De ſuc. ab inte.

¶ De ſucceſſionibus ab inteſtato. ℟ica¶ Supra viſū ē de ſucceſſiōibꝰ ex teſtō. veꝝ qꝛſepe hoīes decedūt ab īteſtato. ⁊ dubitat̉ de ſucceſſione. iō pꝰ ℟icā p̄cedētē ſb̓iicit̉ iſta. ⁊ ſcias ꝙīteſtatꝰ dr̄ ꝗ nullū vel nō iure fec̄ teſtm̄. vt ī. l. fi.C. fa. her. ⁊ ꝓpͥe dr̄ īteſtaiꝰ ꝗ poterat face̓ teſtm̄vn̄ nō valēs teſtari nō dr̄ ꝓpͥe īteſtatꝰ. ſꝫ ẜᵐ cōeꝫvſū loquēdi ꝗ nō teſtat̉ dr̄ īteſtatꝰ. vt de p̄dictiseſt pulcher tex. ī. l. i. ff. de ſuis ⁊ legi. ⁊ ibi ꝑ doct.⁊ fac̄ hͦ ad ſtatuta diſponētia de ſucceſſiōe īteſtatoꝝ an hēant locū etiā ī his ꝗ teſtari nō poterātvt īpubes furioſus ⁊ ſil̓es. ⁊ de his ī p̄dicta. l. i.ClericꝰEd hoc bona pSpͥa dare pōt cui vult. Sed ſidecedat inteſtatus ⁊ non hꝫcōſanguineos ſuccedit eccleſia. hͨ dic̄ iūcta glo. 2ª pars ibiſi aūt. No pͦ bonū ar. ex tex. ꝙ quicquid acꝗritep̄s ītuitu ꝑſone ſibi acꝗrit. ⁊ n̄ eccl̓ie. vn̄ de hispōt diſpone̓ ad libitum. facit ad ea que dixi in. c.i. sͣ. ti. ꝓxīo. vnde hec lr̄a videtur parificare ep̄ꝫ⁊ clericos inferiores. ¶ Nota ſecundo ar. optimum ex tex. ꝙ qualiſcūqꝫ ſit clericus ⁊ qͣlecūqꝫhēat bn̄ficiū nō diſponit ad libitū de redditibusbn̄ficij. nā vt h̓ patet hͦ ꝑmittit̉ eis reſpectu bonorū acꝗſitoꝝ ītuitu ꝑſone. ſecꝰ gͦ ſi acꝗſiuerīt intuitu bn̄ficij. ⁊ vt dixi pondera qꝛ lr̄a loquitur nonſolum de epiſcopis ⁊ preſbyteris. ſed etiam de īferioribus clericis. qꝛ cōiter habēt bn̄ficia ſimplicia. ⁊ facit ad ea que dixi in. c. relatū. ij. ⁊ in. c. reꝗſiſti. sͣ. ti. ꝓximo. ¶ Noͣ 3º. ibi qͣꝫ h̓ ꝑfecerīt ꝙ teſtamētū nō valet niſi ſit ꝑfectū. vnde ſi ꝗs incipitface̓ teſtamētum ⁊ nō ꝑfecit nō valet qd̓ inceptūeſt. ita colligit hic do. An. nihil aliud inducens.Sed tu aduerte latius. nā pͦ iſte tex. parum facitqꝛ. sͣ. loquit̉ de donatione. tamen at tingendo ſb̓ſtantiam ip̄ius dicti videt̉ pͥmo ꝙ de hͦ ſit tex. inl. ſi is. ff. de teſta. vbi patet ꝙ nihil valet ſcriptura niſi ſit ꝑfecta. ⁊ hͦ īdubitatū ī diſpoſitiōe n̄ fauorabili. ſed dubitat̉ ꝗd ī fauorabili puta īt̓ liberos ⁊ ad pias cās. ⁊ ē noͣ. qō. nam ſepe ꝯtingit ꝙteſtator incipit face̓ teſtm̄ ⁊ ante perfectionē ſuꝑuenit furor vel mors nunquid valeat qd̓ īceptuꝫeſt puta. qꝛ iam legauerat aliqua eccleſiis. vel aliter diſpoſuerat inter liberos. Bar. in. d. l. ſi is nōattīgēdo ſpālit̓ diſpoſitionē pie cāe dixit nō valēſed in. l. fideicōmiſſa. §. quotiens. ff. de le. iij. videtur velle ꝙ valeat inter liberos. videt̉ tn̄ dubitare. ſed ī. l. fi. C. fa. her. ⁊ in. l. hac conſultiſſima. §.ex īperfecto. C. de teſta. aꝑte tenuit cōtrariuꝫ dicens. ꝙ lꝫ valeat teſtm̄ īperfectū rōe ſolēnitatꝭ int̓liberos. vt in. d. §. ex īperfecto. ⁊ in. d. l. fi. non tn̄valet ſi ē īꝑfectū rōe volūtatꝭ. nā exqͦ volūtas nōfuit ꝯpleta ē īꝑfecta. ſꝫ ī. l. ī teſtō. ff. de fideicōmiſ.liber. tenet aꝑte ꝙ ad pias cās valet hͨ voluntaslicet nō ꝑfecta. ⁊ ſic dicit ſe dixiſſe in quadam qōne facti. audiui quēdam doctorem ſatis egre-

gium tene̓ ꝯͣriū. nō tn̄ allegabat hec dc̄a Bar. ſꝫmouebat̉ ex eo ꝙ diſpoſitio īter liberos dꝫ eſſemagis fauorabilis qͣꝫ ad piā cāꝫ. ſed īter liberosnō valet. vt ī. d. l. fi. gͦ nec ad piam cauſam hͦ dictūnō hꝫ bonū fundamētū. pͦ qꝛ nō eſt illud abſonūꝙ inter liberos non valeat. īmo Bar. ſentit oppoſitū in. d. l. fideicōmiſſa. nec. d. l. fi. hͦ ꝓbat. ſꝫ ēdictū doc. ſed tex. ibi potiꝰ fac̄ ī oppoſitū. duꝫ dicit ꝙ quibuſcūqͣꝫ v̓bis appareat de voluntate patris int̓ liberos illa eſt ẜuāda. Itē nō eſt veꝝ ſimpliciter ꝙ diſpoſitio int̓ liberos ſit magis fauorabilis qͣꝫ ad pias cās. īmo Bar. aꝑte tenet ꝯͣriumī. l. i. C. de ſa. ſanc. ec. qd̓ noͣ. mihi ſatꝭ placet cū valeat ad pias cās. ex qͦ legatum vel diſpoſitō eratꝑfecta. vtputa qꝛ tnͣſiuit ad alia legata. nā nō pōtnegari ꝗn hic fuit cōſenſus naͣlis. ⁊ p̄ſumēdumeſt fauore aīe ꝙ alit̓ nō diſpoſuiſſet. fac̄ qd̓ dixi īc. relatum. el. i. sͣ. ti. ꝓxi. forte idē pōt dici inter liberos. vt ī. d. l. fi. ⁊ hͦ noͣ. qꝛ quotidiana. ¶ In gl.in v̓bo ſanctificet̉ ibi tāqͣꝫ ſancta deputentur. hͦnō eſt expone̓. qꝛ cū iſta eſſent bona tꝑalia n̄ poterāt tāqͣꝫ ſancta deputari. do. An. in quodā noͣbili ſentit ꝙ bona eccl̓ie largo mō dicūt̉ ſancta.ſed credo ꝙ lr̄a dꝫ expōi ſanctificēt̉ .i. ad vſū ſanctoꝝ vel ſacroꝝ deputēt̉. ſic ī ſil̓i expōit glo. ī. c.nulli. xij. q. ij. ⁊ hec expō ē ꝓpͥa ⁊ clara. In glo.fi. ī fi. tene gl. ⁊ ſecūdū eā ſūmaui tex. ⁊ ītellige ineccl̓ia cui ẜuit clericꝰ tꝑe mortꝭ. ⁊ ita aꝑte vult iſtalr̄a ibi cui ẜuit. Ex qͦ infert̉ ꝙ ſi clericꝰ habuit pͥuſaliud bn̄ficiū bona ſua nō diuidūt̉. ſed oīa cedūtbn̄ficio cui ad pn̄s clericus eſt aſtrictus. Ex hisīfert̉ ꝙ v̓bū altar̄ poſitū ī lr̄a expōit̉ ꝓ eccl̓ia. adhͦ. i. q. iij. altare. pōt etiā ītelligi ẜᵐ doc. de altari ꝓp̄e. nā in ꝗbuſdā locis ſunt multi clerici nō hn̄tesniſi huiuſmodi altaria ī bn̄ficiū. vnde tales cedētes ſine conſanguineis tranſferunt ſua bona abinteſtato in hec altaria. quod bene nota. Ex hocetiam habes ꝙ id quod accedit altari poſito inaliqua eccleſia non accedit ipſi eccleſie. ſed ip̄i altari. ex quo altare habet bona diſtincta ab eccleſia. quod intelligo quando proprie obuenit contemplatione altaris. ſecus ſi contemplatione eccleſie. puta ſi fiunt oblationes in illo altari. namſunt oblationes de iure ꝑrochiali. ideo non cedunt altari ſed eccleſie. ad hoc bonus tex. in. c.ad audientiam. de eccle. edi. inducendo per locum a ſpeciali. ⁊ vide quod dixi in. c. paſtoralis.de his que fi. a prela. ⁊ ex his habes intellectumiurium que ſimpliciter dicunt bona clerici inteſtati debere cedere eccleſie. ſi non habet conſanguineos. debet enim intelligi de eccleſia late ſūpta vt comprehendat omne beneficium etiamſine cura. ⁊ facit. c. relatū. el. ij. sͣ. ti. ꝓximo. Quidautem ſi clerius non habet eccleſiam ⁊ deceditab inteſtato. credo ꝙ bona debent deuenire adepiſcopum. ⁊ ipſe diſponet ſecundum deum prohoc quod noͣ. In no. in. c. inſinuante qui cle. veluouā. ⁊ aliquid dico in. c. in preſentia. de proba.facit quod notauit Fede. conſilio. xxv. ⁊ hec notabis. Abbas.