de fideiuſſoribus.

intelligit reprobare diſtinctōeꝫ ſupra factā. ſꝫ reſtringit ſe ad vſuras q̄ ẜꝫ canones nō debent̉. etideo fideiuſſor nō obligat̉. ſꝫ de hoc dic vt dixisͣ. c. ꝓxio. ⁊ ſi vſure peterent̉ a creditore vt intereſſe. tūc pn̄t peti etiā ẜm canones. vt noͣ. in. c. ꝯq̄ſtus. de vſuris. vbi plenius dixi. ¶ In gl. ī v̓bolegi. dic hodie de iſto iuramēto calūnie. vt habetur in. c. i. de iura. calū. li. vi. ⁊ ī. c. ceteꝝ. eo. ti. Inglo. in verbo ſatiſdatōeꝫ ibi vl̓ forte. hec fuit additio a tēpore Inno. ⁊ cōiter doc. approbant etẜm hunc intellectum ponit iſte tex. caſum ſingularem qui non eſt alibi ꝙ ſi preſumptio eſt contra negantem. ita ꝙ ſit opus habere teſtes multum diſtantes. debet negans compelli ad eumdum per ſe vel per alium ad videndum iurareteſtes aduerſarij ſui vt ſic tedio affectuſ deſinata negociatiōe illicita. ⁊ hodie prouidetur aliterẜm quoſdam per. c. ſtatutum. in fi. de reſcriptꝭ.li. vi. vbi glo. dicit ꝙ hodie prouidetur vt fiat depoſitio pecunie pro expenſis teſtium. ſed ego dico ꝙ iſta remedia ſunt diuerſa. nam vbi eſt preſumptio contra negantem habet locum remedium huius. c. ſed ſi eſt preſumptio contra volentem producere teſtes de lōginquis partibus ꝙhoc facit cauſa vexandi teſtes vel differendi negocium. habet locum tunc remedium illius. c. ⁊eſt tertium remedium ꝙ ſi iudex veriſimilit̓ p̄ſūpſit ꝑtes malicioſe opponere dilatoriam vel peremptoriā nō admittat exceptōnem nec curet deappellatōne. ⁊ de hoc remedio vide notabile dictum Inno. in. c. poſt electōeꝫ. ꝓpe finē de conceſſione prebende. ⁊ per Io. an. ī. c. ſuper eo. deappel. el primo. ¶ In glo. in v̓. tranſmittentesin fine nota hanc glo. que relata ad tex. notabiliter ſentit ꝙ in cauſa criminali nō debet fieri cōmiſſio receptionis teſtiū. etiā ſi teſtes ſint exͣprouintiā. Ex quo infertur ꝙ in cauſa criminali teſtes debent remitti ad iudicē cauſe. etiā ſi. ſint exͣꝓuintiam. ⁊ ſic debet limitari. l. ſi qn̄. C. de teſti.que dicit ꝙ extra ꝓuintiam propriaꝫ teſtes vocandi nō ſunt. ⁊ vide aliā glo. que idē ſentit in. c.teſtes. iij. q. ix. ꝯtrariū tenꝫ Io. an. poſt Io. monachum in. c. romana. §. cōtrahentes. de foro cōpe. li. vi. ſed vide qd̓ plene dico in. c. cū cāꝫ. de teſtibus. ⁊ primū dictum mihi placꝫ. ¶ Extra gl.quero reus erat obligatus ad ſoluendū debitūinfra certū tēpus dato fideiuſſore demuꝫ creditor ꝓlongauit terminū debitori. nūquid fideiuſſor remaneat obligatus ⁊ videtur ꝙ non. per. l.idem queritur. §. qui impleto. ff. loca. vbi tex. dicit ꝙ ſi locaui domum ad annū dato fideiuſſoreſi cōduco poſtmodū tacite ad aliud tempus fideiuſſor nō ē obligatus niſi de nouo promittat.Hoſti. ⁊ cōiter doctores hic diſtinguunt. ꝙ autfideiuſſorobligauit ſe ad tempꝰ. puta ad annuꝫ⁊ non tenetur poſt tempꝰ. qn̄qꝫ obligatō fit pura. ſed ſolutio differtur ad certū tempus. ⁊ tuncremanet fideiuſſor obligatus. etiam in terminoprorogato eo ignorante. Ratio nam nulla factaprogatione temporis tenetur fideiuſſor poſt tē

