Druckschrift 
Lectura super tertio libro Decretalium
Entstehung
Venedig 4. V. 1478
Einzelbild herunterladen
 

Deteſtamentis 7

ꝓpͥa bona de ꝗͦ vide qd̓ habet̉. xij. q. i. in ſumma⁊ in. c. certe. Noͣ 2º. ar. ꝙ hn̄s filios pōt ꝓmoueri in ep̄m. nā iſte habuit nurū ⁊ ſic vxorē filij.⁊ ꝑ ꝯn̄s p̄ſumit̉ habuiſſe filiū qꝛ nō ꝯſtat ꝙ eſſetmortuus. ſed hoc clarius ꝓbat̉. xij. q. ii. ep̄s quifilios. ⁊ ea cā. q. i. ſint manifeſta. ſꝫ nūꝗd h̓ liceatde iure cōi. latiꝰ dicā. jͣ. Noꝫº. ꝙ clericus etiāp̄latꝰ nō tenet̉ īſtitue̓ eccl̓iaꝫ ſuā etiā in teſtō. ſedpōt cui vult bona dimitte̓. ꝯcordat. d. c. ep̄s ꝗ filios. ꝗd aūt ſi morit̉ ſine teſtō. dicā ī. c. i. jͣ. ti. ꝓxi.Noͣ 4º. ꝙ acꝗſita ꝑ p̄latū d̓ facultatibꝰ eccl̓ie ſūtip̄iꝰ eccl̓ie. qd̓ dic ꝓcede̓ ſiue emē̓t noīe ꝓpͥo ſiuefraudulēter noīe alieno. xij. q. v. ī. c. fixū. ⁊ ī. c. īꝗrēdū. sͣ. ti. ꝓxi. At noͣ. h̓ ar. ꝙ eccl̓ia hꝫ fūdatā ītētionē de iur̄ cōi ſuꝑ oībꝰ bonis poſſeſ. a p̄lato defūcto. vn̄ oīa p̄ſumūt̉ eē eccl̓ie niſi ꝓbētur ex aduerſo illa eſſe pr̄ionialia. Et vr̄ iſte tex. ꝓbare ꝙetiā ꝯͣ he̓dē poſſeſſorē eccl̓ia hēat ītētōeꝫ fūdatāvt colligit̉ ibi ꝗcꝗd ip̄m habuiſſe patue̓it. Sꝫ vide tex. cū gl. no. q̄ vr̄ ꝓbare ꝯͣriū. xij. q. v. c. i. vbi īnuit̉ ꝙ ſi he̓s clerici ē ī poſſeſſiōe ⁊ ſi dubitaturvtꝝ illa bona habuerit an̄ p̄laturā onꝰ ꝓbādi incūbit eccl̓ie. ⁊ illā gl. puto veꝝ dice̓. ⁊ ſatꝭ tex. illevr̄ ꝓbare. ꝓ hͦ facit. c. i. sͣ. ti. ꝓx. vbi dr̄ eē īueſtigādū ⁊cͣ. Et ꝓ hͦ facit tex. iſte in v̓bo quicꝗd ẜᵐ queꝫputo intelligēda v̓ba p̄cedētia. ⁊ de maͣ vide qd̓latiꝰ dixi in. c. inꝗrendū. sͣ. ti. ꝓx. ⁊ in repetiōe. c.cū eēs. jͣ. eo. ⁊ ſentit noͣ. Gof. hic ītelligēdo de bonis de ꝗbꝰ dubitat̉ an̄ p̄latꝰ habue̓it an̄ p̄laturā.de acꝗſit̓ v̓o ī p̄latura dixi ī. c. īorēdū. p̄alle. Noͣ.ꝑ Inno. ī. c. cū ī officiis. jͣ. eo. Sed op. ꝯͣ p̄dc̄a⁊ videt̉ ꝙ habēs filios nō poſſit ꝓmoueri ī ep̄mnec ad aliā p̄laturā. vt ī. c. cathenēẜ. lxi. di. ⁊ in. c.de ſiracuſane. xxviij. di. So. dicit Inno. ꝙ de iure cōi nō pōt ꝓmoueri vt ī ꝯͣriis. ſed ex diſpēſatōne. vbi ꝓbat̉ lōga ꝯtinētia p̄ceſſiſſe poterit ꝓmoueri. ar. ī. c. pͥuſqͣꝫ. xxviij. di. ſatet̉ tn̄ ꝙ antiꝗtꝰ qn̄eccl̓ie nō erāt ita opulēte ꝓmouebāt̉ habētes filios. ſic ītelligit. §. neceſſe. xlvij. di. Hoſti. tenet ꝙde iure cōi ſine diſpēſatōe pōt ꝓmoueri. allega.Apl̓m oportet ep̄m eē vniꝰ vxoris viꝝ vt hēturxxvi. di. ī. pͥn. ſi gͦ habuit vxoreꝫ p̄ſumit̉ habuiſſefilios. Itē beatꝰ Pe. habuit filia .