diaconi. lxxxxiij. di. vbi dr̄ ꝙ exqͦ ī eccl̓ijs ſic̄ inromano īperio creuit auaricia lex fugit d̓ ſacerdotio ⁊ viſio de ꝓpheta. ¶ In glo. fi. ibi tanqͣꝫdebite. noͣ bn̄ glo. vult eīꝫ ꝙ pͥmitie ſint ī p̄ceptoſic̄ ⁊ decīe. Inno. idē ſenſit ſed dic̄ ꝙ qͣꝫtitas eſtſoluēda arbitrio offerentꝭ ẜm ꝯſuetudinē loci bene facit dc̄m. c. qͣꝫto. Hoſti. dic̄ hͦ verū dūmodoſoluat̉ īfra qͣdrageſimā ⁊. lx. ꝑtē ꝓut habet̉ inlr̄a. ſed dc̄m Inno. videt̉ ueriꝰ ꝗa qͣꝫtitas hic exp̄ſſa nō hētur in. l. ſed fuit īterp̄tatio magr̄orumcui p̄uale̓ debet cōis ꝯſuetudo. ꝗa ꝯſuetudo eſtoptima legū interpres. vt ī. l. ſi interp̄tatiōe. ff. d̓legi. ⁊. c. cū dilectꝰ. de ꝯſue. Quidā alij antiꝗ dixerūt ꝙ pͥmitie ſoluūtur n̄ ex neceſſitate ſed exvolūtate offerētiū. ⁊ valet hec ꝯcertatio opinionum ad excuſandum a peccato non ſoluentesar. noͣ. in. c. i. de poſtu. p̄la. li. vi. de iure tn̄ mihiplus placet p̄cedēs opi. pͦ ꝑ dc̄m Hiero. ī. c. reuertimini. xvi. q. i. 2º. ꝑ iſtū tex. dū dic̄ ꝙ qͣꝫtitasfuit det̓mīata ꝓpt̓ ſacerdotū auariciā ne āpliꝰ apopulo exigāt. nā v̓bū exige̓ ē neceſſitatꝭ. nā exigere ē ab īuito extorq̄re. ar. ī. l. fideicōmiſſa. §. ſirē. ff. de le. iij. Itē hec rō lr̄e eſſet fruſtratoria ſiꝯſiſterēt in mera volūtate. nā tūc ſacerdotes nōpotuiſſent exigere. ſed qͣꝫtitas vt dixi eſt voluntaria ita tamen vt dolus abſit ne minimum offeratur vt ſatis īnuit hic lr̄a. Abbas.Quum genusNNō pōt cōgrue ſūmari ꝓpt̓ varietatēlecturaꝝ fed ex īfra dicēdis apparebit clariꝰ intellectꝰ. c ¶ Noͣ pͦ ex pͥn. ꝓ mō ⁊ uſu loquēdi ſeurn̄dēdi cū aliꝗd exͣneū exigit̉ a clericis vl̓ a laicis. nā pōt dici nouū genus exactiōis. ⁊ dic nouum .i. exͣneū. Et ex hoc ⁊ ex tex. infero ꝙ a clericis nō poteſt aliquid exigi ꝙ in canonibꝰ noncaucatur. nā noue exactiones hic ꝓhibentur.Secūdo nota ꝙ valet ar. de clericis antiꝗ teſtamenti ad clericos hodiernos quod ītellige vbieſt eadē ratio al̓s ſecus. vt. lxxxij. di. quaſi ꝑ totum. ⁊ in. c. tranſlato. ⁊ quod ibi noͣ. sͣ. de. ꝯſti.Nota tertio ⁊ tene mēti ꝙ clerici ſuſcipientesſacramēta tanqͣꝫ laici ab alijs clericis tenent̉ ill̓℟ndere ī iuribus parrochialibꝰ. Ex quo īferoꝙ clerici audiētes diuina in alienis eccl̓ijs tāqͣꝫparrochiani illaꝝ eccl̓iaꝝ tenētur face̓ oblatōesī caſibꝰ ī ꝗbꝰ laici offerre debēt ⁊ fac̄ ꝯͣ quādamopi. vulgarē q̄ hēt ꝙ clerici n̄ debēt offerre ſꝫ hͨopi. ē falſa niſi ītelligas qn̄ ſūt ī ꝓprijs eccleſiisita ꝙ ſibiip̄is admīſtrēt ſacr̄a ſic̄ loꝗt̉ pͥncipiū. c.ſecꝰ qn̄ audiūt ī alia eccl̓ia tāqͣꝫ ꝑrochiali vt sͣ dixi. ⁊ ꝓ hͦ vide tex. noͣ. cū glo. ī. c. alia. xvi. q. i. vbipꝫ ꝙ monachi āteqͣꝫ eēt clerici tenebātur offerre eccl̓ie ꝑrochiali vbi audiebant diuīa ⁊ ꝑcipiebant ſacr̄a ⁊ plus ꝓbat ſingularit̓ ille tex. ꝙ vbibona ſūt cōia religioẜ ſeu clericꝭ fiet oblaº. ⁊ aliaiura prochialia exſoluent̉ d̓ bōis eccl̓ie. nā monachi n̄ hn̄t ꝓpͥuꝫ. xij. q. i. n̄ dicatꝭ. ⁊ tn̄ offerebāt⁊ decīas ꝑſoluebāt qd̓ n̄ pōt ītelligi niſi ex bōis
