De ſuc. ab inte.

⁊ ſic ſuꝑ acta int̓ viuoſ gͦ nō poterat optiner̄ etiāplene ꝓbādo diſpoſitionē in vltīa volūtate quiaſnīa nō ꝯformis petitioni ē nulla. vt in. l. fi. C. defideicōmiſſ. liber. ⁊ in. c. lꝫ. hely. de ſimo. ⁊ in. c. qͣliter ⁊ qn̄. el. ij. de accu. Itē in dubio ſnīa recipitint̓p̄tationē vt ꝯueniat petitiōi qꝛ talia ſūt ſubiecta qualia p̄dicata. vt le. ⁊ noͣ. in. c. int̓ dilectos. defi. inſtru. gͦ int̓p̄tādū ē ꝙ abbas hͦ optinuit nō vigore vltīe volūtatꝭ. q̄ nō ꝯuenit petitiōi ſed vigore oblatōnis ſuꝑ qua fūdabat̉ libellꝰ. Scd̓o. ob.huic intellectui in alio tex. iſte in eo ꝙ dicit ꝙilli teſteſ nō ſufficiēt̓ ꝓbāt ītētiōeꝫ abbatꝭ. ſꝫ tāqͣꝫvehemēt̓ adminiculātes aſſertiōeꝫ ip̄iꝰ plurimūadiuuabāt. q̄ v̓ba clare īnuūt ꝙ abbaſ n̄ obtinuitex capite vltime volūtatis nec erat p̄ſūptio violenta qꝛ illa q̄ ſufficit ad ſnīaꝫ nō dr̄ admīcularevl̓ coadiuuare ſꝫ potiꝰ fūdare ⁊ ꝓbare. nā de ſignificato hꝰ v̓bi adminiculare ē. vt ꝑ ſe plene nōꝓbet ſed adiuuet ad ꝓbationē ꝯplēdā. ¶ Itemaſſertio abbatis erat ex oblatione. ⁊ h̓ papa dic̄ꝙ iſti teſtes adiuuabāt aſſertionē ſuā ⁊ ſic inducūtur ad ꝓbādū oblationē ⁊ non teſtamēti factionē. ⁊ iō tenēdꝰ ē ſcd̓us ītellectꝰ. vt dicamꝰ ꝙ abbas h̓ optinuit vigore oblationis quā ꝓbauit ꝑvnū teſtē de viſu ⁊ ꝑ ꝯfeſſionē ip̄ius oblatiōis inextremis factā nā teſtis unꝰ deponēs de v̓itateactꝰ ⁊ duo deponētes ſuꝑ ip̄ius actus ꝯfeſſione.iūgūtur ad faciēdū plenā ꝓbationē. ut noͣ. in. ccū cāꝫ. de ꝓba. noͣ. Bar. ī. l. admonēdi. de iureiu.⁊ ſi diceres ꝙ ꝯfeſſio ꝑ ſe ſola debuiſſet ſufficereut ꝑ totū ti. de ꝯfeſſ. reꝑio qd̓ idē Bar. ſenſit ẜītellectū ad iſtū tex. ī. d. l. admonēdi. in xv. colū.dicēs ꝑ iſtū tex. ꝓbari ꝙ ꝑ unū teſtē de v̓itate etꝑ ꝯfeſſionē factā ī abſentia ꝑtis ꝓbat̉ v̓itas actꝰ⁊ ſic ſenſit ꝙ abbas hͦ obtinuit uigore oblationiſ⁊ nō uigore ultime uolūtatis. ⁊ qͣꝫqͣꝫ dictū ſuuꝫſit noͣbile ⁊ mēti ꝯmendādū .ſ. ꝙ ꝯfeſſio facta inabn̄tia ꝑtis inducat ſemiplenā ꝓbationē tn̄ nonꝓbat̉ ꝑ iſtū tex. vn̄ nō uidet̉ Bar. pōderaſſe iſtālr̄am q̄ aꝑte dicit ꝙ in pn̄tia ꝑtis archipreſbyt̉confeſſus fuit ſe fuiſſe oblatū ⁊cͣ. ⁊ iō dic ꝙ iſtaꝯfeſſio ꝑ ſe nō plene ꝓbabat̉ qꝛ fuit īcident̓ factaſcꝫ ad int̓rogationē alteriꝰ q̄rētis ſi vellet teſtari⁊ iō iſte tex. h̓ dicit ꝙ iſti teſtes nō ſufficiēt̓ ꝓbabāt ſcꝫ oblationē. ſꝫ multū adiuuabāt intētiōeꝫabbatꝭ fūdātis ſe ſuꝑ oblatione. vn̄ facit h̓ iſta cōfeſſio ſemiplenā ꝓbationē. vt noͣ. ī. c. fi. de iureiu.fac̄. c. ſuꝑ eo. de teſti. ⁊ due ſemiplene tēdētes adeūdē effectū iūgūt̉ ad faciendū plenā. vt noͣ. ī. d.c. fi. ⁊ in. d. l. admonēdi. Nec tex. ob. duꝫ dicit ꝙſufficiēter erat ꝓbatū. qꝛ verū ē ꝙ teſtes ſufficiēt̉ꝓbabāt illā ꝯfeſſionē. ſed illa ꝯfeſſio tāqͣꝫ īcidēt̓facta nō ꝓbabat plene oblationē ⁊ ſic dꝫ tex. reduci ad ꝯcordiā. Et ex hͦ ⁊ ex tex. noͣ. ſingularit̓ꝙ ꝯfeſſio facta ꝓpt̓ alid̓. etiā in pn̄tia ꝑtis plenenō ꝓbat qd̓ tenebiſ ſꝑ mēti. ſꝫ huic intellectui vehemēt̓ ob. hec lr̄a que in triplici loco vr̄ velle ꝙilla v̓ba inducebāt vltīaꝫ volūtatē exp̄ſſe. vt pꝫibi velut vltimā expͥmens volūtatem. ⁊ ibi cū vltimā volūtatē exp̄ſſit. ⁊ ibi q̄ ſuꝑ vltima volun-