pus ſicut ⁊ reus principalis. ar. c. cum dilecti. dedolo ⁊ contu. ⁊ in. l. celſus. ff. de arbitris. hͦ ſatismihi placet ⁊cͣ.Nod quibuſdāSi ſine licentia prelati ⁊ maioris partꝭcapituli religioſus fideiuſſerit vl̓ mutuū acceperit nō tenetur eccleſia. ⁊ ipſe recipiens punit̉ niſi mutuū ſit verſum in vtilitatem eccleſie. primonit̉ dictū. 2º. exceptō. ibi niſi. 3º pena. ibi ⁊ ſi.¶ No pͦ ꝙ ſtatutum concernens aliquos religioſos nō extēdit̉ ipſo fcō ad alios religioſos.ſꝫ oꝫ vt extenſio fiat per ſuperiorē. vide tex. cuꝫglo. noͣ. in. c. ꝯſtitutōeꝫ. de reg. iu. li. vi. ⁊ ibi ēt gl.¶ Scd̓o noͣ ꝙ religioſus nō pōt fideiubere ſn̄licentia ſui p̄lati. Ex quo infero ꝙ licet religioſus ſit in ſtudio cum licentia ſui prelati. non tamen poteſt pro alio fideiubere. ⁊ ſi ꝯͣfecerit nōobligatur eccl̓ia. ⁊ credo etiam ꝙ peculiū ſibi cōceſſū cā ſtudij nō obligat̉ qꝛ hec fideiuſſio ſit exͣcāꝫ ꝓpt̓ quā cōceſſū eſt peculiū. ſicut dicimus inẜuo fideiubente exͣ cām peculij. vt in. l. iij. ff. d̓ peculio. ⁊ vide qd̓ noͣ. doc. in. c. ij. ne cle. vel mo. lib.vi. Secus ſi reciperet mutuū cā ſtudij qꝛ tuncobligaret monaſteriū. de quo dicendum. vt. noͣ.ī. d. c. ij. ⁊ ꝑ archi. ⁊ Io. an. ibi. tº noͣ ꝙ ex ꝯͣctuinito cū particulari de eccleſia non obligatur eocleſia niſi quatenus pecunia eſſet verſa in vtilitatem eccleſie. Et ex hoc noͣ. ⁊ ex tex. ꝙ ex actu geſto cū ꝑticulari nō hn̄te mādatuꝫ ab eccl̓ia tenet̉eccl̓ia inqͣꝫtū v̓ſum ē in vtilitatem eius. ⁊ de hocjͣ. latius. ¶ Sed contra predicta op. ⁊ videturꝙ eccleſia nunquam obligetur exquo recipiensmutuum non habebat mādatum ab eccleſia adhoc. c. i. de ꝓcu. ⁊. c. i. de depo. Solu. glo. hic etdoc. vario modo loquuntur in hoc paſſu ⁊ gn̓aliter proſequuntur nunquid mutuans eccleſievel ꝑticulari de eccleſia teneatur in repetitiōe pecunie probare pecuniā mutuatam fuiſſe v̓ſaꝫ invtilitatem eccleſie. ſed quia vario modo loquūtur doc. ideo non inſiſtam in eorum verbis. ſedponaꝫ vnam diſtinctionem quam nouiſſime cōcepi. aut enim propter reſtitutionē mutui oportet diſtrahere bona immobilia vel mobilia precioſa eccleſie. ⁊ eſt neceſſe probare verſioneꝫ etiam ſi pecunia fuiſſet mutuata prelato ⁊ capitl̓o.⁊ probo per aucͣ. hoc ius porrectum. x. q. ij. ītelligendo ꝓut intellexet Inno. ⁊ bene in. c. i. ſuprade depoſito. vbi dixi ⁊ probatur hoc ratione.nam ſi directe non poſſunt prelatus ⁊ capituluꝫalienare talia bona ſine euidenti neceſſitate velvtilitate. xij. q. ij. c. ſine exceptione. ſic nec indirecte recipiendo mutuum occaſione cuius oporteat ꝑuenire ad diſtractōeꝫ bonoꝝ. ar. in regl̓acū ꝗd vna via. de re. iu. li. vi. ad idē qd̓ noͣ. Bar.in ſil̓i in. l. in qͦrum. ff. de pigno. vbi dicit ꝙ ſi resꝓhibet̉ alienari ꝓhibet̉ pignorari ꝗa ꝑ pignoratōem ꝑuenit̉ ad diſtractōem. c. nulli. de re. ec.nō alie. l. fi. C. de re. alie. non alie. ad idē regulacū ꝗd vna via. de re. iu. li. vi. ⁊ ſic reſtringe dicta