monaſterij. ꝑ hͦ ēt īfero ꝙ ſi monachus ē in ſtudio d̓ licentia ſuꝑioris pōt ⁊ dꝫ offerre ſic̄ ⁊ alijlaici. nā ⁊ ꝯgruētē elemoſynā face̓ pōt de ſibi cōceſſis a ſuꝑiore. qꝛ v̓iſimile eſt ꝙ ſuꝑior hͦ taciteꝯceſſit. ꝓ hͦ vide bo. glo. j. d. c. nō dicatꝭ. ⁊ ī cle. ij.d̓ vi. ⁊ ho. cle. ¶ Op. ꝯͣ tex. d. c. q̄ſti. xvi. q. i. vbitex. videt̉ īnuere ꝙ ep̄s ⁊ abbas n̄ ſoluūt d̓cīas⁊ eadē rōe idē videt̉ dicēdū ī alijs clericꝭ cꝰ ꝯͣrium īnuit iſta lr̄a ī fi. ſolū. Ex gl. h̓ poſitꝭ pn̄t eliciqͣtuor ītellectꝰ ad tex. pͥmꝰ ē vt d̓ dote eccl̓ie nōteneant̉ clerici ſolue̓ decīas vt ī ꝯͣrio. ⁊ ita dꝫ ītelligi pͥn. c. ſꝫ de alijs bōis ſiue de pr̄imonialibusip̄oꝝ clericoꝝ decīe ſūt ſoluēde ſiue ſūt ī parrochia aliena ſiue in ꝓpͥa ⁊ ſic ītelligit̉ finis. c. ⁊ noͣhͦ dc̄m maxīe ī eo. ꝙ ſi rector eccl̓ie ſeu canōicihn̄t p̄dia pr̄imonialia ēt. jͣ. limites ꝓpͥe ꝑrochietenētur īde ſolue̓ decimā ēt ꝓpͥe eccleſie. ⁊ d̓ hͦ. jͣ.2ꝰ ītellectꝰ vt clerici nō teneātur paribꝰ decimāſolue̓. vt in pͥn. c. ſꝫ ſuꝑiori ſic vt ī fi. c. ⁊ sͣ. c. ꝓxi.¶ Tertia lectura vt principiū intelligatur ī clericis non recipientibus diuina ab alijs vtputaquia adminiſtrant ſibiipſis ſacramēta īuicem. ſecus ſi recipiāt ab alijs tanqͣꝫ parrochiani illiuseccleſie. ⁊ iſte due vltīe lecture colligūtur ex gloij. pͥma autē colligitur ex glo. i. Quarta lecturaponit̉ in vltima glo. vt principiū intelligatur ī n̄coniugatis finis in coniugatis ꝗ tanqͣꝫ laici ſoluunt decimas. Hūc āt examinemꝰ quālibꝫ lec.de ꝑ ſe. nā circa pͥmā Inno. h̓ īſtat obſcure aliqͣꝫtulū loquēdo ſed reducēdo ad claritatē facitduo mēbra. aut loꝗmur ī decīs ꝑſonalibꝰ aut p̄dialibus. pͥmo cāu ſubdiſtīguit ꝙ aut clerici exꝑſona acꝗrūt eccleſijs vel eccleſia alit̓ acꝗrit ettūc non tenetur eccleſia de huiuſmōi lucris ſolue̓ decimā qd̓ bene noͣ ꝓ hoc pͥn. hꝰ. c. Ex quo īfert̉ ꝙ monaſteriū nō tenet̉ ſolue̓ decīas ꝑſonales ex ſibi acꝗſitis ex ꝑſonis monachoꝝ. Si v̓oclerici acquirūt ſibiipſis puta ex lectura vel alit̓honeſte tunc tenētur ſolue̓ decīas ⁊ ita ītellexitfinem. c. ⁊ dic hoc etiam procedere ſi clerici adminiſtrent ſibiipſis ſacramenta. quia collatio ſacramētorum fit eis nomīe eccleſie ⁊ poſtmoduꝫpoterūt diuidere inter ſe. Hoſti. dicit honeſtiushas decīas ſoluendas ſuperiori. Io. an. ſuꝑ gloprimo videtur velle ꝙ clericus ſeu rector eccl̓ietenetur ſoluere decimas prediales de p̄dio patrimoniali ſito infra parrochiam ſuam. ſecus videtur velle in perſonalibus. quia rector non poteſt eſſe obligatus ſibiipſi. l. tutor. ff. ad vell̓. vnde confundit̉ obligatio ſicut cum creditor ſuccedit debitori. l. ſtichū. §. additio. ff. de ſolu. ſed vident̉ moderniores meliꝰ ſentire iudiº. meo dicētes ꝙ ēt ꝑſonales debet rector eccleſie ſolue̓ ipſieccleſie. qꝛ ſoluit tanqͣꝫ p̓uata ꝑſona ſibiip̄i tāqͣꝫrectori ſicut tutor tanqͣꝫ debitor pupilli ſoluit ſibiipſi tanqͣꝫ tutori. l. quotiens. ff. de adminiſt. tuvbi bo. tex. ⁊ hic ſatis ſentit Inno. ⁊ ꝓ hoc adduco bonum tex. in. c. per venerabileꝫ. ꝗ fi. ſintlegi. vbi tex. dicit ꝙ rex francie legitīauit filios