tate. ⁊ ſic nō īducebāt̉ illa v̓ba vt ꝯſeſſio. ⁊ hͦ multū faciūt ꝓ pͦ intellectu. ſꝫ tenēdo ẜm quē ſenſit hͨgl. in. v̓. vnus ſolus. ⁊ Inno. in v̓. ꝓbationes. ⁊ ſequit̉ ido. an̄. poſſumꝰ dice̓ ꝙ h̓ fit mētio de vltimavolūtate nō ꝙ ꝑ eā fuerit inducta teſtamēti factio. ſed capit̉ ꝓ finali aſſertione ip̄iꝰ archip̄ſb̓rinā reꝗrūt in hac vltima volūtate .ſ. ꝙ ſe ⁊ ſua donaſſet monaſterio. vn̄ cū nūqͣꝫ poſt exp̄ſſerit cōtrariū ſtādū ē huic finali aſſertioni cū dicto illiuſteſtis. ⁊ ſic oportet aliquātulū īpropriare illa v̓bavt vitent̉ maiores abſurditates. nec hͦ eſt nouuꝫcū ſepe idē v̓bū r̄latū ad diuerſa ſignificat diuerſa. vt vitent̉ alie abſurditates vt ē pulcher tex.in c. cū dilectus. de ꝯſue. facit. c. ab excōicato. cuꝫibi noͣ. de reſcrip. ⁊ ꝑ hͦ hr̄ clariſſime iutellectꝰ hꝰc. ⁊ ad hos duos intellectus ſūt referēde ꝯͣrictates q̄ eliciūt̉ ex glo. ¶ Sꝫ circa p̄dicta q̄rit̉ deq. quotidiana. Euidē in egritudine poſitꝰ ꝯditteſtamētū in quo ꝯfeſſus ē. ſe abſtuliſſe ml̓ta bona cuiuſdā eccl̓ie ⁊ mādauit certaꝫ qͣꝫtitatē in recōpēſatione reſtitui demū ꝯualuit ⁊ negligit reſtituere. Querit̉ nūꝗd poſſit cōpelli cū nō poſſitꝓbari niſi ꝑ ꝯfeſſionē ſuā in teſtamēto factā. pe.in. l. gn̓alit̓. C. dē nō nu. pe. tenuit ꝙ ſic. qm̄ in vltima volūtate pōt ꝗs ꝯfiteri ⁊ alios conͣctꝰ face̓. vtin. d. l. he̓des palā. ⁊ in. d. c. qꝫ qͣꝫ. ⁊ hec ſūt irreuocabilia. vt. sͣ. de ꝯfeſ. ꝑ to. ⁊ ī. l. ſicut. C. d̓ act. ⁊ ob.ſꝫ Bar. in. l. cū ꝗs. ī. §. codicill̓. ff. de le. iij. pꝰ qͦſdādoc tꝫ oppoſitū. nam vt ibi patꝫ talis ꝯfeſſio nonꝓbat niſi ſit iurata. Itē iura dicūt ꝙ talis ꝯfeſſioīducit fideicōmiſſū vel legatū. vt l. lutiꝰ. d̓ le. ij. ⁊C. d̓ fal. cā adiec. legato. ꝑ totū. Itē ſi ꝯͣriū dice̓t̉poſſꝫ pr̄ indirecte pͥuare filiū legitima ſua. qꝛ nōhr̄et niſi ꝯfiteri ſe debitorē plurimoꝝ qd̓ face̓ nōpōt vt noͣ. Spe. in ti. d̓ ꝯfeſ. in. §. nūc vidēdū. v̓. ſequit̉. Ideo ꝯclude pꝰ eū āpliādo t̓minos qͣ. cūq̄ritur gnͣaliter nūquid v̓ba enūciatiua emiſſa invltima volātate ꝓbēt ſeu inducant diſpoſitionēAut enim v̓ba enūciatiua ꝓferūtur ꝓpter aliudaut principalit̓ ꝓpter ſe. primo caſu talia v̓ba plene non probāt nec etiā inducunt. vt patet in iſtotex. ⁊ iuribus. sͣ. alle. Scd̓o caſu aūt fuit adiectūiuramētū ⁊ probant vt in aucͣ. ꝙ obtinet. C. d̓ ꝓbatꝭ. ⁊ in corpore vn̄ ſumitur. ⁊ in aucͣ. d̓ iureiur.a mor. p̄ſti. ⁊ hoc ꝓcedit non ſolū quādo teſtator expreſſe iurat. ſed etiā quādo dicit ſe iuraſſe⁊ videtur velle tex. in dicta aucͣ. Aut ceſſat iuramentum ⁊ tunc ſi pars fuit p̄ſens vel notariusvel ordinarius recepit ꝯfeſſionē pro parte ⁊ tūcprobat argu. hic in eo ꝙ ponderatur partis p̄ſentia ⁊ probatur melius in. c. quāquā. preallega.Aut nemo recipit hanc ꝯfeſſionem ⁊ tunc taliaverba non probant actum enūciatum. ſed inducunt legatum ſeu heredis inſtitutionem ẜm qualitatem v̓borum. vt in. d. §. codicill̓. ⁊ alijs iuribꝰſuperius allega. Et ex his infertur ad deciſionēq. propoſite. vt non poſſit ille poſtquam conualuit compelli exquo non fecit ille iuramentumnec aliquis habens poteſtatem recepit confeſſionē. ⁊ ideꝫ dic in eo qui confitetur in teſtamēto