ſ. petronellam⁊ fert̉ ꝙ Eſemēs papa qͣrtus. etiā habuit duas filias tꝑe ꝓmotōis. ⁊ ſic tnͣſeūt cōiter doc. nr̄i. ſꝫ tuvide gl. ī. d. c. de ſiracuſane q̄ ponit tertiā opi. diſtinguētē inter filios ſuſpectos ⁊ bone ꝯditiōisvt pͦ cāu nō poſſit ꝓmoueri ⁊ idē in nepotibꝰ. 2º.cā. ſic ego credo ꝙ opi. Inno. ſit verior ⁊ ꝓbat̉aꝑte iudicio meo ī. d. c. de ſiracuſane. vbi tex. diſtinguit īter bonos ⁊ malos. ſꝫ in defectum poterit talis ꝓmoueri. nā ius ꝯſiderauit amorē pr̄nūꝗ vīcit oēm effectū. vt ī. l. fi. C. de cura. fu. vn̄ alibi dicit glo. ꝙ ep̄i ſunt ceci erga nepotes .i. q. iij. ꝑuenit. Itē de iure ciuili hͦ ē aꝑtiſſimū. vt habet̉ inaucͣ. qūo oporteat ep̄os in. §. i. vbi cauet̉ n̄ ſolumde filiis ſꝫ etiā de nepotibꝰ. ⁊ ītelligo d̓ nepotibꝰꝓpͥe ſūptꝭ. nā ꝓpͥe nepos dr̄ filiꝰ filij vel filie. l. iuriſcōſultꝰ. ī. §. nepos. ff. de gradibꝰ. nā taleſ nepotes ꝗs amat vt filios vt dixit tex. ī. l. liberoꝝ. ī. fi.

ff. de v̓. ſig. nec ob. dcm̄ Apl̓i qꝛ Apl̓s n̄ p̄cepit ſꝫdiſponit ꝓpt̓ euitādā bigamiā vt ꝓmouēdꝰ habuerit vnicā ⁊ virginē. vn̄ ꝑmiſit talē ꝓmoueri ſꝫeccl̓ia potuit pꝰ modū ꝓuide̓ ne ſb̓ſtātia eccl̓iaꝫꝑ tales diſſipet̉. ⁊ idē dic de iure antiqͦ. nā nō dꝫreprehēſibile reputari ſi ẜm varietatē tēpoꝝ ſtatuta variētur humana. vt ī. c. nō dꝫ. de ꝯſan. ⁊ affi In glo. ij. in fi. noͣ. pͦ ex glo. ꝙ heres ꝓ ea ꝑteꝓ qua īſtitutꝰ ē tenet̉ ꝓbare alienationē quā fec̄de functꝰ de bonis ſuis dū viueret ⁊ rō ē ī ꝓm̄tunā oēs he̓des tenēt̉ de euictōe ⁊ ꝗlibet de parteſua. ⁊ regula iuris hꝫ ꝙ quē de euictōe tenꝫ actōeundē agētē repellit exceptō. vt ī. l. exceptōis. Cde euicti. ⁊ ī. c. ſiꝗs p̄ſbyteroꝝ. de rebꝰ ecc. n̄ alie.Et vide gl. ī. c. ep̄s ꝗ filios. xii. q. ij. Eadem qō fitin filio cuiꝰ pr̄ alienauit bona propria filij de quaqōe ꝑ gl. in. l. fi. §. in ꝯputatione. C. de iure d̓liberādi. Et in fi. glo. noͣ. ſingulariter iſtā gl. qꝛ neſcio hoc alibi ita exp̄ſſuꝫ. lꝫ gl. aliqͣtenꝰ tetigeritin. d. c. ep̄s qui filios. vult hec glo. ꝙ etiā eccl̓ia īſtituta he̓s teneat̉ ad onera vltra vires he̓ditarias ſi nō ꝯfecerit īuētariū ſicut dicimꝰ in pͥuatisꝑſonis ⁊ cū hac gl. vidētur tn̄ſire doc. limitāt tn̄⁊ Io. an. pͥncipaliter ꝙ eccleſia leſa poterit pete̓reſtitutōem ī ītegꝝ ſicut ⁊ minor niſi leſo ꝯtigiſſꝫex euētu ad hoc. l. veꝝ in. §. ſi locupleti. ff. de mīoribus. Sed Bar. in. l. i. C. de ſacroſa. ec. tenet eccleſiam nō obligari vltra vires he̓ditarias mouetur ꝑ aucͣ. ſic̄. C. de ſacroſa. ec. vbi ꝓhibet̉ ꝗs donare eccl̓iis rē dānoſaꝫ. Itē Bal. ī. d. l. fi. mouet̉qꝛ fiſcꝰ hꝫ hoc pͥuilegiū. l. i. ff. de iure fiſ. gͦ ⁊ eccleſia que eꝗparat̉ fiſco. vt noͣ. in. c. i. de in inte. reſti.⁊ hanc opinionē teneas. nā indubiis fauendumeſt pie cāe. l. ſunt ꝑſone. ff. de religio. ⁊ ſūp. fune.E p̄dictis īfero ꝙ ſi eccleſie factū ē relictū cumonere excedēte lucꝝ poterit eccleſia ex pꝰ factorelictum repudiare ar. in dicta aucͣ. ſicut qd̓ benenoͣ. In gl. penul. ibi renunciauit proprijs vultdicere ꝙ iſte epiſcopus erat religioſus. iō ꝗcꝗdquiſiuit cedit epiſcopatui ⁊ licet hoc nō placetHoſti. dicenti ꝙ exquo habebat adminiſtrationē poteſt libere de his bonis diſponere. Io. an.tamen tenet cum glo. ⁊ melius quia quicquid religioſus promotus ad prelaturam acquirit acꝗritur prelature. vt eſt tex. in. c. vnico. xviij. q. i. ⁊. c.cuꝫ olim. de p̓uileg. hꝫ tamen adminiſtrationemillorum bonorum exquo eſt p̄latus. debet tamēvti nō vt ꝓpͥiis ſed vt rebus eccl̓ie ẜm eum ⁊ bn̄⁊ noͣ hoc vltimū ⁊ licet iſte intellectus ſit verus īſe nō tamenconuenit littere. vbi preſupponituriſtum cōdidiſſe teſtamentum de rebus ꝓpͥiis. gͦnon erat religioſus quare tene lec. que ſequiturin glo. vt intelligatur tex. de bonis queſitis ꝯtēplatōe eccl̓ie ⁊ nō ꝑſone. ⁊ ex hac lec. noͣ ꝙ etiamep̄s acquirit ſibi quicquid adipiſcit̉ intuitu ꝑſone ſicut dicimus in ſimplicibꝰ clericis. in. c. quia. jͣ.eo. ⁊ dico hoc notādū. qꝛ iura aꝑte hec nō dicūtde ep̄o ſed potius vidētur innuere. opp. vt legit̉⁊ noͣ. in aucͣ. licentiam. C. de ep̄i. ⁊ cle. xij. q. v. c. i. ⁊c. fixum. ſed tene primum dictum.