt ſemē lini. vn̄ bladū ſeu triticū eſt nomē multūgenerale. appellatiōe v̓o frumēti venit oē id qd̓hꝫ ariſtā. vt ī. l. frugē. §. frumētū. ff. de v̓. ſig. ſedꝓpt̓ cōeꝫ vſū loquēdi debemꝰ ītellige̓ de eo frumēto qd̓ ē p̄cioſiꝰ alijs bladis. vt notatur in. d. l.i. ⁊ credo ꝙ ꝓpt̓ vſū loquēdi h̓ fuit facta ſpēalis

mētio de leguminibus. ⁊ hec faciūt ad ſtatuta.¶ Nō 3º. ꝙ ꝑſona eccleſiaſtica pōt ſine peccaton̄ ꝑſolue̓ decimā ītegrā rōe ꝯuētōis inite cuꝫ rectore cui debent̉ ⁊ vr̄ mihi hͦ dictū ſatis durū cūdecīe nō ſolū ſoluant̉ ī ſb̓ſidiū p̄ſbyteri ſꝫ etiā īelemoſynam pauꝑum. ad hͦ. c. tua. jͣ. e. niſi dicasꝙ eodē mō alia eccleſia poterit hr̄e pauꝑum cuā ⁊ nō refert ꝑ quā eccleſiā pauꝑibꝰ ꝓuideat̉.¶ Itē noͣ ꝙ p̓uilegiū nūqͣꝫ refert̉ ad ſpēaleꝫ diſpoſitionē initā īter ꝑtes niſi de ea fiat ſpēal̓ mētio. ⁊ ī hͦ tene mēti iſtū tex. ad idē. c. veniēs. de p̄ſcrip. ¶ Ultīo noͣ iūcta glo. papa poſſe derogare diſpoſitiōi ⁊ pacto inito īter ꝑtes. ꝯͣ hoc opponā ex ꝯuētiōe orit̉ obligatio q̄ eſt de iure naͣli gͦnō pōt tolli ꝑ pͥncipē. vt in cle. paſtoralis. d̓ re iudi. ꝑ Inno. in. c. q̄ ī eccleſiaꝝ. de ꝯſti. Solū. autꝯuētio fit inter ꝑſonas eccleſiaſticas ſuꝑ iuribꝰeccleſiaꝝ ⁊ tunc poteſt papa tali ꝯuētioni d̓rogare. ꝗa ip̄e habet in clericis plenitudīeꝫ poteſtatꝭ⁊ ſua ptās ī oībꝰ intelligit̉ excepta. ad hͦ bo. tex.ī. c. veniētes. de iureiuran. ⁊ vide bo. glo. ī. c. cōſtitutꝰ. sͣ. d̓ ℟p. ⁊ de hͦ videt̉ bonꝰ tex. in cle. dudum. ī. §. nos. d̓ ſepul. ſꝫ ſi ꝯuētio fieret ſuꝑ iurepͥuato puto ꝙ papa vl̓ īperator n̄ poſſit ſine cā illā ꝯuētionē deſtrue̓ ꝑ id qd̓ le. ⁊ noͣ. in cōtrarijsſupra ſignatꝭ. ⁊ facit qd̓ noͣ. Inno. in. c. inꝗſitiōijͣ. de ſen. excō. ¶ In glo. i. ī fi. noͣ. glo. ꝙ cōpoſitio ſimpl̓r facta extēditur ēt ad p̄dia acꝗrēda. ⁊dic̄ h̓ Goff. per hāc rationē glo. ꝙ ſi p̓uilegiumfuiſſet īpetratū ſuꝑ p̄dijs acꝗrendis pariter nōvaluiſſet. ſecus ſi compoſitio nō concerneret p̄dia acꝗ̄renda. ¶ In glo. ij. in fi. noͣ bene glo. ꝙlꝫ non valeat renūciatio ſuꝑ iure futuro pactuꝫtn̄ valet. ⁊ primū aperte ꝓbatur in. l. ſi ita ſit ſcriptum. §. ſi ſub conditiōe. ff. de le. ij. vbi dicit̉ legato facto ſb̓ ꝯditiōe. vl̓ ēt ad diē certā non pōtꝗs renūciare. ꝗa ante tēpꝰ ad nos nō ꝑtinet ⁊ ꝓhoc. nā renūciatio ē q̄dā abdicatio. ſꝫ ꝗs nō pōta ſe abdicare qd̓ nō habet. nā priuatio p̄ſuppōithabitū. c. ad diſſoluendum. de deſpon. impu.Secūdū dictū ꝓbatur hic ⁊ clariꝰ ī. l. i. C. d̓ pacvbi dr̄ ꝙ fideicōmiſſo ꝯditionali pōt ꝗs ꝑ pactūrenūciare ⁊ hͦ iō. ꝗa pactū obligat paciſcētē ad n̄petēdū cū ius ꝯpetierit. ſꝫ glo. multuꝫ noͣ. ī. l. i. ff.de cura. bōis dādo. limitat pͥmū dc̄m niſi renūciatio fiat in pn̄tia iudicis. ⁊ illā glo. ſeꝗt̉ Bar. ind. l. i. C. de pac. Aliā limitatōeꝫ poſuit Ia d̓ are⁊ placꝫ Bar. ī. d. l. i. ꝗa renūciatio iuris futuri n̄valꝫ ſi fit abſente ꝑte. ſecꝰ ſi ꝑte pn̄te qͣſi tc̄ habeat pactū intercluſum. licꝫ Bal. aliud videat̉ ibiſentire. ſꝫ cōiter ad cautelā ſolꝫ in īſtr̄is īterpōiꝙ renūciauit ꝑ pactum ⁊cͣ. ⁊ hoc eſt bene vtile īſerere vt opi. vitentur. renūciatio tamen pure ⁊ſimpliciter facta non extēdit̉ ad ius quod pōt infuturū cōpetere niſi hoc caueatur ī renūciatōe.⁊ de hoc dicēdū plenius vt noͣ. Bar. in dicta. l. i⁊ in. l. qui rome. §. duo fratres. in. vi. q. ff. de v̓bob. ⁊ adde ad p̄dicta bo. tex. cum ibi noͣ. in. c. cūinter. p. de renuncia.